ਅਲੈਕਸ ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਐਲਕਸ ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ 92ਵੀਂ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਾਈ ਵਿਖੇ

ਅਲੈਕਸ ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ (ਜਨਮ 30 ਨਵੰਬਰ, 1984) ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕਵੀ ਹੈ।[1]

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਫੀਆ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਦੇ ਡੀਟ੍ਰਾਯੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਬਰਲਿਨ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਐਨ ਆਰਬਰ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕਵੀ ਐਨ ਕਾਰਸਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਕੀਤੀ। 2009 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਾਰਾਹ ਲਾਰੈਂਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਐਫ.ਏ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕਵੀ ਮੈਰੀ ਹੋ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ।[2]

ਕਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੋਏਟਰੀ ਰਿਵਿਊ ਤੋਂ ਸਟੈਨਲੇ ਕਨਿਟਜ਼ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਾਰਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਤਾ ਹੈ।[3]

ਜੂਨ 2012 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕਨ ਬੋਏਜ[4] ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਫਲੋਟਿੰਗ ਵੁਲਫ ਕੁਆਰਟਰਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਓਨਲਾਈਨ ਚੈਪਬੁੱਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਬੇਗਿੰਗ ਫਾਰ ਇਟ, ਮਾਰਚ 2013 ਵਿੱਚ ਫੋਰ ਵੇਅ ਬੁਕਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।[5] ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ ਟੂਗੇਦਰ ਐਂਡ ਅਵਰਸੇਲਫਸ,[6] ਅਪ੍ਰੈਲ 2017 ਵਿੱਚ ਕਾਪਰ ਕੈਨਿਯਨ ਪ੍ਰੈਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਕਿਤਾਬ ਲਵ ਐਂਡ ਅਦਰ ਪੋਏਮਜ, ਫਰਵਰੀ 2021 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰੇਗਾ। ਸਿਰਲੇਖ ਕਵਿਤਾ, "ਲਵ,"[7] ਜਨਵਰੀ / ਫਰਵਰੀ 2020 ਦੇ ਅੰਕ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੋਏਟਰੀ ਰਿਵਿਊ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਵਰ[8] ਦਿਮਿਤ੍ਰੋਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੀ।

ਦਿਮਿਤਰੋਵ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਿ ਨਿਊ ਯਾਰਕਰ[9], ਦ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼[10], ਪੈਰਿਸ ਰਿਵਿਉ[11], ਪੋਏਟਰੀ,[12] ਦ ਯੇਲ ਰਿਵਿਉ,[13] ਦ ਕੈਨੀਅਨ ਰਿਵਿਉ,[14] ਅਮੇਰੀਕਨ ਪੋਏਟਰੀ ਰਿਵਿਊ, ਸਲੇਟ,[15] ਟਿਨ ਹਾਉਸ, ਬੋਸਟਨ ਰਿਵਿਉ,[16] ਪੋਏਟਰੀ ਡੇਲੀ, ਵਰਸ ਡੇਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈਆਂ।

ਕਿਤਾਬਚਾ[ਸੋਧੋ]

    • Love and Other Poems, 2021 (Copper Canyon Press)
    • Astro Poets: Your Guides to the Zodiac, with Dorothea Lasky 2019 (Flatiron Books)
    • Together and by Ourselves, 2017 (Copper Canyon Press)
    • Begging for It, 2013 (Four Way Books)
    • American Boys, 2012 (Floating Wolf Quarterly)

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Huguenin, Patrick (2011-11-02). "The Wilde Boys Salon, for Poetry or Maybe a Hot Date". The New York Times. 
  2. Teicher, Jordan (2011-06-23). "New York writers with MFA begin new chapter with readings and projects". New York Daily News. 
  3. "Raise Your Glass: Alex Dimitrov's "Cocaine" Wins Pushcart Prize". The Adroit Journal. 
  4. "American Boys -- Alex Dimitrov". floatingwolfquarterly.com. Retrieved 2020-01-15. 
  5. Rathe, Adam (2012-05-22). "Hot List 2012: Alex Dimitrov". OUT Magazine. 
  6. https://www.coppercanyonpress.org/pages/browse/book.asp?bg={7C75AFF0-50F8-4092-9541-A8086404DF0A}
  7. "American Poetry Review - Alex Dimitrov - "Love"". American Poetry Review (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2020-01-15. 
  8. "Vol. 49 No. 1 - Jan/Feb 2020". The American Poetry Review (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2020-01-15. 
  9. Dimitrov, Alex (2018-04-23). ""June"" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). ISSN 0028-792X. Retrieved 2020-01-15. 
  10. "Poems of Resistance: A Primer". The New York Times (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 2017-04-21. ISSN 0362-4331. Retrieved 2020-01-15. 
  11. Dimitrov, Alex (2018). "Impermanence" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Winter 2018 (227). ISSN 0031-2037. Retrieved 2020-01-15. 
  12. Dimitrov, Alex (January 2012). "Together and by Ourselves". Poetry. 
  13. Dimitrov, Alex (January 2012). "Bloodletting". The Yale Review. Archived from the original on 2013-09-26. Retrieved 2012-08-21. 
  14. Dimitrov, Alex (March 2011). "The Composer's Lover". The Kenyon Review. 
  15. Dimitrov, Alex (2012-02-21). "Dear Friend: I have nearly died three times since morning". Slate. 
  16. Dimitrov, Alex (August 2011). "Passage". Boston Review. 

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]