ਲਵੀਵ

ਲਵੀਵ Львів (Ukrainian) ਸ਼ਹਿਰ
	ਲਵੀਵ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੇਂਦਰ ਲਵੀਵ ਓਪੇਰਾ ਡੌਰਮਿਸ਼ਨ ਚਰਚ ਮਾਰਕੀਟ ਸਕੁਏਅਰ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਲਵੀਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸੇਂਟ ਓ. ਅਤੇ ਈ. ਚਰਚ
	Flag Coat of arms Logo
	ਮਾਟੋ: "ਲਵੀਵ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ"
	Coordinates: 49°50′33″N 24°01′56″E / 49.84250°N 24.03222°E / 49.84250; 24.03222
ਦੇਸ਼	ਯੂਕਰੇਨ
ਓਬਲਾਸਟ	Lviv Oblast
ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ	Lviv Raion
ਹਰੋਮਾਡਾ	Lviv urban hromada
ਸਥਾਪਨਾ	1256
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ	1356
ਸਰਕਾਰ
ਮੇਅਰ	Andriy Sadovyi (Self Reliance)
ਖੇਤਰ
ਸ਼ਹਿਰ	148.9 km2 (57.5 sq mi)
ਮੈਟਰੋ	4,975 km2 (1,921 sq mi)
ਉਚਾਈ	296 m (971 ft)
ਜਨਸੰਖਿਆ (2025)
ਸ਼ਹਿਰ	723,403
ਰੈੰਕ	5th in Ukraine
ਸ਼ਹਿਰੀ	720,797
ਮੈਟ੍ਰੋ	1,141,119
ਸਮਾਂ ਜ਼ੋਨ	UTC+2 (EET)
ਪੋਸਟਲ ਕੋਡ	79000–79490
ਏਰੀਆ ਕੋਡ	+380 32(2)
ਵਾਹਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪਲੇਟ	BC, HC
ਵੈਬਸਾਈਟ	city-adm.lviv.ua

ਲਵੀਵ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Lviv) ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। 2025 ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸਦੀ ਆਬਾਦੀ 7,23,403 ਹੈ। ਇਹ ਲਵੀਵ ਓਬਲਾਸਟ (ਸੂਬੇ) ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਰਾਇਓਨ (ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ) ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,^[2] ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲਵੀਵ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਰੋਮਾਡਾ (ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾ) ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਦਾ ਨਾਮ ਰੂਥੀਨੀਆ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਦੇ ਲੀਓ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਡੈਨੀਅਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਾਂ ਵੀ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਰਹੇ ਹਨ।

ਲਵੀਵ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਰੁਥੇਨੀਆ ਅਤੇ ਗੈਲੀਸੀਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਉਭਰਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਹੈਲਿਚ, ਚੇਲਮ, ਬੇਲਜ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜ਼ੇਮਿਸਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ 1272 ਤੋਂ 1340 ਤੱਕ ਗੈਲੀਸੀਆ-ਵੋਲਹੀਨੀਆ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ ^[3], ਜਦੋਂ ਇਹ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੈਸੀਮੀਰ III ਦੇ ਹੱਥ ਆਇਆ ਸੀ। 1356 ਵਿੱਚ, ਕੈਸੀਮੀਰ ਮਹਾਨ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ। 1434 ਤੋਂ, ਇਹ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰੁਥੇਨੀਅਨ ਵੋਇਵੋਡਸ਼ਿਪ ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। 1772 ਵਿੱਚ, ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈਬਸਬਰਗ ਅਰਧ-ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਪੋਲਿਸ਼-ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਲੋਡੋਮੇਰੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਿਆ। 1918 ਅਤੇ 1939 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੂਜੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਵੋਇਵੋਡਸ਼ਿਪ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ। ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਦੀਆਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਵੌ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਸ, ਲਵੌ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਸਕੂਲ, ਅਤੇ ਲਵੌ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਇਕਨਾਮਿਕਸ। 1939 ਵਿਚ ਪੋਲੈਂਡ 'ਤੇ ਜਰਮਨ-ਸੋਵੀਅਤ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੌਵ ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੋਵੀਅਤ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਕਿੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਚਿਆ ਰਿਹਾ। ਫਰਵਰੀ 1946 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੋਵੀਅਤ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਇਸਦੀ ਪੂਰਵ-ਯੁੱਧ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 80-90% ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। 1991 ਵਿੱਚ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਵੀਵ ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ।ਜ

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ, ਬਾਰੋਕ, ਨਵ-ਕਲਾਸਿਕ ਅਤੇ ਆਰਟ ਨੂਵੋ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਉੱਤੇ ਰੂਸੀ ਹਮਲੇ ਕਾਰਨ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਕਈ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਵੀਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ । ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਘਰ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਦਾ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਅਤੇ ਓਪੇਰਾ ਅਤੇ ਬੈਲੇ ਦਾ ਲਵੀਵ ਥੀਏਟਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।^[4]

ਲਵੀਵ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ ਦਾ ਕੋਟ ਆਫ਼ ਆਰਮਜ਼, ਅਤੇ ਲੋਗੋ ਅਤੇ ਬੈਨਰ ਲਵੀਵ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।^[5] ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਨਿਸ਼ਾਨ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਦੀ ਇੱਕ ਮੋਹਰ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਮੋਹਰ ਤਿੰਨ ਬੁਰਜਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸ਼ੇਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕੋਟ ਆਫ਼ ਆਰਮਜ਼ ਇੱਕ ਢਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੋਟ ਆਫ਼ ਆਰਮਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਾਜ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੋਧੇ ਨੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਲਵੀਵ ਦਾ ਝੰਡਾ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਵਰਗਾਕਾਰ ਬੈਨਰ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੇ ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਤਿਕੋਣ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਦਾ ਲੋਗੋ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਰੰਗੀਨ ਟਾਵਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ "ਲਵੀਵ - ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ" ਨਾਅਰਾ ਹੈ।^[6] ਲਾਤੀਨੀ ਵਾਕੰਸ਼ "Semper fidelis" ('ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰ') 1936-1939 ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਕੋਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ।

ਇਤਿਹਾਸ

ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਲਵੀਵ ਖੇਤਰ ਪੰਜਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਵਸ ਗਿਆ ਸੀ, ^[7] ਲੀਚਾਕੀਵਸਕੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਚੇਰਨੇਚਾ ਹੋਰਾ -ਵੋਜ਼ਨੇਸੇਂਸਕ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਗੋਰਡ ਨੂੰ ਗੋਰੇ ਕਰੋਟਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।^[8] ਲਵੀਵ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1250 ਵਿੱਚ ਗੈਲੀਸੀਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਡੈਨੀਅਲ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲੇਵ^[9] ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲਵੀਹੋਰੋਡ^[10] ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਹੋਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਈਰਹੋਰੋਡ, ਸ਼ਾਰਹੋਰੋਡ, ਨੋਵਹੋਰੋਡ, ਬਿਲਹੋਰੋਡ, ਹੋਰੋਡੀਸ਼ੇ ਅਤੇ ਹੋਰੋਡੋਕ।

ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਨਗਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਸਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੇਆਉਟ ਤੱਤ ਸੀ - ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਰਗ। 1240 ਦੇ ਬਾਟੂ ਖਾਨ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੈਨੀਅਲ ਦੁਆਰਾ ਗੜ੍ਹ ਦੀ ਨੀਂਹ ਇਸਦੀ ਅਗਲੀ ਪੁਨਰ ਉਸਾਰੀ ਸੀ।^[11]^[12]

ਲਵੀਵ ਉੱਤੇ ਮੰਗੋਲਾਂ ਨੇ 1261 ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।^[13] ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੋਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਸਰੋਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਮੰਗੋਲ ਜਨਰਲ ਬੁਰੁੰਡੀ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸੀ। ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਸਾਇੰਟਿਫਿਕ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁਰੂੰਡੀ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਗੈਲੀਸ਼ੀਅਨ-ਵੋਲਹਿਨੀਅਨ ਇਤਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ 1261 ਵਿੱਚ "ਬੁਰੋਂਡਾ ਨੇ ਵਾਸਿਲਕੋ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਾਹ ਦਿਓ'"।^[14] ਬੇਸਿਲ ਦਮਿਤ੍ਰੀਸ਼ਿਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹੁਕਮ ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੀਆਂ [ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ] ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿਓ"।^[15]

ਡੈਨੀਅਲ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਲੇਵ ਨੇ 1270 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ, ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ,^[16] ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਗੈਲੀਸੀਆ-ਵੋਲਹੀਨੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਾਇਆ।^[17] ਲਗਭਗ 1280 ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਲੋਕ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਸੀ।^[18]

13ਵੀਂ ਅਤੇ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੱਕੜ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਕਈ ਗੈਲੀਸ਼ੀਅਨ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚਰਚਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਂਟ ਨਿਕੋਲਸ ਦਾ ਚਰਚ, ਬਚ ਗਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।^[19] ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ 1340 ਵਿੱਚ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਦੇ ਗ੍ਰੈਂਡ ਡਚੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1349 ਤੱਕ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਲਿਉਬਾਰਟਾਸ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ, ਵੋਇਵੋਡ ਦਮਿਤਰੋ ਡੇਡਕੋ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।^[20]

13ਵੀਂ ਅਤੇ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਸਲਜੂਕ ਅਤੇ ਮੰਗੋਲ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਆਏ 50,000 ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਸੀ।^[21]

ਗੈਲੀਸੀਆ-ਵੋਲਹੀਨੀਆ ਯੁੱਧ

1339 ਵਿੱਚ ਗੈਲੀਸੀਆ-ਵੋਲਹਿਨੀਆ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੋਏ ਯੁੱਧਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੈਸੀਮੀਰ III ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਅਤੇ 1340 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।^[22] ਪੋਲੈਂਡ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1349 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਪੋਲੋਨਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।^[23] ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ 1351 ਵਿੱਚ ਹੈਲਿਚ-ਵੋਲਹਿਨ ਯੁੱਧਾਂ ਦੌਰਾਨ ਲਵੀਵ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ^[24] ਅਤੇ 1353 ਵਿੱਚ ਡਿਊਕ ਲਿਉਬਾਰਟਾਸ ਦੁਆਰਾ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ^[25]^[26]

ਕਾਸੀਮੀਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਸਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ (ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ), ਇਸਨੂੰ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਮਹਿਲ ਦੀ ਥਾਂ ਚਿਣਾਈ ਵਾਲੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਈ - ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਦੋ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।^[27]^[28]^[29] ਪੁਰਾਣੀ (ਰੂਥੇਨੀਅਨ) ਬਸਤੀ, ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਾਕੋਵ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਕੋਵੀਅਨ ਉਪਨਗਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।^[28]

ਪੋਲੈਂਡ ਦਾ ਰਾਜ

1349 ਵਿੱਚ, ਰੁਥੇਨੀਆ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲਵੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤਾਜ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਜ ਨੂੰ ਤਾਜ ਦੇ ਰੁਥੇਨੀਅਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲਵੋ ਸੀ। 17 ਜੂਨ 1356 ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਕੈਸੀਮੀਰ III ਮਹਾਨ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮੈਗਡੇਬਰਗ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਅਮੀਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਹੱਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਸਨ। 1362 ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਕਿਲ੍ਹਾ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1358 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਰਚਡਾਇਓਸੀਸ ਦਾ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਰੂਥੇਨੀਅਨ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਚਰਚ ਦੇ ਫੈਲਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

1370 ਵਿੱਚ ਕਾਸੀਮੀਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੇ ਭਤੀਜੇ, ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲੂਈ ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਪੋਲੈਂਡ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ 1372 ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਨੂੰ ਗੈਲੀਸੀਆ-ਵੋਲਹੀਨੀਆ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਓਪੋਲ ਦੇ ਡਿਊਕ, ਓਪੋਲ ਦੇ ਵਲਾਦੀਸਲਾਸ II ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਸੀ।^[30] ਜਦੋਂ 1387 ਵਿੱਚ ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ ਆਪਣੇ ਗਵਰਨਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਗੈਲੀਸੀਆ-ਵੋਲਹੀਨੀਆ ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਾਡਵਿਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਲੂਈਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ II ਜਾਗੀਲੋ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤਾਜ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।^[30]ਅਗਲੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਕਾਸੀਮੀਰ, ਰਾਣੀ ਜਾਡਵਿਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਵਪਾਰਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ।^[31] ਜਰਮਨ, ਪੋਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਚੈੱਕ ਨਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਲੋਨਾਈਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਰੂਥੇਨੀਅਨ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਆਬਾਦੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਟਾਪੂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।^[32] 1356 ਵਿੱਚ, ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਡਾਇਓਸਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਲਵੋ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕਾਮੀਨੀਕ ਪੋਡੋਲਸਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।^[33] ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਕਾਟਸ ਅਤੇ ਇਟਾਲੀਅਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੰਘਣਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ। ^[34] ^[35]

1412 ਵਿੱਚ, ਸਥਾਨਕ ਆਰਚਡਾਇਓਸੀਜ਼ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਮੈਟਰੋਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ 1375 ਤੋਂ ਡਾਇਓਸੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਹੈਲਿਚ ਵਿੱਚ ਸੀ।^[36] ਨਵੇਂ ਮਹਾਂਨਗਰ ਵਿੱਚ ਲਵੌ, ਪ੍ਰਜ਼ੇਮੀਸਲ, ਚੇਲਮ, ਵਲੋਡਜ਼ਿਮੀਅਰਜ਼, ਲੂਕ, ਕਾਮੇਨੀਏਕ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੀਰੇਤ ਅਤੇ ਕਿਜੋਵ ( ਸੇਂਟ ਸੋਫੀਆ, ਕੀਵ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੇਖੋ) ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਡਾਇਓਸੀਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਲਵੋਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਜਾਨ ਰਜ਼ੇਸੋਵਸਕੀ ਸੀ।

1572 ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਇਵਾਨ ਫੇਡੋਰੋਵ, ਜੋ ਕਿ ਕ੍ਰਾਕੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪੂਰਬੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਭਾਈਚਾਰਾ, ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ-ਸਲਾਵੋਨਿਕ ਸਕੂਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਜਿਸਨੇ 1580 ਵਿੱਚ ਚਰਚ ਸਲਾਵੋਨਿਕ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ। ਇੱਕ ਜੇਸੁਇਟ ਕਾਲਜੀਅਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1608 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 20 ਜਨਵਰੀ 1661 ਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜੌਨ II ਕੈਸੀਮੀਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਖਿਤਾਬ" ਦੇਣ ਦਾ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ।^[37]

1672 ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਓਟੋਮਨਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਲਵੋਵ ਦੀ ਲੜਾਈ (1675) ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਈ। ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1704 ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਲਵੋ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਚਾਰਲਸ XII ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।^[38] 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਪਲੇਗ ਨੇ ਲਗਭਗ 10,000 ਵਸਨੀਕਾਂ (ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 40%) ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।^[39]

ਹੈਬਸਬਰਗ ਸਾਮਰਾਜ

1772 ਵਿੱਚ, ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਹੈਬਸਬਰਗ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦੁਆਰਾ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੀ ਵੰਡ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਲੈਂਬਰਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਗੈਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਲੋਡੋਮੇਰੀਆ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।^[40] 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਲੈਂਬਰਗ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕੀ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ, 1772 ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 30,000 ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ^[41] 1910 ਤੱਕ 196,000^[42] ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 212,000 ਹੋ ਗਈ;^[43] ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਬਾਦੀ ਵਾਧੇ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ।^[44] 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨਾਂ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਚੈੱਕ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਆਮਦ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਿਰਦਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ 1840 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਕੌਫੀਹਾਊਸਾਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਸੀ।^[45]

ਹੈਬਸਬਰਗ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ, ਲਵੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੋਲਿਸ਼, ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ, 1910 ਦੀ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 51% ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ, 28% ਯਹੂਦੀ, ਅਤੇ 19% ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਭਾਸ਼ਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ 86% ਆਬਾਦੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ 11% ਨੇ ਰੁਥੇਨੀਅਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ।^[46]

1773 ਵਿੱਚ, ਲੈਂਬਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਗਜ਼ਟ ਡੀ ਲਿਓਪੋਲੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 1784 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ, ਪੋਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰੁਥੇਨੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; 1805 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਨੂੰ 1817 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। 1825 ਤੱਕ, ਜਰਮਨ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣ ਗਈ।^[47] ਲੈਂਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 1784 ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਆ ਥੇਰੇਸਾ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ। 1787 ਤੱਕ, ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਜੋਸਫ਼ II, ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਮਨ ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ "ਸਟੂਡੀਅਮ ਰੁਥੇਨਮ" ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਕੋਰਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਲਾਤੀਨੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।^[48]

19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦਾ ਜਰਮਨੀਕਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਰਮਨ-ਪੱਖੀ ਰੁਝਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। 1848 ਦੇ ਇਨਕਲਾਬਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਰਮਨ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮਾਜਿਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਜਿਸਨੂੰ ਲਵੋਵ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੋਲਿਸ਼ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੋਲਿਸ਼ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ। 1853 ਵਿੱਚ, ਇਗਨੇਸੀ ਲੂਕਾਸੀਵਿਚ ਅਤੇ ਜਾਨ ਜ਼ੇਹ ਦੁਆਰਾ ਸਟ੍ਰੀਟ ਲਾਈਟਿੰਗ ਵਜੋਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਲੈਂਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਫਿਰ 1858 ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੈਸ ਲੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1900 ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਲੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ।

ਫਰਵਰੀ 1867 ਦੇ ਅਖੌਤੀ " ਔਸਗਲਿਚ " ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਵੰਦਵਾਦੀ ਆਸਟ੍ਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਉਦਾਰੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਪਰ ਸਥਿਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 1873 ਤੋਂ, ਗੈਲੀਸੀਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਸੂਬਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਰੁਥੇਨੀਅਨ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸਨ। ਜਰਮਨੀਕਰਨ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੈਂਸਰਸ਼ਿਪ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਦੋਹਰੀ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ, ਪਰ ਗੈਲੀਸ਼ੀਅਨ ਸੇਜਮ ਅਤੇ ਸੂਬਾਈ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਸਨ, ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਿਆ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ। 1894 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।^[49] 1910 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਲੱਗਾ, ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਕਈ ਬੇਲੇ ਏਪੋਕ ਜਨਤਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਟੈਨਮੈਂਟ ਹਾਊਸ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਕਈ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਵੀਵ ਥੀਏਟਰ ਆਫ਼ ਓਪੇਰਾ ਐਂਡ ਬੈਲੇ, ਵਿਯੇਨੀਜ਼ ਨਵ-ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਸਨ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲਵੀਵ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੋਲਿਸ਼-ਭਾਸ਼ਾ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਘਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਓਸੋਲੀਨੀਅਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ, ਪੋਲਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ (1908 ਤੋਂ), ਲਵੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ (1891 ਤੋਂ), ਪੋਲਿਸ਼ ਕੋਪਰਨਿਕਸ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਨੈਚੁਰਲਿਸਟਸ, ਪੋਲਿਸ਼ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਲਵੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1882 ਤੋਂ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ, ਲਵੋ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਲਵੋ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ, ਪੋਲਿਸ਼ ਥੀਏਟਰ, ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਰਚਡੀਓਸੀਸ ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੈਬਸਬਰਗ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਢਹਿ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਵੀਵ ਸਥਾਨਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਿਚ ਰਾਈਫਲਮੈਨ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਦਾ ਅਖਾੜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਕੌਮਾਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਸਮਝਦੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਬਕਾ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣ ਰਹੇ ਸਨ। 31 ਅਕਤੂਬਰ - 1 ਨਵੰਬਰ 1918 ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਲੋਕ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲਵੀਵ ਸੀ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਿਚ ਰਾਈਫਲਮੈਨ (ਸਿਚੋਵੀ ਸਟ੍ਰਿਲਟਸੀ) ਦੇ 2,300 ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੈਨਿਕਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਰ ਸੀ, ਨੇ ਲਵੀਵ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਐਲਾਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।^[50] ਇਸ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਨੌਜਵਾਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸਨੂੰ ਲਵੋ ਈਗਲਟਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯੂਕਰੇਨੀ ਫੌਜਾਂ 21 ਨਵੰਬਰ 1918 ਤੱਕ ਲਵੋਵ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਟ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੁਆਰਟਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣਾ ਅਤੇ ਸਾੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 340 ਨਾਗਰਿਕ ਮਾਰੇ ਗਏ (ਦੇਖੋ: ਲਵੋਵ ਪੋਗ੍ਰੋਮ)। ਪੋਲਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲੇਆਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।^[51] ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਰਹੀਆਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਸਿਚ ਰਾਈਫਲਮੈਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਗੈਲੀਸ਼ੀਅਨ ਆਰਮੀ (UHA) ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਮੱਧ ਪੋਲੈਂਡ ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੋਲਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਹਾਲਰ ਦੀ ਬਲੂ ਆਰਮੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਫੌਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੈਸ ਸੀ, ਨੇ ਮਈ 1919 ਵਿੱਚ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ UHA ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।

23 ਫਰਵਰੀ 1921 ਨੂੰ, ਲੀਗ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੈਲੀਸੀਆ (ਸ਼ਹਿਰ ਸਮੇਤ) ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਕੋਲ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਸਿਰਫ਼ ਗੈਲੀਸੀਆ (ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ^[52]) ਦੀ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫੌਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੀ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ ਵਿਖੇ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।^[53] 14 ਮਾਰਚ 1923 ਨੂੰ, ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੈਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ "ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੋਲੈਂਡ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਕਿ ਨਸਲੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਗੈਲੀਸੀਆ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।"^[54] ਇਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 1923 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।^[52]

ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ

ਜੰਗ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦੌਰਾਨ ਲਵੋਵ ਦੂਜੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ( ਵਾਰਸਾ ਅਤੇ ਲੋਡੋ ਤੋਂ ਬਾਅਦ), ਅਤੇ ਇਹ ਲਵੋਵ ਵੋਇਵੋਡਸ਼ਿਪ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਵਾਰਸਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਵੋ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੇਂਦਰ ਸੀ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, 1920 ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰੁਡੋਲਫ ਵੇਗਲ ਨੇ ਟਾਈਫਸ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਟੀਕਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਲਵੋਵ ਦੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਦਿੱਤੀ। 1921 ਵਿੱਚ ਟਾਰਗੀ ਵਸ਼ੋਡਨੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਪਾਰ ਮੇਲਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1937-1938 ਦੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, 9,100 ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੰਜ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।^[55]

ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲਗਭਗ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਵਸਨੀਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਵੋਵ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦੇ ਸਨ, ਲਵੋਵ ਵੋਇਵੋਡਸ਼ਿਪ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਸੀ। ਪੋਲਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਬੀ ਗੈਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਵੋਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ), ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਸਤੰਬਰ 1922 ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੇਜਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿੱਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,^[56] ਇਹ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਪੋਲੈਂਡ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਈ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,^[58] ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਲਵੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।^[59] ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਵੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਯਹੂਦੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।^[60]

ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜਦੋਂ ਜਨਤਕ ਪਰੇਡਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਹਰੇਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮੂਹ ਦੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪੋਲਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸੀਮਤ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖਾਸ ਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਫੌਜੀ ਪਰੇਡਾਂ ਅਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਗਾਰਾਂ, ਜੋ ਕਿ 1918 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪੋਲਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ,^[61] ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੀਚਾਕੀਵ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਮਾਰਕ ਅਤੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਯੂਕਰੇਨੀਅਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਭੂਮੀਗਤ ਫੌਜੀ ਸੰਗਠਨ ਨੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।^[62]

ਸੋਵੀਅਤ ਕਬਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ

ਜਰਮਨੀ ਨੇ 1 ਸਤੰਬਰ 1939 ਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 14 ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਲਵੋ ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਫੌਜ ਦੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ^[63] ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੇ 17 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । 22 ਸਤੰਬਰ 1939 ਨੂੰ ਲਵੋ ਨੇ ਲਾਲ ਫੌਜ ਅੱਗੇ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਨੇ ਦੂਜੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਅੱਧ ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਬੇਲਾਰੂਸੀ ਆਬਾਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ । ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਲਵੀਵ ਓਬਲਾਸਟ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੇ ਇੱਕ-ਭਾਸ਼ਾਈ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਕੂਲ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੁਆਰਾ ਥੋਪੀ ਗਈ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 1,000 ਸਕੂਲਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਸ਼ੁੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ।^[64] ਲਵੀਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀਆਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੋਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਯੂਕਰੇਨੀ ਲੇਖਕ ਇਵਾਨ ਫ੍ਰੈਂਕੋ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪੋਲਿਸ਼ ਅਕਾਦਮਿਕ ਨੌਕਰੀਆਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਸੋਵੀਅਤ ਸ਼ਾਸਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਮਨਕਾਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ; ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਪੋਲਿਸ਼ ਲਵੋਵ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਅਮੀਰ ਦੁਨੀਆਂ ਸੋਵੀਅਤ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।

ਜਰਮਨ ਕਿੱਤਾ

22 ਜੂਨ 1941 ਨੂੰ, ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਈ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਬਾਰਬਾਰੋਸਾ (30 ਜੂਨ 1941) ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਖਾਲੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਨੇ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਵੇਹਰਮਾਕਟ ਬਲਾਂ ਨੂੰ NKVD ਅਤੇ NKGB ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸ਼ਹਿਰ^[65] ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸਮੂਹਿਕ ਕਤਲਾਂ ਦੇ ਸਬੂਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਜਰਮਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦਾ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਤਲੇਆਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ । 30 ਜੂਨ 1941 ਨੂੰ ਯਾਰੋਸਲਾਵ ਸਟੈਟਸਕੋ ਨੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਜ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ । ਇਹ ਜਰਮਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 15 ਸਤੰਬਰ 1941 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।^[66]^[67]^[68]

30 ਜੁਲਾਈ 1941 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਜਲਾਵਤਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਿਕੋਰਸਕੀ-ਮੇਸਕੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨੇ ਸਤੰਬਰ 1939 ਵਿੱਚ ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਸੋਵੀਅਤ-ਜਰਮਨ ਵੰਡ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।^[69] ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਅਗਸਤ 1941 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ-ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪੂਰਬੀ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਨੂੰ ਜਨਰਲ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੈਲੀਜ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਬਾਦੀ ਪ੍ਰਤੀ ਜਰਮਨ ਨੀਤੀ ਬਾਕੀ ਜਨਰਲ ਸਰਕਾਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਸੀ।

ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1941 ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਜਰਮਨ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਗੈਲੀਸ਼ੀਅਨਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਕਰਾਊਨ ਲੈਂਡ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਸਨੀਕ ਸਨ, ਨੂੰ 1939 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂ.ਐਸ.ਐਸ.ਆਰ. ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਬਾਦੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਰੀਅਨ ਅਤੇ ਸੱਭਿਅਕ ਸਮਝਿਆ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਯੂਕਰੇਨੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਰਮਨ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਗਏ, ਜਰਮਨ-ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਰੀਚਸਕੋਮਿਸਾਰੀਆਟ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ।^[70]

ਥਰਡ ਰੀਕ ਦੀਆਂ ਨਸਲੀ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਥਾਨਕ ਯਹੂਦੀ ਫਿਰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਦਮਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣ ਗਏ। ਜਰਮਨ ਕਬਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜ਼ਾਮਰਸਟਾਈਨਵ (ਅੱਜ ਜ਼ਾਮਰਸਟਾਈਨਵ ) ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਲਵੋਵ ਘੇਟੋ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਜਾਨੋਵਸਕਾ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਾਨੋਵਸਕਾ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ। ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪੇਰਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਜੋ ਕੈਦੀ ਸਨ, ਨੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਧੁਨ ਵਜਾਈ, "ਟੈਂਗੋ ਆਫ਼ ਡੈਥ"।

ਲਵੀਵ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ, ਜਰਮਨ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ 40 ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮੀਆਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਜਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਕੰਡਕਟਰ, ਮੁੰਡ, ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਕਮਾਂਡੈਂਟ ਨੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਆਪਣੇ ਸਾਜ਼ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨੂਰਮਬਰਗ ਟਰਾਇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਾਦਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਦੋਸ਼ੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

1931 ਵਿੱਚ 75,316 ਯਿੱਦੀਸ਼ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵਸਨੀਕ ਸਨ, ਪਰ 1941 ਤੱਕ ਲਗਭਗ 100,000 ਯਹੂਦੀ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ^[71] ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਾਂ ਬੇਲਜ਼ੇਕ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 1943 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇਨਰਿਕ ਹਿਮਲਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ 'ਤੇ, ਐਸਐਸ-ਸਟੈਂਡਾਰਟਨਫਿਊਹਰਰ ਪਾਲ ਬਲੋਬਲ ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਜ਼ੀ ਸਮੂਹਿਕ ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 15 ਜੂਨ ਨੂੰ ਬਲੌਬੇਲ ਨੇ, ਜਾਨੋਵਸਕਾ ਤੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਸਮੂਹਿਕ ਕਬਰਾਂ ਪੁੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।^[72]

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, 19 ਨਵੰਬਰ 1943 ਨੂੰ, ਜਾਨੋਵਸਕਾ ਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਦਰੋਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਸਫਲ ਹੋਏ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਐੱਸਐੱਸ ਸਟਾਫ਼ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ, ਜਾਨੋਵਸਕਾ ਕੈਂਪ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 6,000 ਹੋਰ ਕੈਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗੈਲੀਸੀਆ ਦੇ ਹੋਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ 200 ਤੋਂ 800 ਬਚੇ ਸਨ।^[73]^[74]

ਸੋਵੀਅਤ ਪੁਨਰ-ਕਬਜ਼ਾ

ਜੁਲਾਈ 1944 ਦੇ ਸਫਲ ਲਵੋਵ-ਸੈਂਡੋਮੀਅਰਜ਼ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਵੀਅਤ ਤੀਜੀ ਗਾਰਡਜ਼ ਟੈਂਕ ਫੌਜ ਨੇ 27 ਜੁਲਾਈ 1944 ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਲਵੋਵ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਪੋਲਿਸ਼ ਆਰਮੀਆ ਕ੍ਰਾਜੋਵਾ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੋਵੀਅਤ NKVD ਦੁਆਰਾ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਜਾਲ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, 1945 ਦੀ ਸਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਥਾਨਕ NKVD ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਵਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਵੋ (ਜੋ ਕਿ 1 ਅਕਤੂਬਰ 1944 ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਜੇ ਵੀ 66.7% ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਪੋਲਿਸ਼ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਸੀ) ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।^[75]

ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਗਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਰਿਹਾਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੋਲੈਂਡ ਜਾਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਯਾਲਟਾ ਕਾਨਫਰੰਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸਨ। ਯਾਲਟਾ ਵਿੱਚ, ਪੋਲਿਸ਼ ਇਤਰਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਹਿਯੋਗੀ ਨੇਤਾਵਾਂ, ਜੋਸਫ਼ ਸਟਾਲਿਨ, ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਡੀ. ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਅਤੇ ਵਿੰਸਟਨ ਚਰਚਿਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲਵੋ ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪੋਲੈਂਡ ਕੋਲ ਲਵੋ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਤੇਲ ਖੇਤਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਸਟਾਲਿਨ ਨੇ ਇਸਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।^[76]

16 ਅਗਸਤ 1945 ਨੂੰ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਆਰਜ਼ੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਹੱਦੀ ਸਮਝੌਤਾ^[77] ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ, ਪੋਲਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੋਲਿਸ਼-ਸੋਵੀਅਤ ਸਰਹੱਦ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ਨ ਲਾਈਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖਿੱਚਣ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਈ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ 5 ਫਰਵਰੀ 1946 ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ

ਫਰਵਰੀ 1946 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 100,000 ਤੋਂ 140,000 ਪੋਲਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਅਖੌਤੀ ਰਿਕਵਰਡ ਟੈਰੀਟਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵ੍ਰੋਕਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਰਮਨ ਸ਼ਹਿਰ ਬ੍ਰੇਸਲਾਉ ਸੀ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਲੈਂਡ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਬਣਾਈ। ਮਾਰਚ 1946 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਕੇਜੀਬੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਚਰਚ ਧਰਮ ਸਭਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੈਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਵੀਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 80% ਅਤੇ 90% ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ। ^[78] ਪੋਲਿਸ਼ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਅਤੇ ਸਰਬਨਾਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਆਲੇ- ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ (ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਲਿਸ਼ ਪੀਪਲਜ਼ ਰੀਪਬਲਿਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣੇ ਸਨ) ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਨਸਲੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਰੂਸ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਰੂਸੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਨਸਲੀ ਰੂਸੀ ਲਵੀਵ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਸਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, 28,000 ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਰੂਸੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਨ। 8 ਸਤੰਬਰ 1956 ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 400,000 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।^[79]

1950 ਵਿੱਚ ਸਟ੍ਰਾਈ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਖੇਤਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1951 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੇਲਵੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1952 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਟਰਾਲੀਬੱਸ ਲਾਈਨ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ। 1960 ਤੱਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 262 ਬੱਸਾਂ, 380 ਟੈਕਸੀਆਂ ਅਤੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਟਰਾਲੀ ਬੱਸਾਂ ਸਨ। 1955 ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਟਰਮੀਨਲ ਨੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 1955 ਤੱਕ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 415 ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ, ਕੈਫੇ ਅਤੇ ਕੰਟੀਨ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਧਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸਨ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੇਵਚੇਨਕੀਵਸਕੀ ਹੈ ਸਮੇਤ ਕਈ ਜਨਤਕ ਪਾਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।^[80]

ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੁਆਰਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉੱਦਮਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ੋਰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵਿਰੁੱਧ ਉਪਾਅ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, 1958 ਤੱਕ ਲਵੀਵ ਭਾਰੀ ਫੌਜੀ ਉਪਕਰਣਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਵਾਜਾਈ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। 1958 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰ ਨੇੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਚਾਲਿਤ ਤੋਪਖਾਨੇ ਦੀ ਗਤੀ ਕਾਰਨ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੁਆਰਟਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਫੌਜੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਵੋਰਿਵ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।^[81]

1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦਾ ਮਤਾ ਅਪਣਾਇਆ। 1954 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਇਨਸਕੋਪ ਟਿਊਬ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ ਟੀਵੀ ਸੈੱਟਾਂ ਦਾ ਸੀਰੀਅਲ ਉਤਪਾਦਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 1956 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਬੱਸ ਫੈਕਟਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਤਪਾਦਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੈਂਕ ਮੁਰੰਮਤ ਪਲਾਂਟ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਸਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਲਈ ਸਟਾਲਿਨਵਾਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਨਵੀਂ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਾਂਝੇ ਫਲੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਤਹਿਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਰਹੇ। ਕਈ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰਲ ਹੀਟਿੰਗ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਸੀਵਰੇਜ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਈ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਕਸਬੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੂਖੋਵਿਚੀ ਅਤੇ ਵਿੰਨੀਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਦਸੰਬਰ 1957 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਟੀਵੀ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਓਪੇਰਾ ਥੀਏਟਰ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਕੀਤਾ।^[82]

1950 ਅਤੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਅਧਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਵਿਦਰੋਹੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਮੇਰਸ਼ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਅਰਥ ਵਾਲਾ ਉਪਨਾਮ ਮਿਲਿਆ: ਬੈਂਡਰਸਟੈਡ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਟੀਪਨ ਬੈਂਡੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ। ਸ਼ਹਿਰ ਸਟੈਡ ਲਈ ਜਰਮਨ ਪਿਛੇਤਰ ਨੂੰ ਅਲਹਿਦਗੀ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਰੂਸੀ ਗ੍ਰੇਡ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਇੰਨਾ ਹਾਸੋਹੀਣਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਬੈਂਡੇਰਾ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਸੋਵੀਅਤ ਧਾਰਨਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਹ ਨਾਮ ਲਵੀਵ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸਦਾ ਸਿੱਟਾ ਖਲੋਪਤਸੀ ਜ਼ ਬੈਂਡਰਸ਼ਟਾਡਟੂ (ਬੈਂਡਰਸਟੈਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ) ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਰਾਕ ਬੈਂਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।^[83]

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਲਿਸ਼ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਵਾਰਸਾ ਪੈਕਟ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੈਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਹੋਇਆ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ, ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਾਰ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ। " ਬੁਰਜੂਆ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ " ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੋਵੀਅਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਛਪਾਈ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਨੀਲੇ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਰਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਲਵੀਵ ਦੇ ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਗਿਰਜਾਘਰ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸਰਕਾਰੀ ਦਬਾਅ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਲਵੀਵ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੇ ਵਰਟੇਪ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਲਵੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਉਪ-ਸਭਿਆਚਾਰ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਬਣੇ।^[84]

1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਵੋਲੋਦੀਮੀਰ ਸ਼ਚਰਬਿਟਸਕੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੋਵੀਅਤ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਰੂਸੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਲਹਿਰ ਆਈ। ਲਵੀਵ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਅਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਹੁਣ ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿਗੜਦੀ ਗਈ, ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ ਦੁਕਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈਆਂ । 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮੁਦਰਾਸਫੀਤੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਫੈਲਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਕਾਨਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਨਵੇਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰੁਝਾਨ ਲਵੀਵ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ 1979 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੰਥ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ: ਯੂਥ ਪੈਲੇਸ "ਰੋਮਾਂਟਿਕ", ਜੋ ਆਪਣੇ ਡਿਸਕੋ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ "ਵਿਰਮੇਂਕਾ" ਕੌਫੀ ਹਾਊਸ, ਜੋ ਸਥਾਨਕ ਬੋਹੇਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਇਕੱਠ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹਿੱਪੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਉਭਾਰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ। 1975-1977 ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਕਾਰਮੇਲਾਈਟ ਮੱਠ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਗੈਰ-ਅਨੁਕੂਲ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਇਕੱਠਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ।^[85] ਸੋਵੀਅਤ ਰੂਸੀਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਲਵੀਵ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲਹਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। 1972 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਵੀਵ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲਾਕੀ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।^[85]

1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਉਦਾਰੀਕਰਨ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਤੋਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। 17 ਸਤੰਬਰ 1989 ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਤੋਂ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੈਲੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 100,000 ਭਾਗੀਦਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।^[86]

ਸੁਤੰਤਰ ਯੂਕਰੇਨ

ਲਵੀਵ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ 2004 ਦੀਆਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਟਰ ਯੁਸ਼ਚੇਂਕੋ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਤਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਔਰੇਂਜ ਕੈਂਪ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਠੰਢੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ। ਸਿਵਲ ਨਾਫ਼ਰਮਾਨੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੇ ਧੋਖਾਧੜੀ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਤਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ।^[87] ਲਵੀਵ ਅੱਜ ਵੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਰਗ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।

ਯੂਰੋਮੈਦਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਨੇ 19 ਫਰਵਰੀ 2014 ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਕਟਰ ਯਾਨੁਕੋਵਿਚ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।^[88]

2019 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ 2019 ਦੀਆਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵੋਲੋਦੀਮੀਰ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪੈਟਰੋ ਪੋਰੋਸ਼ੈਂਕੋ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਪੋਰੋਸ਼ੈਂਕੋ ਲਈ ਗਿਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵੋਟਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ 90% ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵੋਟ ਹਾਰ ਗਿਆ।

18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੱਕ, ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਓਬਲਾਸਟ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਜੁਲਾਈ 2020 ਵਿੱਚ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਵੀਵ ਓਬਲਾਸਟ ਦੇ ਰੇਅਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੱਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਲਵੀਵ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਵੀਵ ਰਾਇਓਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।^[89]^[90]

ਰੂਸ-ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ

2022 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਉੱਤੇ ਰੂਸੀ ਹਮਲਾ

ਫਰਵਰੀ 2022 ਵਿੱਚ, 2022 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਉੱਤੇ ਰੂਸੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਵੀਵ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਸਲ ਪੱਛਮੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਫੌਜੀ ਖ਼ਤਰੇ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਦੂਤਾਵਾਸਾਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀਵ ਤੋਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।^[91] ਲਵੀਵ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਵਾਲੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਨਾਹਗਾਹ ਵੀ ਬਣ ਗਿਆ, 18 ਮਾਰਚ 2022 ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 200,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਪੋਲੈਂਡ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ। ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਸਪਲਾਈ ਰੂਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।^[92] ਰੂਸੀ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ, ਪੋਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਅਨ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਸਥਾਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਅਤੇ ਕਲਾ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।^[93]

ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। 13 ਮਾਰਚ 2022 ਨੂੰ ਯਾਵੋਰਿਵ ਫੌਜੀ ਸਿਖਲਾਈ ਬੇਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; 18 ਮਾਰਚ 2022 ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਡੈਨੀਲੋ ਹਾਲਿਤਸਕੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਵੀਵ ਸਟੇਟ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਰਿਪੇਅਰ ਪਲਾਂਟ; ਅਤੇ 26 ਮਾਰਚ 2022 ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਬਾਲਣ ਡਿਪੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ।^[94]^[95]

ਮੇਅਰ ਐਂਡਰੀ ਸਦੋਵੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2022 ਨੂੰ, ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਪੰਜ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਨਾਗਰਿਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ 11 ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ। ਖੇਤਰੀ ਗਵਰਨਰ ਮੈਕਸਿਮ ਕੋਜ਼ਿਸਟਕੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਫੌਜੀ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟਾਇਰਾਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਜਿੱਥੇ ਖਾਲੀ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਰੂਸੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਫੌਜੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਸਨ।^[96]

10 ਅਕਤੂਬਰ 2022 ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬਲੈਕਆਊਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।^[97] 11 ਅਕਤੂਬਰ 2022 ਨੂੰ, ਸਦੋਵੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਮਿਜ਼ਾਈਲ ਹਮਲੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਆਈ ਹੈ।^[98] ਗਵਰਨਰ ਮੈਕਸਿਮ ਕੋਜ਼ਿਤਸਕੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 5 ਅਕਤੂਬਰ, 2025 ਨੂੰ, ਲਵੀਵ ਉੱਤੇ ਰੂਸੀ ਹਮਲਾ ਲਵੀਵ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਸੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ 140 ਡਰੋਨ ਅਤੇ 23 ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 5 ਨਾਗਰਿਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦਰਜਨਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ।^[99]

ਭੂਗੋਲ

ਲਵੀਵ ਰੋਜ਼ਟੋਚੀਆ ਅੱਪਲੈਂਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 70 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (43 ਮੀਲ) ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕਾਰਪੈਥੀਅਨ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ 160 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (99 ਮੀਲ) ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਦੀ ਔਸਤ ਉਚਾਈ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ 296 ਮੀਟਰ (971 ਫੁੱਟ) ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸੋਕੀ ਜ਼ਾਮੋਕ (ਉੱਚਾ ਕਿਲ੍ਹਾ) ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ 409 ਮੀਟਰ (1,342 ਫੁੱਟ) ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਵਿਲੱਖਣ, ਹਰੇ-ਗੁੰਬਦ ਵਾਲੇ ਚਰਚਾਂ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਨਾਲ।

ਪੁਰਾਣਾ ਕੰਧਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪੋਲਟਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਾਈ ਕੈਸਲ ਦੇ ਤਲਹਟੀ 'ਤੇ ਸੀ। 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਪੋਲਟਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦਾ ਸੀ; ਨਦੀ ਲਵੀਵ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਗਲੀ, ਲਿਬਰਟੀ ਐਵੇਨਿਊ [ਯੂਕੇ], ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਥੀਏਟਰ ਆਫ਼ ਓਪੇਰਾ ਐਂਡ ਬੈਲੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਿੱਧਾ ਵਗਦੀ ਹੈ।

ਜਲਵਾਯੂ

ਲਵੀਵ ਦਾ ਜਲਵਾਯੂ ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਹੈ (ਕੋਪੇਨ ਜਲਵਾਯੂ ਵਰਗੀਕਰਣ Dfb) ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਠੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮੀਆਂ ਗਰਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।^[100] ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਤਾਪਮਾਨ −3 °C (27 °F) ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ 18 °C (64 °F) ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਔਸਤ ਨਮੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਖੁਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਮੀ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।^[101] ਔਸਤ ਸਾਲਾਨਾ ਬਾਰਿਸ਼ 745 ਮਿਲੀਮੀਟਰ (29 ਇੰਚ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਔਸਤ ਧੁੱਪ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਗਭਗ 1,804 ਘੰਟੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

Lviv (1991–2020, extremes 1936–present) ਦੇ ਪੌਣਪਾਣੀ ਅੰਕੜੇ
ਮਹੀਨਾ	ਜਨ	ਫ਼ਰ	ਮਾਰਚ	ਅਪ	ਮਈ	ਜੂਨ	ਜੁਲਾਈ	ਅਗ	ਸਤੰ	ਅਕ	ਨਵੰ	ਦਸੰ	ਸਾਲ
ਉੱਚ ਰਿਕਾਰਡ °C (°F)	14.9 (58.8)	17.9 (64.2)	23.5 (74.3)	28.9 (84.0)	32.2 (90.0)	37.4 (99.3)	36.3 (97.3)	37.3 (99.1)	34.5 (94.1)	25.6 (78.1)	21.6 (70.9)	16.5 (61.7)	37.4 (99.3)
ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਔਸਤਨ ਉੱਚ °C (°F)	0.2 (32.4)	2.0 (35.6)	7.0 (44.6)	14.5 (58.1)	19.5 (67.1)	23.0 (73.4)	24.7 (76.5)	24.5 (76.1)	19.0 (66.2)	13.2 (55.8)	6.8 (44.2)	1.5 (34.7)	13.0 (55.4)
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਔਸਤ °C (°F)	−2.7 (27.1)	−1.5 (29.3)	2.5 (36.5)	9.0 (48.2)	13.8 (56.8)	17.3 (63.1)	19.0 (66.2)	18.5 (65.3)	13.5 (56.3)	8.4 (47.1)	3.3 (37.9)	−1.3 (29.7)	8.3 (46.9)
ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਔਸਤਨ ਹੇਠਲਾ °C (°F)	−5.7 (21.7)	−4.8 (23.4)	−1.4 (29.5)	3.8 (38.8)	8.4 (47.1)	12.0 (53.6)	13.7 (56.7)	13.2 (55.8)	8.7 (47.7)	4.4 (39.9)	0.4 (32.7)	−4.1 (24.6)	4.1 (39.4)
ਹੇਠਲਾ ਰਿਕਾਰਡ °C (°F)	−28.5 (−19.3)	−29.5 (−21.1)	−25.0 (−13.0)	−12.1 (10.2)	−5.0 (23.0)	0.5 (32.9)	4.5 (40.1)	2.6 (36.7)	−3.0 (26.6)	−13.2 (8.2)	−17.6 (0.3)	−25.6 (−14.1)	−29.5 (−21.1)
ਔਸਤਨ precipitation cm (inches)	46 (1.8)	48 (1.9)	48 (1.9)	52 (2.0)	93 (3.7)	86 (3.4)	96 (3.8)	73 (2.9)	70 (2.8)	57 (2.2)	50 (2.0)	50 (2.0)	769 (30.3)
ਔਸਤਨ extreme snow depth cm (inches)	7 (2.8)	9 (3.5)	4 (1.6)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	0 (0)	1 (0.4)	4 (1.6)	9 (3.5)
ਔਸਤਨ ਬਰਸਾਤੀ ਦਿਨ	9	9	11	14	16	17	16	14	14	14	13	11	158
ਔਸਤਨ ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਦਿਨ	17	17	11	3	0.1	0	0	0	0	1	8	15	72
Average relative humidity (%)	83.3	80.7	74.5	67.1	70.4	72.6	74.1	74.3	78.2	80.3	84.4	85.0	77.1
ਔਸਤ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਧੁੱਪ ਦੇ ਘੰਟੇ	64	79	112	188	227	238	254	222	179	148	56	37	1,804
ਸਰੋਤ 1: Pogoda.ru.net^[102]
ਸਰੋਤ 2: NOAA (humidity 1991–2020, sun 1961–1990)^[103]^[104]

ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਵੰਡ

ਲਵੀਵ ਛੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ (ਖੇਤਰਾਂ) ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਅੰਗ ਹਨ:

Halytskyi ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (Галицький район), ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਗੈਲੀਸ਼ੀਆ ਦੇ ਡੈਨੀਅਲ (ਡੈਨੀਲੋ ਹਾਲਿਤਸਕੀ) ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜ਼ਲਿਜ਼ਨੀਚਨੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (Залізничний район), ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਰੇਲਵੇ ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ"
Lychakivskyi ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (Личаківський район)
ਸਿਖਿਵਸਕੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (Сихівський район)
ਫ੍ਰੈਂਕਿਵਸਕੀ (Франківський район), ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇਵਾਨ ਫ੍ਰੈਂਕੋ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Shevchenkivskyi ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ (Шевченківський район), ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਤਾਰਾਸ ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਨੀਕੀ (Винники), ਬ੍ਰਿਉਖੋਵਿਚੀ (Брюховичі), ਅਤੇ ਰੁਡਨੋ (Рудно)

ਜਨਸੰਖਿਆ

Historical population
ਸਾਲ	ਅ.	±%
1939	3,40,000	—
1959	4,10,678	+20.8%
1970	5,53,452	+34.8%
1979	6,67,243	+20.6%
1989	7,90,908	+18.5%
2001	7,32,818	−7.3%
2011	7,32,009	−0.1%
2022	7,17,273	−2.0%

ਲਵੀਵ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਔਸਤਨ 75 ਸਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਮਰ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਉਮਰ ਨਾਲੋਂ 7 ਸਾਲ ਵੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਔਸਤ (68 ਸਾਲ) ਨਾਲੋਂ 8 ਸਾਲ ਵੱਧ ਹੈ। 2010 ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਜੀਵਨ ਸੰਭਾਵਨਾ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ 71 ਸਾਲ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ 79.5 ਸਾਲ ਸੀ।^[105] 2001 ਅਤੇ 2010 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਜਨਮ ਦਰ ਵਧੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, 25 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਹੈ। 2011 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 13.7% 15 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ 17.6% 60 ਸਾਲ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ।^[106]

ਇਤਿਹਾਸਕ ਆਬਾਦੀ

ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਬਾਦੀ ਢਾਂਚਾ 1869–1931
ਭਾਈਚਾਰਾ	1869 ^[107]	1890 ^[108]	1900 ^[109]	1910 ^[110]	1921 ^[110]	1931 ^[111]
ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ	53.1%	52.6%	51.7%	51%	51%	50.4%
ਯਹੂਦੀ	30.6%	28.2%	27.7%	28%	35%	31.9%
ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ	14.2%	17.1%	18.3%	19%	12%	15.9%

ਨਸਲੀ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਬਣਤਰ 1900–2001
ਨਸਲ	1900 ^[112]	1921 ^[113]	1931 ^[114]	1944 ^[115]	1950	1959 ^[116]	1979 ^[116]	1989 ^[116]	2001 ^[117]
ਯੂਕਰੇਨੀਅਨ	19.9%	9.1%	11.2%	26.4%	49.9%	60.0%	74.0%	79.1%	88.1%
ਰੂਸੀ	0.0%	0.2%	0.2%	5.5%	31.2%	27.0%	19.3%	16.1%	8.9%
ਯਹੂਦੀ	26.5%	27.6%	24.1%		6.4%	6.0%	2.7%	1.6%	0.3%
ਪੋਲ	49.4%	62.2%	63.5%	63%	10.3%	4.0%	1.8%	1.2%	0.9%

1989 ਅਤੇ 2001 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਨਸਲੀ
ਯੂਕਰੇਨੀਅਨ	622,800	79.1%	88.1%
ਰੂਸੀ	126,418	16.1%	8.9%
ਯਹੂਦੀ	12,837	1.6%	0.3%
ਪੋਲ	9,697	1.2%	0.9%
ਬੇਲਾਰੂਸੀ	5,800	0.7%	0.4%
ਅਰਮੀਨੀਆਈ	1,000	0.1%	0.1%
ਕੁੱਲ	778,557
ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਕਸਬੇ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।^[118]

ਸਾਲ 1405: ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 4,500 ਵਸਨੀਕ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 600।
ਸਾਲ 1544: ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 3,000 ਵਸਨੀਕ (1527 ਦੀ ਅੱਗ ਕਾਰਨ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 30% ਘੱਟ ਗਈ ਸੀ), ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 2,700।
ਸਾਲ 1840: ਲਗਭਗ 67,000 ਵਸਨੀਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 20,000 ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਾਲ 1850: ਲਗਭਗ 80,000 ਵਸਨੀਕ (ਚਾਰ ਉਪਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ), ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 25,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਹੂਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਾਲ 1869: 87,109 ਵਸਨੀਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 46,252 ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ, 26,694 ਯਹੂਦੀ, ਯੂਨਾਨੀ ਯੂਨੀਏਟ ਚਰਚਾਂ ਦੇ 12,406 ਮੈਂਬਰ।
ਸਾਲ 1890: 127,943 ਵਸਨੀਕ (64,102 ਮਰਦ, 63,481 ਔਰਤਾਂ), ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 67,280 ਕੈਥੋਲਿਕ, 36,130 ਯਹੂਦੀ, ਯੂਨਾਨੀ ਯੂਨੀਏਟ ਚਰਚਾਂ ਦੇ 21,876 ਮੈਂਬਰ, 2,061 ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ, 596 ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਅਤੇ ਹੋਰ।
ਸਾਲ 1900: 159,877 ਵਸਨੀਕ, ਫੌਜੀ (10,326 ਮਰਦ) ਸਮੇਤ। ਇਹਨਾਂ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, 82,597 ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, 29,327 ਯੂਨਾਨੀ ਯੂਨੀਏਟ ਚਰਚਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਅਤੇ 44,258 ਯਹੂਦੀ ਸਨ। ਆਪਣੀ ਸੰਚਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ, 120,634 ਪੋਲਿਸ਼, 20,409 ਜਰਮਨ ਜਾਂ ਯਿੱਦੀਸ਼, ਅਤੇ 15,159 ਯੂਕਰੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਰਤਦੇ ਸਨ।
ਸਾਲ 1921: 219,388 ਵਸਨੀਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 136,519 ਪੋਲਿਸ਼, 60,431 ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ 19,866 ਯੂਕਰੇਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਾਲ 1931: 312,231 ਵਸਨੀਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 198,212 ਪੋਲਿਸ਼, 75,316 ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ 35,137 ਯੂਕਰੇਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਾਲ 1939: 340.000 ਵਸਨੀਕ।
ਸਾਲ 1940: 500,000।
ਜੁਲਾਈ 1944: 149,000।
ਸਾਲ 1955: 380,000।
ਸਾਲ 2001: 725,000 ਵਸਨੀਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 88% ਯੂਕਰੇਨੀ, 9% ਰੂਸੀ ਅਤੇ 1% ਪੋਲਿਸ਼ ਸਨ। ਹੋਰ 200,000 ਲੋਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉਪਨਗਰਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸਾਲ 2007: 735,000 ਵਸਨੀਕ। ਲਿੰਗ ਅਨੁਸਾਰ: 51.5% ਔਰਤਾਂ, ਅਤੇ 48.5% ਮਰਦ। ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਅਨੁਸਾਰ: 56% ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, 19% ਲਵੀਵ ਓਬਲਾਸਟ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, 11% ਪੂਰਬੀ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, 7% ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਗਣਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ (ਰੂਸ 4%), 4% ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ 3% ਪੱਛਮੀ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਪਰ ਲਵੀਵ ਓਬਲਾਸਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਲਣਾ: (2001)
52% ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ
31% ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ - ਕੀਵ ਪੈਟ੍ਰਿਆਰਕੇਟ
5% ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਟੋਸੇਫਲਸ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ
3% ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ (ਮਾਸਕੋ ਪੈਟ੍ਰਿਆਰਕੇਟ)
3% ਹੋਰ ਧਰਮ

ਭਾਸ਼ਾ

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
ਭਾਸ਼ਾ	1931	1970	1979	1989
ਯੂਕਰੇਨੀ	11.3%	65.2%	71.3%	77.2%
ਰੂਸੀ	0.1%	31.1%	25.7%	19.9%
ਯਿੱਦੀਸ਼	24.1%
ਪੋਲਿਸ਼	63.5%
ਹੋਰ	1.0%	3.7%	3.0%	2.9%

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲਵੀਵੀਅਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ ਹੈ। 2000 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ 80% ਲਵੀਵੀਅਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬੋਲਦੇ ਸਨ। ^[119]

2001 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ:^[120]

ਭਾਸ਼ਾ	ਨੰਬਰ	ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ
ਯੂਕਰੇਨੀ	641 688	88.48%
ਰੂਸੀ	72 125	9.95%
ਹੋਰ ਜਾਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ	11 389	1.57%
ਕੁੱਲ	725 202	100.00%

2023 ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ 96% ਵਸਨੀਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬੋਲਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 3% ਰੂਸੀ ਬੋਲਦੇ ਸਨ।^[121]

ਨਸਲੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਬਾਦੀ

ਸਾਲ	ਪੋਲ	%
1921 ^[122]	112,000	51
1989	9,500 ^[123]	1.2 ^[124]
2001 ^[124]	6,400	0.9

1349 ਵਿੱਚ ਪਿਆਸਟ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੈਸੀਮੀਰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਸਲੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਯਹੂਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਲੂਵ ਨੇ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ, ਪੋਲਿਸ਼ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ, ਅਤੇ ਰੂਸ, ਪ੍ਰਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਆਸਟਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪੋਲੈਂਡ ਦੀ ਵੰਡ ਤੱਕ, ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।^[125] ਦੂਜੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਲਵੋ ਵੋਇਵੋਡਸ਼ਿਪ (1921 ਵਿੱਚ 2,789,000 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ) ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਕੇ 3,126,300 ਵਸਨੀਕ ਹੋ ਗਿਆ।^[126]

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਪੋਲੋਨਾਈਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ 1944-1946 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ-ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਦੁਆਰਾ, ਪਰ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਵੀ। ^[127] ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਰਹੱਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਨਸਲੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਬਣ ਗਏ। 1959 ਤੱਕ ਪੋਲ ਲੋਕ ਸਥਾਨਕ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ 4% ਸਨ। ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਨ।^[127] ਸੋਵੀਅਤ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਕੂਲ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ: ਨੰਬਰ 10 (8 ਗ੍ਰੇਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ) ਅਤੇ ਨੰਬਰ 24 (10 ਗ੍ਰੇਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ)।^[127]

1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸਲੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1988 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ (ਗਜ਼ੇਟਾ ਲਵੋਵਸਕਾ) ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਬਾਦੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਉਪਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਲਵੋਵ ਉਪਭਾਸ਼ਾ (ਪੋਲਿਸ਼: gwara lwowska) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

2011 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਵ੍ਹਾਈਟ ਈਗਲ ਨਾਮਕ ਪੋਲਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।^[128]

ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਯਹੂਦੀ ਦਸਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਹਨ।^[129] ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਯਹੂਦੀ ਮਕਬਰਾ 1348 ਦਾ ਹੈ।^[129] ਰੱਬੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਰਾਈ ਲੋਕ ਵੀ ਸਨ ਜੋ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਬਿਜ਼ੈਂਟੀਅਮ ਤੋਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ। 1349 ਵਿੱਚ ਕੈਸੀਮੀਰ III ਦੁਆਰਾ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਹੂਦੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਦੂਜੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਲਵੀਵ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਯਹੂਦੀ ਕੁਆਰਟਰ ਸਨ, ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ। ਹਰੇਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਸਿਨਾਗੌਗ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕਬਰਸਤਾਨ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕ੍ਰੀਮੀਅਨ ਕਰਾਈਟ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। 1939 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 97 ਸਿਨਾਗੌਗ ਸਨ।

ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਯਹੂਦੀ ਸੀ (ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ 140,000 ਤੋਂ ਵੱਧ)। 1940 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 240,000 ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ 1939 ਵਿੱਚ ਪੋਲੈਂਡ ਨੂੰ ਨਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਜ਼ੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਮੋਲੋਟੋਵ-ਰਿਬੇਨਟ੍ਰੋਪ ਸਮਝੌਤੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਹੂਦੀ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਨਾਜ਼ੀ-ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸੋਵੀਅਤ-ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪੋਲੈਂਡ (ਲਵੀਵ ਸਮੇਤ) ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ (ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ) ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ "ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ"।^[130]

ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮੂਲ ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ। ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੁਆਰਾ ਭਰਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੱਖਾਂ ਰੂਸੀਆਂ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਣੀ ਸੀ। ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ 30,000 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਪਰਵਾਸ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਸਮਾਈ, ਅਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ।^[131] ਕਈ ਸੰਗਠਨ ਅਜੇ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਹਨ।

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਲੇਮ ਅਲੀਚੇਮ ਯਹੂਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨੇ 1988 ਵਿੱਚ ਘੇਟੋ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਾਰਕ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 23 ਅਗਸਤ 1992 ਨੂੰ, ਲਵੋਵ ਘੇਟੋ (1941–1943) ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕੰਪਲੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।^[132] 2011-2012 ਦੌਰਾਨ, ਯਾਦਗਾਰ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਯਹੂਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ। 20 ਮਾਰਚ 2011 ਨੂੰ, ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਸਮਾਰਕ 'ਤੇ ਸਵਾਸਤਿਕ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਨਾਲ "ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ" ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।^[133] 21 ਮਾਰਚ 2012 ਨੂੰ, ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਾਦਗਾਰ ਦੀ ਭੰਨਤੋੜ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਰਵਾਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ।^[134]

ਆਰਥਿਕਤਾ

ਲਵੀਵ ਪੱਛਮੀ ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। 1 ਜਨਵਰੀ 2011 ਤੱਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ 837.1 ਮਿਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲਵੀਵ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਨਿਵੇਸ਼ ਦਾ ਲਗਭਗ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਦੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ $14.3 ਮਿਲੀਅਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅੱਧਾ ਹੈ (2014 ਵਿੱਚ $30.9 ਮਿਲੀਅਨ)।^[135] ਜਨਵਰੀ-ਸਤੰਬਰ 2017 ਦੌਰਾਨ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਆਮ ਰਕਮ $52.4 ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ। ਅੰਕੜਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੂੰਜੀ 31 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ (ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਨਿਵੇਸ਼ਕ: ਪੋਲੈਂਡ - 47.7%; ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ - 11.3%; ਸਾਈਪ੍ਰਸ - 10.7% ਅਤੇ ਨੀਦਰਲੈਂਡ - 6%)।^[136]

2015 ਲਈ ਲਵੀਵ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਜਟ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮਾਲੀਆ ਲਗਭਗ 3.81 ਬਿਲੀਅਨ ਯੂਏਐਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ 23% ਵੱਧ ਸੀ (2014 ਵਿੱਚ 2.91 ਬਿਲੀਅਨ ਯੂਏਐਚ)।^[137] 10 ਨਵੰਬਰ 2017 ਤੱਕ, ਲਵੀਵ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਡਿਪਟੀਆਂ ਨੇ 5.4 ਬਿਲੀਅਨ UAH ($204 ਮਿਲੀਅਨ) ਦੇ ਬਜਟ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ (5.12 ਬਿਲੀਅਨ UAH) ਲਵੀਵ ਦੇ ਫੰਡ ਦਾ ਮਾਲੀਆ ਸੀ।^[138]^[139]

2015 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਤਨਖਾਹ 14,041 UAH ਸੀ, ਬਜਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ - 9,475 UAH।^[140] 1 ਫਰਵਰੀ 2014 ਨੂੰ, ਰਜਿਸਟਰਡ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ 0.6% ਸੀ।^[141] ਲਵੀਵ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਮਾਸਿਕ ਔਸਤ ਤਨਖਾਹ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਔਸਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਹੈ ਜੋ ਫਰਵਰੀ 2013 ਵਿੱਚ 6050 UAH ($755) ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਲਵੀਵ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਆਮਦਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਜੂਨ 2019 ਵਿੱਚ, ਔਸਤ ਤਨਖਾਹ 23,000 UAH ($920) ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਨਾਲੋਂ 18.9% ਵੱਧ ਸੀ।^[142]^[143]

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 218 ਵੱਡੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉੱਦਮ, 40 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਪਾਰਕ ਬੈਂਕ, 4 ਐਕਸਚੇਂਜ, 13 ਨਿਵੇਸ਼ ਕੰਪਨੀਆਂ, 80 ਬੀਮਾ ਅਤੇ 24 ਲੀਜ਼ਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ, 77 ਆਡਿਟ ਫਰਮਾਂ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 9,000 ਛੋਟੇ ਉੱਦਮ ਹਨ। ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮਸ਼ੀਨਰੀ-ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਉਦਯੋਗ ਸਨ। ਸ਼ਹਿਰ-ਅਧਾਰਤ ਜਨਤਕ ਕੰਪਨੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੈੱਟ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਟ੍ਰੇਡਮਾਰਕ, 32 ਅਤੇ 37-ਇੰਚ ਤਰਲ-ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਟੀਵੀ-ਸੈੱਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।^[144] ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਟ੍ਰਾਂਸ ਆਧੁਨਿਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟਰਾਮ, ਟਰਾਲੀਬੱਸ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਬੱਸਾਂ ਅਤੇ ਸਪੇਅਰ ਪਾਰਟਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 2013 ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਟ੍ਰਾਂਸ ਜੇਵੀ ਨੇ ਲੋ-ਫਲੋਰ ਟਰਾਮਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਹਿਲਾ ਯੂਕਰੇਨੀ 100% ਲੋ-ਫਲੋਰ ਟਰਾਮਵੇ। LAZ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਸ ਨਿਰਮਾਣ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਆਪਣਾ ਅਮੀਰ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। 1945 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, LAZ ਨੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬੱਸ ਉਤਪਾਦਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਲਵੀਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੇ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚਾਰ ਬੱਸ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਮਿਆਰ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।

2015 ਵਿੱਚ ਵੇਚੇ ਗਏ ਉਦਯੋਗਿਕ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਕੁੱਲ ਮਾਤਰਾ 24.2 ਬਿਲੀਅਨ UAH ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ (2014 ਵਿੱਚ 14.6 ਬਿਲੀਅਨ UAH) ਨਾਲੋਂ 39% ਵੱਧ ਸੀ।^[145]^[146]

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬੈਂਕ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰੇਡੋਬੈਂਕ, ਆਈਡੀਆ ਬੈਂਕ, ਵੀਐਸ ਬੈਂਕ, ਓਕਸੀ ਬੈਂਕ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਬੈਂਕ। 2014-2016 ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬੈਂਕ ਦੀਵਾਲੀਆ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ।

2015 ਤੋਂ 2019 ਤੱਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। 2019 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਵਿੱਚ, ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਘਰਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (3.2 ਗੁਣਾ, 377,900 ਵਰਗ ਮੀਟਰ)।^[147]

ਲਵੀਵ ਵਾਰਸਾ ਅਤੇ ਕੀਵ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਰਣਨੀਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 2025 ਤੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ (IT) ਹੋਣੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।^[148] ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਨੇਸਲੇ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਕੇਂਦਰ ਮੱਧ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਦੇ 20 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਡਿਵੀਜ਼ਨਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।^[149] 2016 ਦੌਰਾਨ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਗਲੋਬਲ ਸਰਵਿਸ ਸੈਂਟਰ ਵਿਮਪੈਲਕਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿੱਤ, ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਐਚਆਰ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।^[150]

ਇੱਥੇ ਕਈ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭੋਜਨ, ਕਿਤਾਬਾਂ, ਕੱਪੜੇ, ਰਵਾਇਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਦੇ ਗਲੀ-ਮੁਹੱਲੇ ਵਿਕਰੇਤਾ ਹਨ। ਬੈਂਕਿੰਗ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਵਪਾਰ ਲਵੀਵ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਿਸਦੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕ ਅਤੇ ਐਕਸਚੇਂਜ ਦਫ਼ਤਰ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦਾ ਘਰ ਵੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਵੀਵਸਕੇ ਬੀਅਰ ਫੈਕਟਰੀ, ਸਵਿਟੋਚ ਚਾਕਲੇਟ ਫੈਕਟਰੀ, ਐਨਜ਼ਾਈਮ, ਲਵੀਵ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਵੋਡਕਾ ਫੈਕਟਰੀ, ਆਦਿ।

ਸੂਚਨਾ ਤਕਨੀਕ

ਲਵੀਵ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਨਿਰਯਾਤ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, 2020 ਤੱਕ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 20% ਦੀ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।^[151] ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਈਟੀ ਮਾਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 15% ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਸਾਲ ਸਥਾਨਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਤੋਂ 4100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਵੇਂ ਆਈਟੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕਾਨਫਰੰਸ, ਲਵੀਵ ਆਈਟੀ ਅਰੇਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 2,500 ਤਕਨੀਕੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ।^[152] 2019 ਤੱਕ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 24,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਈਟੀ ਮਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।^[153] ਲਵੀਵ, ਕੀਵ, ਡਨੀਪਰੋ, ਖਾਰਕਿਵ ਅਤੇ ਓਡੇਸਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਈਟੀ ਅਤੇ ਆਈਟੀ ਆਊਟਸੋਰਸਿੰਗ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕੇਂਦਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।^[154]

2009 ਵਿੱਚ, ਕੇਪੀਐਮਜੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਡਿਟਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਨੇ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਾਲੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 30 ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।^[155] ਦਸੰਬਰ 2015 ਤੱਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 192 ਆਈਟੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4 ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ (400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ), 16 ਔਸਤ (150-300 ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ), 97 ਛੋਟੀਆਂ (10-110 ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ) ਅਤੇ 70 ਸੂਖਮ ਕੰਪਨੀਆਂ (3-7 ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ) ਸਨ। 2017 ਤੋਂ 2018 ਤੱਕ ਆਈ.ਟੀ. ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਕੇ 317 ਹੋ ਗਈ।

2015 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਦੇ ਆਈਟੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ $300 ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ। ਲਗਭਗ 50% ਆਈਟੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ, 37% ਯੂਰਪ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 2015 ਤੱਕ, ਇਸ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 15 ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਔਸਤ ਤਨਖਾਹ 28 ਹਜ਼ਾਰ UAH ਸੀ। ਲਵੀਵ ਆਈਟੀ-ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਕਿ ਲਵੀਵ ਆਈਟੀ ਕਲੱਸਟਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਏਜੰਸੀ "ਦ ਫਾਰਮ" ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, 2017 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 257 ਆਈਟੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਗਭਗ 17 ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਆਈਟੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ $734 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈ।^[156]

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 15 ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 5 ਕੰਪਿਊਟਰ ਅਤੇ ਆਈਟੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਹੁਨਰਮੰਦ ਮਾਹਿਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ 1,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਈਟੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਾਂ ਨੂੰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸਪਲਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।^[157]

ਲਵੀਵ ਆਈਟੀ ਆਊਟਸੋਰਸਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਡਿਵੈਲਪਰ ਇੱਕੋ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਈ ਫਰੰਟ-ਐਂਡ ਇੰਟਰਨ, ਜਾਵਾ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਡਿਵੈਲਪਰ, ਬੈਕ-ਐਂਡ ਅਤੇ ਫੁੱਲ-ਸਟੈਕ ਕੋਡਰ ਸਹੀ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਤਜਰਬੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਹੁਨਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਆਈਟੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਉਤਪਾਦ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਆਊਟਸੋਰਸਿੰਗ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।^[158]

ਸੱਭਿਆਚਾਰ

ਲਵੀਵ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕਲਾ, ਸਾਹਿਤ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਮੀਰੀ ਦਾ ਸਬੂਤ ਥੀਏਟਰਾਂ, ਕੰਸਰਟ ਹਾਲਾਂ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ (ਸਾਲਾਨਾ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿਉਹਾਰ, 60 ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ 10 ਥੀਏਟਰ) ਹਨ।

ਲਵੀਵ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੇਂਦਰ 1998 ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਦਿਅਕ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨ (ਯੂਨੈਸਕੋ) ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਯੂਨੈਸਕੋ ਨੇ ਇਸਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਾਰਨ ਦਿੱਤੇ।^[159] :

"ਮਾਪਦੰਡ II: ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਮੱਧ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।"

"ਮਾਪਦੰਡ V: ਲਵੀਵ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਕਈ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਖਰੇ ਪਰ ਅੰਤਰ-ਨਿਰਭਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਸਦਾ ਸਬੂਤ ਅਜੇ ਵੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।"

ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੇਰੇਡਮਿਸਟੀਆ (ਮਿਡਲਟਾਊਨ), ਪਿਡਜ਼ਾਮਚੇ, ਹਾਈ ਕੈਸਲ, ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।^[160]

ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ

ਲਵੀਵ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਿਰਜਾਘਰ, ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ (ਪੋਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੋ-ਹੰਗਰੀ ਰਾਜ) ਤੱਕ ਦੇ ਹਨ। ਹਾਲੀਆ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਕੁਝ ਹਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਰਿਹਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੂਰਪੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦੌਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। 1527 ਅਤੇ 1556 ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਵੀਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੌਥਿਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀਆਂ ਪਰ ਇਹ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ, ਬਾਰੋਕ ਅਤੇ ਕਲਾਸਿਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵਿਯੇਨ੍ਨਾ ਸੈਸੇਸ਼ਨ, ਆਰਟ ਨੂਵੋ ਅਤੇ ਆਰਟ ਡੇਕੋ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ।

ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਕਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਬਿੰਦੀ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਹੜੇ ਅਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮੁਰੰਮਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੁਝ ਕਬਰਸਤਾਨ ਦਿਲਚਸਪ ਹਨ: ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਲੀਚਾਕੀਵਸਕੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਜਿੱਥੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਨੂੰ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਸ਼ੈਲੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਉੱਚ-ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਦੇ ਬਲਾਕ ਹਾਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਝਲਕਦਾ ਹੈ।

ਲਵੀਵ ਦਾ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਬਾਰੋਕ ਸੇਂਟਸ ਪੀਟਰ ਅਤੇ ਪਾਲ ਗੈਰੀਸਨ ਚਰਚ
ਇਤਾਲਵੀ ਵਿਹਾਰਕਤਾ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਰਨਾਰਡਾਈਨ ਚਰਚ ਅਤੇ ਮੱਠ
ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ
ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਐਵੇਨਿਊ ਦਾ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ
ਲਵੀਵ ਰੇਲਵੇ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ
ਰੇਲਵੇਮੈਨਜ਼ ਪੈਲੇਸ ਆਫ਼ ਕਲਚਰ, ਫੰਕਸ਼ਨਲਿਸਟ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ
ਸਟਾਲਿਨਵਾਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਲਵੀਵ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਟਰਮੀਨਲ
ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਜਿਨ ਚਰਚ ਦਾ ਜਨਮ 1995-2001 ਵਿੱਚ ਸਿਖਿਵ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ
ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਐਂਡਰੀ ਸ਼ੈਪਟਿਸਕੀ ਸੈਂਟਰ

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਟੈਕਨੀਕਲ ਸਕੂਲ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ) ਦੇ ਖੁੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਧੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਪੋਲਿਸ਼ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਉੱਚ-ਸਿੱਖਿਆ ਤਕਨੀਕੀ ਅਕੈਡਮੀ ਸੀ। ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਨੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜੋ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਲਵੀਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਲਵੀਵ ਓਪੇਰਾ, ਲਵੀਵ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਗੈਲੀਸੀਜਸਕਾ ਕਾਸਾ ਓਜ਼ਕਜ਼ਡਨੋਸਸੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਇਮਾਰਤ, ਅਤੇ ਪੋਟੋਕੀ ਪੈਲੇਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।^[161]

ਸਮਾਰਕ

ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲਵੀਵ ਦੇ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਕਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਐਡਮ ਮਿਕੀਵਿਕਜ਼, ਇਵਾਨ ਫਰੈਂਕੋ, ਕਿੰਗ ਡੈਨੀਲੋ, ਤਾਰਾਸ ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ, ਇਵਾਨ ਫੇਡੋਰੋਵ, ਸੋਲੋਮੀਆ ਕ੍ਰੁਸ਼ੇਲਨਿਤਸਕਾ, ਇਵਾਨ ਪਿਡਕੋਵਾ, ਮਾਈਖਾਈਲੋ ਹਰੁਸ਼ੇਵਸਕੀ, ਪੋਪ ਜੌਹਨ ਪਾਲ II, ਜੈਨ ਕਿਲਿੰਸਕੀ, ਇਵਾਨ ਟ੍ਰਸ਼, ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਟੂ ਦ ਬਰਜ਼ਨੂ ਗੇਰਨ, ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਟੂ, ਬਰਜ਼ੁਨ, ਦੇ ਸਮਾਰਕ ਹਨ । ਮੈਰੀ, ਨਿਕੀਫੋਰ ਤੋਂ, ਦ ਗੁੱਡ ਸੋਲਜਰ ਸਵੇਜਕ, ਸਟੈਪਨ ਬੈਂਡੇਰਾ, ਲੀਓਪੋਲਡ ਵਾਨ ਸੈਚਰ-ਮਾਸੋਚ,ਅਤੇ ਹੋਰ।

ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸਮਾਰਕ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਲਿਸ਼ " ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ " ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫਰੈਡਰੋ ਦਾ ਸਮਾਰਕ, ਜੋ ਹੁਣ ਵ੍ਰੋਕਲਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੌਨ III ਸੋਬੀਸਕੀ ਦਾ ਸਮਾਰਕ, ਜੋ ਕਿ 1945 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਡਾਨਸਕ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਰਨੇਲ ਉਜੇਜਸਕੀ ਦਾ ਸਮਾਰਕ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਜ਼ਚੇਸਿਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਟਾਈਪੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਇਵਾਨ ਫੇਡੋਰੋਵਿਚ ਦੇ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਸਕੋ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਘਰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਸੀ।

ਆਸਟ੍ਰੋ-ਹੰਗਰੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰ ਆਏ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਘਰ, ਅਖ਼ਬਾਰ ਅਤੇ ਰਸਾਲੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਓਸੋਲੀਨੀਅਮ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਓਸੋਲੀਨੀਅਮ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਜੇਸੁਇਟ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। 1997 ਵਿੱਚ ਪੋਲੈਂਡ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪੋਲੈਂਡ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। 2003 ਵਿੱਚ, ਯੂਕਰੇਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। 2006 ਵਿੱਚ, ਓਸੋਲੀਨੀਅਮ (ਹੁਣ ਵ੍ਰੋਕਲਾ ਵਿੱਚ) ਦਾ ਇੱਕ ਦਫ਼ਤਰ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਕੈਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ, ਯੂਕਰੇਨੀ, ਯਿੱਦੀਸ਼ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਨੁਵਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਟੀਪਨ ਬਾਂਡੇਰਾ ਸਮਾਰਕ, ਜੋ ਕਿ ਸਟੀਲ ਆਫ਼ ਯੂਕਰੇਨ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਨੇਤਾ, ਸਟੀਪਨ ਬਾਂਡੇਰਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਧਰਮ

ਲਵੀਵ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਧਰਮ (2012): ਕੈਥੋਲਿਕ: 57% ( ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ 56% ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ 1%), ਆਰਥੋਡਾਕਸ : 32%, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ : 2%, ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ : 0.1%, ਹੋਰ ਧਰਮ: 3%, ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ: 4%, ਨਾਸਤਿਕਤਾ : 1.9%^[162]

ਈਸਾਈ ਧਰਮ

ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਰਚ ਸਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਈਸਾਈ ਸਮੂਹ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਸ ਚਰਚਾਂ ਦਾ ਏਪਿਸਕੋਪਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੇ ਲ੍ਵੀਵ ਦੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਰਚਪਾਰਚੀ, ਲਾਤੀਨੀ ਚਰਚ ਦੇ ਲ੍ਵੀਵ ਦੇ ਆਰਚਡੀਓਸੀਸ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੇ ਲ੍ਵੀਵ ਦੇ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਰਚਪਾਰਚੀ । 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਦਾ ਇੱਕ ਡਾਇਓਸੇਸਨ ਸੀਟ ਰਿਹਾ ਹੈ। 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੂਨਾਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਬੰਧਨ ਨੂੰ 1946 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1989 ਤੋਂ, ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਜੀਵਨ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਲਗਭਗ 35 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਧਾਰਮਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਗ੍ਰੀਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ, 11.5 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਟੋਸੇਫਾਲਸ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ, 9 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ - ਕੀਵ ਪੈਟਰੀਆਰਕੇਟ ਅਤੇ 6 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ।

ਜੂਨ 2001 ਵਿੱਚ, ਪੋਪ ਜੌਨ ਪਾਲ II ਨੇ ਲਾਤੀਨੀ ਗਿਰਜਾਘਰ, ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਗਿਰਜਾਘਰ ਅਤੇ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।

ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਯਹੂਦੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਸੀ ਅਤੇ 1941 ਤੱਕ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 45 ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇੱਕ ਅੱਜ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕ੍ਰਾਕੋਵਸਕੀ ਪ੍ਰਜ਼ੇਡਮੀਏਸੀ ਵਿੱਚ। ਗੋਲਡਨ ਰੋਜ਼ ਸਿਨਾਗੌਗ 1582 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਭਿੰਨ ਭਾਈਚਾਰਾ ਫੈਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਬੋਲਦੇ ਸਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਅਤੇ ਹਾਸੀਦਿਕ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। 1941 ਅਤੇ 1944 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਰਮਨਾਂ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਦੀ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀ ਯਹੂਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਨਾਗੌਗ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਘੇਟੋ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।^[163]

ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਸਿਨਾਗੌਗ ਬੰਦ ਰਹੇ ਅਤੇ ਗੋਦਾਮਾਂ ਜਾਂ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਿਨਾਗੌਗ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।^[164] ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ, ਯਹੂਦੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਨੇ ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੀ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਯਹੂਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਬੇਇਸ ਅਹਾਰੋਨ ਵੀ'ਇਸਰਾਈਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।

ਕਲਾ

ਕਲਾਤਮਕ ਲਵੀਵ ਦੀ ਰੇਂਜ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਇਹ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਲਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਓਪੇਰਾ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਨ ਜੋ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯੂਰਪ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੂਰਤੀਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋਹਾਨ ਜਾਰਜ ਪਿੰਜ਼ਲ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਪਿੰਜ਼ਲ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਲੋਮੀਆ ਕ੍ਰੂਸ਼ੇਲਨਿਤਸਕਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਲਵੀਵ ਓਪੇਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਨ ਵਿੱਚ ਲਾ ਸਕਾਲਾ ਓਪੇਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਈਮਾ ਡੋਨਾ ਬਣ ਗਈ।

"ਗਰੁੱਪ ਆਰਟਸ" ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1929 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਕਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ: ਭਵਿੱਖਵਾਦ, ਘਣਵਾਦ, ਨਵੀਂ ਵਸਤੂਕਤਾ ਅਤੇ ਅਤਿਯਥਾਰਥਵਾਦ । ਐਵਾਂ-ਗਾਰਡ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਹੋਇਆ। " ਆਰਟਸ " ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ ਤੇਰਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਰਸਾ, ਕ੍ਰਾਕੋ, ਲੋਡਜ਼ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ। ਜਰਮਨ ਕਬਜ਼ੇ ਨੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਓਟੋ ਹਾਨ ਨੂੰ 1942 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਰੀਮਰ ਨੂੰ 1943 ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਵਿਟਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।^[165]

ਹੈਨਰੀਕ ਸਟ੍ਰੈਂਗ ਅਤੇ ਮਾਰਗਿਟ ਰੀਚ-ਸੀਲਸਕਾ ਹੋਲੋਕਾਸਟ (ਜਾਂ ਸ਼ੋਆਹ) ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ। ਆਰਟੇਸ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰ 1945 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਸਿਰਫ਼ ਮਾਰਗਿਟ ਰੀਚ-ਸਿਲਸਕਾ (1900–1980) ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸਿਏਲਸਕੀ (1903–1990) ਸੋਵੀਅਤ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫਰੈਡਰੋ, ਗੈਬਰੀਲਾ ਜ਼ਾਪੋਲਸਕਾ, ਲਿਓਪੋਲਡ ਸਟਾਫ, ਮਾਰੀਆ ਕੋਨੋਪਨਿਕਾ ਅਤੇ ਜਾਨ ਕਾਸਪਰੋਵਿਜ਼ ਵਰਗੇ ਲੇਖਕ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਅੱਜ ਲਵੀਵ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਪਾਤਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲਗਭਗ 20 ਗੈਲਰੀਆਂ ਹਨ ( ਲਵੀਵ ਮਿਊਂਸੀਪਲ ਆਰਟ ਸੈਂਟਰ, ਦ "ਡਜ਼ੀਗਾ" ਗੈਲਰੀ, ਆਰਟ-ਗੈਲਰੀ "ਪ੍ਰਾਈਮਸ", ਯੂਕਰੇਨੀ ਫੌਜੀ ਵਰਦੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਗੈਲਰੀ, ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ ਦੀ ਗੈਲਰੀ "ਜ਼ੇਲੇਨਾ ਕਨਾਪਾ" ਅਤੇ ਹੋਰ)। ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 50,000 ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਕਲਾ ਦੇ ਕੰਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਓਪੇਰਾ

1842 ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਬੇਕ ਥੀਏਟਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਮੱਧ ਯੂਰਪ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਥੀਏਟਰ ਬਣ ਗਿਆ। 1903 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਟੀ-ਥੀਏਟਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੀਏਨਾ ਸਟੇਟ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਘਰ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਰਾਮੇ, ਓਪੇਰਾ, ਓਪੇਰੇਟਾ, ਕਾਮੇਡੀ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਵਰਗੇ ਬਦਲਦੇ ਭੰਡਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯੂਕਰੇਨੀ ਓਪੇਰਾ ਦੀਵਾ ਸਲੋਮੀਆ ਕ੍ਰੂਸ਼ੇਲਨਿਤਸਕਾ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।

ਜਾਨੋਵਸਕਾ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ, ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਲਗਭਗ ਸਾਰਾ ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪੇਰਾ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸ਼ਟ੍ਰਿਕਸ, ਓਪੇਰਾ ਕੰਡਕਟਰ ਮੁੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯਹੂਦੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 1941 ਤੋਂ 1944 ਤੱਕ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ 200,000 ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਤਲੇਆਮ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ 40 ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।^[166]

ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਲਵੀਵ ਥੀਏਟਰ ਆਫ਼ ਓਪੇਰਾ ਐਂਡ ਬੈਲੇ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਯੂਕਰੇਨੀ ਓਪੇਰਾ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਬੈਲੇ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਥੀਏਟਰ ਇੱਕ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਗਠਿਤ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ 500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਟੀਚੇ ਵੱਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ 10 ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੰਗੀਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਨਿਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਹਨ। . ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਕਈ ਓਪੇਰਾ ਵੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਓਪੇਰਾ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਜੀ. ਵਰਡੀ ਦੁਆਰਾ ਓਥੇਲੋ, ਆਈਡਾ, ਲਾ ਟ੍ਰਾਵੀਆਟਾ, ਨਾਬੂਕੋ, ਅਤੇ ਏ ਮਾਸਕਡ ਬਾਲ, ਜੀ. ਪੁਚੀਨੀ ਦੁਆਰਾ ਟੋਸਕਾ, ਲਾ ਬੋਹੇਮ ਅਤੇ ਮੈਡਮ ਬਟਰਫਲਾਈ, ਪੀ. ਮਾਸਕਾਗਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੈਵੇਲੇਰੀਆ ਰੁਸਟੀਕਾਨਾ, ਅਤੇ ਆਰ. ਲਿਓਨਕਾਵਲੋ ਦੁਆਰਾ ਪੈਗਲਿਆਚੀ (ਇਤਾਲਵੀ ਵਿੱਚ); ਜੀ. ਬਿਜ਼ੇਟ ਦੁਆਰਾ ਕਾਰਮੇਨ (ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ), ਐਸ. ਮੋਨੀਅਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਦ ਹੌਂਟੇਡ ਮੈਨੋਰ (ਪੋਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ)

ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀਆਂ

ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਫਾਰਮੇਸੀ "ਪਿਡ ਚੋਰਨੀਮ ਓਰਲੋਮ" (ਕਾਲੇ ਈਗਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1735 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ - ਇਹ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਫਾਰਮੇਸੀ ਹੈ। 1966 ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਫਾਰਮੇਸੀ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਜਿਹਾ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਇਆ ਸੀ। ਗੈਲੀਸ਼ੀਅਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ 1868 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਸਥਾਨ ਕਾਫ਼ੀ ਫੈਲਿਆ ਹੈ, 16 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਸਤ੍ਹਾ ਕੁੱਲ 700 ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਹੈ। ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ 3,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਯੂਕਰੇਨ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਸੰਚਾਲਿਤ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਫਾਰਮੇਸੀ ਹੈ।

ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਗੈਲਰੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ 140,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਲੱਖਣ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਜਾਇਬ ਘਰ 12ਵੀਂ ਤੋਂ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਮੱਧਯੁਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਲਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਆਈਕਾਨ, ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ, ਦੁਰਲੱਭ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਸਜਾਵਟੀ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਕਲਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਧਾਤ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਕਢਾਈ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ। ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਬਾਰੋਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸਮਾਰਕ ਵੀ ਹੈ: ਬੋਹੋਰੋਡਚਾਂਸਕੀ ਆਈਕੋਨੋਸਟੈਸਿਸ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ 12ਵੀਂ ਤੋਂ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲਾ, 16ਵੀਂ ਤੋਂ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਦੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲਾ, ਅਤੇ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਦੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਮਿਲੀਅਨ ਗੋਲਡਸਟਾਈਨ ਦਾ ਜੂਡਾਈਕਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਸਾਲੋ ਅਜਾਇਬ ਘਰ 2011 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਲਵੀਵ ਗੈਲਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਕਲਾ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਮੂਨੇ ਲੱਭੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਨ ਪਿਓਟਰ ਨੋਰਬਲਿਨ, ਮਾਰਸੇਲੋ ਬੈਕਸੀਆਰੇਲੀ, ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਵੋਜਨਿਆਕੋਵਸਕੀ, ਐਂਟੋਨੀ ਬਰੋਡੋਵਸਕੀ, ਹੈਨਰੀਕ ਰੋਡਾਕੋਵਸਕੀ, ਆਰਟਰ ਗਰੋਟਗਰ, ਜਾਨ ਮਾਤੇਜਕੋ, ਲੇਨੀਸਕੀ, ਜੈਨਿਸਕੀ, ਜੈਨਿਸਕੀ ਅਲੋਨਿਸਕੀ, ਆਰਟੁਰ ਗਰੋਟਗਰ, ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਵਿਜ਼ੋਲਕੋਵਸਕੀ, ਜੋਜ਼ੇਫ ਚੇਲਮੋੰਸਕੀ, ਜੋਜ਼ੇਫ ਮੇਹੋਫਰ, ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਵਿਸਪਿਅੰਸਕੀ, ਓਲਗਾ ਬੋਜ਼ਨਸਕਾ, ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ ਸਲੋਵਿੰਸਕੀ, ਜੈਸੇਕ ਮਲਕਜ਼ੇਵਸਕੀ ਮੁੱਖ ਹਨ।

ਸੰਗੀਤ

ਲਵੀਵ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਸੰਗੀਤਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਓਪੇਰਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ, ਚੈਂਬਰ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਮਬਿਟਾ ਕੋਰਸ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਲਵੀਵ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ, ਅਤੇ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਫੈਕਟਰੀ। ਲਵੀਵ ਕਈ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦਾ ਘਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੋਜ਼ਾਰਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਜ਼ਾਵਰ ਵੁਲਫਗਾਂਗ ਮੋਜ਼ਾਰਟ, ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਲਿਉਡਕੇਵਿਚ, ਵੋਜਸੀਚ ਕਿਲਰ ਅਤੇ ਮਾਈਕੋਲਾ ਕੋਲੇਸਾ ।

ਬੰਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਲਬਰਟ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਡੌਪਲਰ (1821–1883) ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਥੇ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਸਾਲ ਇੱਥੇ ਬਿਤਾਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਬੰਸਰੀ ਦੇ ਸਬਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਕਲਾਸੀਕਲ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਮੀਕਜ਼ੀਸਲਾਵ ਹੌਰਸਜ਼ੋਵਸਕੀ (1892–1993) ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਥੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਓਪੇਰਾ ਦੀਵਾ ਸਲੋਮੀਆ ਕਰੂਜ਼ਲਨਿਕਾ ਨੇ 1920 ਤੋਂ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਕਿਹਾ। ਕਲਾਸੀਕਲ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਐਡਮ ਹਾਨ ਗੋਰਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ 1940 ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। " ਪੋਲਿਸ਼ ਰੇਡੀਓ ਲਵੋ " ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਰੇਡੀਓ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸੀ ਜੋ 15 ਜਨਵਰੀ 1930 ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਸ਼ਣ, ਪਾਠ, ਯੁਵਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਪੋਲੈਂਡ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਮਿਕ ਲਵੋ ਵੇਵ ਸੀ, ਇੱਕ ਕੈਬਰੇ - ਰਿਵਿਊ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕ ਟੁਕੜੇ ਸਨ। ਯਹੂਦੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਕਲਾਤਮਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਹੈਨਰੀਕ ਵਾਰਜ਼, ਗੀਤਕਾਰ ਇਮੈਨੁਅਲ ਸਜ਼ਲੇਚਟਰ ਅਤੇ ਵਿਕਟਰ ਬੁਡਜ਼ੀੰਸਕੀ, ਅਭਿਨੇਤਾ ਮਾਈਕਜ਼ੀਸਲਾ ਮੋਂਡੇਰਰ ਅਤੇ ਅਡੋਲਫ ਫਲੇਸ਼ਰ ("ਅਪ੍ਰੀਕੋਸੇਨਕ੍ਰਾਂਜ਼ ਅਤੇ ਉਨਟੇਨਬੌਮ ") ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਿਤਾਰੇ ਹੈਨਰੀਕ ਵੋਗੇਲਫੈਂਗਰ ਅਤੇ ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਵਾਜਦਾ ਸਨ ਜੋ ਕਾਮਿਕ ਜੋੜੀ "ਸਜ਼ਜ਼ੇਪਕੋ ਅਤੇ ਟੋਂਕੋ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੌਰੇਲ ਅਤੇ ਹਾਰਡੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਨ।

ਲਵੀਵ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਲੰਮਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪੂਰਕ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਦੇ ਮੰਚ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕਲਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਓਲੇਹ ਕ੍ਰਿਸਾ, ਓਲੇਕਜ਼ੈਂਡਰ ਸਲੋਬੋਡਿਆਨਿਕ, ਯੂਰੀ ਲਿਸੀਚੇਂਕੋ, ਅਤੇ ਮਾਰੀਆ ਚੈਕੋਵਸਕਾ, ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਈ. ਚੁਪ੍ਰਿਕ, ਵਾਈ. ਏਰਮਿਨ, ਓਕਸਾਨਾ ਰਾਪਿਤਾ ਅਤੇ ਓਲੇਕਜ਼ੈਂਡਰ ਕੋਜ਼ਾਰੇਂਕੋ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਲਵੀਵ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਿਉਹਾਰ, ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ-ਮੋਨੋਗ੍ਰਾਫ਼ਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਚੈਂਬਰ ਆਰਕੈਸਟਰਾ "ਲਵੀਵ ਵਰਚੁਓਸੋਸ" 1994 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਵੀਵ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਿੱਚ 16-40 ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ / ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ / ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਬਾਖ, ਕੋਰੇਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੰਗੀਤਕ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਲਵੀਵ ਵੋਕਲ ਫਾਰਮੇਸ਼ਨ " ਪਿਕਾਰਡੀਅਸਕਾ ਟਰਤਸੀਆ " ਅਤੇ ਯੂਰੋਵਿਜ਼ਨ ਸੌਂਗ ਮੁਕਾਬਲਾ 2004 ਦੀ ਜੇਤੂ ਰੁਸਲਾਨਾ ਦਾ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਪਿਕਾਰਡੀਅਸਕਾਟੇਰਸੀਆ 24 ਸਤੰਬਰ 1992 ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਕਈ ਸੰਗੀਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਵਾਇਤੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੌਗਿਰਦੇ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

ਲਵੀਵ ਆਰਗਨ ਹਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ (ਆਰਗਨ, ਸਿੰਫੋਨਿਕ, ਕੈਮਰਾਲ) ਅਤੇ ਕਲਾ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸਾਲ 50,000 ਸੈਲਾਨੀ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਤੋਂ ਦਰਜਨਾਂ ਸੰਗੀਤਕਾਰ। ਲਵੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਕ ਬੈਂਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਓਕੇਨ ਐਲਜ਼ੀ ਦਾ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਹੈ।

ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ

ਲਵੀਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੱਧ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1608 ਵਿੱਚ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਜੀਸਸ (ਜੇਸੂਟ) ਸਕੂਲ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਟਵਾਰਡੋਵਸਕੀ (1866–1938) ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ, ਜੋ ਕਿ ਲਵੋ-ਵਾਰਸਾ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਲਾਜਿਕ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੇ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਮਾਪਦੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਇੰਟਰਬੇਲਮ ਪੀਰੀਅਡ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਗਲਾਬਿਨਸਕੀ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਡੀਨ (1889–1890) ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਰੈਕਟਰ (1908–1909) ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। 1901 ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲਵੋ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਗਿਆਨਕ ਹਸਤੀਆਂ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਣਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਟੀਫਨ ਬਨਾਚ, ਜੂਲੀਅਸ ਸ਼ੌਡਰ ਅਤੇ ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਉਲਮ ਸਨ ਜੋ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਵੌ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ ਜਿਸਨੇ ਲਵੌ ਨੂੰ "ਵਰਲਡ ਸੈਂਟਰ ਆਫ਼ ਫੰਕਸ਼ਨਲ ਐਨਾਲਿਸਿਸ" ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲਵੌ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ।

1852 ਵਿੱਚ ਡਬਲਾਨੀ ਵਿੱਚ, (ਲਵੀਵ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਅੱਠ ਕਿਲੋਮੀਟਰ (5.0 ਮੀਲ) ਦੂਰ) ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਕੈਡਮੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਅਕੈਡਮੀ ਨੂੰ 1919 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੰਟਰਬੇਲਮ ਪੀਰੀਅਡ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਲਜ ਲਵੋਵ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਪਾਰ ਅਕੈਡਮੀ ਸੀ।1873 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਨੇ ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਦਾ ਵਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

1893 ਵਿੱਚ, ਇਸਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਲ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਨ ਬਹੁ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ, ਮਾਈਖਾਈਲੋ ਹਰੁਸ਼ੇਵਸਕੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ, ਇਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਪਰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਹ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਧਿਐਨਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸੀ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਦੂਜੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਅੱਧ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ 22 ਸਤੰਬਰ 1939 ਨੂੰ ਲਾਲ ਫੌਜ ਅੱਗੇ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਲਵੀਵ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਾਂ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਗਣਿਤ

ਲਵੀਵ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਕੈਫੇ ਦਾ ਘਰ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ 1930 ਅਤੇ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਲਵੋ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਸ ਦੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਿਲਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੁਪਹਿਰਾਂ ਗਣਿਤ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਉਲਮ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੈਨਹਟਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਨ ਅਤੇ ਥਰਮੋਨਿਊਕਲੀਅਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਟੇਲਰ-ਉਲਮ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਕ ਸਨ, ਸਟੀਫਨ ਬਨਾਚ, ਫੰਕਸ਼ਨਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਹਿਊਗੋ ਸਟਾਈਨਹੌਸ, ਕੈਰੋਲ ਬੋਰਸੁਕ, ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਕੁਰਾਟੋਵਸਕੀ, ਮਾਰਕ ਕੈਕ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਣਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ।^[167] ਕੈਫੇ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੁਣ 27 ਤਾਰਾਸ ਸ਼ੇਵਚੇਂਕੋ ਪ੍ਰੋਸਪੇਕਟ (ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਲੀ ਦਾ ਨਾਮ: ਉਲਿਕਾ ਅਕਾਡੇਮਿਕਾ ) ਵਿਖੇ ਐਟਲਸ ਡੀਲਕਸ ਹੋਟਲ ਹੈ।^[168] 3 ਜਨਵਰੀ 1920 ਨੂੰ ਗਣਿਤ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਜ਼ੈਗਮੰਟ ਜੈਨਿਸਜ਼ੇਵਸਕੀ ਦੀ ਮੌਤ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

ਪ੍ਰਿੰਟ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ

1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਲਵੀਵ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੂਕਰੇਨੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਘਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਬੁੱਕ ਫੋਰਮ (ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਫੋਰਮ) ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਿਤਾਬ ਮੇਲਾ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਯੂਕਰੇਨੀ ਲਾਤੀਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ (ਲਾਤਿੰਕਾ) ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਖਬਾਰਾਂ ਹਨ " ਵਿਸੋਕੀ ਜ਼ਮੋਕ ", " ਐਕਸਪ੍ਰੇਸ ", "ਲਵੀਵਸਕਾ ਹੈਜ਼ੇਟਾ", "ਰਤੁਸ਼ਾ", ਸੁਬੋਤਨਾ ਪੋਸ਼ਤਾ", "ਹਜ਼ੇਟਾ ਪੋ-ਲਵੀਵਸਕੀ", "ਪੋਸਟਅੱਪ" ਅਤੇ ਹੋਰ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ "ਲਵੀਵ ਟੂਡੇ", "ਚੇਟਵਰ", "ਆਰਆਈਏ" ਅਤੇ "Ї" ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। "ਲਵੀਵ ਟੂਡੇ" ਇੱਕ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਲਵੀਵ ਓਬਲਾਸਟ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਚੈਨਲ 12 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਨਿੱਜੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚੈਨਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ: "LUKS", "NTA" ਅਤੇ "ZIK"।

ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 17 ਖੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ-ਯੂਕਰੇਨੀ ਰੇਡੀਓ ਸਟੇਸ਼ਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੂਚਨਾ ਏਜੰਸੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ZIK", "Zaxid.net", "GAл-info", "Львівський portal" ਅਤੇ ਹੋਰ।

ਲਵੀਵ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਘਰ ਹੈ , ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1811 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦੋ-ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸਿਰਲੇਖ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ

ਕੁਰੀਅਰ ਲਵੋਵਸਕੀ : 1883 ਤੋਂ 1935 ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਲੋਕ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚ ਏਲੀਜ਼ਾ ਓਰਜ਼ੇਸਕੋਵਾ, ਜੈਨ ਕਾਸਪ੍ਰੋਵਿਜ਼, ਬੋਲੇਸਲਾਵ ਲਿਮਨੋਵਸਕੀ, ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ ਓਰਕਨ ਅਤੇ ਇਵਾਨ ਫਰੈਂਕੋ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਸਨ।
ਸਲੋਵੋ ਲਵੋਵਸਕੀ (1895–1939): ਇੱਕ ਸੱਜੇ-ਪੱਖੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਿਸ ਨੇ ਵਲਾਡਿਸਲਾਵ ਰੇਮੋਂਟ, ਹੈਨਰੀਕ ਸਿਏਨਕੀਵਿਜ਼, ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਟੈਟਮਾਜਰ, ਲੀਓਪੋਲਡ ਸਟਾਫ, ਜੇਰਜ਼ੀ ਜ਼ੁਲਾਵਸਕੀ ਅਤੇ ਗੈਬਰੀਏਲਾ ਜ਼ਪੋਲਸਕਾ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਗ੍ਰੈਬਸਕੀ ਸੀ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਲੋਵੋ ਦੀ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ 20,000 ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਰੇਮੋਂਟ ਦੇ ਨਾਵਲ ਕਲੋਪੀ ਦਾ ਲੜੀਵਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਪੋਲਿਸ਼ ਅਖ਼ਬਾਰ ਸੀ।^[169] ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਲੋਵੋ ਨੂੰ 1 ਨਵੰਬਰ 1946 ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵ੍ਰੋਕਲਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਜ਼ੇਰਵੋਨੀ ਸਜ਼ਟੈਂਡਰ : 1939 ਅਤੇ 1941 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਇੱਕ ਸੋਵੀਅਤ ਰੋਜ਼ਾਨਾ।

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਯੂਰਪ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਲਹਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਨਵ-ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਸਮੂਹ ਗੀਤਕਾਰ ਸ਼ਮੁਏਲ ਜਾਨਕੇਵ ਇਮਬਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਣਿਆ। ਛੋਟੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਨੈੱਟਵਰਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੂਜਾ ਛੋਟਾ ਸਮੂਹ ਨੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਵਾਂਟਗਾਰਡ ਕਲਾ ਅਤੇ ਯਿੱਦੀਸ਼ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਡੇਬੋਰਾ ਵੋਗਲ, ਰੇਚਲ ਔਰਬਾਖ ਅਤੇ ਰੇਚਲ ਕੋਰਨ ਸਨ। 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਈ ਹੋਰ ਯਿੱਦੀ ਲੇਖਕਾਂ ਸਮੇਤ ਡੇਬੋਰਾ ਵੋਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਲੋਕਾਸਟ ਨੇ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪਾਰਕ

ਲਵੀਵ ਦਾ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਚਿਹਰਾ ਕਈ ਪਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਬਗੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਪਾਰਕ ਜ਼ੋਨ, ਤਿੰਨ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਗਾਰਡਨ ਅਤੇ 16 ਕੁਦਰਤੀ ਸਮਾਰਕ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਜਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਝਰਨੇ ਜਾਂ ਝੀਲ 'ਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬੈਠਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਪਾਰਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਿਰਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਹੀਂ ਝਲਕਦਾ ਹੈ।

ਇਵਾਨ ਫ੍ਰੈਂਕੋ ਪਾਰਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਰਕ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਓਕ ਅਤੇ ਮੈਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। 1773 ਵਿੱਚ ਜੇਸੁਇਟ ਆਰਡਰ ਦੇ ਰੱਦ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਾਲੀ ਬੇਗਰ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰੁੱਖ 1885-1890 ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ।
ਬੋਹਦਾਨ ਖਮੇਲਨੀਤਸਕੀ ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਰੀਕ੍ਰੀਏਸ਼ਨ ਪਾਰਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੰਗਠਿਤ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਗ੍ਰੀਨ ਜ਼ੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਸਰਟ ਅਤੇ ਡਾਂਸ ਹਾਲ, ਸਟੇਡੀਅਮ, ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕੇਂਦਰੀ ਸਟੇਜ, ਕਈ ਕੈਫੇ ਅਤੇ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਹਨ। ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੈਰਿਸ ਵ੍ਹੀਲ ਹੈ।
ਸਟ੍ਰੀਸਕੀ ਪਾਰਕ, ਲਵੀਵ ਹਾਈਟਸ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।^[170] 1870 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਰਨੋਲਡ ਰੋਅਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,^[171] ਇਸ ਪਾਰਕ ਨੇ 1894 ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ,^[172] ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 1.1 ਮਿਲੀਅਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਰਕ ਦੇ ਲਗਭਗ 50 ਹੈਕਟੇਅਰ (ਲਗਭਗ 120 ਏਕੜ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੁਰਲੱਭ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਤਲਾਅ ਮਿਲੇਗਾ। ਸਟ੍ਰਾਈਸਕੀ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਪਾਤਰ, ਇਵਾਸਿਕ ਟੈਲੀਸਿਕ, ਹੰਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਾ ਇੱਕ ਫੁਹਾਰਾ ਬੁੱਤ ਹੈ।^[173]
ਜ਼ਨੇਸਿਨਿਆ ਪਾਰਕ ਸਾਈਕਲਿੰਗ, ਸਕੀਇੰਗ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਹਾਈਕਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਨਤਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਕੈਂਪ (ਵਾਤਾਵਰਣਿਕ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ, ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਬੋਧਾਤਮਕ) ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਸ਼ੇਵਚੇਨਕੀਵਸਕੀ ਹੈ, ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦਾ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਏਅਰ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ।
ਹਾਈ ਕੈਸਲ ਪਾਰਕ, ਇਹ ਪਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ( 413 m or 1,355 ft 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ) ਅਤੇ 36 ha (89 acres) ਦੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲਾ ਟੈਰੇਸ ਜਿਸਨੂੰ ਕਦੇ ਨਿਆਜ਼ਾ ਹੋਰਾ (ਪ੍ਰਿੰਸ ਮਾਊਂਟ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਪਰਲਾ ਟੈਰੇਸ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਟਾਵਰ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਜ਼ਲੀਜ਼ਨੀ ਵੋਡੀ ਪਾਰਕ, ਪਾਰਕ ਸਾਬਕਾ ਬਾਗ ਜ਼ਲੀਜ਼ਨਾ ਵੋਡਾ (ਆਇਰਨ ਵਾਟਰ) ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸਨੋਪਕੀਵਸਕਾ ਗਲੀ ਨੂੰ ਨੋਵੀ ਲਵੀਵ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਾਰਕ ਦਾ ਨਾਮ ਲੋਹੇ ਦੀ ਉੱਚ ਮਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਚਸ਼ਮੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਬੀਚ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਰਸਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪਾਰਕ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਸੰਦੀਦਾ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ।
ਲੀਚਾਕੀਵਸਕੀ ਪਾਰਕ, 1892 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਉਪਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਾਰਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਗਾਰਡਨ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1911 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ 18.5 ha (45.7 acres) ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਖੇਡ

ਲਵੀਵ ਮੱਧ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੇਂਦਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪੋਲਿਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਪੋਲਿਸ਼ ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 1905 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਪੋਲਿਸ਼ ਆਈਸ-ਹਾਕੀ ਮੈਚ ਉੱਥੇ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਨੇੜਲੇ ਸਲਾਵਸਕੋ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸਕੀ-ਜੰਪਿੰਗ ਮੁਕਾਬਲਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਲਵੀਵ ਦੇ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਮੈਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। 1887 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਲੀਚਾਕੀਵ ਸਟਰੀਟ ਦੇ ਇੱਕ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਵਰਗੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਪੋਲਿਸ਼ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਮੁਕਾਬਲਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਲਵੀਵ ਦੇ ਐਥਲੀਟ ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ ਪੋਨੂਰਸਕੀ ਨੇ 1912 ਦੀਆਂ ਸਟਾਕਹੋਮ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੀਆ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। 9 ਜੁਲਾਈ 1922 ਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਰਗਬੀ ਮੈਚ ਪੋਗੋਨ ਲਵੋ ਦੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਰਜ਼ੇਲ ਬਿਆਲੀ ਲਵੋ ਦੀ ਰਗਬੀ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋ ਟੀਮਾਂ - "ਦਿ ਰੈੱਡਜ਼" ਅਤੇ "ਦਿ ਬਲੈਕਸ" ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਇਸ ਖੇਡ ਦਾ ਰੈਫਰੀ ਰੋਬਿਨੋ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸੀ।

ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫੁੱਟਬਾਲ

ਪੋਲਿਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਗੋਲ 14 ਜੁਲਾਈ 1894 ਨੂੰ ਪੋਗੋਨ ਲਵੋਵ ਵਿਖੇ ਲਵੋ-ਕ੍ਰਾਕੋਵ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗੋਲ ਲਵੀਵ ਦੀ ਟੀਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਲੋਡਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਚੋਮਿਕੀ ਨੇ ਕੀਤਾ। 1904 ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਤੋਂ ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਹੇਮਰਲਿੰਗ ਨੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪੋਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਅਨੁਵਾਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ, ਸਟੈਨਿਸਲਾਵ ਪੋਲਕੀਵਿਚ, 1911 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੋਲਿਸ਼ ਰੈਫਰੀ ਬਣੇ, ਜਿਸ ਸਾਲ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਸੀ।

ਪਹਿਲਾ ਪੋਲਿਸ਼ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬ, ਜ਼ਾਰਨੀ ਲਵੋਵ 1903 ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਜੋ ਕਿ ਪੋਗੋਨ ਦਾ ਸੀ, 1913 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਲੱਬ, ਪੋਗੋਨ ਲਵੋ, ਪੋਲੈਂਡ ਦਾ ਚਾਰ ਵਾਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਚੈਂਪੀਅਨ ਸੀ (1922, 1923, 1925 ਅਤੇ 1926)। 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਟੀਮਾਂ ਪੋਲਿਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਲੀਗ (ਪੋਗੋਨ, ਜ਼ਾਰਨੀ, ਹਾਸਮੋਨੀਆ ਅਤੇ ਲੇਚੀਆ) ਵਿੱਚ ਖੇਡੀਆਂ। ਹਾਸਮੋਨੀਆ ਪੋਲੈਂਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਯਹੂਦੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬ ਸੀ। ਪੋਲਿਸ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੀਆਂ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਜ਼ੀਮੀਅਰਜ਼ ਗੋਰਸਕੀ, ਰਾਈਜ਼ਾਰਡ ਕੋਨਸੇਵਿਕਜ਼, ਮਾਈਕਲ ਮਾਤਿਆਸ ਅਤੇ ਵੈਕਲਾਵ ਕੁਚਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

1900-1911 ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬ ਖੁੱਲ੍ਹੇ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਇਵਾਨ ਬੋਬਰਸਕੀ ਨੇ 1906 ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਗ੍ਰਾਮਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਖੇਡ ਸਰਕਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚੇ ਟਰੈਕ ਐਂਡ ਫੀਲਡ, ਫੁੱਟਬਾਲ, ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ, ਹਾਕੀ, ਸਕੀਇੰਗ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਸਲੇਜ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ "ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਪੋਰਟਸ ਸਰਕਲ" ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। 1911 ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ "ਯੂਕਰੇਨ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਪੋਰਟਸ ਸੋਸਾਇਟੀ ਬਣਾਈ - ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬ।^[174]

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕਈ ਵੱਡੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਕੁਝ ਛੋਟੇ ਕਲੱਬ ਹਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਟੀਮਾਂ, ਐਫਸੀ ਰੁਖ ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਐਫਸੀ ਲਵੀਵ, ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਸਿਖਰਲਾ ਪੱਧਰ ਹੈ। 1963 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਐਫਸੀ ਕਾਰਪੇਟੀ ਲਵੀਵ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਲੱਬ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸਟੇਡੀਅਮ

ਯੂਕਰੇਨ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਜੋ ਕਿ 2018 ਤੱਕ ਐਫਸੀ ਕਾਰਪੇਟੀ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਰੇਨਾ ਲਵੀਵ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਟੇਡੀਅਮ ਹੈ ਜੋ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਯੂਰੋ 2012 ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ 20 ਨਵੰਬਰ 2008 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 2011 ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਰੋਹ 29 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਾਟਕੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।^[175] ਅਰੇਨਾ ਲਵੀਵ ਐਫਸੀ ਲਵੀਵ ਦਾ ਘਰੇਲੂ ਮੈਦਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਡੋਨਬਾਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਜੰਗ ਦੇ ਕਾਰਨ 2014 ਅਤੇ 2016 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਖਤਾਰ ਡੋਨੇਟਸਕ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਐਸਕੇਏ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਫੁੱਟਬਾਲ ਅਤੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਸਪੀਡਵੇਅ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 23,040 ਦਰਸ਼ਕ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ

ਲਵੀਵ ਦੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਸਕੂਲ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਾਖ ਹੈ; ਵੈਸਿਲ ਇਵਾਨਚੁਕ, ਲਿਓਨਿਡ ਸਟਾਈਨ, ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਬੇਲਿਆਵਸਕੀ, ਆਂਦਰੇਈ ਵੋਲੋਕੀਟਿਨ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਪਹਿਲਾਂ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।^[176] ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਅੰਨਾ ਮੁਜ਼ੀਚੁਕ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਲਵੀਵ ਸਪੀਡਵੇਅ ਇੱਕ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਸਪੀਡਵੇਅ ਟੀਮ ਹੈ ਜੋ SKA ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।^[177]

ਲਵੀਵ ਨੇ 2022 ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਓਲੰਪਿਕ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਲਈ ਬੋਲੀ ਲਗਾਈ ਸੀ,^[178] ਜੋ ਕਿ ਜੂਨ 2014 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਸੀ।^[179]

ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ

ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ (8,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਟਲ ਕਮਰੇ, 1,300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਫ਼ੇ ਅਤੇ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ^[180] ਮੁਫ਼ਤ ਵਾਈ-ਫਾਈ ਜ਼ੋਨ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ) ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2010 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਵਿੱਚ 40% ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਜੋ ਕਿ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਰ ਹੈ।^[181]

ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟ ਸਕੁਏਅਰ (ਯੂਕਰੇਨੀ: ਪਲੋਸ਼ਚਾ ਰਾਇਨੋਕ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 18,300 ਵਰਗ ਮੀਟਰ (196,980 ਵਰਗ ਫੁੱਟ) ਵਰਗ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਿਟੀ ਹਾਲ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਲੈਕ ਹਾਊਸ (ਯੂਕਰੇਨੀ: ਚੋਰਨਾ ਕਾਮਿਆਨਿਤਸੀਆ), ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ, ਡੌਰਮਿਸ਼ਨ ਚਰਚ ਦਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਹੈ; ਜੇਸੁਇਟ ਆਰਡਰ ਦਾ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰ ਅਤੇ ਪਾਲ ਚਰਚ (ਲਵੀਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਚਰਚਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ); ਕੋਰਨੀਆਕਟ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਹੁਣ ਲਵੀਵ ਇਤਿਹਾਸ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਲਾਤੀਨੀ ਗਿਰਜਾਘਰ ਆਫ਼ ਦ ਅਸੰਪਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਮੈਰੀ ; ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਗਿਰਜਾਘਰ ਆਫ਼ ਦ ਗ੍ਰੀਕ-ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ; ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਚਰਚ ਆਫ਼ ਕਾਰਪਸ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ; ਬੋਇਮ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਚੈਪਲ ; ਲਵੀਵ ਹਾਈ ਕਿਲ੍ਹਾ (Ukrainian: Vysokyi Zamok) ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ; ਲੁਬਲਿਨ ਟੀਲੇ ਦਾ ਯੂਨੀਅਨ ; ਲੀਚਾਕੀਵਸਕੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਵੋਬਡੀ ਪ੍ਰਾਸਪੈਕਟ ਜੋ ਕਿ ਲਵੀਵ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਗਲੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਥੀਏਟਰ ਆਫ਼ ਓਪੇਰਾ ਐਂਡ ਬੈਲੇ, ਪੋਟੋਕੀ ਪੈਲੇਸ ਅਤੇ ਬਰਨਾਰਡਾਈਨ ਚਰਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਭੂਮੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਸਥਾਨ
ਬਰਨਾਰਡਾਈਨ ਚਰਚ
ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਚਰਚ
ਪੋਟੋਕੀ ਪੈਲੇਸ
ਸੇਂਟ ਜੌਰਜ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ, ਲਵੀਵ
ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਾਈਟ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੱਭਿਆਚਾਰ

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵੀਅਨ ਬੱਟੀਰੀ (ਸ਼ਰਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਵੀਵੀਅਨ ਆਪਣੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਢੰਗ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਲਵੀਵੀਅਨ ਗਵਾਰਾ (ਗੱਲਬਾਤ) ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ।^[182] ਵੇਸੋਲਾ ਲਵੋਵਸਕਾ ਫਾਲਾ ( ਲੋਵ ਦੀ ਮੈਰੀ ਵੇਵ ਲਈ ਪੋਲਿਸ਼) ਸਜ਼ਕਜ਼ੇਪਕੋ ਅਤੇ ਟੋਂਕੋ ਦੇ ਨਾਲ ਪੋਲਿਸ਼ ਰੇਡੀਓ ਲਵੋ ਦਾ ਇੱਕ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੇਡਜ਼ੀ ਲੇਪੀਜ ਅਤੇ ਦ ਵੈਗਾਬੌਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਮੌਰਿਸ ਐਲ. ਵੈਸਟ ਦੇ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਇਸਦੇ 1968 ਦੇ ਫਿਲਮ ਰੂਪਾਂਤਰ, ਦ ਸ਼ੂਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਫਿਸ਼ਰਮੈਨ, ਵਿੱਚ ਪੋਪ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਸਾਬਕਾ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਲਵੀਵ ਨੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੌਫੀ ਅਤੇ ਚਾਕਲੇਟ ਤਿਉਹਾਰ, ਪਨੀਰ ਅਤੇ ਵਾਈਨ ਛੁੱਟੀ, ਪੰਪਖੁ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਬਟਯਾਰ ਦਾ ਦਿਨ, ਸਾਲਾਨਾ ਰੋਟੀ ਦਿਵਸ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿਉਹਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਿਓਪੋਲਿਸ ਜੈਜ਼ ਫੈਸਟ, ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜੈਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ; ਲਿਓਪੋਲਿਸ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ, ਵਿੰਟੇਜ ਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਿਉਹਾਰ; ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਗੀਤ ਵਰਚੁਓਸੀ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਿਉਹਾਰ; ਸਟਾਰ ਮਿਸਟੋ ਰੌਕ ਫੈਸਟ; ਮੱਧਯੁਗੀ ਤਿਉਹਾਰ ਲਵੀਵ ਲੈਜੇਂਡ; ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਟਨੋਵਾਇਰ ਲੋਕਧਾਰਾ ਤਿਉਹਾਰ; ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟ ਵਿਜ਼-ਆਰਟ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਿਉਹਾਰ; ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਗੋਲਡਨ ਲਾਇਨ; ਲਵੀਵ ਲੂਮਿਨਸ ਫਲੋਰੋਸੈਂਟ ਆਰਟ ਫੈਸਟੀਵਲ; ਸਮਕਾਲੀ ਨਾਟਕ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ; ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਕਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਫੈਸਟੀਵਲ ਕੰਟ੍ਰਾਸਟ; ਲਵੀਵ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਾਹਿਤਕ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਕ੍ਰੇਨਾ ਮਰੀ; ਗੈਸਟ੍ਰੋਨੋਮਿਕ ਫੈਸਟੀਵਲ ਲਵੀਵ ਔਨ ਏ ਪਲੇਟ; ਆਰਗਨ ਸੰਗੀਤ ਫੈਸਟੀਵਲ ਡਾਇਪਾਸਨ; ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਤੰਤਰ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਕਿਨੋਲੇਵ; ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਸਟੀਵਲ ਲਵੀਵਕਲੇਜ਼ਫੈਸਟ; ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੀਡੀਆ ਫੈਸਟੀਵਲ ਮੀਡੀਆਡੇਪੋ।

ਲਵੀਵ ਸਟੀਪਨ ਬਾਂਡੇਰਾ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸ਼ੁਖੇਵਿਚ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਖੇਤਰੀ ਕੌਂਸਲ ਨੇ 16 ਮਾਰਚ, 2021 ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦਾ ਨਾਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।^[183] ਬਾਂਡੇਰਾ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਵਿਦਰੋਹੀ ਫੌਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।^[184] 1940 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਖੇਵਿਚ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨ (OUN) ਦੀ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਇਕਾਈ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ।^[185]

ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ

ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਰਾਮਵੇ ਲਾਈਨਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ 5 ਮਈ 1880 ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 31 ਮਈ 1894 ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਟਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਖਰੀ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਲਾਈਨ 1908 ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1922 ਵਿੱਚ ਟਰਾਮਵੇਅ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਈ ਲਾਈਨਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਟੜੀਆਂ ਤੰਗ-ਗੇਜ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਨ, ਪਰ ਇਸ ਤੱਥ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਦੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਆਸਟ੍ਰੋ-ਹੰਗਰੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਮੱਧਯੁਗੀ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।

ਲਵੀਵ ਟਰਾਮਵੇਅ ਸਿਸਟਮ ਹੁਣ 75 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (47 ਮੀਲ) ਦੇ ਟਰੈਕ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 220 ਕਾਰਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। 2006 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਕਈ ਟਰੈਕਾਂ ਦਾ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਰਵਰੀ 2019 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਮ/ਟਰਾਲੀਬੱਸ ਟਿਕਟ ਦੀ ਕੀਮਤ 5 UAH ਸੀ (ਘਟੀ ਹੋਈ ਕਿਰਾਏ ਦੀ ਟਿਕਟ 2.5 UAH ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ)। ਟਿਕਟ ਡਰਾਈਵਰ ਤੋਂ ਖਰੀਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੂਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰੀ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਯੂਰਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦੇ ਨਵੇਂ "ਆਜ਼ਾਦ" ਹੋਏ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 27 ਨਵੰਬਰ 1952 ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਦੀਆਂ ਟਰਾਮਵੇ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਟਰਾਲੀ ਬੱਸਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ ਫਲੈਟਾਂ ਦੇ ਬਲਾਕਾਂ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਇਹ ਨੈੱਟਵਰਕ ਹੁਣ ਲਗਭਗ 100 ਟਰਾਲੀ ਬੱਸਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ - ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੀਆਂ ਸਕੋਡਾ 14Tr ਅਤੇ LAZ 52522 । 2006 ਤੋਂ 2008 ਤੱਕ ਲਵੀਵ ਬੱਸ ਫੈਕਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ 11 ਆਧੁਨਿਕ ਲੋ-ਫਲੋਰ ਟਰਾਲੀਬੱਸਾਂ (LAZ E183) ਖਰੀਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਨਤਕ ਬੱਸ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੂੰ ਮਿੰਨੀ-ਬੱਸਾਂ (ਅਖੌਤੀ ਮਾਰਸ਼ਰੁਤਕਾ ) ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬੱਸਾਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ LAZ ਅਤੇ MAN ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1 ਜਨਵਰੀ 2013 ਨੂੰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 52 ਜਨਤਕ ਬੱਸ ਰੂਟ ਸਨ।

ਰੇਲਵੇ

ਆਧੁਨਿਕ ਲਵੀਵ ਇੱਕ ਹੱਬ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਨੌਂ ਰੇਲਵੇ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਰੇਲਵੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਰੇਲਗੱਡੀ 4 ਨਵੰਬਰ 1861 ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਪਹੁੰਚੀ। ਮੁੱਖ ਲਵੀਵ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ ਸਾਡਲੋਵਸਕੀ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, 1904 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਅੰਤਰ-ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਵੋਵ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਪੋਲਿਸ਼ ਸਟੇਟ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੱਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। 1939 ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਲਵੋਵ ਜੰਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸਨ - ਮੁੱਖ ਸਟੇਸ਼ਨ ਲਵੋਵ ਗਲੋਵਨੀ (ਹੁਣ ਯੂਕਰੇਨੀ: ਲਵੀਵ ਹੋਲੋਵਨੀ), ਲਵੋਵ ਕਲੇਪਾਰੋ (ਹੁਣ ਲਵੀਵ ਕਲੇਪਾਰਿਵ), ਲਵੋਵ Łyczaków (ਹੁਣ ਲਵੀਵ ਲੀਚਾਕੀਵ), ਅਤੇ ਲਵੋਵ ਪੋਡਜ਼ਾਮਚੇ (ਹੁਣ ਲਵੀਵ ਪਿਡਜ਼ਾਮਚੇ)। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ 1939 ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 73 ਰੇਲਗੱਡੀਆਂ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 56 ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ 17 ਤੇਜ਼ ਰੇਲਗੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਲਵੋਵ ਦੂਜੇ ਪੋਲਿਸ਼ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਰਲਿਨ, ਬੁਖਾਰੇਸਟ ਅਤੇ ਬੁਡਾਪੇਸਟ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।^[186]

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਰੇਲਗੱਡੀਆਂ ਨੇੜਲੀ ਪੋਲਿਸ਼-ਯੂਕਰੇਨੀ ਸਰਹੱਦ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜ਼ੇਮਿਸਲ ਰਾਹੀਂ) ਪਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਲੋਵਾਕੀਆ ਅਤੇ ਹੰਗਰੀ (ਬੁਡਾਪੇਸਟ) ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਸੰਪਰਕ ਹਨ। ਕਈ ਰੂਟਾਂ 'ਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟ੍ਰੇਨਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਰੇਲਵੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਯੂਕਰੇਨ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਬੱਸਾਂ ਅਕਸਰ " ਸ਼ੈਂਗਨ " ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਸਤਾ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਤਰੀਕਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰੇਲਬੱਸ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਥਾਂ ਹੁਣ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਮੋਟਰ-ਰੇਲ ਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਲਵੀਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਕੇਂਦਰੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਫੇਰੇ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੰਪਰਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਫਰਵਰੀ 2010 ਵਿੱਚ ਰੇਲਬੱਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਪਾਸੜ ਸਿੰਗਲ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਕੀਮਤ 1.50 UAH ਸੀ। 15 ਜੂਨ 2010 ਨੂੰ, ਰੂਟ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹਵਾਈ ਆਵਾਜਾਈ

ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1884 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉੱਥੇ ਏਅਰੋਨਾਟਿਕ ਸੋਸਾਇਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੋਸਾਇਟੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਐਸਟ੍ਰੋਨਾਟਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸਦਾ ਵਜੂਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। 1909 ਵਿੱਚ ਐਡਮੰਡ ਲਿਬਾਂਸਕੀ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ 'ਤੇ ਅਵੀਆਟਾ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਟੀਫਨ ਡ੍ਰਜ਼ੇਵੀਕੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿਗਮੰਟ ਸੋਚਾਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਅਵੀਆਟਾ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੰਗਠਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ 1910 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਲਵੀਵ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।^[187]

1913-1914 ਵਿੱਚ ਭਰਾਵਾਂ ਟੈਡਿਊਜ਼ ਅਤੇ ਵਲਾਡੀਸਲਾਵ ਫਲੋਰੀਆਨਸੀ ਨੇ ਦੋ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਿਆ ਪਰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੂਸੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਫੀਆ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਫਲੋਰੀਆਨਸੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਜਹਾਜ਼ ਪਹਿਲਾ ਪੋਲਿਸ਼-ਬਣਾਇਆ ਜਹਾਜ਼ ਸੀ। 5 ਨਵੰਬਰ 1918 ਨੂੰ, ਸਟੀਫਨ ਬਾਸਟਾਇਰ ਅਤੇ ਜਾਨੂਜ਼ ਡੀ ਬਿਊਰੇਨ ਦੇ ਇੱਕ ਅਮਲੇ ਨੇ ਲਵੀਵ ਦੇ ਲੇਵਾਂਡੋਵਕਾ (ਹੁਣ ਯੂਕਰੇਨੀ: ਲੇਵਾਂਡੀਵਕਾ) ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਪੋਲਿਸ਼ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਪਹਿਲੀ ਉਡਾਣ ਭਰੀ।^[188] ਇੰਟਰਬੇਲਮ ਪੀਰੀਅਡ ਵਿੱਚ ਲਵੋ ਗਲਾਈਡਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਜ਼ਮੀਚੋਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਲਾਈਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਸੀ ਜੋ 1932 ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਲਵੋ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਗਲਾਈਡਿੰਗ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਜਿਹਾ ਸੰਸਥਾਨ ਸੀ। 1938 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਹੋਈ।

ਇੰਟਰਵਾਰ ਲਵੋਵ ਪੋਲਿਸ਼ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇਵੀਂ ਏਅਰ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਉੱਥੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਰੈਜੀਮੈਂਟ 1924 ਵਿੱਚ ਸਕਨੀਲੋਵ (ਅੱਜ ਯੂਕਰੇਨੀ: ਸਕਨੀਲਿਵ) ਦੇ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ ਲਵੋਵ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ 6 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (4 ਮੀਲ) ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।^[189] 2012 ਵਿੱਚ, ਮੁਰੰਮਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਵੋਵ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਾਮ ਲਵੋਵ ਡੈਨੀਲੋ ਹਾਲਿਤਸਕੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ (LWO) ਮਿਲਿਆ।^[190] 2012 UEFA ਯੂਰਪੀਅਨ ਫੁੱਟਬਾਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ $200 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਟਰਮੀਨਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।^[191] ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੱਕ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਬੱਸ ਨੰਬਰ 48 ਅਤੇ ਨੰਬਰ 9 ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਈਕਲ ਲੇਨ

ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਰ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। 2011 ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਖੀ 9-ਸਾਲਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ [1] - ਸਾਲ 2019 ਤੱਕ 270 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (168 ਮੀਲ) ਸਾਈਕਲ ਲੇਨਾਂ ਅਤੇ ਟਰੈਕਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।^[192] ਲਵੀਵ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਸਮੂਹ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ, ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਲ-ਯੂਕਰੇਨੀ ਬਾਈਕਡੇ^[193] ਜਾਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮੋਬਿਲਿਟੀ ਵੀਕ^[194] ਵਰਗੇ ਸਮਾਗਮ ਲਵੀਵ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਤੰਬਰ 2011 ਤੱਕ, 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (5 ਮੀਲ) ਨਵਾਂ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ 2011 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (31 ਮੀਲ) ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਸਲਾਹਕਾਰ - ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾ ਅਹੁਦਾ - ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਅਮਲ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੱਥ ਕਾਰਨ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯੋਜਨਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਅੱਪਡੇਟ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

2015 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਬਾਈਕ-ਸ਼ੇਅਰਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਨੈਕਸਟਬਾਈਕ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ - ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ। ਨਵੀਆਂ ਬਾਈਕ ਲੇਨਾਂ ਵੀ ਉਸਾਰੀ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਜੋ ਲਵੀਵ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਈਕ-ਅਨੁਕੂਲ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲਵੀਵ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ 2020 ਤੱਕ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਈਕਲ ਲੇਨ (268 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਜਾਂ 167 ਮੀਲ) ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੀਟ ਬਾਈਕ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਸਿੱਖਿਆ

ਲਵੀਵ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 12 ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, 8 ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕਈ ਛੋਟੇ ਸਕੂਲ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਲਵੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੇ ਕੁੱਲ ਅੱਠ ਸੰਸਥਾਨ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰ ਆਫ਼ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਸਪੇਸ ਰਿਸਰਚ ; ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਕੰਡੈਂਸਡ ਮੈਟਰ ਫਿਜ਼ਿਕਸ ; ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸੈੱਲ ਬਾਇਓਲੋਜੀ ; ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਟ੍ਰੈਟੇਜਿਕ ਸਟੱਡੀਜ਼; ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਨਿਊਰੋ-ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਲ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਇਨ ਪਾਵਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ; ਅਤੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਈਕੋਲੋਜੀ ਆਫ਼ ਦ ਕਾਰਪੈਥੀਅਨਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਸੋਵੀਅਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਲਵੀਵ ਸ਼ਹਿਰ ਉਹ ਸਥਾਨ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਲੂਨੋਖੋਡ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਵੇਨੇਰਾ ਲੜੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਬ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਔਰਬਿਟਲ ਸ਼ਟਲ ਬੁਰਾਨ ਲਈ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵੀ ਲਵੀਵ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ: ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਲਵੀਵ ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਲਵੀਵ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਸਪਸ਼ਨ ਬ੍ਰਦਰਹੁੱਡ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਜੇਸੁਇਟ ਕਾਲਜੀਅਮ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਰ ਸਾਲ 100,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚ ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।

ਵਸਨੀਕਾਂ ਦਾ ਵਿਦਿਅਕ ਪੱਧਰ : ^[195]

ਮੁੱਢਲੀ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ: 10%
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਿੱਖਿਆ: 25%
ਅਧੂਰੀ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ (ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੂਏਟ): 13%
ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ (ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ): 51%
ਪੀਐਚਡੀ (ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ): ਲਗਭਗ 1%

ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ

ਇਵਾਨ ਫ੍ਰੈਂਕੋ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਲਵੀਵ
ਲਵੀਵ ਪੌਲੀਟੈਕਨਿਕ
ਡੈਨੀਲੋ ਹੈਲਿਤਸਕੀ ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮੈਡੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਲਵੀਵ ਸਟੀਪਨ ਗਜ਼ਿਤਸਕੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਵੈਟਰਨਰੀ ਮੈਡੀਸਨ ਐਂਡ ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੋਜੀ
ਨੈਸ਼ਨਲ ਫੋਰੈਸਟਰੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਯੂਕਰੇਨ
ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ
ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਅਕੈਡਮੀ
ਲਵੀਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਗਰੇਰੀਅਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਲਵੀਵ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ
ਲਵੀਵ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ
ਲਵੀਵ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਲਾਈਫ ਸੇਫਟੀ

ਲਵੀਵ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਟਰਨਲ ਅਫੇਅਰਜ਼

ਭਾਈਵਾਲ ਸ਼ਹਿਰ

7 ਸਤੰਬਰ 2023 ਨੂੰ, ਲਵੀਵ ਅਤੇ ਕੋਬੇ ਦੇ ਮੇਅਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ। ਫ੍ਰੈਂਕਫਰਟ ਨੇ 13 ਮਈ 2024 ਨੂੰ ਲਵੀਵ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਵੀ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ।

ਹਵਾਲੇ

↑ "L'viv (L'vivs'kyj rajon, Lviv, Ukraine)".
↑ "Те, чого ніколи не було в Україні: Уряд затвердив адмінтерустрій базового рівня, що забезпечить повсюдність місцевого самоврядування". decentralization.gov.ua. Archived from the original on 14 February 2022. Retrieved 15 December 2021.
↑ Perfecky, George A. (1973).
↑ I hid=17 "Archives". Archived from the original on 25 February 2010. Retrieved 24 March 2021. {{cite web}}: Check |url= value (help)
↑ "Statute of Lviv" (PDF). Archived (PDF) from the original on 27 November 2012. Retrieved 24 March 2021.
↑ "Heraldry". Archived from the original on 22 January 2010. Retrieved 24 March 2021.
↑ . Lviv, Ukraine. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ Hrytsak, Yaroslav (2000). "Lviv: A Multicultural History through the Centuries". Harvard Ukrainian Studies. 24: 48. JSTOR 41036810. Archived from the original on 28 October 2022. Retrieved 18 June 2022.
↑ Orest Subtelny.
↑ Gloger, Zygmunt.
↑ Vołodymyr Vujcyk, Derżavnyj Istoryczno-Architekturnyj Zapovidnyk u L’vovi, Lviv 1991, p. 9, [w:] Łukasz Walczy, Początki Lwowa w świetle najnowszych badań, [w:] Lwów wśród nas, pt.
↑ Jan Buraczyński, Roztocze – dzieje osadnictwa, Lublin 2008, p. 73.
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
↑ B.V. Melnyk, Vulytsiamy starovynnoho Lvova, Vyd-vo "Svit" (Old Lviv Streets), 2001, ISBN 966-603-048-9
↑ Allgemeine Enzyklopädie der Wissenschaft und Künste, edited by Johann Samuel Ersch and Johann Gottfried Gruber.
↑ Zhuk, Ihor (2000). "The Architecture of Lviv from the Thirteenth to the Twentieth Centuries". Harvard Ukrainian Studies. 24. Harvard Ukrainian Research Institute: 98.
↑ . Chicago. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ "Epilogue – History of Armenia". Archived from the original on 31 December 2019. Retrieved 31 July 2020.
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
↑ Jacob Caro: Geschichte Polens.
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
1 2 {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
1 2 Meyers Konversations-Lexikon.
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
↑ Jerzy Lukowski, Hubert Zawadzki.
↑ . Kraków. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ Feduszka, Jacek (2009). "Szkoci i Anglicy w Zamościu w XVI-XVIII wieku". Czasy Nowożytne (in ਪੋਲੈਂਡੀ). 22. Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Historycznego: 53. ISSN 1428-8982.
↑ . Warszawa. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
↑ "Jesuits in Ukraine". www.manresa-sj.org. Archived from the original on 7 March 2022. Retrieved 7 March 2022.
↑ ਫਰਮਾ:Cite EB9
↑ Karl-Erik Frandsen.
↑ "Lemberg" . Encyclopædia Britannica. Vol. 16 (11th ed.). 1911. pp. 409–410. {{cite encyclopedia}}: Cite has empty unknown parameters: |separator= and |HIDE_PARAMETER= (help)
↑ Tertius Chandler.
↑ . Warsaw. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ Hrytsak, Yaroslav. "Lviv: A Multicultural History through the Centuries". Harvard Ukrainian Studies. 24: 54.
↑ New International Encyclopedia, Volume 13.
↑ Chris Hann, Paul R. Magocsi.
↑ New International Encyclopedia, Volume 13.
↑ Chris Hann, Paul R. Magocsi.
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ "The General Regional Exhibition of Galicia". Archived from the original on 26 January 2021. Retrieved 22 December 2020.
↑ Timothy Snyder, The Reconstruction of Nations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569–1999, Yale University Press, 2003, p.158
↑ Norman Davies.
1 2 {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ Ukraine: A Concise Encyclopedia (1963).
↑ "DECISION TAKEN BY THE CONFERENCE OF AMBASSADORS REGARDING THE EASTERN FRONTIERS OF POLAND. PARIS, MARCH 15, 1923" (PDF). forost.ungarisches-institut.de (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived (PDF) from the original on 19 July 2011. Retrieved 14 January 2018.
↑ Mały Rocznik Statystyczny 1939 (Polish statistical yearbook of 1939), Central Statistical Office (Poland), Warsaw, 1939.
↑ "Text of the 1922 Bill (in Polish)" (in ਪੋਲੈਂਡੀ). Pl.wikisource.org. 29 February 2012. Archived from the original on 2 May 2012. Retrieved 3 May 2012.
↑ Aleksander Nikodemowicz (2006). "Targi Wschodnie we Lwowie". Kwartalniki (in ਪੋਲੈਂਡੀ). Cracovia Leopolis. Archived from the original on 28 September 2013. Retrieved 13 March 2013.
↑ . Toronto. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ . Toronto. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ Robert M. Kennedy, The German Campaign in Poland (1939), Major Infantry United States Army DEPARTMENT OF THE ARMY DC 1956.
↑ Piotrowski, Tadeusz (1998), "Poland's Holocaust", Ukrainian collaboration, McFarland, pp. 201–202, ISBN 0-7864-0371-3, Ukraini-anized.
↑ "Lviv massacre". Alfreddezayas.com. Archived from the original on 7 July 2011. Retrieved 3 May 2012.
↑ Організація українських націоналістів і Українська повстанська армія.
↑ І.
↑ ОУН в 1941 році: документи: В 2-х ч Ін-т історії України НАН України К.
↑ "Text of Polish-Soviet Treaty of 1941". Avalon.law.yale.edu. 30 July 1941. Archived from the original on 10 August 2011. Retrieved 3 May 2012.
↑ ОУН і УПА в 1943 році: Документи / НАН України.
↑ "Lvov 1939–1944 Timeline". United States Holocaust Memorial Museum. Archived from the original on 6 May 2009.
↑ Gilbert, M. (1989), Second World War, Weidenfeld & Nicolson, p. 438
↑ "A True Story of Holocaust Survivors. The documentary includes 60 historical pictures. 1932–1944, Lwow, Poland (now Lviv, Ukraine)". YouTube. 6 March 2020. Archived from the original on 2026-02-13. Retrieved 2026-08-17.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
↑ Filip Friedman, Zagłada Żydów lwowskich (Extermination of the Jews of Lwów) – online in Polish, Ukrainian and Russian Archived 17 April 2014 at the Wayback Machine.
↑ . New York. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ . New York. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ pl:wikisource:Umowa graniczna pomiędzy Polską a ZSRR z 16 sierpnia 1945 roku "ਪੁਰਾਲੇਖ ਕੀਤੀ ਕਾਪੀ". Archived from the original on 18 ਨਵੰਬਰ 2009. Retrieved 17 ਅਗਸਤ 2026.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link) full text of the agreement (Polish ਵਿੱਚ)
↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
↑ "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.
↑ "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.
↑ "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.
↑ "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.
↑ "Official site of the Khloptsi z Bandershtadtu". Bandershtadt.w6.ru. Archived from the original on 14 April 2008. Retrieved 3 May 2012.
↑ "Коли є "все" не для всіх, зате є джинси, "довгі патли" і жовто-сині трамваї. Побутові хроніки Львова: 1960-ті". 2023-06-07. Retrieved 2026-03-24.
1 2 "Русифікований побут, зате з "голосом" західних радіостанцій, дешева "бормотуха", тихий бунт позасуспільних гіпі. Побутові хроніки Львова: 1970-ті". 2023-08-23. Retrieved 2026-03-24.
↑ "Russia has attacked Lviv. Here's why the western city is so important to Ukraine's defense". CNN. 18 March 2022. Archived from the original on 23 March 2022. Retrieved 18 March 2022.
↑ Tchorek, Kamil (26 November 2004). "Protest grows in western city". Times Online. Archived from the original on 29 June 2011. Retrieved 25 July 2009.
↑ Gianluca Mezzofiore (19 February 2014). "Ukraine Facing Civil War: Lviv Declares Independence from Yanukovich Rule". International Business Times. Archived from the original on 1 December 2008. Retrieved 19 February 2014.
↑ "Про утворення та ліквідацію районів. Постанова Верховної Ради України № 807-ІХ". Голос України (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). 2020-07-18. Archived from the original on 9 July 2021. Retrieved 2020-10-03.
↑ "Нові райони: карти + склад". Мінрегіон (in Ukrainian). Міністерство розвитку громад та територій України. July 17, 2020. Archived from the original on 2 March 2021. Retrieved 15 January 2022.{{cite web}}: CS1 maint: unrecognized language (link)
↑ "Ukraine's Lviv in spotlight as diplomats and others leave Kyiv – the Washington Post". The Washington Post. Archived from the original on 24 February 2022. Retrieved 23 February 2022.
↑ "Russia has attacked Lviv. Here's why the western city is so important to Ukraine's defense". CNN. 18 March 2022. Archived from the original on 23 March 2022. Retrieved 18 March 2022.
↑ "Wrapping The Art Treasures Of Lviv" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). RadioFreeEurope/RadioLiberty. 18 March 2022. Archived from the original on 18 March 2022. Retrieved 18 March 2022.
↑ "Russia has attacked Lviv. Here's why the western city is so important to Ukraine's defense". CNN. 18 March 2022. Archived from the original on 23 March 2022. Retrieved 18 March 2022.
↑ "Three additional blasts heard in Lviv, regional military administration says". CNN (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 26 March 2022. Archived from the original on 26 March 2022. Retrieved 26 March 2022.
↑ "Blasts rock Ukraine as bodies line streets" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). the Canberra Times. 18 April 2022. Archived from the original on 18 April 2022. Retrieved 18 April 2022.
↑ "Explosions in Lviv, city is without electricity and mobile connection". Ukrainska Pravda (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived from the original on 12 October 2022. Retrieved 2022-10-12.
↑ "Russian strike on Ukraine's Lviv hits power supply – mayor". Reuters (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Reuters. 2022-10-12. Archived from the original on 13 October 2022. Retrieved 2022-10-12.
↑ "Russian aerial attack on Kyiv kills two, injures 13, Ukraine officials say". Reuters. October 25, 2025.
↑ Kottek, M.; J. Grieser; C. Beck; B. Rudolf; F. Rubel (2006). "World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated" (PDF). Meteorol. Z. 15 (3): 259–263. Bibcode:2006MetZe..15..259K. doi:10.1127/0941-2948/2006/0130. Archived from the original (PDF) on 11 August 2021. Retrieved 24 August 2012.
↑ "Climate and Average Weather Year Round in Lviv". WeatherSpark. Retrieved 2025-12-08.
↑ "Pogoda.ru.net" (in ਰੂਸੀ). Weather and Climate (Погода и климат). May 2011. Archived from the original on 14 December 2019. Retrieved 8 November 2021.
↑ "Lviv Climate Normals 1991–2020". World Meteorological Organization Climatological Standard Normals (1991–2020). National Centers for Environmental Information. Archived from the original (CSV) on 22 April 2025. Retrieved 21 April 2025.
↑ "L'vov (Lviv) Climate Normals 1961–1990". National Oceanic and Atmospheric Administration. Archived from the original on 29 October 2021. Retrieved 13 October 2015.
↑ https://web.archive.org/web/20141205154531/http://www.city-institute.org/Socio/Demographic_forecast_small_eng.jpg. Archived from the original on 5 December 2014. Retrieved 7 August 2023. {{cite web}}: Missing or empty |title= (help)
↑ "Lviv City Profile 2010–2011" (PDF). Archived from the original (PDF) on 1 July 2014.
↑ The Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences and general literature.
↑ Brockhaus' Konversations-Lexikon.
↑ Meyers Konversations-Lexikon.
1 2 C. M. Hann, Paul Robert Magocsi ed.
↑ Національний склад Львівського воєводства Archived 31 October 2010 at the Wayback Machine. за переписом 1931 року
↑ Населення Східної Галичини Archived 31 October 2010 at the Wayback Machine. за переписом 1900 року
↑ Romantsov 2012.
↑ Національний склад Львівського воєводства Archived 31 October 2010 at the Wayback Machine. за переписом 1931 року
↑ William Jay Risch.
1 2 3 Roman Szporluk.
↑ "Всеукраїнський перепис населення 2001". 2001.ukrcensus.gov.ua. Archived from the original on 23 July 2011. Retrieved 2 May 2011.
↑ Official census of 2001.
↑ "Андрій Садовий". www.ji.lviv.ua. Archived from the original on 16 August 2009. Retrieved 10 April 2013.
↑ "Рідні мови в об'єднаних територіальних громадах України" (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ).
↑ "Municipal Survey 2023" (PDF). ratinggroup.ua. Archived (PDF) from the original on 19 July 2023. Retrieved 7 August 2023.
↑ Der Große Brockhaus.
↑ 1.2% of 790,908
1 2 "Всеукраїнський перепис населення 2001". 2001.ukrcensus.gov.ua. Archived from the original on 23 July 2011. Retrieved 2 May 2011.
↑ "In Poland, a Jewish Revival Thrives". The New York Times. 12 July 2007. Probably about 70 percent of the world's European Jews, or Ashkenazi, can trace their ancestry to Poland – thanks to a 14th-century king, Casimir III the Great, who drew Jewish settlers from across Europe with his vow to protect them as "people of the king".
↑ "Województwo lwowskie. 1920–1939". KALENDARIUM. Grodek Jagiellonski. 2012. Archived from the original on 8 March 2012.
1 2 3 R. Lozinsky. "poles in Lviv". Archived from the original on 3 March 2016. Retrieved 11 February 2016.
↑ "Orzeł Biały Lwów". orzelbialy.org.ua (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ).
1 2 . Princeton, New Jersey. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ . Princeton, New Jersey. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑ "L'viv entry". Archived from the original on 18 November 2022. Retrieved 18 November 2022.
↑ "Memorial for the Lwów Ghetto Victims". Center for Urban History of East Central Europe. Archived from the original on 1 May 2013. Retrieved 11 February 2016.
↑ "Near Lviv desecrated monument to Holocaust victims". JewishNews.com.ua. Archived from the original on 21 April 2011. Retrieved 20 October 2012.
↑ "Львовский мемориал жертвам Холокоста во Львове осквернили. ФОТО". ДемотиваторыДемотиваторы Редакция не несет ответственности за содержание и. Archived from the original on 24 March 2012.
↑ "Прямі іноземні інвестиції у Львів скоротились у 2,2 разу (ГРАФІК)". vgolos.com.ua. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.
↑ Обсяг прямих іноземних інвестицій на Львівщині сягнув понад 50 млн дол. (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Leopolis News. 2017. Archived from the original on 22 January 2018. Retrieved 6 December 2017.
↑ "Ухвала №4261 від 01/19/2015". www8.city-adm.lviv.ua. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.
↑ Особа, Софія (2017), Львів отримав бюджет на 2017 рік (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), LvivRada, archived from the original on 23 January 2018, retrieved 23 January 2018
↑ Депутати Львова затвердили бюджет на 2017 рік (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Zik.UA. 2017. Archived from the original on 23 January 2018. Retrieved 10 November 2016.
↑ "У Львові середня зарплата в галузі ІТ – 28 тис. грн". Гал-інфо. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.
↑ "Безробітних у Львові менше 1% – офіційна статистика". vgolos.com.ua. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.
↑ Яка у Львові середня зарплата (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Dyvys.info. 2019. Archived from the original on 15 November 2019. Retrieved 10 September 2019.
↑ State Statistics Service of Ukraine (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), Statistics Service of Ukraine, 2019, archived from the original on 23 January 2013, retrieved 23 January 2018
↑ "Львів діловий, виставковий, бізнесовий Карта Львова". map.lviv.ua. Archived from the original on 14 July 2010. Retrieved 9 April 2013.
↑ Обсяг реалізованої промислової продукції за основними видами діяльності у місті Львові за 2015 рік (PDF) (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), ukrstat.gov.ua, 2016, archived from the original (PDF) on 14 March 2016, retrieved 23 January 2018
↑ ОВІДОМЛЕННЯ ПРО СОЦІАЛЬНО-ЕКОНОМІЧНЕ СТАНОВИЩЕ МІСТА ЛЬВОВА У СІЧНІ 2015 РОКУ (PDF) (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), ukrstat.gov.ua, 2015, archived from the original (PDF) on 14 March 2016, retrieved 23 January 2018
↑ Lviv becomes Ukraine's real estate boomtown (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), bunews.com, archived from the original on 15 November 2019, retrieved 15 November 2019
↑ Стратегія економічного розвитку (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), city-adm.lviv.ua, 2015, archived from the original on 24 October 2009, retrieved 23 January 2018
↑ "У Львові відкрили перший у Європі об'єднаний бізнес-сервіс-центр Nestlé" (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Zahid.Net. 2011. Archived from the original on 28 January 2016. Retrieved 4 July 2011.
↑ "У Львові відкрили перший у Європі об'єднаний бізнес-сервіс-центр Nestlé" (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Zahid.Net. 2016. Archived from the original on 18 December 2016. Retrieved 16 December 2016.
↑ "Why Outsource Software Development to Eastern Europe?". newfireglobal.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 12 July 2017. Archived from the original on 27 May 2021. Retrieved 2021-05-27.
↑ "Why Lviv is the Most Attractive IT Outsourcing Destination in Ukraine – N-iX". n-ix.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived from the original on 26 May 2020. Retrieved 2019-10-02.
↑ "Economic impact of IT Industry in Lviv reached $1 billion – IT Cluster research". AIN.UA (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). 2019-01-02. Archived from the original on 17 October 2019. Retrieved 2019-10-02.
↑ Storozhkova, Elena (2019-11-25). "IT Outsourcing 2019 in Ukraine". Perfectial (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived from the original on 15 March 2022. Retrieved 2020-04-13.
↑ Події 2009 року, що змінили Львів. Львівська міська рада (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). city-adm.lviv.ua. 2009. Archived from the original on 3 January 2010. Retrieved 23 January 2018.
↑ IT Research 2.0 (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), IT Cluster, 2017, archived from the original on 23 January 2018, retrieved 23 January 2018
↑ Altinajusufi (2017), "Regional Structure of Ukraine's IT Outsourcing Industry", Symphony Solutions, archived from the original on 26 August 2021, retrieved 26 August 2021
↑ "Why Lviv is the best destination for IT outsourcing – Elitex Systems". elitex.systems (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 11 January 2021. Archived from the original on 6 March 2021. Retrieved 2021-01-18.
↑ L'viv – the Ensemble of the Historic Centre Archived 24 February 2022 at the Wayback Machine., UNESCO – World Heritage.
↑ L'viv – the Ensemble of the Historic Centre Archived 24 February 2022 at the Wayback Machine., UNESCO – World Heritage.
↑ Ihor Zhuk, 'The Architecture of Lviv from the Thirteenth to the Twentieth Centuries', s. 113
↑ "Who is he, the citizen of Lviv?". 29 April 2014. Archived from the original on 29 April 2014. Retrieved 7 August 2023.
↑ "International Forum:"Challenge of Holocaust and Its Lessons"". Lviv Polytechnic National University Regional Holocaust Study Center: Ukrainian Holocaust History Study Center. November 2003. Archived from the original on 8 March 2012.
↑ "Entry for L'viv". YIVO. Archived from the original on 16 November 2022. Retrieved 16 November 2022.
↑ Kosmolinska, Natalia (2007).
↑ Baranovskiy, Mikhail (202). "Tango of Death. A True Story of Holocaust Survivors". Amazon. Archived from the original on 18 August 2020. Retrieved 16 April 2020.
↑ Stanislaw M. Ulam, Adventures of a Mathematician, New York: Charles Scribner's Sons, 1976. ISBN 0-684-15064-6
↑ "The Scottish Café in Lvov" Archived 29 September 2007 at the Wayback Machine., at the MacTutor History of Mathematics archive.
↑ "Slowo Polskie – a daily with 100-year tradition". Reporterzy.info. 20 November 2007. Archived from the original on 15 March 2022. Retrieved 3 May 2012.
↑ "Stryiskyi Park". Lviv Interactive (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2024-12-12.
↑ "Lviv old photos, Ukraine". retrophotos.org. Archived from the original on 2024-12-13. Retrieved 2024-12-12.
↑ "Following the Steps of the 1894 General Regional Exhibition in Lviv". Lvivcenter (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). Retrieved 2024-12-12.
↑ ""Ivasyk-Telesyk" fountain in Stryiskyi park". Urban Media Archive (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2024-12-12.
↑ "Ivan Bobersky – training of the first teachers of physical training is connected to his name."
↑ "UEFA EURO 2016". UEFA. 29 October 2011. Archived from the original on 6 June 2020. Retrieved 31 March 2020.
↑ "Lviv – the chess capital of Ukraine" Archived 22 July 2011 at the Wayback Machine..
↑ ФК "Львів" повертається до рідного міста [FC Lviv returns to its native city] (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). ua-football.com. 19 November 2011. Retrieved 19 November 2011.
↑ "Lviv officially enters race to stage 2022 Winter Olympics and Paralympics". www.insidethegames.biz. 5 November 2013. Archived from the original on 2 October 2023. Retrieved 7 March 2022.
↑ "Ukraine's Lviv withdraws bid for 2022 Winter Games". AP News. 30 June 2014. Retrieved 19 December 2024.
↑ "Експерти підрахували кількість магазинів, ресторанів і кафе у найбільших містах України Источник". ІНФОРМАТОР. 16 October 2017. Archived from the original on 10 January 2019. Retrieved 9 January 2019.
↑ Two cities prepare for Euro 2012 Archived 25 November 2018 at the Wayback Machine., BBC News (2 December 2011)
↑ "Lviv dialect". Balzatul.multiply.com. Archived from the original on 9 February 2012. Retrieved 3 May 2012.
↑ Tymotsko, Roman (19 March 2021). "Local governments name stadiums after Bandera and Shukhevych, provoking protest from Israel and Poland". The Ukrainian Weekly. Archived from the original on 27 February 2022. Retrieved 27 February 2022.
↑ "Hundreds of Ukrainian nationalists march in honor of Nazi collaborator". The Times of Israel. January 2022. Archived from the original on 27 February 2022. Retrieved 27 February 2022.
↑ "Israeli Envoy in Ukraine Slams Naming of Soccer Stadium in Honor of Nazi Ally Roman Shukhevych". Algemeiner.com. Archived from the original on 27 February 2022. Retrieved 27 February 2022.
↑ Urzędowy Rozkład Jazdy i Lotów PKP, Lato 1939 (Polish State Railroads Timetable, Summer 1939)
↑ "Zdzislaw Sikorski, Lotniczy Lwow". Lwow.home.pl. Archived from the original on 5 March 2012. Retrieved 3 May 2012.
↑ "Zdzislaw Sikorski, Lotniczy Lwow". Lwow.home.pl. Archived from the original on 5 March 2012. Retrieved 3 May 2012.
↑ "Europe Airports – Lviv (LWO)". Europe-airports.com. Archived from the original on 4 March 2012. Retrieved 3 May 2012.
↑ "New terminal of the Lviv Airport". kmu.gov.ua. Archived from the original on 22 May 2013. Retrieved 19 February 2013.
↑ Modernization of Lviv airport for Euro-2012 finals to cost $200 million.
↑ www.city-adm.lviv.ua https://web.archive.org/web/20110717123621/http://www.city-adm.lviv.ua/news/images/stories/program_bicycle_network_lviv.pdf. Archived from the original (PDF) on 17 July 2011. {{cite web}}: Missing or empty |title= (help)
↑ "bikeday.org.ua". bikeday.org.ua. Archived from the original on 2 March 2013. Retrieved 16 February 2013.
↑ "Downloads | Event Reports". Mobilnist.org.ua. Archived from the original on 17 March 2013. Retrieved 16 February 2013.
↑ "Social Portrait of Lviv resident". Lviv City Institute. Archived from the original on 5 December 2014. Retrieved 7 August 2023.

[d743-1] "L'viv (L'vivs'kyj rajon, Lviv, Ukraine)".

[2] "Те, чого ніколи не було в Україні: Уряд затвердив адмінтерустрій базового рівня, що забезпечить повсюдність місцевого самоврядування". decentralization.gov.ua. Archived from the original on 14 February 2022. Retrieved 15 December 2021.

[3] Perfecky, George A. (1973).

[4] I hid=17 "Archives". Archived from the original on 25 February 2010. Retrieved 24 March 2021. {{cite web}}: Check |url= value (help)

[5] "Statute of Lviv" (PDF). Archived (PDF) from the original on 27 November 2012. Retrieved 24 March 2021.

[6] "Heraldry". Archived from the original on 22 January 2010. Retrieved 24 March 2021.

[Isa-7] . Lviv, Ukraine. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[8] Hrytsak, Yaroslav (2000). "Lviv: A Multicultural History through the Centuries". Harvard Ukrainian Studies. 24: 48. JSTOR 41036810. Archived from the original on 28 October 2022. Retrieved 18 June 2022.

[9] Orest Subtelny.

[10] Gloger, Zygmunt.

[11] Vołodymyr Vujcyk, Derżavnyj Istoryczno-Architekturnyj Zapovidnyk u L’vovi, Lviv 1991, p. 9, [w:] Łukasz Walczy, Początki Lwowa w świetle najnowszych badań, [w:] Lwów wśród nas, pt.

[12] Jan Buraczyński, Roztocze – dzieje osadnictwa, Lublin 2008, p. 73.

[Meyers_Konversations-Lexikon-13] Meyers Konversations-Lexikon.

[SSS1-14] {{cite book}}: Empty citation (help)

[Dmy1-15] {{cite book}}: Empty citation (help)

[Meyers_Konversations-Lexikon2-16] Meyers Konversations-Lexikon.

[17] B.V. Melnyk, Vulytsiamy starovynnoho Lvova, Vyd-vo "Svit" (Old Lviv Streets), 2001, ISBN 966-603-048-9

[18] Allgemeine Enzyklopädie der Wissenschaft und Künste, edited by Johann Samuel Ersch and Johann Gottfried Gruber.

[19] Zhuk, Ihor (2000). "The Architecture of Lviv from the Thirteenth to the Twentieth Centuries". Harvard Ukrainian Studies. 24. Harvard Ukrainian Research Institute: 98.

[EOMADobson1-20] . Chicago. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[21] "Epilogue – History of Armenia". Archived from the original on 31 December 2019. Retrieved 31 July 2020.

[Meyers_Konversations-Lexikon3-22] Meyers Konversations-Lexikon.

[23] Jacob Caro: Geschichte Polens.

[24] {{cite book}}: Empty citation (help)

[25] {{cite book}}: Empty citation (help)

[26] {{cite book}}: Empty citation (help)

[Meyers_Konversations-Lexikon4-27] Meyers Konversations-Lexikon.

[Piechotka-28] 1 2 {{cite book}}: Empty citation (help)

[Ashmore-29] {{cite book}}: Empty citation (help)

[Meyers_Konversations-Lexikon5-30] 1 2 Meyers Konversations-Lexikon.

[Meyers_Konversations-Lexikon6-31] Meyers Konversations-Lexikon.

[32] Jerzy Lukowski, Hubert Zawadzki.

[33] . Kraków. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[34] Feduszka, Jacek (2009). "Szkoci i Anglicy w Zamościu w XVI-XVIII wieku". Czasy Nowożytne (in ਪੋਲੈਂਡੀ). 22. Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Historycznego: 53. ISSN 1428-8982.

[35] . Warszawa. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[Meyers_Konversations-Lexikon7-36] Meyers Konversations-Lexikon.

[37] "Jesuits in Ukraine". www.manresa-sj.org. Archived from the original on 7 March 2022. Retrieved 7 March 2022.

[38] ਫਰਮਾ:Cite EB9

[39] Karl-Erik Frandsen.

[40] "Lemberg" . Encyclopædia Britannica. Vol. 16 (11th ed.). 1911. pp. 409–410. {{cite encyclopedia}}: Cite has empty unknown parameters: |separator= and |HIDE_PARAMETER= (help)

[TC-41] Tertius Chandler.

[42] . Warsaw. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[43] Hrytsak, Yaroslav. "Lviv: A Multicultural History through the Centuries". Harvard Ukrainian Studies. 24: 54.

[New_International-44] New International Encyclopedia, Volume 13.

[multi-45] Chris Hann, Paul R. Magocsi.

[New_International2-46] New International Encyclopedia, Volume 13.

[multi2-47] Chris Hann, Paul R. Magocsi.

[48] {{cite book}}: Empty citation (help)

[49] "The General Regional Exhibition of Galicia". Archived from the original on 26 January 2021. Retrieved 22 December 2020.

[50] Timothy Snyder, The Reconstruction of Nations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569–1999, Yale University Press, 2003, p.158

[ND-51] Norman Davies.

[MagocsiB-52] 1 2 {{cite book}}: Empty citation (help)

[53] Ukraine: A Concise Encyclopedia (1963).

[54] "DECISION TAKEN BY THE CONFERENCE OF AMBASSADORS REGARDING THE EASTERN FRONTIERS OF POLAND. PARIS, MARCH 15, 1923" (PDF). forost.ungarisches-institut.de (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived (PDF) from the original on 19 July 2011. Retrieved 14 January 2018.

[55] Mały Rocznik Statystyczny 1939 (Polish statistical yearbook of 1939), Central Statistical Office (Poland), Warsaw, 1939.

[56] "Text of the 1922 Bill (in Polish)" (in ਪੋਲੈਂਡੀ). Pl.wikisource.org. 29 February 2012. Archived from the original on 2 May 2012. Retrieved 3 May 2012.

[cracovia-leopolis-57] Aleksander Nikodemowicz (2006). "Targi Wschodnie we Lwowie". Kwartalniki (in ਪੋਲੈਂਡੀ). Cracovia Leopolis. Archived from the original on 28 September 2013. Retrieved 13 March 2013.

[Magosci-58] . Toronto. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[Subtelny-59] . Toronto. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[Oldenbourg-60] {{cite book}}: Empty citation (help)

[Oldenbourg2-61] {{cite book}}: Empty citation (help)

[62] {{cite book}}: Empty citation (help)

[63] Robert M. Kennedy, The German Campaign in Poland (1939), Major Infantry United States Army DEPARTMENT OF THE ARMY DC 1956.

[p201-64] Piotrowski, Tadeusz (1998), "Poland's Holocaust", Ukrainian collaboration, McFarland, pp. 201–202, ISBN 0-7864-0371-3, Ukraini-anized.

[Lviv_massacre-65] "Lviv massacre". Alfreddezayas.com. Archived from the original on 7 July 2011. Retrieved 3 May 2012.

[history.org.ua-66] Організація українських націоналістів і Українська повстанська армія.

[autogenerated1940-67] І.

[68] ОУН в 1941 році: документи: В 2-х ч Ін-т історії України НАН України К.

[69] "Text of Polish-Soviet Treaty of 1941". Avalon.law.yale.edu. 30 July 1941. Archived from the original on 10 August 2011. Retrieved 3 May 2012.

[auto-70] ОУН і УПА в 1943 році: Документи / НАН України.

[71] "Lvov 1939–1944 Timeline". United States Holocaust Memorial Museum. Archived from the original on 6 May 2009.

[72] Gilbert, M. (1989), Second World War, Weidenfeld & Nicolson, p. 438

[73] "A True Story of Holocaust Survivors. The documentary includes 60 historical pictures. 1932–1944, Lwow, Poland (now Lviv, Ukraine)". YouTube. 6 March 2020. Archived from the original on 2026-02-13. Retrieved 2026-08-17.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)

[74] Filip Friedman, Zagłada Żydów lwowskich (Extermination of the Jews of Lwów) – online in Polish, Ukrainian and Russian Archived 17 April 2014 at the Wayback Machine.

[auto1-75] . New York. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[auto12-76] . New York. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[77] :wikisource:Umowa graniczna pomiędzy Polską a ZSRR z 16 sierpnia 1945 roku "ਪੁਰਾਲੇਖ ਕੀਤੀ ਕਾਪੀ". Archived from the original on 18 ਨਵੰਬਰ 2009. Retrieved 17 ਅਗਸਤ 2026.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link) full text of the agreement (Polish ਵਿੱਚ)

[78] {{cite book}}: Empty citation (help)

[loc-79] "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.

[loc2-80] "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.

[loc3-81] "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.

[loc4-82] "Фіри із трофейними німецькими кіньми, 400-тисячний житель і перші "сталінки". Побутові хроніки Львова: 1950". 2023-04-05. Retrieved 2026-03-24.

[83] "Official site of the Khloptsi z Bandershtadtu". Bandershtadt.w6.ru. Archived from the original on 14 April 2008. Retrieved 3 May 2012.

[84] "Коли є "все" не для всіх, зате є джинси, "довгі патли" і жовто-сині трамваї. Побутові хроніки Львова: 1960-ті". 2023-06-07. Retrieved 2026-03-24.

[loc1-85] 1 2 "Русифікований побут, зате з "голосом" західних радіостанцій, дешева "бормотуха", тихий бунт позасуспільних гіпі. Побутові хроніки Львова: 1970-ті". 2023-08-23. Retrieved 2026-03-24.

[cnn1803-86] "Russia has attacked Lviv. Here's why the western city is so important to Ukraine's defense". CNN. 18 March 2022. Archived from the original on 23 March 2022. Retrieved 18 March 2022.

[87] Tchorek, Kamil (26 November 2004). "Protest grows in western city". Times Online. Archived from the original on 29 June 2011. Retrieved 25 July 2009.

[88] Gianluca Mezzofiore (19 February 2014). "Ukraine Facing Civil War: Lviv Declares Independence from Yanukovich Rule". International Business Times. Archived from the original on 1 December 2008. Retrieved 19 February 2014.

[89] "Про утворення та ліквідацію районів. Постанова Верховної Ради України № 807-ІХ". Голос України (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). 2020-07-18. Archived from the original on 9 July 2021. Retrieved 2020-10-03.

[90] "Нові райони: карти + склад". Мінрегіон (in Ukrainian). Міністерство розвитку громад та територій України. July 17, 2020. Archived from the original on 2 March 2021. Retrieved 15 January 2022.{{cite web}}: CS1 maint: unrecognized language (link)

[War-91] "Ukraine's Lviv in spotlight as diplomats and others leave Kyiv – the Washington Post". The Washington Post. Archived from the original on 24 February 2022. Retrieved 23 February 2022.

[cnn18032-92] "Russia has attacked Lviv. Here's why the western city is so important to Ukraine's defense". CNN. 18 March 2022. Archived from the original on 23 March 2022. Retrieved 18 March 2022.

[93] "Wrapping The Art Treasures Of Lviv" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). RadioFreeEurope/RadioLiberty. 18 March 2022. Archived from the original on 18 March 2022. Retrieved 18 March 2022.

[cnn18033-94] "Russia has attacked Lviv. Here's why the western city is so important to Ukraine's defense". CNN. 18 March 2022. Archived from the original on 23 March 2022. Retrieved 18 March 2022.

[95] "Three additional blasts heard in Lviv, regional military administration says". CNN (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 26 March 2022. Archived from the original on 26 March 2022. Retrieved 26 March 2022.

[96] "Blasts rock Ukraine as bodies line streets" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). the Canberra Times. 18 April 2022. Archived from the original on 18 April 2022. Retrieved 18 April 2022.

[97] "Explosions in Lviv, city is without electricity and mobile connection". Ukrainska Pravda (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived from the original on 12 October 2022. Retrieved 2022-10-12.

[98] "Russian strike on Ukraine's Lviv hits power supply – mayor". Reuters (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Reuters. 2022-10-12. Archived from the original on 13 October 2022. Retrieved 2022-10-12.

[99] "Russian aerial attack on Kyiv kills two, injures 13, Ukraine officials say". Reuters. October 25, 2025.

[100] Kottek, M.; J. Grieser; C. Beck; B. Rudolf; F. Rubel (2006). "World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated" (PDF). Meteorol. Z. 15 (3): 259–263. Bibcode:2006MetZe..15..259K. doi:10.1127/0941-2948/2006/0130. Archived from the original (PDF) on 11 August 2021. Retrieved 24 August 2012.

[101] "Climate and Average Weather Year Round in Lviv". WeatherSpark. Retrieved 2025-12-08.

[pogoda-102] "Pogoda.ru.net" (in ਰੂਸੀ). Weather and Climate (Погода и климат). May 2011. Archived from the original on 14 December 2019. Retrieved 8 November 2021.

[WMOCLINO-103] "Lviv Climate Normals 1991–2020". World Meteorological Organization Climatological Standard Normals (1991–2020). National Centers for Environmental Information. Archived from the original (CSV) on 22 April 2025. Retrieved 21 April 2025.

[NOAA-104] "L'vov (Lviv) Climate Normals 1961–1990". National Oceanic and Atmospheric Administration. Archived from the original on 29 October 2021. Retrieved 13 October 2015.

[105] ttps://web.archive.org/web/20141205154531/http://www.city-institute.org/Socio/Demographic_forecast_small_eng.jpg. Archived from the original on 5 December 2014. Retrieved 7 August 2023. {{cite web}}: Missing or empty |title= (help)

[106] "Lviv City Profile 2010–2011" (PDF). Archived from the original (PDF) on 1 July 2014.

[Britannica1890-107] The Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences and general literature.

[Brockhaus1894-108] Brockhaus' Konversations-Lexikon.

[Meyers1908-109] Meyers Konversations-Lexikon.

[Hann-110] 1 2 C. M. Hann, Paul Robert Magocsi ed.

[Chorny-111] Національний склад Львівського воєводства Archived 31 October 2010 at the Wayback Machine. за переписом 1931 року

[112] Населення Східної Галичини Archived 31 October 2010 at the Wayback Machine. за переписом 1900 року

[FOOTNOTERomantsov2012-113] Romantsov 2012.

[Chorny2-114] Національний склад Львівського воєводства Archived 31 October 2010 at the Wayback Machine. за переписом 1931 року

[Risch-115] William Jay Risch.

[Szporluk-116] 1 2 3 Roman Szporluk.

[2001census-117] "Всеукраїнський перепис населення 2001". 2001.ukrcensus.gov.ua. Archived from the original on 23 July 2011. Retrieved 2 May 2011.

[per-118] Official census of 2001.

[The_population_of_Lviv_in_the_mirror_polls-119] "Андрій Садовий". www.ji.lviv.ua. Archived from the original on 16 August 2009. Retrieved 10 April 2013.

[120] "Рідні мови в об'єднаних територіальних громадах України" (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ).

[121] "Municipal Survey 2023" (PDF). ratinggroup.ua. Archived (PDF) from the original on 19 July 2023. Retrieved 7 August 2023.

[brockhaus-122] Der Große Brockhaus.

[123] 1.2% of 790,908

[2001census2-124] 1 2 "Всеукраїнський перепис населення 2001". 2001.ukrcensus.gov.ua. Archived from the original on 23 July 2011. Retrieved 2 May 2011.

[125] "In Poland, a Jewish Revival Thrives". The New York Times. 12 July 2007. Probably about 70 percent of the world's European Jews, or Ashkenazi, can trace their ancestry to Poland – thanks to a 14th-century king, Casimir III the Great, who drew Jewish settlers from across Europe with his vow to protect them as "people of the king".

[grodek-126] "Województwo lwowskie. 1920–1939". KALENDARIUM. Grodek Jagiellonski. 2012. Archived from the original on 8 March 2012.

[loz-127] 1 2 3 R. Lozinsky. "poles in Lviv". Archived from the original on 3 March 2016. Retrieved 11 February 2016.

[128] "Orzeł Biały Lwów". orzelbialy.org.ua (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ).

[erasedvanishingtraces-129] 1 2 . Princeton, New Jersey. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[erasedvanishingtraces2-130] . Princeton, New Jersey. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)

[131] "L'viv entry". Archived from the original on 18 November 2022. Retrieved 18 November 2022.

[132] "Memorial for the Lwów Ghetto Victims". Center for Urban History of East Central Europe. Archived from the original on 1 May 2013. Retrieved 11 February 2016.

[133] "Near Lviv desecrated monument to Holocaust victims". JewishNews.com.ua. Archived from the original on 21 April 2011. Retrieved 20 October 2012.

[134] "Львовский мемориал жертвам Холокоста во Львове осквернили. ФОТО". ДемотиваторыДемотиваторы Редакция не несет ответственности за содержание и. Archived from the original on 24 March 2012.

[135] "Прямі іноземні інвестиції у Львів скоротились у 2,2 разу (ГРАФІК)". vgolos.com.ua. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.

[136] Обсяг прямих іноземних інвестицій на Львівщині сягнув понад 50 млн дол. (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Leopolis News. 2017. Archived from the original on 22 January 2018. Retrieved 6 December 2017.

[137] "Ухвала №4261 від 01/19/2015". www8.city-adm.lviv.ua. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.

[138] Особа, Софія (2017), Львів отримав бюджет на 2017 рік (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), LvivRada, archived from the original on 23 January 2018, retrieved 23 January 2018

[139] Депутати Львова затвердили бюджет на 2017 рік (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Zik.UA. 2017. Archived from the original on 23 January 2018. Retrieved 10 November 2016.

[140] "У Львові середня зарплата в галузі ІТ – 28 тис. грн". Гал-інфо. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.

[141] "Безробітних у Львові менше 1% – офіційна статистика". vgolos.com.ua. Archived from the original on 14 March 2016. Retrieved 11 September 2017.

[142] Яка у Львові середня зарплата (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Dyvys.info. 2019. Archived from the original on 15 November 2019. Retrieved 10 September 2019.

[143] State Statistics Service of Ukraine (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), Statistics Service of Ukraine, 2019, archived from the original on 23 January 2013, retrieved 23 January 2018

[144] "Львів діловий, виставковий, бізнесовий Карта Львова". map.lviv.ua. Archived from the original on 14 July 2010. Retrieved 9 April 2013.

[145] Обсяг реалізованої промислової продукції за основними видами діяльності у місті Львові за 2015 рік (PDF) (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), ukrstat.gov.ua, 2016, archived from the original (PDF) on 14 March 2016, retrieved 23 January 2018

[146] ОВІДОМЛЕННЯ ПРО СОЦІАЛЬНО-ЕКОНОМІЧНЕ СТАНОВИЩЕ МІСТА ЛЬВОВА У СІЧНІ 2015 РОКУ (PDF) (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), ukrstat.gov.ua, 2015, archived from the original (PDF) on 14 March 2016, retrieved 23 January 2018

[147] Lviv becomes Ukraine's real estate boomtown (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), bunews.com, archived from the original on 15 November 2019, retrieved 15 November 2019

[148] Стратегія економічного розвитку (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ), city-adm.lviv.ua, 2015, archived from the original on 24 October 2009, retrieved 23 January 2018

[149] "У Львові відкрили перший у Європі об'єднаний бізнес-сервіс-центр Nestlé" (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Zahid.Net. 2011. Archived from the original on 28 January 2016. Retrieved 4 July 2011.

[150] "У Львові відкрили перший у Європі об'єднаний бізнес-сервіс-центр Nestlé" (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). Zahid.Net. 2016. Archived from the original on 18 December 2016. Retrieved 16 December 2016.

[151] "Why Outsource Software Development to Eastern Europe?". newfireglobal.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 12 July 2017. Archived from the original on 27 May 2021. Retrieved 2021-05-27.

[152] "Why Lviv is the Most Attractive IT Outsourcing Destination in Ukraine – N-iX". n-ix.com (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived from the original on 26 May 2020. Retrieved 2019-10-02.

[ain.ua-153] "Economic impact of IT Industry in Lviv reached $1 billion – IT Cluster research". AIN.UA (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). 2019-01-02. Archived from the original on 17 October 2019. Retrieved 2019-10-02.

[154] Storozhkova, Elena (2019-11-25). "IT Outsourcing 2019 in Ukraine". Perfectial (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Archived from the original on 15 March 2022. Retrieved 2020-04-13.

[155] Події 2009 року, що змінили Львів. Львівська міська рада (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). city-adm.lviv.ua. 2009. Archived from the original on 3 January 2010. Retrieved 23 January 2018.

[156] IT Research 2.0 (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ), IT Cluster, 2017, archived from the original on 23 January 2018, retrieved 23 January 2018

[157] Altinajusufi (2017), "Regional Structure of Ukraine's IT Outsourcing Industry", Symphony Solutions, archived from the original on 26 August 2021, retrieved 26 August 2021

[158] "Why Lviv is the best destination for IT outsourcing – Elitex Systems". elitex.systems (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 11 January 2021. Archived from the original on 6 March 2021. Retrieved 2021-01-18.

[:0-159] L'viv – the Ensemble of the Historic Centre Archived 24 February 2022 at the Wayback Machine., UNESCO – World Heritage.

[:02-160] L'viv – the Ensemble of the Historic Centre Archived 24 February 2022 at the Wayback Machine., UNESCO – World Heritage.

[161] Ihor Zhuk, 'The Architecture of Lviv from the Thirteenth to the Twentieth Centuries', s. 113

[162] "Who is he, the citizen of Lviv?". 29 April 2014. Archived from the original on 29 April 2014. Retrieved 7 August 2023.

[163] "International Forum:"Challenge of Holocaust and Its Lessons"". Lviv Polytechnic National University Regional Holocaust Study Center: Ukrainian Holocaust History Study Center. November 2003. Archived from the original on 8 March 2012.

[164] "Entry for L'viv". YIVO. Archived from the original on 16 November 2022. Retrieved 16 November 2022.

[165] Kosmolinska, Natalia (2007).

[166] Baranovskiy, Mikhail (202). "Tango of Death. A True Story of Holocaust Survivors". Amazon. Archived from the original on 18 August 2020. Retrieved 16 April 2020.

[Ulam-167] Stanislaw M. Ulam, Adventures of a Mathematician, New York: Charles Scribner's Sons, 1976. ISBN 0-684-15064-6

[168] "The Scottish Café in Lvov" Archived 29 September 2007 at the Wayback Machine., at the MacTutor History of Mathematics archive.

[169] "Slowo Polskie – a daily with 100-year tradition". Reporterzy.info. 20 November 2007. Archived from the original on 15 March 2022. Retrieved 3 May 2012.

[auto2-170] "Stryiskyi Park". Lviv Interactive (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2024-12-12.

[171] "Lviv old photos, Ukraine". retrophotos.org. Archived from the original on 2024-12-13. Retrieved 2024-12-12.

[172] "Following the Steps of the 1894 General Regional Exhibition in Lviv". Lvivcenter (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (ਅਮਰੀਕੀ)). Retrieved 2024-12-12.

[173] ""Ivasyk-Telesyk" fountain in Stryiskyi park". Urban Media Archive (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2024-12-12.

[174] "Ivan Bobersky – training of the first teachers of physical training is connected to his name."

[175] "UEFA EURO 2016". UEFA. 29 October 2011. Archived from the original on 6 June 2020. Retrieved 31 March 2020.

[176] "Lviv – the chess capital of Ukraine" Archived 22 July 2011 at the Wayback Machine..

[177] ФК "Львів" повертається до рідного міста [FC Lviv returns to its native city] (in ਯੂਕਰੇਨੀਆਈ). ua-football.com. 19 November 2011. Retrieved 19 November 2011.

[178] "Lviv officially enters race to stage 2022 Winter Olympics and Paralympics". www.insidethegames.biz. 5 November 2013. Archived from the original on 2 October 2023. Retrieved 7 March 2022.

[179] "Ukraine's Lviv withdraws bid for 2022 Winter Games". AP News. 30 June 2014. Retrieved 19 December 2024.

[180] "Експерти підрахували кількість магазинів, ресторанів і кафе у найбільших містах України Источник". ІНФОРМАТОР. 16 October 2017. Archived from the original on 10 January 2019. Retrieved 9 January 2019.

[BBCLviv2012-181] Two cities prepare for Euro 2012 Archived 25 November 2018 at the Wayback Machine., BBC News (2 December 2011)

[182] "Lviv dialect". Balzatul.multiply.com. Archived from the original on 9 February 2012. Retrieved 3 May 2012.

[183] Tymotsko, Roman (19 March 2021). "Local governments name stadiums after Bandera and Shukhevych, provoking protest from Israel and Poland". The Ukrainian Weekly. Archived from the original on 27 February 2022. Retrieved 27 February 2022.

[184] "Hundreds of Ukrainian nationalists march in honor of Nazi collaborator". The Times of Israel. January 2022. Archived from the original on 27 February 2022. Retrieved 27 February 2022.

[185] "Israeli Envoy in Ukraine Slams Naming of Soccer Stadium in Honor of Nazi Ally Roman Shukhevych". Algemeiner.com. Archived from the original on 27 February 2022. Retrieved 27 February 2022.

[186] Urzędowy Rozkład Jazdy i Lotów PKP, Lato 1939 (Polish State Railroads Timetable, Summer 1939)

[Zdzislaw_Sikorski,_Lotniczy_Lwow-187] "Zdzislaw Sikorski, Lotniczy Lwow". Lwow.home.pl. Archived from the original on 5 March 2012. Retrieved 3 May 2012.

[Zdzislaw_Sikorski,_Lotniczy_Lwow2-188] "Zdzislaw Sikorski, Lotniczy Lwow". Lwow.home.pl. Archived from the original on 5 March 2012. Retrieved 3 May 2012.

[europe-airports-189] "Europe Airports – Lviv (LWO)". Europe-airports.com. Archived from the original on 4 March 2012. Retrieved 3 May 2012.

[New_terminal_of_the_Lviv_Airport-190] "New terminal of the Lviv Airport". kmu.gov.ua. Archived from the original on 22 May 2013. Retrieved 19 February 2013.

[191] Modernization of Lviv airport for Euro-2012 finals to cost $200 million.

[192] www.city-adm.lviv.ua https://web.archive.org/web/20110717123621/http://www.city-adm.lviv.ua/news/images/stories/program_bicycle_network_lviv.pdf. Archived from the original (PDF) on 17 July 2011. {{cite web}}: Missing or empty |title= (help)

[193] "bikeday.org.ua". bikeday.org.ua. Archived from the original on 2 March 2013. Retrieved 16 February 2013.

[194] "Downloads | Event Reports". Mobilnist.org.ua. Archived from the original on 17 March 2013. Retrieved 16 February 2013.

[195] "Social Portrait of Lviv resident". Lviv City Institute. Archived from the original on 5 December 2014. Retrieved 7 August 2023.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[57]

[58]

[59]

[60]

[61]

[62]

[63]

[64]

[65]

[66]

[67]

[68]

[69]

[70]

[71]

[72]

[73]

[74]

[75]

[76]

[77]

[78]

[79]

[80]

[81]

[82]

[83]

[84]

[85]

[86]

[87]

[88]

[89]

[90]

[91]

[92]

[93]

[94]

[95]

[96]

[97]

[98]

[99]

[100]