ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਮਾਰਜੋਰੀ ਹੁਲਸਾਈਜ਼ਰ ਕਾਪਰ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ ਤੋਂ

ਮਾਰਜੋਰੀ ਹੁਲਸਿਜ਼ਰ ਕਾਫ਼ਰ (26 ਜਨਵਰੀ, 1892-19 ਮਈ, 1935) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

[ਸੋਧੋ]

ਐਡਿਥ ਮਾਰਜੋਰੀ ਹੁਲਸੀਜ਼ਰ ਦਾ ਜਨਮ ਫਲੇਮਿੰਗਟਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਧੀ ਅਬ੍ਰਾਹਮ ਚੈਲਮਰਸ ਹੁਲਸੀਜ਼ਰ ਅਤੇ ਅਲੇਟਾ ਵੈਨ ਨੇਸਟ ਹਿੱਲ ਹੁਲਸੀਜ਼ਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਫਲੇਮਿੰਗਟਨ ਦੇ ਮੇਅਰ ਸਨ।[1] ਉਸਨੇ ਰੀਡਿੰਗ ਅਕੈਡਮੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ [2] ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1916 ਵਿੱਚ ਸਿਮੰਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ (ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਦ ਟੈਂਪੈਸਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਲਾਸ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਸਪੇਰੋ ਵਜੋਂ ਅਭਿਨੈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ)।[3]

ਕੈਰੀਅਰ

[ਸੋਧੋ]

ਹਲਸੀਜ਼ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ 1917 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅਮਰੀਕਨ ਡਾਇਟੀਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਚਾਰਟਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਪੀਟਰ ਬੈਂਟ ਬ੍ਰਿਘਮ ਹਸਪਤਾਲ ਯੂਨਿਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਮਈ 1917 ਤੋਂ 1918 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਐਕਸਪੀਡੀਸ਼ਨਰੀ ਫੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਏਟੇਪਲਸ ਅਤੇ ਬੋਲੋਨ-ਸੁਰ-ਮੇਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰੀਕੀ ਐਕਸਪੀਡੀਸ਼ਨਰੀ ਫੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। "ਅਸੀਂ ਹਰ ਸਵੇਰ ਬੇਕਨ, ਚੌਲ, ਪਿਆਜ਼, ਆਲੂ, ਟਿਨਡ ਮੀਟ, ਦੁੱਧ, ਕੋਕੋ, ਜੈਮ, ਓਲੀਓਮਾਰਗਰੀਨ, ਸੂਰ ਅਤੇ ਬੀਨਜ਼, ਖੰਡ, ਨਮਕ, ਚਾਹ, ਪਨੀਰ, ਬਰੈੱਡ, ਸਰ੍ਹੋਂ, ਮਿਰਚ, ਅਚਾਰ, ਅਤੇ ਕੋਲਾ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਰਾਸ਼ਨ ਖਿੱਚਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸੌ ਵੀਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਂਦੀ ਹਾਂ," ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ। [1]

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਬਫੇਲੋ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਸਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1921 ਤੋਂ 1925 ਤੱਕ, ਹਲਸੀਜ਼ਰ ਨੇ ਸੇਂਟ ਲੁਈਸ, ਮਿਸੂਰੀ ਦੇ ਬਾਰਨਜ਼-ਯਹੂਦੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਖੁਰਾਕ ਮਾਹਿਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1] ਉਹ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਵੋਟਰਜ਼ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।[2]

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

[ਸੋਧੋ]

1924 ਵਿੱਚ, ਮਾਰਜੋਰੀ ਹਲਸੀਜ਼ਰ ਨੇ ਡਾ. ਗਲੋਵਰ ਹੈਨਕੌਕ ਕੋਫਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਰਜਨ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਮਾਰਜੋਰੀ ਐਨ ਕੋਫਰ (ਵ੍ਹਾਈਟ) ਸੀ। ਕੋਫਰ ਦੀ ਮੌਤ 1935 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਲੁਈਸ ਵਿੱਚ 43 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰੌਨਕੋਜੇਨਿਕ ਕਾਰਸੀਨੋਮਾ, ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ। [1][2] ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਲਸੀਜ਼ਰ ਦੇ ਪੱਤਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।[3]

ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਨਿਊਟ੍ਰੀਸ਼ਨ ਐਂਡ ਡਾਇਟੈਟਿਕਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਾਰਜੋਰੀ ਹਲਸਾਈਜ਼ਰ ਕੋਫਰ ਅਵਾਰਡ ਹੈ, ਜੋ 1945 ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ "ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਡਾਇਟੈਟਿਕਸ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਸਰਗਰਮ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ"।[1]

ਹਵਾਲੇ

[ਸੋਧੋ]

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

[ਸੋਧੋ]