ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਅਲੀ ਖਾਮੇਨੇਈ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਤੋਂ
  • ਅਯਾਤੁੱਲਾ
  • ਸੈਯਦ
  • ਇਮਾਮ
ਅਲੀ ਖੁਮੇਨੀ
علی خامنه‌ای
3 ਜਨਵਰੀ 2026 ਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੌਰਾਨ 86 ਸਾਲਾ ਖਮੇਨੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ।
ਜਨਵਰੀ 2026 ਵਿੱਚ ਖਮੇਨੀ
2ਜਾ ਇਰਾਨ ਦੇ ਸਰਵਉੱਚ ਨੇਤਾ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
4 ਜੂਨ 1989 – 6 ਅਗਸਤ 1989  28 ਫ਼ਰਵੀ 2026
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ
ਸੂਚੀ ਦੇਖੋ
  • ਖੁਦ
  • ਅਕਬਰ ਹਾਸਮੀ ਰਫ਼ਸੰਜਾਨੀ
  • ਮੁਹਮੰਦ ਖ਼ਾਤਮੀ
  • ਮਹਮੂਦ ਅਹਮਦੀਨੇਜਾਦ
  • ਹਸਨ ਰੁਹਾਨੀ
  • ਇਬ੍ਰਾਹੀਮ ਰਈਸੀ
  • ਮੁਹੰਮਦ ਮੁਖ਼ਬਰ (ਕਾਰਜਵਾਹਕ)
  • ਮਸਉਦ ਪੇਜ਼ੇਸ਼ਿਕਅਨ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂਰੁਹੋਲਾਹ ਖੁਮੈਨੀ
ਤੋਂ ਬਾਅਦਰਿਕਤ
3ਜੇ ਇਰਾਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
9 ਅਕਤੂਬਰ 1981  16 ਅਗਸਤ 1989
ਸਰਵਉਚ ਨੇਤਾ
  • ਰੁਹੋਲਾਹ ਖੁਮੈਨੀ
  • ਖ਼ੁਦ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀਮੀਰ-ਹੁਸੈਨ ਮੁਸਵੀ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਰਜ਼ਾਈ
ਤੋਂ ਬਾਅਦਅਕਬਰ ਹਾਸ਼ਮੀ ਰਫ਼ਸੰਜਾਨੀ
ਮਸਲਹਤ ਨਿਧਾਰਨ ਪ੍ਰੀਸਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
7 ਫ਼ਰਵਰੀ 1988  4 ਜੂਨ 1989
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂਪਦ ਸਥਾਪਤ
ਤੋਂ ਬਾਅਦਅਕਬਰ ਹਾਸ਼ਮੀ ਰਫ਼ਸੰਜਾਨੀ
ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਜਨਮ
ਅਲੀ ਹੁਸੈਨੀ ਖਮੇਨੀ

(1939-04-19)19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1939
ਮਸ਼ਹਦ, ਖੁਰਾਸਾਨ, ਈਰਾਨ
ਮੌਤ28 ਫਰਵਰੀ 2026(2026-02-28) (ਉਮਰ 86)
ਤਹਿਰਾਨ, ਈਰਾਨ
ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ
ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ
ਮਨਸੂਰਹਾ ਖੋਜਸਤੇ ਬਾਘੇਰਜ਼ਾਦੇਹ
(ਵਿ. 1964)
ਬੱਚੇ6, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਸਤਫਾ, ਮੋਜਤਬਾ ਅਤੇ ਮਸੂਦ ਸ਼ਾਮਲ।
ਸਿੱਖਿਆ
  • ਖੁਰਾਸਾਨ ਸੈਮੀਨਰੀ
  • ਨਜਫ਼ ਸੈਮੀਨਰੀ
  • ਕੋਮ ਸੈਮੀਨਰੀ
ਦਸਤਖ਼ਤਤਸਵੀਰ:Ali Khamenei signature.svg
ਵੈੱਬਸਾਈਟenglish.khamenei.ir
ਫੌਜੀ ਸੇਵਾ
ਬ੍ਰਾਂਚ/ਸੇਵਾ
ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਾਲ1979–1989[lower-alpha 1]
ਕਮਾਂਡ ਈਰਾਨੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾਵਾਂ
ਲੜਾਈਆਂ/ਜੰਗਾਂ

ਅਲੀ ਹੁਸੈਨੀ ਖਾਮੇਨੇਈ (19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1939 - 28 ਫਰਵਰੀ 2026) ਇੱਕ ਈਰਾਨੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੀਆ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 1989 ਤੋਂ 2026 ਦੀ ਈਰਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੱਤਿਆ ਤੱਕ ਈਰਾਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਰਵਉੱਚ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ 1981 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ ਈਰਾਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਯਾਤੁੱਲਾ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 36 ਸਾਲ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਉੱਚ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਾਇਆ। ਓਹ ਇੱਕ ਈਰਾਨੀ ਸ਼ੀਆ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਾਰਜਕਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ ਰਜ਼ਾ ਪਹਿਲਵੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਈਰਾਨੀ ਨੇਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਖਾਮੇਨੇਈ ਦਾ ਜਨਮ ਖਾਮੇਨੇਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਮਸ਼ਹਦ ਦੇ ਹਾਊਜ਼ਾਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ 1958 ਵਿੱਚ ਕੋਮ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਰੂਹੁੱਲਾ ਖੋਮੇਨੀ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ ਰਜ਼ਾ ਪਹਿਲਵੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਛੇ ਵਾਰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ 1978-1979 ਇਰਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਈਰਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਇਸਲਾਮੀ ਗਣਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਰਿਹਾ। ਇਨਕਲਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਕਤਲ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੁਕਸਾਨਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰਇਜ਼ਰਾਇਲ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਦੀਆਂ ਲਗਾਤਾਰ ਧਮਕੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

ਉਸਨੇ 1981 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ ਈਰਾਨ-ਇਰਾਕ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇਸਲਾਮਿਕ ਰੈਵੋਲਿਊਸ਼ਨਰੀ ਗਾਰਡ ਕੋਰ (IRGC) ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਸਬੰਧ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ। 1989 ਵਿੱਚ ਰੂਹੁੱਲਾ ਖੋਮੇਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੁਆਰਾ ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।

ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਨਾਗਰਿਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਈਰਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਫਤਵਾ ਵੀ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਸਰੋਤਾਂ ਨਾਲ ਈਰਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ "ਊਰਜਾ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ" ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਸ਼ੀਆ ਇਸਲਾਮਵਾਦ ਅਤੇ ਈਰਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਨੂੰ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ IRGC ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।

ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਈਰਾਨ ਨੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ, ਇਰਾਕ ਯੁੱਧ, ਯਮਨ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਗਾਜ਼ਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ "ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦੇ ਧੁਰੇ" ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਰੂਸ-ਯੂਕਰੇਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦਾ ਕੱਟੜ ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਜ਼ਾਇਓਨਿਸਟ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਦੇ ਸੱਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ, ਈਰਾਨ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਨਾਲ ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਿਹਾ; ਤਣਾਅ 12-ਦਿਨਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ ਅਤੇ 2025 ਅਤੇ 2026 ਵਿੱਚ ਹਮਲੇ ਜਾਰੀ ਰਹੇ।

ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ, ਉਸਨੇ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਸਮੂਹਾਂ, ਮੱਧਵਾਦੀ ਮੌਲਵੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਾਸਨ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 1999 ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੰਦੋਲਨ, 2009 ਦੇ ਚੋਣ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, 2011-12 ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, 2017-18 ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, 2018-19 ਦੀਆਂ ਹੜਤਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, 2019-20 ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਮਾਹਸਾ ਅਮੀਨੀ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ 2025-26 ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬਲੌਗਰਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਈਸ਼ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

28 ਫਰਵਰੀ 2026 ਨੂੰ, ਖਾਮੇਨੇਈ ਇੱਕ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਹਵਾਈ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

[ਸੋਧੋ]

ਅਲੀ ਖਾਮੇਨੇਈ ਦਾ ਜਨਮ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1939 ਨੂੰ ਜਾਵੇਦ ਖਾਮੇਨੇਈ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਮੁਜਤਾਹਿਦ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਨਜਫ਼ (ਇਰਾਕ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਖਾਦੀਜੇਹ ਮਿਰਦਾਮਾਦੀ (ਹਾਸ਼ਿਮ ਮਿਰਦਾਮਾਦੀ ਦੀ ਧੀ) ਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮਸ਼ਹਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਸੀ। ਦੋ ਭਰਾ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂ ਬਣੇ; ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹਾਦੀ ਖਾਮੇਨੇਈ, ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਫਾਤੇਮਾ ਹੁਸੈਨੀ ਖਾਮੇਨੇਈ, ਦੀ ਮੌਤ 2015 ਵਿੱਚ 89 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਖਾਮੇਨੀ

ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਈਰਾਨੀ ਅਜ਼ਰਬਾਈਜਾਨੀ ਤੁਰਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਖਮਾਨੇਹ]] ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਫਾਰਸੀ ਮੂਲ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਯਜ਼ਦ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੁਝ ਪੁਰਖੇ ਤਫਰੇਸ਼ (ਅੱਜ ਦੇ ਮਰਕਜ਼ੀ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ) ਤੋਂ ਸਨ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤਫਰੇਸ਼ ਤੋਂ ਖਮਾਨੇਹ ( ਤਬਰੀਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ) ਚਲੇ ਗਏ।

ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ ਸਵੈਜੀਵਨੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਕਲਰਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ, ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੁਰਾਨ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਦੀਸ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਕੱਠਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕੁਰਾਨ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੋ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਣਿਤ, ਭੂਗੋਲ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸਮੇਤ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਦਵਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਆਪਕ ਬੌਧਿਕ ਰੁਚੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਾਹਿਤ, ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਡ਼੍ਹਿਆ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਖਾਮੇਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹੇ ਗਏ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਵੀ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਦੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਨੂੰ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ, ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਸ਼ਹਦ ਦੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕੱਪਡ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਪਡ਼ੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ, ਜੋ ਥੋੜੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸ਼ਮਿਸ਼ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਸਰਬਉੱਚ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ, ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਈਰਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਫਤਵਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਕ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਉਦਯੋਗਾਂ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਰਾਨ ਨੂੰ "ਊਰਜਾ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ" ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਸ਼ੀਆ ਇਸਲਾਮਵਾਦ ਅਤੇ ਈਰਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸੀ। ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ ਆਈ. ਆਰ. ਜੀ. ਸੀ. ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।[1] ਖਾਮੇਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਈਰਾਨ ਨੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ, ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਗਾਜ਼ਾ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੂਸ-ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰੂਸ ਵਿੱਚ "ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਧੁਰਾ" ਗੱਠਜੋਡ਼ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਜ਼ਿਓਨਿਜ਼ਮ ਦੇ ਇੱਕ ਕੱਟਡ਼ ਆਲੋਚਕ, ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ-ਫਲਸਤੀਨੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਲਸਤੀਨੀਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ-ਉਸ ਦੇ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਸਾਮੀ ਵਿਰੋਧੀ ਟ੍ਰੌਪਸ ਦੀ ਮੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਖ਼ਾਮੇਨਈ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਇਰਾਨ 2025 ਅਤੇ 2026 ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਨਾਲ ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਤਣਾਅ 12 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਰੀਅਰ (1960-1981)

[ਸੋਧੋ]
1970 ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖਾਮੇਨੇਈ

ਉਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਹੰਮਦ ਰਜ਼ਾ ਪਹਿਲਵੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜਲਾਵਤਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਮੇਨੀ ਨੂੰ ਛੇ ਵਾਰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2] ਉਹ ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ ਈਰਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਰੂਹੋਲਾ ਖੋਮੈਨੀ ਦਾ ਕਰੀਬੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਸੀ। ਇਸਲਾਮੀ ਗਣਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।[3] ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ 14 ਅਪ੍ਰੈਲ 1979 ਤੋਂ ਅਸਤਾਨਾ ਕੁਦਸ ਰਜ਼ਾਵੀ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਮੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਈਰਾਨੀ ਇਨਕਲਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਈਰਾਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਕਬਰ ਹਾਸ਼ਮੀ ਰਫਸੰਜਾਨੀ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੋਮੈਨੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਸਨ, ਨੇ ਖਾਮੇਨੀ ਨੂੰ ਖੋਮੈਨੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਹਸਨ ਰੂਹਾਨੀ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਸਦ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ, ਨੇ ਖਾਮੇਨੀ ਨੂੰ ਆਰਜ਼ੀ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਪ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਵੱਡਾ ਅਹੁਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।

1980 ਵਿੱਚ ਹੁਸੈਨ-ਅਲੀ ਮੋਂਟਾਜ਼ੇਰੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੂਹੋਲਾ ਖੋਮੈਨੀ ਨੇ ਅਲੀ ਖਾਮੇਨੀ ਨੂੰ ਤਹਿਰਾਨ ਦੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਇਮਾਮ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਖਾਮੇਨੇਈ ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ 6 ਨਵੰਬਰ 1979 ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਉਪ ਮੰਤਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮਿਕ ਰੈਵੋਲਿਊਸ਼ਨਰੀ ਗਾਰਡਜ਼ ਦੇ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।[4] ਉਸਨੇ ਈਰਾਨੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਵਜੋਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

1981 ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼

[ਸੋਧੋ]
ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਖਾਮੇਨੇਈ

ਖ਼ਮੇਨੀ ਮੁਜਾਹਿਦੀਨ-ਏ-ਖ਼ਲਕ ਦੁਆਰਾ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਟੇਪ ਰਿਕਾਰਡਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਇਆ ਇੱਕ ਬੰਬ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਫਟ ਗਿਆ।[5] 27 ਜੂਨ 1981 ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਖਾਮੇਨੇਈ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਬੂਜ਼ਰ ਮਸਜਿਦ ਗਿਆ ਸੀ।[6] ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਲਿਖੇ ਸਨ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬਟਨ ਦਬਾਇਆ ਤੇ ਖਾਮਨੇਈ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡੈਸਕ ਉੱਤੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਟੇਪ ਰਿਕਾਰਡਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਰਿਕਾਰਡਰ ਨੇ ਸੀਟੀ ਵਜਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਧਮਾਕਾ ਹੋ ਗਿਆ।[7] ਟੇਪ ਰਿਕਾਰਡਰ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ "ਇਸਲਾਮਿਕ ਗਣਰਾਜ ਨੂੰ ਫੁਰਕਾਨ ਸਮੂਹ ਦਾ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ" ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[8][9] ਖਾਮੇਨੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ, ਵੋਕਲ ਕੋਰਡਜ਼ ਅਤੇ ਫੇਫਡ਼ੇ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ।[10] ਉਹ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਸੀ।[11][12]

ਜਨਤਕ ਕੂਟਨੀਤੀ

[ਸੋਧੋ]

ਰਵਰੀ 2011 ਵਿੱਚ, ਅਲੀ ਖਾਮੇਨੇਈਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਿਸਰੀ ਵਿਦਰੋਹ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਅਰਬ ਬਸੰਤ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸਲਾਮੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੱਸਿਆ। ਅਰਬ ਲੋਕ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ "ਪਵਿੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਿਸਫੋਟ" ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ" ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।[13] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤਹਿਰਾਨ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ "ਇਸਲਾਮਿਕ ਅਵੇਕਨਿੰਗ" ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਮੇਨੀ ਨੇ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ, ਲੀਬੀਆ, ਮਿਸਰ, ਯਮਨ ਅਤੇ ਬਹਿਰੀਨ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇਸਲਾਮੀ ਅਵੇਕਨਿੰਜ ਦੱਸਿਆ। ਉਸਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨੌਰੋਜ਼ ਭਾਸ਼ਣ ਦੌਰਾਨ ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ।

2011 ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਇਰਾਨ ਵਿੱਚ ਈਰਾਨੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਹ 2011-2012 ਈਰਾਨੀ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੇ 2024 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਾਖਾ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੱ ਕੁਰਾਨ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।[14][15][16][17]

ਕਤਲ

[ਸੋਧੋ]

28 ਫਰਵਰੀ 2026 ਨੂੰ, ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ ਟੀਚਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਚਲਾਈ ਗਈ।[18] ਉਸ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਰਾਇਟਰਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਖਾਮੇਨੇਈ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।[19] ਈਰਾਨੀ ਸਰਕਾਰੀ ਟੀਵੀ ਨੇ 1 ਮਾਰਚ 2026 ਨੂੰ ਈਰਾਨ ਦੇ ਮਿਆਰੀ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੇਰੇ 5:00 ਵਜੇ ਖਾਮੇਨੇਈ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।[20][21] ਖਾਮੇਨੇਈ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਮਿਲੀ ਸੀ।[22][23] ਫਾਰਸ ਨਿਊਜ਼ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਮਸ਼ਹਾਦ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਖਾਮੇਨੇਈ ਦੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।[24]

ਅਜ਼ਰਬਾਈਜਾਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਲਹਾਮ ਅਲੀਯੇਵ 4 ਮਾਰਚ 2026 ਨੂੰ ਖਾਮੇਨੇਈ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ 'ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਕੂ ਵਿੱਚ ਈਰਾਨੀ ਦੂਤਾਵਾਸ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

ਕੰਮ

[ਸੋਧੋ]

ਅਲੀ ਖਾਮੇਨੇਈਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਮੋਨੋਗ੍ਰਾਫ, ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਸ਼ਣਾਂ, ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਥਾਗਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਯਾਤੁੱਲਾ ਖਾਮੇਨੇਈਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਦਫਤਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸਲਾਮੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਰਿਸਰਚ ਸੈਂਟਰ ਆਫ਼ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ (ਨੂਰਸੌਫਟ) ਦੁਆਰਾ ਡਿਜੀਟਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹਦੀਸ-ਏ ਵੇਲਾਇਤ (ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਦੇ ਬਿਆਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) ਲਈ ਇੱਕ ਨੂਰਸੌਫਟ ਉਤਪਾਦ ਐਂਟਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਲਡ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ 208 ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ 121 ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1979 ਤੋਂ 2020 ਤੱਕ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।[25] ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨਃ

  • ਰਿਜਾਲ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਕਿਤਾਬਾਂ [26]
  • ਕੁਰਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਰੂਪ ਰੇਖਾ[26]
  • ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਗੂ[26]
  • ਸਬਰ ਬਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣ (ਸੱਯਦ ਹੁਸੈਨ ਆਲਮਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਵਾਦ, ਆਨਲਾਈਨ ਉਪਲਬਧ) [27][28]
  • ਇਕਬਾਲ-ਇਸਲਾਮੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ, ਦੋ ਸਮਕਾਲੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਵਿਚਾਰ[29]
  • ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਦੇ ਜਵਾਬ (PDF ਵਰਜਨ) [30]
  • ਨਹਜੁਲ-ਬਾਲਾਗਾਹ ਤੋਂ ਸਬਕ[31][32]
  • ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ
  • ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਚਾਰਟਰ[33][34][35]
  • ਤੌਹਿਦ ਦਾ ਸਾਰਃ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਪਰ ਰੱਬ ਨੂੰ

ਹਵਾਲੇ

[ਸੋਧੋ]
  1. ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਈਰਾਨ ਦੀਆਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰ-ਇਨ-ਚੀਫ਼ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀ:<ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found.
  1. "Ali Khamenei", (2024) [2001], Encyclopædia Britannica.
  2. "Khamenei.ir". Archived from the original on 12 November 2013.
  3. "The Office of the Leader, Seyyed Ali Khamenei". leader.ir. Archived from the original on 18 June 2009. Retrieved 19 June 2009.
  4. Nikola B. Schahgaldian, Gina Barkhordarian (March 1987), The Iranian Military Under the Islamic Republic (PDF), RAND Corporation, ISBN 978-0-8330-0777-3, archived from the original (PDF) on 3 February 2017, retrieved 15 January 2017
  5. Nasr, Vali (9 December 2007). "Meet "The Decider" of Tehran - It's Not the Hothead You Expect". The Washington Post. Archived from the original on 7 October 2008. Retrieved 9 December 2007.
  6. {{cite book}}: Empty citation (help)
  7. {{cite book}}: Empty citation (help)
  8. Qaffari, Mostafa. "Report about assassination attempt on adventure of 27 June 1981". farsi.khamenei.ir. Archived from the original on 8 December 2016.
  9. "Terror of Tehran's popular Friday prayer by Munafiqs". Political Studies and Research Institute. Archived from the original on 20 April 2017. Retrieved 19 April 2017.
  10. {{cite book}}: Empty citation (help)
  11. Nasr, Vali (9 December 2007). "Meet "The Decider" of Tehran - It's Not the Hothead You Expect". The Washington Post. Archived from the original on 7 October 2008. Retrieved 9 December 2007.
  12. Maziar Bahari (6 April 2007). "How Khamenei Keeps Control". Newsweek. Archived from the original on 25 October 2010. Retrieved 29 September 2010.
  13. Peterson, Scott (4 February 2011). "Iran's Khamenei praises Egyptian protesters, declares "Islamic awakening"". The Christian Science Monitor. Archived from the original on 13 February 2015. Retrieved 13 February 2015.
  14. {{cite book}}: Empty citation (help)
  15. Yussuf, Ahmed; Burgess, Annika (3 October 2024). "What is Iran's so-called Axis of Resistance?" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). ABC News. Retrieved 4 January 2025.
  16. Wastnidge, Edward. "Who is Iran's Ayatollah Ali Khamenei - and why does he matter?". middleeasteye.net (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 4 January 2025.
  17. "Using antisemitic trope, Khamenei welcomes US student protesters to "Resistance Front"". The Times of Israel. 30 May 2024.
  18. Sanya Burgess; Molly Blackall (1 March 2026). "How Trump and Israel's killing of Khamenei played out – hour by hour". The i Paper (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). Archived from the original on 3 March 2026. Retrieved 2 March 2026.
  19. Stewart, Phil; Hafezi, Parisa; Rose, Emily; Mills, Andrew (28 February 2026). "Iranian leader Khamenei killed in strikes, Israel says". Reuters: Yahoo. Retrieved 28 February 2026 via www.reuters.com/business/aerospace-defense/israel-us-launch-strikes-iran-2026-02-28/.
  20. "Iran's Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei is dead, state media says". BBC (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਬਰਤਾਨਵੀ)). 28 February 2026. Archived from the original on 28 February 2026. Retrieved 28 February 2026.
  21. "Ayatollah Khamenei Death: Official Confirmation". Islamic Info Center (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 1 March 2026. Archived from the original on 2 March 2026. Retrieved 1 March 2026.
  22. Smith, Benedict (1 March 2026). "How the US pulled off the assassination of the century". The Telegraph. Archived from the original on 1 March 2026. Retrieved 4 March 2026.
  23. Keane, Isabel (1 March 2026). "Months of CIA tracking and a rare window of opportunity: How the assassination of Ayatollah Khamenei unfolded". The Independent. Retrieved 4 March 2026.
  24. Brian Osgood; Virginia Pietromarchi; Mariamne Everett (3 March 2026). "Fire contained at US consulate in Dubai after Iranian drone incident". Al Jazeera.
  25. "حدیث ولایت؛ مجموعه بیانات و پیام‌های رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی) و آثار انتشارات انقلاب اسلامی". www.noorsoft.org (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). Archived from the original on 2026-02-26. Retrieved 2026-02-26.
  26. 1 2 3 {{cite encyclopedia}}: Empty citation (help)
  27. {{cite book}}: Empty citation (help)
  28. "Discourse on Patience". Archived from the original on 5 March 2016. Retrieved 8 February 2016.
  29. {{cite book}}: Empty citation (help)
  30. {{cite book}}: Empty citation (help)
  31. {{cite book}}: Empty citation (help)
  32. ਫਰਮਾ:Usurped
  33. "The Charter of Freedom || Imam Reza (A.S.) Network". Imam Reza. Archived from the original on 18 June 2009. Retrieved 19 June 2009.
  34. "The Charter of Freedom". khamenei.de. Archived from the original on 18 June 2009. Retrieved 19 June 2009.
  35. "Great Ayatollah Sayyed Ali Khamenei". Archived from the original on 4 January 2007. Retrieved 19 June 2009.