ਐਡੀਥ ਰੋਸੇਨਬੌਮ
ਐਡਿਥ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ ਰਸਲ | |
|---|---|
 ਐਡਿਥ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ ਰਸਲ "ਟਾਈਟੈਨਿਕ" ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਖਿਡੌਣੇ ਦੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਹਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੀ ਸੀ। | |
| ਜਨਮ | ਜੂਨ 12, 1879 ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ, ਓਹੀਓ, ਯੂ.ਐੱਸ. |
| ਮੌਤ | 4 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1975 (ਉਮਰ 95) ਲੰਡਨ, ਇੰਗਲੈਂਡ |
| ਪੇਸ਼ਾ | ਫੈਸ਼ਨ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਸਟਾਈਲਿਸਟ ਅਤੇ ਖਰੀਦਦਾਰ |
| ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ | ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ |
ਐਡੀਥ ਲੂਈਸ ਰੋਸੇਨਬੌਮ ਰਸਲ (12 ਜੂਨ, 1879-4 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1975) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫੈਸ਼ਨ ਖਰੀਦਦਾਰ, ਸਟਾਈਲਿਸਟ ਅਤੇ ਵੁਮੈਨਜ਼ ਵੇਅਰ ਡੇਲੀ ਲਈ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1912 ਵਿੱਚ ਆਰਐਮਐਸ ਟਾਇਟੈਨਿਕ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੇਪਰ-ਮਾਚੇ ਖਿਡੌਣਾ, ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਚਮਡ਼ੀ ਵਿੱਚ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਦੀ ਪੂਛ ਨੂੰ ਮਰੋਡ਼ਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ "ਦ ਮੈਕਸਿਕਸ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਧੁਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਐਡੀਥ ਰਸਲ ਦੁਆਰਾ ਲਾਈਫਬੋਟ ਵਿੱਚ ਡਰੇ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭੱਜ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰੈੱਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਜਾਣੀ ਗਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਾਲਟਰ ਲਾਰਡ ਦੁਆਰਾ ਤਬਾਹੀ ਏ ਨਾਈਟ ਟੂ ਰਿਮੈਂਬਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਰਸਲ ਨੂੰ ਵਿਲੀਅਮ ਮੈਕਕੁਇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਲਾਰਡਜ਼ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ
[ਸੋਧੋ]ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਐਡਿਥ ਲੂਈਸ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ ਦਾ ਜਨਮ 1879 ਵਿੱਚ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਹੈਰੀ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ ਸਨ, ਜੋ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਵਿੱਚ ਲੂਈਸ ਸਟਿਕਸ ਐਂਡ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੁੱਕੇ ਮਾਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲੋਕ ਅਤੇ ਸੂਟ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜਾ ਉਦਯੋਗ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ 1902 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਬਕਾ ਸੋਫੀਆ ਹੋਲਸਟਾਈਨ ਅਤੇ ਧੀ ਐਡਿਥ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।[2] ਐਡਿਥ ਨੇ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਫਿਨਿਸ਼ਿੰਗ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਵਿੱਚ ਮਾਊਂਟ ਔਬਰਨ ਯੰਗ ਲੇਡੀਜ਼ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਐਚ. ਥੇਨ ਮਿਲਰ ਸਕੂਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਐਨਾਬੇਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 1895 ਵਿੱਚ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਮਾਵਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਇਨ ਮਾਵਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਮਿਸਸ ਸ਼ਿਪਲੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[3]
ਕੈਰੀਅਰ
[ਸੋਧੋ]ਐਡੀਥ ਦਾ ਫੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ 1908 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਚਲੀ ਗਈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਲੇਸ ਵੈਂਡੋਮ ਵਿੱਚ ਚੈਰੂਟ ਦੇ ਹਾਉਟ ਕਾਉਚਰ ਹਾਊਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸੇਲਜ਼ਵੂਮੈਨ ਬਣ ਸਕੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਸਟੋਰ ਵਾਨਾਮੇਕਰਜ਼ ਲਈ ਇੱਕ ਇਨ-ਹਾਊਸ ਫੈਸ਼ਨ ਜਰਨਲ, ਲਾ ਡੇਰਨੀਅਰ ਹਿਊਰ ਅ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਪੈਰਿਸ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬਟਰਿਕ ਪੈਟਰਨ ਸਰਵਿਸ ਅਤੇ ਕਈ ਅਮਰੀਕੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਸਟੋਰਾਂ ਅਤੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸਪਲਾਇਰਾਂ ਲਈ ਫੈਸ਼ਨ ਸਕੈਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ।[1]
1910 ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਿਊਯਾਰਕ ਕੱਪੜਾ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਵੇਅਰ ਡੇਲੀ ਲਈ ਪੈਰਿਸ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਉਚਰ ਸੈਲੂਨ ਪੈਕੁਇਨ, ਲੂਸੀਲ, ਪੋਇਰੇਟ, ਡੌਸੇਟ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮਾਲਕ ਚੈਰੂਟ ਦੇ ਮੌਸਮੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਬਾਰੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸਪਾਸ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕਾਉਚਰੀਅਰ ਜੈਨੀ (ਜੀਨ ਸੈਸਰਡੋਟ) ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗਾਹਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਘਰ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਫੋਟੋਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਪਹਿਨੇ ਸਨ। ਕਾਊਚਰ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਐਡਿਥ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਦਾ ਕਾਲਮ ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਲਗਭਗ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਨਵੇਂ ਫੈਬਰਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁਝਾਅ, ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਫੈਸ਼ਨ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੀ ਸੀ।[1]
ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ 1911 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਅਮੀਰ ਮੰਗੇਤਰ, ਲੁਡਵਿਗ ਲੋਵੇ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਰਮਨ ਹਥਿਆਰ ਨਿਰਮਾਣ ਫਰਮ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਡੇਉਵਿਲ ਵਿਖੇ ਦੌੜ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲੋਵੇ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਗਈ ਕਾਰ, ਰੂਏਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਾਦਸਾਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਈ। ਐਡਿਥ ਨੂੰ ਸੱਟ ਲੱਗ ਗਈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਟਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀਆਂ।[1]
1914 ਅਤੇ 1919 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਐਡਿਥ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ ਫ੍ਰੈਂਚ ਫੈਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਗਵਰਨਿੰਗ ਬਾਡੀ, ਚੈਂਬਰ ਸਿੰਡੀਕੇਲ ਡੇ ਲਾ ਕਾਊਚਰ ਪੈਰਿਸੀਏਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਹੁਣ ਚੈਂਬਰ ਸਿੰਡੀਕੇਲ ਡੇ ਲਾ ਹਾਉਟ ਕਾਊਚਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਫ੍ਰਾਂਸਾਈਜ਼ ਡੇ ਲਾ ਕਾਊਚਰ ਦੀ ਇੱਕ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰੈਸ ਅਟੈਚੀ ਸੀ।[1] ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਸ਼ਨ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਨਿਰੀਖਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।[2] 1915 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਪਨਾਮਾ-ਪੈਸੀਫਿਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਕਸਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਫੈਸ਼ਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[3] ਐਡਿਥ ਨੇ ਲਗਭਗ 1917 ਤੱਕ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਵੇਅਰ ਡੇਲੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।[4] 1916 ਵਿੱਚ ਐਡਿਥ ਨੇ ਸਿਡਨੀ ਬਲੂਮੈਂਥਲ ਐਂਡ ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਸਪੋਰਟਸਵੇਅਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਲਫ ਸਕਰਟ ਅਤੇ ਜੈਕਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[5] ਬਲੂਮੈਂਥਲ ਲਈ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਕੋਟ ਦਾ ਉਸਨੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਕੀਤਾ।[6]
1916 ਤੱਕ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਬੰਧਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਐਡਿਥ ਨੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਸੈਕੰਡਰੀ ਕਿੱਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਪੇਕਿੰਗੀਜ਼ ਨਸਲ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।[1] ਪੇਕਿੰਗੀਜ਼ ਕਲੱਬ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ, ਐਡਿਥ ਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ "ਪੇਕਸ" ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।[2] ਉਸਨੇ ਮੌਰੀਸ ਸ਼ੈਵਲੀਅਰ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਹਕਾਂ ਲਈ ਕੁੱਤੇ ਵੀ ਪਾਲੇ।[3] ਉਸਦੇ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਵੋਂਗ ਕੇਨਲਜ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਫ੍ਰੀਪੋਰਟ, ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬ੍ਰੂਡ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਡੀਥ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ "ਟਾਈਨੀ ਟੌਏ" ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।[4] ਥੀਏਟਰਿਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕੇਨਲਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ਰੀਲ ਕਵਰੇਜ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।[5]
5 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1912 ਨੂੰ, ਐਡੀਥ ਰੋਜ਼ਨਬੌਮ, ਵੂਮੈਨਜ਼ ਵੇਅਰ ਡੇਲੀ ਲਈ ਪੈਰਿਸ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ, ਨੇ ਔਟਿਊਲ ਰੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਫੈਸ਼ਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ।[1] ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਖਰੀਦਾਂ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਉਸਨੇ ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਈਸਟਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰਜ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ 'ਤੇ ਸਫ਼ਰ ਬੁੱਕ ਕੀਤਾ।[2] ਪਰ ਉਸਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਤਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ-ਰੂਬੈਕਸ ਰੇਸਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ 10 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਊਥੈਂਪਟਨ ਤੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਆਰਐਮਐਸ ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਈ। ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਸਟੇਟਰੂਮ, ਏ-11 ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ 19 ਸਮਾਨ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਹ ਵਾਧੂ ਕਮਰਾ ਸ਼ਾਇਦ E-63 ਸੀ। ਚੈਰਬਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਐਡਿਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਦਾ ਬੀਮਾ ਕਰਵਾਉਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਪਰ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਬੇਲੋੜਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਹਾਜ਼ "ਡੁੱਬਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ" ਸੀ। 14 ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਦੇ ਇੱਕ ਆਈਸਬਰਗ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਐਡਿਥ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਲੰਘਦੇ ਹੀ ਆਈਸਬਰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਡੈੱਕ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਟਰੰਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਲਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਕਾਊਚਰ ਸਾਮਾਨ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਆਯਾਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਲਾਉਂਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ, ਆਮ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ, ਰੌਬਰਟ ਵੇਅਰਹੈਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਨੂੰ ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਵੇਅਰਹੈਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਟਰੰਕ ਦੀਆਂ ਚਾਬੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਸਟਮ ਰਾਹੀਂ ਉਸਦੇ ਬੈਗਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ "ਆਪਣੇ ਟਰੰਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮੋ ਅਲਵਿਦਾ।"[3]
ਆਮ ਹਵਾਲੇ
[ਸੋਧੋ]- Edith Louise Rosenbaum at Encyclopedia Titanica
- Brewster, Hugh (2013). RMS Titanic : Gilded Lives on a Fatal Voyage (1st ed.). Toronto: Collins. ISBN 978-1443405317.
ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ
[ਸੋਧੋ]- Butler, Daniel Allen (1998). Unsinkable : The Full Story of the RMS Titanic (1st ed.). Mechanicsburg, PA: Stackpole Books. p. 118. ISBN 978-0-8117-1814-1.
- Eaton, John P.; John Maxtone-Graham; Charles A. Hass (1995). Titanic : Triumph and Tragedy (2nd ed.). Sparkford: Patrick Stephens. p. 153. ISBN 978-1-85260-493-6.
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
[ਸੋਧੋ]- "National Maritime Museum receives historic Titanic archive: the Lord-Macquitty Collection". National Maritime Museum Press Office. Archived from the original on 14 April 2012. Retrieved 5 January 2014. — Includes story of her 'lucky pig', an addition to the collection