ਐਲਸੀ ਫਰਗੂਸਨ
ਐਲਸੀ ਫਰਗੂਸਨ | |
|---|---|
| ਤਸਵੀਰ:ਐਲਸੀ ਫਰਗੂਸਨ.jpg ਫਰਗੂਸਨ (1913) ਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਫੋਟੋ | |
| ਜਨਮ | ਫਰਮਾ:ਜਨਮ ਮਿਤੀ New York City, U.S. |
| ਮੌਤ | ਫਰਮਾ:ਮੌਤ ਦੀ ਮਿਤੀ ਅਤੇ ਉਮਰ ਨਿਊ ਲੰਡਨ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ, ਯੂ.ਐੱਸ. |
| ਪੇਸ਼ਾ | ਅਦਾਕਾਰਾ |
| ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਾਲ | 1902–1943 |
ਐਲਸੀ ਲੂਈਸ ਫਰਗੂਸਨ (19 ਅਗਸਤ 1883-15 ਨਵੰਬਰ 1961) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਟੇਜ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖੀ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਸਨੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ।[1]
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ
[ਸੋਧੋ]ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਐਲਸੀ ਫਰਗੂਸਨ ਹੀਰਾਮ ਅਤੇ ਅਮੇਲੀਆ ਫਰਗੂਸਨ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਔਲਾਦ ਸੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਸਫਲ ਵਕੀਲ ਸਨ।[1] ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਪਲੀ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ, ਉਸਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਕਾਮੇਡੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਰਸ ਗਰਲ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਸਟੇਜ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਲਗਭਗ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, 1903 ਤੋਂ 1905 ਤੱਕ, ਉਹ ਦ ਗਰਲ ਫਰਾਮ ਕੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਸਟ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। 1908 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੀਅਰੇ ਆਫ਼ ਦ ਪਲੇਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਐਡਗਰ ਸੇਲਵਿਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ। 1909 ਤੱਕ, ਚਾਰਲਸ ਫਰੋਹਮੈਨ, ਕਲੌ ਐਂਡ ਏਰਲੈਂਜਰ, ਚਾਰਲਸ ਡਿਲਿੰਘਮ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਬੀ. ਹੈਰਿਸ ਸਮੇਤ ਕਈ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਸਟਾਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਸਚ ਏ ਲਿਟਲ ਕਵੀਨ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। 1910 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ। ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਐਵਲਿਨ ਨੇਸਬਿਟ ਅਤੇ ਐਥਲ ਬੈਰੀਮੋਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਸਤ ਸਨ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਕਈ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੀਏਟਰ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਲਿਬਰਟੀ ਬਾਂਡ ਵੇਚਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਪਬਲਿਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਇੱਕ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਫਰਗੂਸਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ $85,000 ਦੇ ਬਾਂਡ ਵੇਚਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਟਾਰਡਮ
[ਸੋਧੋ]ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ, ਕਈ ਫਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਤ ਨਿਊਯਾਰਕ-ਅਧਾਰਤ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਮੌਰਿਸ ਟੂਰਨਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 1917 ਦੀ ਮੂਕ ਫਿਲਮ ਬਾਰਬਰੀ ਸ਼ੀਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੂਝਵਾਨ ਪੈਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਮਾਲਕ ਹੈਨਰੀ ਬੀ. ਹੈਰਿਸ, ਜਿਸਦੀ ਮੌਤ 1912 ਵਿੱਚ ਟਾਈਟੈਨਿਕ 'ਤੇ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਫਰੋਹਮੈਨ, ਜਿਸਦੀ ਮੌਤ 1915 ਵਿੱਚ ਲੁਸੀਟਾਨੀਆ 'ਤੇ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਐਡੋਲਫ ਜ਼ੁਕੋਰ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ 18-ਫਿਲਮਾਂ, ਤਿੰਨ-ਸਾਲ, $5,000-ਪ੍ਰਤੀ-ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ।[1]
ਇਸ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਰਗੂਸਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਬਿੱਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਪਿਕਚਰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੇ ਤਹਿਤ ਟੂਰਨਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਦੋ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀ ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ $1,000 ਫਿਲਮਿੰਗ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਬਚੀ ਹੋਈ ਪੂਰੀ ਮੂਕ ਫ਼ਿਲਮ ਦ ਵਿਟਨੈਸ ਫਾਰ ਦ ਡਿਫੈਂਸ (1919) ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਰਨਰ ਓਲੈਂਡ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੇਤਾ ਸੀ ਅਤੇ 1911 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤ ਐਥਲ ਬੈਰੀਮੋਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। [1] ਦ ਲਾਈ ਜਾਂ ਦ ਐਵਲੈਂਚ ਤੋਂ ਫਰਗੂਸਨ ਦੇ ਫੁਟੇਜ ਦਾ ਇੱਕ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਟੁਕੜਾ ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਦੇ ਦ ਹਾਊਸ ਦੈਟ ਸ਼ੈਡੋਜ਼ ਬਿਲਟ (1931) ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਰਗੂਸਨ ਦੇ ਹੋਰ ਸੰਖੇਪ ਬਚੇ ਹੋਏ ਫੁਟੇਜ ਨੂੰ ਪੈਰਾਮਾਉਂਟ ਦੇ ਏ ਟ੍ਰਿਪ ਟੂ ਪੈਰਾਮਾਉਂਟਾਊਨ (1922) ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਫਰਗੂਸਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ "ਦਿ ਅਰਿਸਟੋਕਰੇਟ ਆਫ਼ ਦ ਸਾਈਲੈਂਟ ਸਕ੍ਰੀਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਕੁਲੀਨ ਲੇਬਲ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਹੰਕਾਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਈ ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਟੇਜ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਣੂ ਸੀ।
"ਟਾਕੀਜ਼" ਅਤੇ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ
[ਸੋਧੋ]ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫਰਗੂਸਨ ਦੀ ਆਖਰੀ ਮੂਕ ਫਿਲਮ 1925 ਦੀ ਡਰਾਮਾ "ਦਿ ਅਨਨੋਨ ਲਵਰ" ਸੀ। 1930 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਸਾਊਂਡ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਜੋ ਉਸਦੀ ਆਖਰੀ ਫਿਲਮ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸਕਾਰਲੇਟ ਪੇਜਿਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।[1] ਇਹ ਫਿਲਮ 1929 ਦੇ ਉਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੀ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ "ਸੰਪੂਰਨ ਬੋਲਚਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਹਾਵਣਾ ਨੀਵੀਂ ਆਵਾਜ਼" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[2]
ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਦਲੀਲਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। 51 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਇਸਦੇ ਅਤੇ ਕੈਪ ਡੀ'ਐਂਟੀਬਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਫਰਗੂਸਨ ਨੇ 1943 ਵਿੱਚ 60 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਆਊਟਰੇਜੀਅਸ ਫਾਰਚੂਨ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, [1] ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਜੋ ਉਸਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਰੋਜ਼ ਫ੍ਰੈਂਕਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਨਾਟਕ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਅੱਠ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਫਰਗੂਸਨ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ "ਚਮਕਦਾਰ" ਅਤੇ "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸੁਹਜ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਢੰਗ" ਦੱਸਿਆ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]
ਫਰਗੂਸਨ ਦੀ ਮੌਤ 1961 ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਲੰਡਨ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਦੇ ਲਾਰੈਂਸ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਉਹ ਵ੍ਹਾਈਟ ਗੇਟ ਫਾਰਮਜ਼ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਓਲਡ ਲਾਈਮ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਡਕ ਰਿਵਰ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਔਰਤ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਵਾਰਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਫ਼ੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੈਰਿਟੀਆਂ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਹਵਾਲੇ
[ਸੋਧੋ]- ↑ "Women's Suffrage and the Movie People" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2023-02-09.
ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
[ਸੋਧੋ]- ਫਰਮਾ:IBDB name
- ਐਲਸੀ ਫਰਗੂਸਨ, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਮੂਵੀ ਡੈਟਾਬੇਸ 'ਤੇ
- Elsie Ferguson photographic gallery NYP Library
- Elsie Ferguson at Virtual History
- Elsie Ferguson in scenes from many of her lost films and stage scene with husband Frederick Worlock (Univ of Washington Sayre collection)
- Elsie Ferguson and Nance O'Neil in the 1927 play The House of Women
- REDIRECTਫਰਮਾ:FAG
- portrait of Ferguson in 1924(WaybackMachine),..flip side text(Wayback)
- PeriodPaper
- Ferguson and namesake niece, 1933
- back Ferguson and niece 1933