ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ
ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ | |
|---|---|
| ਕਾਲਰ ਵਾਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਅਤੇ ਜੈਕੇਟ ਪਾਈ ਹੋਈ ਗੋਰੀ ਔਰਤ। ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ, 1922 ਦੇ ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਤੋਂ। | |
| ਜਨਮ | ਐਲੀਨੋਰ ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ 23 ਮਾਰਚ, 1885 ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ, ਅਮਰੀਕਾ |
| ਮੌਤ | ਫਰਮਾ:ਮੌਤ ਦੀ ਮਿਤੀ ਅਤੇ ਉਮਰ ਬੇਵਰਲੀ ਹਿਲਜ਼, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ, ਅਮਰੀਕਾ |
ਐਲਨੋਰ ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ (23 ਮਾਰਚ, 1885-6 ਫਰਵਰੀ, 1967) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਵਾਈਡਬਲਯੂਸੀਏ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਕੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ 1918 ਤੋਂ 1927 ਤੱਕ ਲਡ਼ਕੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਲਈ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਇੰਚਾਰਜ ਸੀ।
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ
[ਸੋਧੋ]ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ ਦਾ ਜਨਮ ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਰੁਕਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, [1] ਜੋ ਜਾਰਜ ਡਬਲਯੂ. ਗੋਗਿਨ ਅਤੇ ਮਾਟਿਲਡਾ ਐਲਨ ਗੋਗਿਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸਟੀਲ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, [2][3] ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਥਾਮਸ ਗੋਗਿਨ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇ ਆਇਰਨ ਵਰਕਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ। [4] ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। [5] 1910 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। [6]
ਕੈਰੀਅਰ
[ਸੋਧੋ]ਗੋਗਿਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ (1908–1909) ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼, ਲੁਈਸਿਆਨਾ ਵਿੱਚ, [1][2] ਅਤੇ 1914 ਵਿੱਚ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਦੇ ਬਾਲਡਵਿਨ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। [3] ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਹ YWCA ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਕੱਤਰ ਸੀ। 1918 ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਰਲਜ਼ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ "ਵਿਕਟਰੀ ਗਰਲਜ਼" ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। [4] 1919 ਵਿੱਚ ਗੋਗਿਨ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਮਰ ਪੱਧਰਾਂ ਲਈ YWCA ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਮੈਨੂਅਲ ਲਿਖੇ, [5] ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲੀ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਰੇਨਬੋ ਕਲੱਬ, [6] ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਗਰਲ ਰਿਜ਼ਰਵ, [7] ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬੀ ਸਕੁਏਅਰ ਕਲੱਬ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [8]
ਉਸਨੇ ਅਕਸਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। [1][2][3] ਉਸਨੇ 1922 ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ YWCA ਮੀਟਿੰਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਫਲੈਪਰਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ: "ਫਲੈਪਰਾਂ 'ਤੇ ਰੇਲ ਕਿਉਂ? ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ। [4] ਉਸਨੇ ਰੂਰਲ ਮੈਨਹੁੱਡ, [5] ਦ ਚਰਚ ਸਕੂਲ ਜਰਨਲ, [6] ਦ ਵਾਸਰ ਮਿਸਲੇਨੀ, [7] ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਲਿਖੇ।
ਗੋਗਿਨ ਨੇ 1927 ਵਿੱਚ YWCA ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।[1] ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ 1933 ਤੱਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਾਂਤਾ ਬਾਰਬਰਾ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਣ ਗਈ।[2][3] ਸਕੂਲ 1938 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਮਾਰਲਬਰੋ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।[4] ਗੋਗਿਨ 1950 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਵਾਸਰ ਕਲੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, [5] ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ।[6]
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ
[ਸੋਧੋ]ਗੋਗਿਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਹੇਲੀ, ਸਾਥੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਮਿੰਨੀ ਬਰਥਾ ਸਮਿਥ, [1] ਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਕਾਰਮੇਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਇੱਕ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਘਰ ਖਰੀਦਿਆ, [2] ਅਤੇ 1936 ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਕੂਲੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉੱਥੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ। [3] 1945 ਵਿੱਚ ਸਮਿਥ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਗਿਨ ਨੂੰ ਸਮਿਥ ਦਾ "ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ" ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [4] ਗੋਗਿਨ ਦੀ ਮੌਤ 1967 ਵਿੱਚ, 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਬੇਵਰਲੀ ਹਿਲਜ਼, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਸੀਅਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। [5]
