ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਜੀਨ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਜੀਨ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ
ਜਨਮJean Lynette Christine Solomons
2 December 1931
Kandy, Sri Lanka
ਮੌਤ30 ਜੁਲਾਈ 2019(2019-07-30) (ਉਮਰ 87)
ਕਿੱਤਾWriter
ਸਿੱਖਿਆ
ਸ਼ੈਲੀFiction, Poetry
ਜੀਵਨ ਸਾਥੀThiyagarajah Arasanayagam
ਬੱਚੇ2

ਜੀਨ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ (ਜਨਮ ਜੀਨ ਸੋਲੋਮਨਸ; 2 ਦਸੰਬਰ 1931[1] - 30 ਜੁਲਾਈ 2019) ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਨ ਕਵੀ ਅਤੇ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਰਮਨ, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਡੈਨਿਸ਼, ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜੀਵਨ

[ਸੋਧੋ]

ਜੀਨ ਲਿਨੇਟ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਸੋਲੋਮਨਸ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ 2 ਦਸੰਬਰ 1931 ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਕੈਂਡੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੈਰੀ ਡੈਨੀਅਲ ਸੋਲੋਮਨਸ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਕੈਮਿਲ (née Jansz) ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ।[2]

ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਨੇ ਕੈਂਡੀ ਦੇ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਪੇਰਾਡੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੈਥਕਲਾਈਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ[3] ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[4]

ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਵੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਲੰਡਨ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੋਲੰਬੋ ਦੇ ਲਿਓਨਲ ਵੈਂਡਟ ਆਰਟ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[5]

ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਦੇਵਸੁੰਦਰੀ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਹੈ। ਤਿਆਗਰਾਜਾਹ ਨੇ 2016 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਟੀਅਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ,[6] ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਗਲਪ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 30 ਜੁਲਾਈ 2019 ਨੂੰ 88 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ।[7]

ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਥੀਮ

[ਸੋਧੋ]

ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ - ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ, ਛੋਟੀਆਂ ਗਲਪਾਂ, ਗਲਪ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ - ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ, ਵਿਰਾਸਤ, ਵਿਸਥਾਪਨ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਹਿੰਸਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[8]

ਆਲੋਚਕ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ 1983 ਦਾ ਸਾਲ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਕਰੀਅਰ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਧੀ।[9] ਉਸ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਐਪੋਕਲਿਪਸ 83 (1984) ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੁਲਾਈ 1983 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਦੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਤਾਮਿਲ-ਵਿਰੋਧੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਵਿਰੋਧ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।[10]

ਤਾਮਿਲ-ਹਿੰਦੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ 1983 ਵਿੱਚ ਬਲੈਕ ਜੁਲਾਈ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿੰਹਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਕੈਂਡੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਕਸਬੇ ਪੇਰਾਡੇਨੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਭੀੜ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ, ਹਮਦਰਦ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਣੀ ਪਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।[11] ਇਸ ਦੁਖਦਾਈ ਅਨੁਭਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਵਰਤੀ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬਲੈਕ ਜੁਲਾਈ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕੀਤੀ।

ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਨੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਦੌਰ ਦੌਰਾਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਲਿਖਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਪੁਰਖ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ "ਮਾਗਡੇਨਹੁਇਸ - ਦ ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਦ ਵਰਜਿਨਜ਼ ਐਮਸਟਰਡਮ/ਕਲਪੀਤੀਆ" ਵਿੱਚ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਡੱਚ ਮਾਦਾ ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀਆਂ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।[9]

ਆਲੋਚਨਾ

[ਸੋਧੋ]

ਕੈਟਰੀਨਾ ਐਮ. ਪਾਵੇਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ 'ਪਛਾਣ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਅਤੇ ਅਲਗਾਵ ਨੂੰ ਵਿਲੱਖਣ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ'।[5] ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੀ ਕਵਿੱਤਰੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ, ਰੇਗੀ ਸਿਰੀਵਰਧਨੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਸਲੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਹੱਥ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ 'ਸਾਡੀ ਸਮੂਹਿਕ ਦਹਿਸ਼ਤ ਅਤੇ ਦੁਖਾਂਤ ਦੀ ਭਾਵਨਾ'[5] ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੱਸਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਲਕਾ ਨਿਗਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ "'ਸੋਗ ਭਰੀਆਂ ਸੁਰਾਂ' ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਵਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ," ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ "ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਜੀਵਨ ਭਰ ਇੱਕ ਪਛਾਣ ਦੀ ਖੋਜ ਹੈ"।[12] ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਲਾਨੀ ਮਰੇ ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ 'ਵਿੱਤ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ (ਬਸਤੀਵਾਦੀ) ਅਤੀਤ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਕੇ ਵਰਤਮਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ' ਵਜੋਂ ਦੇਖਦੀ ਹੈ।[12][13]

ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬੋਡੋਇਨ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਕਨਵੋਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਬੈਰੀ ਮਿੱਲਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ "ਜ਼ਮੀਰ, ਅਨੁਭਵ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ।[14] ਉਸ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਭਾਈਚਾਰੇ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਚਾਹਵਾਨ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।[14]

ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ

[ਸੋਧੋ]

ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਹਨ।

1990 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਇਓਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੇਖਣ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਨਰੇਰੀ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਐਕਸੀਟਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਆਰਟਸ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ 1994 ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਐਕਸੀਟਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਸਾਊਥਵੈਸਟ ਆਰਟਸ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੇਖਕ-ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

ਉਸ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ ਨੂੰ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਮਿਲੀ।[5] 1984 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਾਹਿਤਕ ਯੋਗਦਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੀ। 2017 ਵਿੱਚ, ਦ ਲਾਈਫ ਆਫ਼ ਦ ਪੋਇਟ ਨੇ ਗ੍ਰੇਟੀਅਨ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।[14] ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਰਥਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

[ਸੋਧੋ]

ਕਵਿਤਾ

[ਸੋਧੋ]
  • ਕਿੰਡੁਰਾ (1973)
  • ਰੁੱਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੁੱਤ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ (1977)
  • ਅਪੋਕਲਿਪਸ '83 (1984)
  • ਪਤੰਗ ਦਾ ਰੋਣਾ (1984)
  • ਇੱਕ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ (1985)
  • ਸਾਡੀਆਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਉੱਭਰਦੇ ਹਾਂ (1987)
  • ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕੱਦਮਾ (1987)
  • ਲਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਸਾਫ਼ (1991)
  • ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦ ਫਲੋਰਿਕਨਜ਼ (1993)
  • ਨੱਲੂਰ
  • ਬਰਬਾਦ ਹੋਇਆ ਗੋਪੁਰਮ
  • ਸੱਸ
  • ਫਿਊਸਿਲੇਡ

ਪ੍ਰੋਜ਼

[ਸੋਧੋ]
  • The Cry of the Kite (A collection of short stories) (Kandy, 1984)
  • The Outsider (Nagasaki University: Bulletin of the Faculty of Liberal Arts, 1989)
  • Fragments of a Journey (Colombo : WERC, 1992)
  • All is Burning (New Delhi : Penguin Books India, 1995)
  • Peacocks and Dreams (New Delhi : Navrang, 1996)
  • In the Garden Secretly and Other Stories (Penguin, 1999)

ਹਵਾਲੇ

[ਸੋਧੋ]
  1. ↑ "Times Online - Daily Online Edition of The Sunday Times Sri Lanka". sundaytimes.lk. 2019-08-05. Archived from the original on 5 August 2019. Retrieved 2024-03-06.
  2. ↑ "Sri Lankan Burgher Family Geneal". www.worldgenweb.org. Archived from the original on 2025-03-29. Retrieved 2025-03-29.
  3. ↑ "Jean Arasanayagam, A Life Lived In Exuberance: A Personal & Professional Tribute". Colombo Telegraph (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). 2019-07-31. Retrieved 2025-03-29.
  4. ↑ "Jean Arasanayagam: The Life of the Poet ends". The Sunday Times Sri Lanka. Archived from the original on 2019-08-06. Retrieved 2025-03-29.
  5. ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 Haris, Susan (11 August 2019). "'At Last History Has Meaning': The Poetry of Jean Arasanayagam". The Wire. Retrieved 2022-02-04.
  6. ↑ "Thiyagaraja Arasanayagam Awarded Gratiaen Prize 2015 For His Unpublished Poetry Manuscript White Lanterns". dbsjeyaraj.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). 2016-05-14. Retrieved 2025-03-29.
  7. ↑ "Celebrated poet, writer Jean Arasanayagam passes away". Sunday Times. Archived from the original on 15 February 2020. Retrieved 31 July 2019.
  8. ↑ Ho, Elaine Y. L.; Rambukwella, Harshana (2006-06-01). "A Question of Belonging: Reading Jean Arasanayagam through Nationalist Discourse". The Journal of Commonwealth Literature (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 41 (2): 61–81. doi:10.1177/0021989406065772. ISSN 0021-9894.
  9. ↑ 9.0 9.1 Ho, Elaine Y. L.; Rambukwella, Harshana (June 2006). "A Question of Belonging: Reading Jean Arasanayagam through Nationalist Discourse". The Journal of Commonwealth Literature (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 41 (2): 61–81. doi:10.1177/0021989406065772. ISSN 0021-9894 – via Sage Journals. {{cite journal}}: |hdl-access= requires |hdl= (help)
  10. ↑ "Jean Arasanayagam". Sri Lankan English WRITERS REVIEW (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 2018-06-23. Retrieved 2022-02-04.
  11. ↑ Rambukwella, Harshana (2019-07-31). "Jean Arasanayagam, A Life Lived In Exuberance: A Personal & Professional Tribute". Colombo Telegraph (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). Retrieved 2022-02-04.
  12. ↑ 12.0 12.1 Ward, Shelby E. (2017). "My Body was a Poem:Jean Arasanayagam's Poetic Body as Witness and Judge in Sri Lanka's Ethnic Conflict". Kairos: A Journal of Critical Symposium. 2: 51–66 – via Academia.
  13. ↑ . Amsterdam. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
  14. ↑ 14.0 14.1 14.2 Kodagoda, Anuradha (4 August 2019). "Jean Arasanayagam: 'A voice of conscience, wisdom, hope'". Sunday Observer.

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

[ਸੋਧੋ]
"https://pa.wikipedia.org/w/index.php?title=ਜੀਨ_ਅਰਾਸਨਾਇਗਮ&oldid=808787" ਤੋਂ ਲਿਆ