ਦ ਗਾਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਇਸ ਉੱਤੇ ਜਾਓ: ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ, ਖੋਜ
ਦ ਗਾਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ  
Thegodofsmallthings.jpg
ਲੇਖਕ ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ
ਮੁੱਖ ਪੰਨਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਸੰਜੀਵ ਸੇਠ
ਦੇਸ਼ ਭਾਰਤ
ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਇੰਡੀਆਇੰਕ, ਭਾਰਤ
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਮਾਧਿਅਮ ਪ੍ਰਿੰਟ
ਆਈ ਐੱਸ ਬੀ ਐੱਨ 0-06-097749-3
37864514

ਦ ਗਾਡ ਆਫ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਸ (1997) ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਦਾ ਪਲੇਠਾ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ 1997 ਵਿੱਚ ਬੁੱਕਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਕਹਾਣੀ ਸਾਰ[ਸੋਧੋ]

ਇਸ ਨਾਵਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਐਲਾਨ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।

ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਜੌੜੇ ਭੈਣ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ - ਅੱਮੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਚਾਕੋ, ਨਾਨੀ ਮਾਮਾਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਨੀ-ਮਾਸੀ ਬੇਬੀ ਕੋਚਾਮਾ ਨਾਲ ਆਏਮੇਨੇਮ, ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਲਕੱਤੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੌੜੇ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਮੂ ਨੂੰ ਪੇਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚਾਕੋ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪਤਨੀ, ਮਾਰਗਰੇਟ ਅਤੇ ਧੀ ਸੋਫੀ ਮੋਲ, ਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਮਾਰਗਰੇਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਤੀ ਜੋਅ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ, ਚਾਕੋ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਦਮੇ ਦਾ ਭਾਰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਚ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤਾਂ ਸੋਫੀ ਮੋਲ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਘੁੰਮਣ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬੇੜੀ ਲੱਭ ਗਈ। ਵੇਲੂਥਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਉੱਜੜੇ ਘਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚੇ ਜਾਂਦੇ। ਵੇਲੂਥਾ ਇੱਕ ਅਛੂਤ ਹੈ। ਅੱਮੂ ਅਤੇ ਚਾਕੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਚਾਰ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿਚ ਮਕੈਨਿਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅੱਮੂ ਵੇਲੂਥਾ ਵੱਲ ਉੱਲਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਰਾਤ ਉਹ ਨਦੀ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਕ ਰਾਤ ਵੇਲੂਥਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹਿਮਾਕਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਮਾਮਾਚੀ ਅਤੇ ਕੋਚਾਮਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਅੱਮੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੰਦ ਦੇਖਕੇ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚੀਂ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਅਜੀਬੋ ਗਰੀਬ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੂਰ ਦੌੜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਉਜਾੜ ਘਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੋਫ਼ੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸੂਹ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਜਿਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨੋਂ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਠਿੱਲ੍ਹ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਕਰਕੇ ਨਦੀ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬੇੜੀ ਉਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਹੇਲ ਅਤੇ ਐਸਥਾ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੋਫ਼ੀ ਨੂੰ ਤੈਰਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੋਫੀ ਨੂੰ ਲਭਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਠੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਉਜਾੜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।