ਮਾਉਂਟ ਲੋਗਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਮਾਉਂਟ ਲੌਗਨ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Mount Logan), ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਡੈਨਾਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਿਖਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਬਤ ਦਾ ਨਾਂ ਸਰ ਵਿਲਿਅਮ ਐਡਮੰਡ ਲੋਗਨ ਨਾਂ ਦੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨ ਸਰਵੇਖਣ (ਜੀਐਸਸੀ) ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਊਂਟ ਲੌਗਨ, ਯੂਕੋਨ / ਅਲਾਸਕਾ ਬਾਰਡਰ ਦੇ 40 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (25 ਮੀਲ) ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਯੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕਲਿਆਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਲੋਗਾਨ ਮਾਊਂਟ ਹੂਬਾਰਡ ਅਤੇ ਲੋਗਨ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਗਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੈਰ-ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਪਹਾੜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਘੇਰਾ ਹੈ (ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸ਼ੀਲਡ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ), ਜਿਸ ਵਿਚ 5,000 ਮੀਟਰ (16,400 ਫੁੱਟ) ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਹਨ।[1]

ਸਰਗਰਮ ਟੈਕਟੋਨਿਕ ਅਪਲਫਿਟਿੰਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਹਾੜ ਲੋਗਨ ਅਜੇ ਵੀ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ 1992 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲੋਗਾਨ ਮਾਊਟ ਦੀ ਸਹੀ ਉਚਾਈ ਅਣਪਛਾਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਪ 5,959 ਤੋਂ 6,050 ਮੀਟਰ (19,551 ਤੋਂ 19,849 ਫੁੱਟ) ਤੱਕ ਸੀ। ਮਈ 1992 ਵਿਚ, ਜੀਐਸਸੀ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਮੈਟ ਲੋਗਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਅਤੇ GPS ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ 5,959 ਮੀਟਰ (19,551 ਫੁੱਟ) ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਉਚਾਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ।

ਮਾਊਂਟ ਲੌਗਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। 5,000 ਮੀਟਰ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ 'ਤੇ, ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ - 45°C (-49°F) ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ -27°C (-17°F) ਦੇ ਸਾਲ ਦੇ ਔਸਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮੱਧਮਾਨ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਰਫ਼ ਦੀ ਪਿਘਲਣ ਨਾਲ ਇਕ ਖਾਸ ਬਰਫ਼ ਦੀ ਟੋਪੀ ਵੱਲ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ 300 ਮੀਟਰ (984 ਫੁੱਟ) ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।[2]

ਪਹਿਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ[ਸੋਧੋ]

ਕਲਯਾਨ ਆਈਸਫੀਲਡ ਤੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲੌਗਨ ਮਾਊਂਟ

ਸੰਨ 1922 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਨੇ ਐਲਪਾਈਨ ਕਲੱਬ ਆਫ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਲੱਬ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੰਮੇਲਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਕੈਨੇਡੀਅਨ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਕਲਾਈਮਬਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1924 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾਈ ਸੀ ਪਰ ਫੰਡਾਂ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨੇ 1925 ਤੱਕ ਯਾਤਰਾ ਟਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਕਲਾਈਮਬਰਜ਼ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਨੇ ਮਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਮੇਨਲੈਂਡ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਾਕੀ 200 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (120 ਮੀਲ) ਤੁਰ ਕੇ ਲੋਗਨ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (6 ਮੀਲ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। 23 ਜੂਨ, 1925 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਐਲਬਰਟ ਐੱਚ. ਮੈਕਕੈਟੀ (ਲੀਡਰ), ਐੱਚ. ਐੱਫ਼. ਲੰਬਰਟ, ਐਲਨ ਕਾਰਪੇ, ਡਬਲਿਯੂ. ਫੋਸਟਰ, ਨੋਰਮਨ ਐਚ. ਰੀਡ ਅਤੇ ਐਂਡੀ ਟੇਲਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਇਸਨੇ 65 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਦੇ ਕਸਬੇ, ਮੈਕਕੈਟੀ, ਸੰਮੇਲਨ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਤੋਂ ਪਹਾੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਕਲਾਈਮਬਰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਨ।[3]

  • 1957 ਈਸਟ ਰਿੱਜ ਡੌਨ ਸੋਮਕ, ਗਿਲ ਰਬਰਟਸ ਅਤੇ 3 ਹੋਰ (ਯੂਐਸ) 19 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਸਿਖਰ ਸੰਮੇਲਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।[4]
  • 1965 ਹਿੱਿਗਬਰਬਰ ਰਿਜ (ਸਾਊਥ ਰਿਜ). ਡਿਕ ਲੋਂਗ, ਐਲਨ ਸਟੈਕ, ਜਿਮ ਵਿਲਸਨ, ਜੌਨ ਇਵਨਸ, ਫੈਨਕਲਿਨ ਕੋਲਲ ਸੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਪਾਲ ਬੇਕਨ (ਯੂਐਸ) 30 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਿਨ, ਮੱਧ ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ ਮੱਧ ਅਗਸਤ ਤਕ. ਫਰੈੱਡ ਬੇਕੇ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ: "ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਏ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੌਕਾ ਹੈ". ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਕਲਾਸਿਕ ਕਲਿਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ।[5]
  • 1967, ਅਗਸਤ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਕੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੋ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਡੈਨਿਅਲ ਸੀ ਟੇਲਰ ਮੁੱਖ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਕਲਯਾਨ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ।[6]
  • 1977 ਵਾਰਬਰਲ ਰਿੱਜ ਡੈਵ ਜੋਨਸ, ਫ੍ਰੈਂਕ ਬਾਊਮੈਨ, ਫਰੇਡ ਥੀਸੇਨ, ਜੈ ਪੇਜ (ਸਾਰੇ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ) ਅਤੇ ਰੇਨੇ ਬੂਸ਼ਰ (ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ) 22 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ। 
  • 1979 ਨਾਰਥਵੈਸਟ ਰਿਜ. ਮਾਈਕਲ ਡਾਊਨ (ਸੀਏ), ਪਾਲ ਕਿਰੇਡੀ, ਜੋਹਨ ਹੋਵੀ, ਰੀਡ ਕਾਰਟਰ ਅਤੇ ਜੌਨ ਵਿਟਮਾਇਅਰ 22 ਜੂਨ ਨੂੰ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, 19 ਜੂਨ ਨੂੰ ਟਾਪਿੰਗ।[7]
  • 1979 ਦੱਖਣ-ਦੱਖਣਪੱਛਮੀ ਰਿਜ. 30 ਜੂਨ ਅਤੇ 1 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ 15 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਮਗਰੋਂ ਰੇਮੰਡ ਜੋਟਰੈਂੰਡ (ਸੀਏ), ਐਲਨ ਬਰਜੈਸ, ਜਿਮ ਏਲਜਿੰਗਾ ਅਤੇ ਜੌਨ ਲੌਹਾਲਨ ਨੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
  • 1992 ਜੂਨ 6, ਰਾਇਲ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਜਿਓਗਰਾਫਿਕ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਕ ਮੁਹਿੰਮ ਨੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਲੋਗਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਲੀਡਰ ਲਿਯੇਲ ਕਰੀ, ਲੀਓ ਨਦੀਏ, ਚਾਰਲੀ ਰੂਟਸ, ਜੇ ਸੀ-ਦੇ ਨਾਲ, ਲੀਡਰ ਸੀ. ਲਵਰਨ, ਰੋਜਰ ਲੌਰੀਲਾ, ਪੈਟ ਮੋਰੋ, ਕਾਰਲ ਨਾਜ਼ੀ, ਸੂ ਗੌਲਡ, ਐਲਨ ਬਿਓਰਨ, ਲੋਇਡ ਫਰੇਸ, ਕੇਵਿਨ ਮੈਕਲੱਫਲਨ ਅਤੇ ਰਿਕ ਸਟੇਲੀ। [8]
  • 2017 ਮਈ 23, 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਨਾਓਮੀ ਪ੍ਰੌਹਾਸਕਾ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।[9]

ਨਾਂ ਬਦਲਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ[ਸੋਧੋ]

ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਪਾਇਰੇ ਟ੍ਰੈਡਿਊ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟ੍ਰੈਡ੍ਰਯੂ ਦੇ ਇੱਕ ਕਰੀਬੀ ਮਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜੀਨ ਚੈਰੀਟੀਅਨ, ਪਹਾੜ ਮਾਊਂਟ ਟ੍ਰੁੱਡਯੂ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਯੂਕੋਨਰ, ਪਹਾੜੀਏ, ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਟ੍ਰੈਡਿਊ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਕੈਨੇਡੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਇਸ ਸਕੀਮ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਰੇਂਜ ਦੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਾਊਂਟ ਪਿਏਰ ਇਲਿਅਮ ਟ੍ਰੈਡਯੂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮਈ 2005 ਸੰਕਟਕਾਲੀਨ[ਸੋਧੋ]

ਮਾਊਂਟ ਲੋਗਨ 3D ਵਿਊ

ਮਈ 2005 ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉੱਤਰੀ ਸ਼ੋਰ ਖੋਜ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਬਚਾਅ ਦਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚੈਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਫਸੇ ਗਏ।

ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਇਕ ਸਾਂਝੇ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਲਾਈਮਬਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਰੋਗ੍ਰਾਜ਼, ਅਲਾਸਾਸ ਵਿੱਚ ਫਰੋਸਟਬਾਈਟ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਲੈ ਗਏ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Encyclopaedia Britannica". 
  2. "mountain madness". 
  3. Sherman pp. 1–38
  4. Selters pp. 170–171
  5. Selters pp. 179-182
  6. Arctic Institute of North America Newsletter, November 1967
  7. Scott pp. 319–320
  8. Sept/Oct. Canadian Geographic. 1992. 
  9. "B.C. teen becomes youngest climber to reach Canada's highest peak". June 4, 2017. Retrieved June 4, 2017. 
  10. ਫਰਮਾ:Cite bivouac
  1. ਫਰਮਾ:Cite peakbagger
  2. "Kluane National Park and Reserve of Canada". Parks Canada. Retrieved August 1, 2010. 
  3. "Mount Logan". Geological Survey of Canada. Archived from the original on September 21, 2012. Retrieved April 12, 2007. 
  4. "Mount Logan: Canadian Titan". Virtual Museum of Canada. Retrieved September 18, 2008. 
  5. "Conquering Mount Logan". Parks Canada. Retrieved April 12, 2007. 
  6. Down, Michael (1980). "Climbs and Expeditions". American Alpine Journal. New York, NY, USA: American Alpine Club. 22 (53): 559. ISSN 0065-6925. 
  7. Jotterand, Raymond (1980). "Climbs and Expeditions". American Alpine Journal. New York, NY, USA: American Alpine Club. 22 (53): 557–559. ISSN 0065-6925. 
  8. "Mount Logan to become Mount Trudeau". CBC News. October 5, 2000. Archived from the original on October 16, 2007. Retrieved April 12, 2007. 
  9. "Highest peak to be Trudeau Mountain". Globe and Mail. October 5, 2000. Archived from the original on September 30, 2007. Retrieved April 12, 2007. 
  10. "ACC Accident report for May 2005". Alpine Club of Canada - Edmonton section. Archived from the original on October 16, 2007. Retrieved April 12, 2007.