ਇਬਰਾਹਿਮ ਲੋਧੀ

ਇਬਰਾਹਿਮ ਲੋਧੀ ( ਮੌਤ 21 ਅਪ੍ਰੈਲ , 1526 ) ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਦਾ ਅੰਤਮ ਸੁਲਤਾਨ ਸੀ । ਉਹ ਅਫਗਾਨ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਉੱਤੇ 1517 - 1526 ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ , ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁਗਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰ ਹੋਇਆ , ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ , ਜਿਸ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਤਾਬਦੀਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ।

ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਿਕੰਦਰ ਲੋਧੀ ਦੇ ਮਰਣੋਪਰਾਂਤ ਗੱਦੀ ਮਿਲੀ । ਪਰ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਸਕੀਏ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਸਨ । ਉਸਨੂੰ ਅਨੇਕ ਵਿਦ੍ਰੋਹਾਂ ਦਾ ਸਾਮਣਾ ਕਰਣਾ ਪਡਾ । ਰਾਣਾ ਸਾਂਗਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਮਰਾਜ ਪੱਛਮ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕੀਤਾ , ਅਤੇ ਆਗਰਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ । ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ । ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਫੌਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਫਾਦਾਰ ਨਵੇਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਬਦਲ ਕਰ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਨਾਵਾਬੋਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਤੱਦ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਹੀ ਡਰਾਣ ਧਮਕਾਨੇ ਲੱਗੇ ਸਨ । ਅਤੇ ਓੜਕ ਅਫਗਾਨੀ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਨੇ ਬਾਬਰ ਨੂੰ ਕਾਬਲ ਵਲੋਂ ਭਾਰਤ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਕੀਤਾ ।

ਇਬਰਾਹਿਮ ਦੀ ਮੌਤ ਪਾਨੀਪਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ । ਬਾਬਰ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਧੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਉਸਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾ , ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਕਾਫ਼ੀ ਬਡੀ ਸੀ ।

ਇਹ ਲੇਖ ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।