ਪੈਟਰਾ ਐਲੇਂਡੇ

ਪੈਟਰਾ ਐਲੇਂਡੇ
Black and white portrait of an Afro-Puerto Rican woman wearing large, round, dangling earrings and dressed in a pale colored, collared shirt, with geometric figures and birds. ਐਲੇਂਡੇ, 1944
ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।	ਪੈਟਰਾ ਐਲੈਂਡੇ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਰੀਓ (ID1) 29 ਜੂਨ, 1920 ਪੁਰਾਣਾ ਸੈਨ ਜੁਆਨ, ਪੋਰਟੋ ਰੀਕੋ
ਮਰ ਗਿਆ।	1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2002 (ID1) (ਉਮਰ 81)   ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ, ਨਿਊਯਾਰਕ
ਕੌਮੀਅਤ	ਪੋਰਟੋ ਰੀਕੋ
ਹੋਰ ਨਾਮ	ਪੈਟਰਾ ਰੋਜ਼ਾਰੀਓ ਅਲੈਂਡੇ
ਕਿੱਤਾ (ਐੱਸ. ਐੱਸ)	ਘਰੇਲੂ ਮਜ਼ਦੂਰ, ਫੈਕਟਰੀ ਵਰਕਰ, ਕਾਰਕੁਨ
ਸਰਗਰਮ ਸਾਲ	1937–2001
ਬੱਚੇ.	5

ਪੇਟਰਾ ਐਲੇਂਡੇ (29 ਜੂਨ, 1920-1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2002) ਇੱਕ ਪੋਰਟੋ-ਰਿਕਾਨ ਫੈਕਟਰੀ ਵਰਕਰ ਅਤੇ ਕਲਰਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਐਲ ਬੈਰੀਓ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਕੁਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਾਖਰਤਾ ਦੀ ਲੋਡ਼ ਸੀ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਡੇਅ ਕੇਅਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੰਚ ਉਸ ਨੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ "ਲਾ ਅਲਕਾਲੇਡੇਸਾ ਡੇਲ ਬੈਰੀਓ" (ਬੈਰੀਓ [ਸਪੈਨਿਸ਼ ਹਾਰਲੇਮ] ਦੀ ਮੇਅਰ) ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਗਲੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਮੈਨਹੱਟਨ, ਈਸਟ 111 ਵੀਂ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਦਾ ਨਾਮ 2012 ਵਿੱਚ ਪੈਟਰਾ ਐਲੇਂਡੇ ਵੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਪੇਟਰਾ ਅਲੇਂਡੇ-ਰੋਸਾਰੀਓ ਦਾ ਜਨਮ 29 ਜੂਨ, 1920 ਨੂੰ ਪੋਰਟੋ ਰੀਕੋ ਦੇ ਓਲਡ ਸੈਨ ਜੁਆਨ ਵਿੱਚ ਅਲੇਜੈਂਡਰੀਨਾ ਰੋਸਾਰੀਓ ਅਤੇ ਜਸਟੋ ਅਲੇਂਡੇ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਮੁਲਾਟੋ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਧੋਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਅਫਰੋ-ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੌਕ ਵਰਕਰ ਸਨ।[2] ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਰਸੀਸਾ ਕੋਟੋ ਅਤੇ ਡੇਮੇਟਰੀਓ ਰੋਸਾਰੀਓ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸੈਟਰਨੀਨਾ ਰਿਵੇਰਾ ਅਤੇ ਸਿਰੀਲੋ ਅਲੇਂਡੇ ਸਨ।[3] ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਉਸਨੇ 24 ਮਈ, 1937 ਨੂੰ ਸੈਂਟੋਸ ਗੈਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਜੋੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੁਆਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫਜਾਰਡੋ ਵਿੱਚ ਗੈਰੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਅਲੇਂਡੇ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।[1][4] ਵਿਆਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਅਲੇਂਡੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਫੇਲਿਪ, ਫੇਲਿਪ ਵੈਂਟੇਗੀਟ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।[1]

ਕੈਰੀਅਰ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮਤਾ

1948 ਵਿੱਚ ਸੀਨੀਅਰ ਵੈਂਟੇਜੀਆ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, [5] ਅਲੇਂਡੇ ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਮਿਲਿਆ। 1949 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਮਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਰਵਾਸ ਕਰ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਨੌਕਰੀ ਭਰ ਗਈ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਸੀ। ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਲੇਂਡੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੱਪੜਾ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।[1] ਉਸਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਕੱਪੜੇ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਰਕੋ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਕਲਰਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਦਾ ਪੇਡਰੋ ਰਿਵੇਰਾ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਅਤੇ ਪੇਡਰੋ ਰਿਵੇਰਾ।[1][6] ਉਹ ਰਿਵੇਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਸਾਥੀ, ਫੇਲਿਪ ਓਰਟੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਧਰਮ ਪੁੱਤਰ ਮਿਗੁਏਲ ਮਾਲਡੋਨਾਡੋ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।[1]

1964 ਵਿੱਚ, ਅਲੇਂਡੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਖਰਤਾ ਟੈਸਟਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ [7][8] ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲਾਸਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਐਲ ਬੈਰੀਓ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਅਲਾਇੰਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[1][8] ਉਹ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਹਾਰਲੇਮ ਦੇ ਲੈਟਿਨੋ ਓਡ ਫੈਲੋਜ਼ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਅਨਾਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।[1] 1966 ਵਿੱਚ, ਅਲੇਂਡੇ ਨੇ ਮੈਨਪਾਵਰ ਕਰੀਅਰ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਇੰਪਲਾਇਮੈਂਟ।[1][6]

1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਅਲੇਂਡੇ ਮੈਨਹਟਨ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਕਾਕਸ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ, ਸਿੱਖ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸਮਾਨ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਬਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।[1][9] ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਡੇਅ ਕੇਅਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।[9] ਉਸਨੇ ਸੰਘੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਈਸਟ ਹਾਰਲੇਮ ਮਲਟੀਸਰਵਿਸ ਸੈਂਟਰ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਲਈ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਸੌਖ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਬਿੰਗ ਕੀਤੀ। [10][11] 1982 ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੀਮਤ ਆਮਦਨ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ। [7][12] ਉਸਨੇ ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨ ਅਤੇ ਹਿਸਪੈਨਿਕ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਐਕਸ਼ਨ ਕੌਂਸਲ, ਈਸਟ ਹਾਰਲੇਮ ਇੰਟਰਏਜੈਂਸੀ ਕੌਂਸਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਐਡਵਾਈਜ਼ਰੀ ਕਮੇਟੀ ਟੂ ਦ ਓਲਡਰ ਅਮਰੀਕਨ ਐਕਟ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਕਮੇਟੀ ਆਫ਼ ਦ ਏਜਿੰਗ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਗੇਲੋਰਡ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸੀਨੀਅਰ ਸਿਟੀਜ਼ਨ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [13]

1995 ਵਿੱਚ, ਐਲੇਂਡੇ ਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਆਨ ਦ ਏਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਾਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। [8] ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। [1] ਐਲੇਂਡੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। [8] ਉਸਨੂੰ "ਲਾ ਅਲਕਾਲਡੇਸਾ ਡੇਲ ਬੈਰੀਓ" (ਬੈਰੀਓ [ਸਪੈਨਿਸ਼ ਹਾਰਲੇਮ] ਦੀ ਮੇਅਰ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।[1][14] ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਸਨਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੈਟਿਨਸ ਕਾਕਸ ਤੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ।[8] 1998 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਟੇਟ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਆਫ਼ ਮੈਰਿਟ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿਲਵਰ ਹੇਅਰਡ ਕਾਂਗਰਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਵੂਮੈਨ ਆਫ਼ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਪੇਸੇਸੇਟਰ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।[1][15]

ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

ਅਲੇਂਡੇ ਦੀ ਮੌਤ 1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2002 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਉਸਦੇ ਪੇਪਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਹੰਟਰ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਦ ਸਟੱਡੀ ਆਫ਼ ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ।[16] 2012 ਵਿੱਚ, ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਈਸਟ 111ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਟਰਾ ਅਲੇਂਡੇ ਵੇਅ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।[17]