ਚਾਰਲਸ ਡਾਰਵਿਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਇਸ ਉੱਤੇ ਜਾਓ: ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ, ਖੋਜ
ਚਾਰਲਸ ਡਾਰਵਿਨ

1854 ਦੇ ਵਿੱਚ ਡਾਰਵਿਨ
ਜਨਮ ਚਾਰਲਸ ਰਾਬਰਟ ਡਾਰਵਿਨ
12 ਫ਼ਰਵਰੀ 1809(1809-02-12)
ਸ਼ਿਰੀਊਸਬਰੀ, ਸ਼ਰਾਪਸ਼ਿਰੇ, ਯੂ.ਕੇ.
ਮੌਤ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1882(1882-04-19) (ਉਮਰ 73)
Down House, Downe, ਕੈਂਟ, ਯੂ.ਕੇ.
ਰਿਹਾਇਸ਼ ਇੰਗਲੈਂਡ
ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਬਰਤਾਨਵੀ
ਕੌਮੀਅਤ ਬਰਤਾਨਵੀ
ਖੇਤਰ ਕੁਦਰਤ
ਅਦਾਰੇ ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ:
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਐਡਿਨਬਰਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ (ਡਾਕਟਰੀ)
ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਕਿੱਤਾ ਸੰਸਥਾ:
ਧਰਤ ਸੁਸਾੲਿਟੀ, ਲੰਡਨ
Academic advisors ਜਾਨ ਸਟੀਵਨ ਹੈਨਸਲੋਅ
ਐਡਮ ਸੈਜਵਿਕ
ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਬੀਗਲ ਦੀ ਲੰਬੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯਾਤਰਾ
ਜੀਵ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੂਲ
ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਦੁਆਰਾ
ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ,
ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵਿਕਾਸ
ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਵਾਨ ਹੰਬੋਲਟ
ਜਾਨ ਹੈਰਸ਼ਲ
ਚਾਰਲਸ ਲਾੲੇਲ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਜੋਸੇਫ਼ ਡਾਲਟਨ ਹੂਕਰ
ਥਾਮਸ ਹੈਨਰੀ ਹਗਜ਼ਲੀ
ਜੌਰਜ ਰੋਮਨਜ਼
ਅਰਨਸਟ ਹਾੲੇਕਲ
ਜਾਨ ਲਬੋਕ
ਅਹਿਮ ਇਨਾਮ ਰਾੲਿਲ ਮੈਡਲ (1853)
ਵਾਲੇਸਟਨ ਮੈਡਲ (1859)
ਕਾਪਲੇ ਮੈਡਲ (1864)
ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਐਮਾ ਡਾਰਵਿਨ (ਵਿਆਹ 1839)
ਦਸਤਖ਼ਤ
"Charles Darwin", with the surname underlined by a downward curve that mimics the curve of the initial "C"

ਚਾਰਲਸ ਡਾਰਵਿਨ (12 ਫ਼ਰਵਰੀ 180919 ਅਪਰੈਲ 1882[1]) ੲਿੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 'ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ' ਨਾਂਮ ਦਾ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ।[2]ੲਿਸ ਤੋਂ ੲਿਲਾਵਾ ਵੀ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਜੰਤੂ ਵਿਗਿਆਨ, ਬਨਸਪਤ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਰਤ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਸੀ।

ਜਨਮ ਅਤੇ ਬਚਪਨ[ਸੋਧੋ]

ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਲਿਚਫ਼ੀਲਡ ਨਾਂ ਦਾ ੲਿੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਹੈ, ਅਠ੍ਹਾਰਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ੲੀਸਵੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ੲਿਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ੲਿੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਡਾਕਟਰ ੲੀਰੈਸਮਿਸ ਡਾਰਵਿਨ ਰਿਹਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ੲਿਸਦੇ ਤੀਜੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਬਰਟ ਵਾਰਿੰਗ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਡਾਕਟਰੀ ਦਾ ਹੀ ਧੰਦਾ ਅਪਣਾੲਿਆ ਅਤੇ ਲਿਚਫ਼ੀਲਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਿਰੀਊਸਬਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵਸਿਆ। ੲਿੱਥੇ ਹੀ ਚਾਰਲਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਰਿਊਜ਼ਬਰੀ, ਸ਼ਰਾਪਸ਼ਾਇਰ(ਇੰਗਲੈਂਡ) ਵਿੱਚ 12 ਫ਼ਰਵਰੀ 1809 ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੇਂ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸੀ- ਸੁਜ਼ੈਨਾ ਵੈੱਜਵੁੱਡ। ਸੁਜ਼ੈਨਾ ਦੇ ਮਾਪੇ ਵੈੱਜਵੁੱਡ ਪਰਵਾਰ ਸਨ। ਦਾਦੇ ਦਾ ਨਾਂ ਇਰੈਜ਼ਮਸ ਡਾਰਵਿਨ ਸੀ ਅਤੇ ਦਾਦੀ ਦਾ ਨਾਂ ਜੋਸਾਇਆ ਵੈੱਜਵੁੱਡ। ਦੋਨੋਂ ਪਰਵਾਰ ਅਦ੍ਵੈਤਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਚਾਰਲਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਰਾਬਰਟ ਵਾਰਿੰਗ ਡਾਰਵਿਨ ਖੁੱਲ੍ਹ-ਖ਼ਿਆਲੀਆ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਚਾਰਲਸ ਅੱਠ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ 1817 ਵਿੱਚ ਡਾਰਵਿਨ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਡਾਰਵਿਨ ੲਿੱਕ ਮਿਠ ਬੋਲਡ਼ਾ, ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਅਤੇ ਚੌਗਿਰਦੇ ਦੀ ਘੋਖ ਵਾਲਾ ਬਾਲਕ ਸੀ। ੲਿੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋੲਿਆ ਸ਼ਿਰੀਊਸਬਰੀ ਦੀ ਫ਼ਸੀਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਥਡ਼੍ਹੇ ਤੋਂ ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਪੁੱਟ ਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੋੲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੇਡ਼ੇ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਟਿਕਾਣੇ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਆਪ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ੲਿਸ ਅਚਨਚੇਤ ਡਿੱਗਣ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨੇ ਵਿਚਾਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆੲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਸ਼ਰੀਰਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ੲਿੱਕ ਵਿਚਾਰ ਲੲੀ ੲਿੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋਡ਼ ਹੈ। ਪਰੰਤੂ ੲਿੰਨੇ ਥੋਡ਼੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ੲਿੰਨੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ੲਿਕੱਠ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ੲਿਸ ਨਿਰਣੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।"

ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ[ਸੋਧੋ]

ਉਸ ਸਮੇਂ ੲਿੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਯੂਨਾਨੀ ਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੀ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਥੋਡ਼੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਭਰਨ ਲੲੀ ਚਾਰਲਸ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਪਾੲਿਆ, ਪਰ ੲਿਸ ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਘਰ ਬੈਠ ਕੇ ਰਸਾੲਿਣਿਕ ਵਿੱਦਿਆ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਸਿੱਪੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀਡ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ੲਿਕੱਤਰ ਕਰਦਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਛਿਪੇ ੲਿੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੲੀ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਸਾੲਿਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਠਰਕ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਰਸਾੲਿਣਿਕ ਵਿੱਦਿਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘਟੀਆ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਤੰਗ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਚਾਰਲਸ ਨੂੰ ੲਿੱਥੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਐਡਨਬਰਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਬਰਟ ਦੀ ਤੀਬਰ ੲਿੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਚਾਰਲਸ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦਾਦੇ ਦੇ ਕਿੱਤੇ ਵਾਂਗ ਡਾਕਟਰੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾੲੇ, ਸੋ ਉਸਨੂੰ ਐਡਨਬਰਾ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾੲੀ। ਪਰੰਤੂ ਚਾਰਲਸ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਚੀਰ-ਫਾਡ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੋਗੀ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ੲਿਹ ਸਰੀਰਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ੲਿਲਾਜ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਪਾਦਰੀ ਬਣ ਕੇ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤਰੁੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਗੰਢਣ ਵਾਲਾ ਤਾਂ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਸੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚਾਰਲਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਣੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤੇ। ਭਾਵੇਂ ਚਾਰਲਸ ਨੂੰ ੲਿਹ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਿਲ ਰੱਖਣ ਲੲੀ ਉਸ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਿੱਟਾ ੲਿਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ 'ਡਾਕਟਰ' ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਮਿਲ ਗੲੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ ਤੋਂ ਵਿਹਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ, ਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਭੰਬੀਰੀਆਂ ੲਿਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੈਂਬਰਿਜ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾੲੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੱਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੰਬੋਲਟ ਦੀ ਰਚਨਾ 'ਨਿੱਜੀ ਕਹਾਣੀ' ਪਡ਼੍ਹੀ। ੲਿਸ ਪੁਸਤਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ੲਿੱਕ ਦੱਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਯਾਤਰੂ ਬਣਨ ਲੲੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ। ੲਿਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦਾ ਮੇਲ ਬਨਸਪਤ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈਨਸਲੋ ਨਾਲ ਹੋੲਿਆ। ਹੈਨਸਲੋ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਭਾਸ਼ਣ ਸੁਣੇ। 'ਬੀਗਲ' ਨਾਂਮ ਦਾ ਜਹਾਜ਼ ਜਿਸਦਾ ਕਪਤਾਨ ਫਿਟਜ਼ਰਾੲੇ ਸੀ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਖਣ ਅਤੇ ਕੱਛਣ ਲੲੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੈਨਸਲੋ ਨੇ ੲਿਸ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦੱਤ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੀ ਪਦਵੀ ਲੲੀ ਡਾਰਵਿਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਬੀਗਲ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ[ਸੋਧੋ]

'ਬੀਗਲ' ਦੀ ਲੰਬੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯਾਤਰਾ

ਸੰਨ 1831 ਵਿੱਚ 'ਬੀਗਲ' ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਚਾਲੇ ਪਾੲੇ। ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਵਰ੍ਹੇ ੲਿਸ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਟ ਦੀ ਘੋਖ ਅਤੇ ਮਿੱਣਤੀ ਕੀਤੀ। ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਸਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰ ਰਹੇ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪਰ ਹਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ੲਿਹ ਨਹੀਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਡ਼ਤਾਲ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ੲਿਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਿਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੱਚਾੲੀਆਂ ਨਾਲ ਪਰਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਣਥੱਕ ਅਮਲ ਮਗਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ। ੲਿੱਕ ਸਮੇਂ ਬੀਗਲ ਬਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ 'ਬੀਗਲ ਡਾੲਿਰੀ' ਵਿੱਚ ੲਿਸ ਬਾਰੇ ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਬੀਗਲ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ ਦੀ ਘੋਖ ਅਤੇ ਮਿਣਤੀ ਕੀਤੀ। ੲਿਸ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਤਸਮਾਨੀਆਂ, ਮਾਰੀਸ਼ੀਅਸ, ਐਸਨਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਹੈਲੀਨਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਵੀ ਕੱਛੇ। ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਗਾਲਾਪਾਗਸ ਟਾਪੂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਘੋਖ ਕੀਤੀ। ੲਿਸ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ ਨੇ ਡਾਰਵਿਨ ਨੂੰ ਜੰਤੂ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਰਤ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਅਮਲੀ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ੲਿਸ ਸਾਰੇ ਨਿਰੀਖਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲੲੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੱਤਾ।

ੲਿਸ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਡਾਰਵਿਨ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, "ਬੀਗਲ ਰਾਂਹੀ ਕੀਤੀ ਯਾਤਰਾ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘਟਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ੲਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰੋਬਰੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਢਾਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ੲਿਸ ਯਾਤਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਢਲੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਕੲੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।"[3]

ੲਿਸ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ੲਿੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਪੁੱਜ ਕੇ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਨਾਲ ਹੀ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲੲੀ ਲੲੀ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤ ਸੁਸਾੲਿਟੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾੲੀ।

ਵਿਆਹ[ਸੋਧੋ]

ਸੰਨ 1839 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਕੁਮਾਰੀ ਐਮਾ ਵੈਜਵੁਡ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ੲਿਹ ਜੋਡ਼ਾ ਲੰਡਨ ਆ ਵਸਿਆ। ਪਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਲੰਡਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੈਂਟ ਦੇ ਪਿੰਡ ਡਾਊਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਕਿਉਂ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਜਲਵਾਯੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ੲਿੱਥੇ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪਿੱਛਾ ਨਾ ਛੱਡਿਆ। ਪਰ ੲਿਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ੲਿਸਦੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।

'ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ' ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ[ਸੋਧੋ]

ਸੰਨ 1838 ਵਿੱਚ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਮਾਲਥਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਘੋਖਿਆ। ੲਿਸ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਹੀ ਮੋਡ਼ ਫਡ਼ ਲਿਆ। ਮਾਲਥਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਦੀ ਕਸਵੱਟੀ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੰਨ 1842 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 'ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ' ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਪਣਾੲਿਆ ਅਤੇ ੲਿਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਪੈਂਤੀ ਸਫ਼ਿਆਂ ਦੀ ੲਿੱਕ ਲਿਖ਼ਤ ਅੰਕਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਕੇ ਸੰਨ 1844 ਵਿੱਚ 230 ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਲਿਖ਼ਤ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦਿੱਤੀ ਗੲੀ। ਪਰ ੲਿਸਨੂੰ ਛਾਪਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ੲਿਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਮਿਸਾਲੇ ਦੀ ਹੋਰ ਪੰਦਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲੲੀ ਪਰਖ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ੲਿਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲੲੀ ਉਸਨੇ ਕੲੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪਿੰਜਰਾਂ ਦੀ ਘੋਖ, ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਢਾਣ ਦੇ ਤਜਰਬੇ, ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਬਦਲੀ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਲਾੲਿਲ ਅਤੇ ਦੋ ਬਨਸਪਤੀ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਹੂਕਰ ਅਤੇ ਆਸਾਗਰੇ ਨਾਲ ਚਿੱਠੀ ਪੱਤਰ ਰਾਂਹੀ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਤ ਲਾੲਿਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਉੱਤੇ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਨਿਚੋਡ਼ ਨੂੰ ਸੰਨ 1856 ਵਿੱਚ ਅੰਕਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪੁਸਤਕ- 'ਜੀਵ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੂਲ'[ਸੋਧੋ]

ਸੰਨ 1859 ਵਿੱਚ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ 'ਜੀਵ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੂਲ' ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੀ ੲਿੱਕ ਪੁਸਤਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ੲਿਹ ਪੁਸਤਕ ਹੱਥੋ-ਹੱਥ ਵਿਕ ਗੲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦਾ ੲਿੱਕ ਭਾਂਬਡ਼ ਜਿਹਾ ਮੱਚ ਗਿਆ। ੲਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ੲਿਹ ਸੀ ਕਿ ੲੀਸਾੲੀ ਮਤ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਜੀਅਜੰਤ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸੇ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬਣਾੲੇ ਹਨ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਡਾਰਵਿਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ੲਿਸ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਸੋ ੲਿਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੂਬ ਟਕਰਾਅ ਹੋੲਿਆ। ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਹੂਕਰ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ "ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਵੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਵੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਿਧਾਤਾਂ ਨੂੰ ੲਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਪਣਾੲਿਆ ਹੈ।" ੲਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲਿਖੇ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡ਼ਤਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ੲਿਨ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਲਾੲਿਲ, ਰੇਮਜ਼ੇ, ਜੀਊਲਜ਼ ਅਤੇ ਰੋਜਰਸ ਆਦਿ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। ੲਿਥੇ ਹੀ ਬਸ ਨਹੀਂ, ੲਿਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਜੰਤੂ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ- ਹਕਸਲੇ, ਲੂਬਕ, ਜੈਨਿਨਜ਼, ਸੀਰਲਵੁਡ, ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ- ਕਾਰਪੈਂਟਰ ਅਤੇ ਸਰ ਐੱਚ. ਹਾਲੈਂਡ ਅਤੇ ਬਨਸਪਤ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ- ਹੂਕਰ, ਵਾਟਸਨ, ਆਸਾਗਰੇ ਅਤੇ ਬੂਟ ਦੇ ਨਾਂਮ ਵਰਨਣ ਕੀਤੇ ਹੋੲੇ ਸਨ।[4][5]

'ਜੀਵ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੂਲ' ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਨਕਲ, 1859

ਪੁਸਤਕਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਬਨਸਪਤ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾੲਿਆ ਅਤੇ ਸੰਨ 1862 ਵਿੱਚ 'ਬਗੀਚੇ ਦਾ ਫਲਨ' ਤੇ ੲਿੱਕ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖੀ। ੲਿਸ ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ੍ਹੇ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ੲਿੱਕ ਹੋਰ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ੲਿਹ ਸੀ 'ਵੇਲਦਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ'। ਸੰਨ 1868 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ 'ਸਿਧਾੲੀ ਸਮੇਂ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ' ਨਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ੲਿਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਸੰਨ 1871 ਵਿੱਚ 'ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਕਾਸ' ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ੲਿੱਕ ਹੋਰ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੰਨ 1872 ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ 'ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਲਵਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਅ' ਨਾਲ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਿਆ।

ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਵੇਂ ੲੀਸਾਈ ਮਤ ਦੀ ਕੱਟਡ਼ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਨਾਸਤਿਕ ਕਹਿ ਕੇ ਭੰਡਦੇ ਸਨ) ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋਡ਼ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਖਰਡ਼ਿਆਂ ਦੀ ਸੋਧ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦੀ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ। ਡਾਰਵਿਨ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮੋਡ਼ਵਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ।

ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ[ਸੋਧੋ]

ਡਾਰਵਿਨ ਮਰਦੇ ਦਮ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਦੀ ਕਦੀ ਥੋਡ਼੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੲੀ ਆਰਾਮ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ ਗੁਣ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ੲਿਹ ਪਿਆਰ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਨਿਰਜੀਵ ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਵੀ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਡਾਰਵਿਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੂਝਵਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ੲਿੱਕ ਹੋਰ ਗੁਣ ਸੀ- ਨਿਰਮਾਣ ਜਿਹੀ ਨੇਕ ਨੀਤੀ। ੲਿੱਕ ਦਿਨ ਪ੍ਰਧਾਨ-ਮੰਤਰੀ ਗਲੈਡਸਟੋਨ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲੲੀ ਆੲੇ। ਜਦ ਉਹ ਚਲੇ ਗੲੇ, ਤਾਂ ਡਾਰਵਿਨ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ੲਿਉਂ ਭਾਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਗਲੈਡਸਟੋਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੀ ਨਹੀਂ । ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ੲਿਉਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਹੋਵਾਂ।' ੲਿਹ ਗੱਲ ਜਦ ਗਲੈਡਸਟੋਨ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਾੲੀ ਗੲੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸ੍ਰੀ ਡਾਰਵਿਨ ਲੲੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਉਹੀ ਹਨ, ਜਿਹਡ਼ੇ ਮੇਰੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ।"

ਡਾਰਵਿਨ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਮਾਤਰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੀ ਕੁਦਰਤ ਲੲੀ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Charles Darwin (1809 - 1882)". BBC. http://www.bbc.co.uk/history/historic_figures/darwin_charles.shtml. Retrieved on 2011-11-03. 
  2. Darwin, Charles (annotated by James T. Costa). 2009. The annotated Origin: a facsimile of the first edition of On the Origin of Species. Harvard, Cambridge, Mass.
  3. Browne, Janet 1995. Charles Darwin: vol. 1 Voyaging. Cape, London. ISBN 1-84413-314-1
  4. Browne, Janet 2002. Charles Darwin: vol. 2 The power of place. Cape, London. ISBN 0-7126-6837-3
  5. Desmond, Adrian and Moore, James 1991. Darwin. Joseph, London. ISBN 0-7181-3430-3

ੲਿਹ ਵੀ ਵੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਹਰੀ ਕਡ਼ੀਆਂ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਹਰਲੇ ਜੋੜ[ਸੋਧੋ]

ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ

ਜੀਵ ਵਿਕਾਸਵਾਦ ਦੇ ਅਮਲ ਸੰਬੰਧੀ ਤਜਰਬੇ
ਔਨਲਾਈਨ ਲੈਕਚਰ