ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼
ਜਨਮ22 ਅਗਸਤ 1935
ਰੁੜਕੀ, ਪੰਜਾਬ ਭਾਰਤ
ਸਿੱਖਿਆਬੀ.ਐਸ.ਸੀ.

ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (1955)

ਪੀ.ਐੱਚ.ਡੀ. ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ, ਡੇਵਿਸ (1960)
ਪੇਸ਼ਾਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਜੈਨੇਟਿਕਸਿਸਟ
ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ
ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਹਰਵੰਤ ਕੌਰ ਖੁਸ਼
ਬੱਚੇਰੰਜੀਵ (ਪੁੱਤਰ) ਮੰਜੀਵ, ਸੋਨੀਆ, ਕਿਰਨ (ਧੀਆਂ)
ਪੁਰਸਕਾਰ
  • ਬੋਰਲੌਗ ਪੁਰਸਕਾਰ 1977
  • ਜਾਪਾਨ ਪੁਰਸਕਾਰ 1987
  • ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 1989
  • ਵਿਸ਼ਵ ਭੋਜਨ ਪੁਰਸਕਾਰ 1996
  • ਰੈਂਕ ਪੁਰਸਕਾਰ 1998
  • ਦੋਸਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਚੀਨ 1999
  • ਵੁਲਫ ਪੁਰਸਕਾਰ 2000
  • ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 2000
  • ਖਵਾਰਿਜ਼ਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 2004
  • ਮਹਾਥਿਰ ਵਿਗਿਆਨ ਪੁਰਸਕਾਰ 2009
  • ਵਿਨਫਿਊਚਰ ਪੁਰਸਕਾਰ 2023
ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਰੀਅਰ
ਖੇਤਰਟਮਾਟਰ ਸਾਈਟੋਜੈਨੇਟਿਕਸ, ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਨਨ
ਡਾਕਟੋਰਲ ਸਲਾਹਕਾਰਜੀ. ਲੇਡਯਾਰਡ ਸਟੈਬਿਨਸ
ਵੈੱਬਸਾਈਟhttps://khushfoundation.org/

 

ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਅਗਸਤ, 1935 ਨੂੰ ਰੁੜਕੀ, ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਉੱਚ-ਉਪਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਪਿੱਛੇ ਮੁੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਵਜੋਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

[ਸੋਧੋ]

ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਸਵੀਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੁੰਡਾਲਾ ਦੇ ਖਾਲਸਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। 1955 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।


1957 ਵਿੱਚ ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਡੇਵਿਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1960 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਡਾ. ਜੀ. ਲੇਡਯਾਰਡ ਸਟੈਬਿਨਸ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਆਫ਼ ਫਿਲਾਸਫੀ (ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ.) ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਖੋਜ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਾਈ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਸਬੰਧਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਅਤੇ ਫਸਲ ਸੁਧਾਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ।

ਕਰੀਅਰ

[ਸੋਧੋ]

1960 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਡੇਵਿਸ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਜੈਨੇਟਿਕਸਿਸਟ ਵਜੋਂ ਰਹੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟਮਾਟਰਾਂ ਦੇ ਜੈਨੇਟਿਕਸ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਐਨੀਉਪਲੋਇਡਜ਼ ਦੇ ਸਾਈਟੋਜੈਨੇਟਿਕਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਰੈਫਰ ਕੀਤੇ ਜਰਨਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪੇਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।

1967 ਵਿੱਚ ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਦੇ ਲਾਸ ਬਾਨੋਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੌਲ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ (IRRI) ਵਿੱਚ ਪੌਦਾ ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1972 ਵਿੱਚ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਪੌਦਾ ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ 1987 ਵਿੱਚ ਪੌਦਾ ਪ੍ਰਜਨਨ, ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਅਤੇ ਬਾਇਓਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਆਈਆਰਆਰਆਈ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ, ਗੁਰਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਨੇ ਲਗਭਗ 60 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਐਮ.ਐਸ.ਸੀ. ਅਤੇ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਡਿਗਰੀਆਂ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਈ ਪੋਸਟ-ਡਾਕਟੋਰਲ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵੀ ਰਹੇ।

2002 ਵਿੱਚ IRRI ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਡੇਵਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਇ/ਸਲਾਹ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫੂਡ ਐਂਡ ਐਗਰੀਕਲਚਰ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ (FAO) ਅਤੇ ਕੰਸਲਟੇਟਿਵ ਗਰੁੱਪ ਆਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਰਿਸਰਚ (CGIAR) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ

[ਸੋਧੋ]

ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਉੱਚ-ਉਪਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਪਿੱਛੇ ਮੁੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਵਜੋਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ ਅਤੇ ਹਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ[permanent dead link] ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ IR 36 ਅਤੇ IR 64 ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਛੋਟੇ ਕੱਦ, ਘੱਟ ਵਿਕਾਸ ਅਵਧੀ, ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਰੋਧ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਲਵਾਯੂ ਪ੍ਰਤੀ ਲਚਕੀਲੀਆਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ 6-7 ਟਨ ਚੌਲ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ 1-3 ਟਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ।

1960 ਅਤੇ 2023-24 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੇਠ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰਕਬਾ 126 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈਕਟੇਅਰ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਲਗਭਗ 165 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈਕਟੇਅਰ (30%) ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਧਿਆ - 1960 ਵਿੱਚ 200 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਤੋਂ 2000 ਤੱਕ 600 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ, ਜੋ ਕਿ 2023-24 ਤੱਕ ਲਗਭਗ 776 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਔਸਤ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ 2.1 ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ 4.7 ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੋ ਗਈ।

ਆਈਆਰਆਰਆਈ ਵਿਖੇ ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਕਈ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਗਵਾਈ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਵਿਆਪਕ ਅਕਾਲ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਵਾਧੇ ਦੇ ਦੂਰਗਾਮੀ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਗਰੀਬੀ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲ ਵਰਤੋਂ ਰਾਹੀਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਨਨ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਖੁਰਾਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਗੁਰਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਨੂੰ 1996 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਭੋਜਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।


ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਾਂਝ

[ਸੋਧੋ]

ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਰਾਈਸ ਰਿਸਰਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ (IRRI) ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਨ, ਜਾਪਾਨ, ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ, ਭਾਰਤ, ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼, ਵੀਅਤਨਾਮ, ਕੰਬੋਡੀਆ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਈਰਾਨ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੌਲ ਸੁਧਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਇਹਨਾਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਜਰਮਪਲਾਜ਼ਮ, ਖੋਜ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨੂੰ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਉੱਚ-ਉਪਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਣਾਉਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ।

ਮੁੱਢਲੀ ਖੋਜ

[ਸੋਧੋ]

ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਨੇ ਸਾਈਟੋਜੈਨੇਟਿਕਸ ਅਤੇ ਬਾਇਓਸਿਸਟਮੈਟਿਕਸ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਈ, ਟਮਾਟਰ ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ 'ਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਖੋਜ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੇਕੇਲ ਜੀਨਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਾਈ (ਸੇਕੇਲ ਸੀਰੀਅਲ) ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮਲ ਪੁਨਰਗਠਨ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਲੋਕੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

ਟਮਾਟਰ ਵਿੱਚ, ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਟ੍ਰਾਈਸੋਮਿਕਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਅਣਲੋਕੇਟ ਕੀਤੇ ਜੀਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮ ਨਾਲ ਮੈਪ ਕੀਤਾ।


ਚੌਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਜੀਨਾਂ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਜੈਨੇਟਿਕ ਲਿੰਕੇਜ ਗਰੁੱਪ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਟ੍ਰਾਈਸੋਮਿਕਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲਿੰਕੇਜ ਮੈਪਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਨੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਨੋਮਿਕ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਈ ਉਪਯੋਗੀ ਜੀਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜਰਮਪਲਾਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ

[ਸੋਧੋ]

ਖੁਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ:

ਸਾਇੰਸ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ

[ਸੋਧੋ]
  • ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਾਇੰਸ ਅਕੈਡਮੀ, (1977)
  • ਯੂ.ਐਸ. ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਜ਼, (1989)
  • ਦ ਵਰਲਡ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਜ਼ (TWAS), (1990)
  • ਰਾਇਲ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਲੰਡਨ (1995)
  • ਰਸ਼ੀਅਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਜ਼, (1997)
  • ਚੀਨੀ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਜ਼, (2002)

ਆਨਰੇਰੀ ਡਿਗਰੀਆਂ

[ਸੋਧੋ]

ਗੁਰਦੇਵ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਤੋਂ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਡਿਗਰੀਆਂ (ਆਨਰਿਸ ਕਾਸਾ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ:

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

[ਸੋਧੋ]

ਕਿਤਾਬਾਂ

[ਸੋਧੋ]

ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪੇਪਰ

[ਸੋਧੋ]

ਡਾ. ਖੁਸ਼ ਨੇ 340 ਪੇਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ 46 ਦੇ ਇੱਕਲੇ ਲੇਖਕ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੇਪਰ ਜੈਨੇਟਿਕਸ, ਹੇਰੇਡਿਟੀ, ਥਿਊਰੀਟਿਕਲ ਐਂਡ ਅਪਲਾਈਡ ਜੈਨੇਟਿਕਸ, ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਜੈਨੇਟਿਕਸ, ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਐਂਡ ਸਾਇਟੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਮੋਸੋਮਾ ਵਰਗੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਬਾਹਰੀ ਹਵਾਲੇ

[ਸੋਧੋ]

ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ ਵੈੱਬ ਸਾਈਟਾਂ

[ਸੋਧੋ]

ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ

[ਸੋਧੋ]

ਵੈੱਬਸਾਈਟ: https://khushfoundation.org/

ਡਾ. ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖੁਸ਼ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 2010 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਦਾਰ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਸੀ।

ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ, ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਗਡਵਾਸੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਹੋਣਹਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਜ਼ੀਫ਼ੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
  • ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਗ੍ਰਾਂਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ।
  • ਪੀਏਯੂ ਅਤੇ ਗਡਵਾਸੂ ਦੇ ਫੈਕਲਟੀ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਕਚਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਾਰਤ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਘੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਕਾਦਮਿਕ ਭਾਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।