ਜੈਰੀ ਪਿੰਟੋ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਜੈਰੀ ਪਿੰਟੋ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: Jerry Pinto; ਜਨਮ 1966) ਇੱਕ ਮੁੰਬਈ- ਭਾਰਤੀ, ਕਵਿਤਾ-ਲੇਖਕ, ਵਾਰਤਕ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਗਲਪ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਹੈ। ਪਿੰਟੋ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ: ਹੇਲਨ: ਦਿ ਲਾਈਫ ਐਂਡ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਏ ਐੱਚ-ਬੰਬ (2006) ਜਿਸਨੇ ਬੈਸਟ ਬੁੱਕ ਆਨ ਸਿਨੇਮਾ ਅਵਾਰਡ 54 ਵੇਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ, ਸਰਵਾਈਵਿੰਗ ਵੂਮੈਨ (2000) ਅਤੇ ਐਸੀਲਮ ਐਂਡ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ (2003)। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਐਮ ਅਤੇ ਦਿ ਬਿਗ ਹੂਮ 2012 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਪਿੰਟੋ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਪਨਾ ਲਈ ਵਿੰਡਹੈਮ-ਕੈਂਪਬੈਲ ਇਨਾਮ 2016 ਵਿਚ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।[2] ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਵਲ ਏਮ ਅਤੇ ਦਿ ਬਿਗ ਹੂਮ ਲਈ ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਿਛੋਕੜ[ਸੋਧੋ]

ਜੈਰੀ ਪਿੰਟੋ ਗੋਨ ਮੂਲ ਦਾ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਹੀਮ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।[3] ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਐਲਫਿਨਸਟਨ ਕਾਲਜ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਲਾਅ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਕਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈਲੇਨ ਜੈਰਾਗ ਰਿਚਰਡਸਨ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ 2006 ਦੀ ਕਿਤਾਬ ' ਦਿ ਲਾਈਫ ਐਂਡ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਏ ਐਚ-ਬੰਬ' ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਜੋਂ, [4] 2007 ਵਿੱਚ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਸਰਬੋਤਮ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਗਈ ਸੀ।

ਉਸਦਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਪਨਾਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ 2003 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਸਮਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਪਿਆਰ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਇਕ ਪੁਸਤਕ ' ਕਾਂਫ੍ਰੋਂਟਿੰਗ ਲਵ' (2005) ਦਾ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੈਨਜ਼ ਵਰਲਡ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿਚ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ।[5] ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਪਿਕਾ ਮੀਡੀਆ (ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ ਜੋ ਟਾਈਮ ਆਊਟ ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਟਾਈਮ ਆਉਟ ਦਿੱਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਟਾਈਮਜ਼ ਅਤੇ ਲਾਈਵ ਟਕਸਾਲ ਦੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦ ਮੈਨ ਅਤੇ ਐਮ.ਡਬਲਯੂ ਲਈ ਵੀ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।

2009 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲੀਲਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ: ਲੀਲਾ ਨਾਇਡੂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੋਰਟਰੇਟ, ਕਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਅਰਧ-ਜੀਵਨੀ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਲੀਲਾ ਨਾਇਡੂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ। ਲੀਲਾ ਨਾਇਡੂ ਨੂੰ 50 ਅਤੇ 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਵੋਗ ਵਰਗੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ 10 ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ, ਐਮ ਅਤੇ ਦਿ ਬਿਗ ਹੂਮ, 2012 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਾਲ ਦ ਹਿੰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਪੁਸਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਕਿਤਾਬਾਂ[ਸੋਧੋ]

  • ਸਰਵਾਈਵਿੰਗ ਵੂਮਨ. ਪੇਂਗੁਇਨ ਬੁਕਸ, 2000. ISBN   0-14-028715-9 .
  • ਬੰਬੇ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ: ਮੁੰਬਈ 'ਤੇ ਨਰੇਸ਼ ਫਰਨਾਂਡਿਸ ਨਾਲ ਲਿਖਤਾਂ । ਪੇਂਗੁਇਨ ਬੁਕਸ, 2003.
  • ਅਸਾਈਲਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ. (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ). ਅਲਾਈਡ ਪਬਲੀਸ਼ਰਜ਼ ਇੰਡੀਆ., 2003.   ISBN   81-7764-527-7
  • ਕੰਫਰਟਿੰਗ ਲਵ, ( ਅਰੁੰਧਥੀ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਮ ਨਾਲ ਸੰਪਾਦਿਤ) (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ). ਪੇਂਗੁਇਨ ਬੁੱਕਸ ਇੰਡੀਆ., 2005.   ISBN   0-14-303264-ਐਕਸ
  • ਹੈਲਨ: ਲਾਈਫ ਐਂਡ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਐਚ-ਬੰਬ . ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ: ਪੈਨਗੁਇਨ ਬੁੱਕਸ ਇੰਡੀਆ, 2006   ISBN   0-14-303124-4 .
  • ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ: ਗੋਆ ਤੇ ਲਿਖਣਾ . ਪੇਂਗੁਇਨ ਸਮੂਹ, 2006   ISBN   0-14-310081-5 .
  • ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਪੋਸਟਰ, ਸ਼ੀਨਾ ਸਿੱਪੀ ਨਾਲ। ਥੈਮਸ ਐਂਡ ਹਡਸਨ, 2008.   ISBN   9780500287767
  • ਲੀਲਾ: ਲੀਲਾ ਨਾਇਡੂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੈਚਵਰਕ ਲਾਈਫ . ਪੇਂਗੁਇਨ ਸਮੂਹ, 2009   ISBN   9780670999118
  • ਏਮ ਅਤੇ ਬਿਗ ਹੂਮ . ਅਲੇਫ ਬੁੱਕ ਕੰਪਨੀ, 2012.   ISBN   8192328023
  • ਅਨੁਸ਼ਕਾ ਰਵੀਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਸਯੋਨੀ ਬਾਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਸ ਫੂਸ ਬੂਮ . ਵਿਨਾਇਕ ਵਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ. ਡਕਬਿਲ, 2013.   ISBN   978-93-83331-08-6
  • ਮੌਨਸਟਰ ਗਾਰਡਨ . ਪ੍ਰਿਆ ਕੁਰੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ. ਡਕਬਿਲ, 2016.   ISBN   978-93-83331-26-0
  • ਜਦੋਂ ਕਰੋਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ, 2013.

ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ[ਸੋਧੋ]

  • 2007 ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਬੈਸਟ ਬੁੱਕ ਆਨ ਸਿਨੇਮਾ ਫਾਰ ਸਿਨੇਮਾ ਲਈ : ਦਿ ਲਾਈਫ ਐਂਡ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਏ ਐਚ-ਬੰਬ
  • ਏਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਹੂਮ ਲਈ 2012 ਦਾ ਹਿੰਦੂ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ[6]
  • ਐੱਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਹੂਮ ਲਈ 2013 ਕ੍ਰਾਸਵਰਡ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ (ਗਲਪ)[7]
  • ਐੱਮ ਅਤੇ ਦਿ ਬਿਗ ਹੂਮ ਲਈ ਵਿੰਡਹੈਮ – ਕੈਂਪਬੈਲ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ (ਗਲਪ)[8]
  • ਐਮ ਅਤੇ ਦਿ ਬਿਗ ਹੂਮ ਲਈ 2016 ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. [1] Em and The Big Hoom|Aleph Book Company website
  2. Windham-Campbell prize: Winners
  3. Rediff Interview / Jerry Pinto 29 March 2006.
  4. ‘Helen: The Life and the Times of an H-Bomb’
  5. "Who's behind Man's World?". Man’s World. Archived from the original on 5 April 2010. 
  6. Staff writer (17 February 2013). "The Hindu Literary Prize goes to Jerry Pinto". The Hindu. Retrieved 18 February 2013. 
  7. "'Popular choice' ruled at book awards". The Times of India. 7 December 2013. Retrieved 7 December 2013. 
  8. "Nine writers win Yale's $150,000 Windham-Campbell Prizes". Yale News. 1 March 2016. Retrieved 1 March 2016.