ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ (ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ)
 ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਸੱਜੇ: ਨਿਰਵੀਰ ਕੌਰ (ਨੈਰੀ), ਬੇਅੰਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਹਰਭਜਨ ਕੌਰ (ਸੈਂਡੋ) | |
| ਕਲਾਕਾਰ | ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰਗਿਲ |
|---|---|
| ਸਾਲ | 1935 |
| ਪਸਾਰ | 92.5 cm × 66.6 cm (36.4 in × 26.2 in) |
| ਜਗ੍ਹਾ | ਨੈਸ਼ਨਲ ਗੈਲਰੀ ਆਫ਼ ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ[1], ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ |
ਥ੍ਰੀ ਗਰਲਜ਼ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Three Girls), ਜਿਸਨੂੰ ਗਰੁੱਪ ਆਫ਼ ਯੰਗ ਗਰਲਜ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੰਗਰੀਆਈ-ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੀ ਇੱਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹੈ। ਇਹ 1934 ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੇ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ 1935 ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨੇ 1937 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਆਰਟ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਨਵਾਬ ਸਲਾਰ ਜੰਗ ਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਬੈਚ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਚਨਾ
[ਸੋਧੋ]ਇਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਦਰ ਕੌਰ (ਮਹਿੰਦਰੋ) (1897-1939), ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਜੀਠੀਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਕੋਸਰਾ (1891-1966) ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਨਿਰਵੀਰ ਕੌਰ (ਨੈਰੀ) (1914-1975), ਬੇਅੰਤ ਕੌਰ (1915-1990), ਅਤੇ ਹਰਭਜਨ ਕੌਰ (ਸੈਂਡੋ) (1919-1957)।[2]
ਵਿਆਖਿਆ
[ਸੋਧੋ]ਇਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੰਗੀਨ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਵੇਦੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ।[3]
ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ:
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਕਲਾਤਮਕ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ; ਬੇਅੰਤ ਅਧੀਨਗੀ ਅਤੇ ਸਬਰ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੁੱਪ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਣਾ,... ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਦਾਸ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਨਵਸ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਪਾਲ ਗੌਗੁਇਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀ ਗਈ ਪੁਰਾਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵੱਲ ਵਧਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰੇਖਾ ਅਤੇ ਰੰਗ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਥ੍ਰੀ ਗਰਲਜ਼ ਵਿੱਚ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।[4]
ਜਵਾਬ
[ਸੋਧੋ]
ਦਸੰਬਰ 1936 ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਪਬਲਿਕ ਗਾਰਡਨ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਅਮੀਰ ਕਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿਕਾਰ, ਨਵਾਬ ਸਲਾਰ ਜੰਗ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਇੰਦੂ ਦੇ ਨਿਊਡ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਖਰੀਦ ਲਵੇਗਾ, ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਲੇਜਰਸ ਵੀ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਸਨੂੰ "ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਊਬਿਸਟ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ"।
ਇਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨੇ 1937 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਆਰਟ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਹ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੀਆਂ 33 ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਸੀ ਜੋ 21 ਤੋਂ 27 ਨਵੰਬਰ 1937 ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਫਲੇਟੀ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਉਸਦੀ ਇਕੱਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ ₹700 ਸੀ।[5]
ਹਵਾਲੇ
[ਸੋਧੋ]- ↑ Elkins, James (2002). Stories of Art. Psychology Press. p. 102. ISBN 978-0-415-93943-0. Retrieved 10 March 2013.
- ↑ Sundaram, pp. 184-187
- ↑ Dalmia, p. 180
- ↑ "Amrita Sher-Gil: Room 2, Return to India". Retrieved 10 March 2013.
- ↑ Sundaram, pp. 422-424