ਲਾੜੀ ਖਰੀਦਣਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਲਾੜੀ-ਖਰੀਦਣਾ ਉਦਯੋਗ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਇੱਕ ਲਾੜੀ ਨੂੰ ਖਰੀਦ" ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ[1] ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲਾੜੀ-ਖਰੀਦਣਾ ਜਾਂ ਦੁਲਹਨ ਵੇਚਣਾ ਦਾ ਕਾਰਜ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਚੀਨ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੁੱਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ-ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾੜੀ-ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,   "ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਹੂਲਤ" ਦੀ ਇੱਕ ਫੋਰਮ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ।

ਭਾਰਤ[ਸੋਧੋ]

ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ-ਖਰੀਦਣਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰਿਆਣਾ, ਝਾਰਖੰਡ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਲਾੜੀ-ਖ਼ਰੀਦ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।[2] ਸੀ.ਐਨ.ਐਨ-ਆਈ.ਬੀ.ਐੱਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ "ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਬਗੈਰ ਖਰੀਦਿਆ, ਵੇਚਿਆ, ਬਲਾਤਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਆਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਾੜੀ-ਖਰੀਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਹਾਰ, ਅਸਾਮ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਆਊਟਸੋਰਸਿੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।[3] ਜੇ ਲੜਕੀਆਂ ਤੋਂ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲਾੜੀ ਦੀ ਕੀਮਤ (ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਪੈਰੋਸ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਦਾ ਮੁੱਲ 4000 ਤੋਂ 30,000 ਰੁਪਏ ਭਾਰਤੀ ਰੁਪਏ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 88 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੇ 660 ਡਾਲਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਲਾੜੀਆਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਸਤਨ 500 ਤੋਂ 1,000 ਭਾਰਤੀ ਰੁਪਏ ਅਦਾ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।ਲਾੜੀ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਘੱਟ ਹੈ।  ਅਜਿਹੇ ਘੱਟ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਜਿਆਦਾਤਰ ਭਾਰਤੀ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਮਾਦਾ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣਾ ਹੈ। 2006 ਵਿਚ, ਬੀਬੀਸੀ ਨਿਊਜ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰਿਆਣਾ ਵਿਚ ਹਰ 1000 ਆਦਮੀਆਂ ਪਿੱਛੇ 861 ਔਰਤਾਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਨੁਪਾਤ 1000 ਆਦਮੀਆਂ ਪਿੱਛੇ 927 ਔਰਤਾਂ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਹੀ ਵਿਆਹੀਆਂ ਜਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜੋਂ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਜਾਂ ਹਾਊਸਹੈਲਪ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ "ਸੈਕਸ ਗੁਲਾਮ" ਜਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਲਈ[4] ਖਰਚੇ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਜ਼ਾਰ (ਮਾਰਕੀਟ), ਸਾਗਰ ਸਰਹਦੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ 1982 ਦੀ ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਖਾੜੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਲਾੜੀ ਖਰੀਦਣਾ ਹੈ।[5]

ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Rose, Winifred Hodge. The Purchase of a Bride: Bargain, Gift, Hamingja, friggasweb.org
  2. Dhaliwal, Sarbjit. Bride-buying an old practice in north India, Tribune News Service, August 17, tribuneindia.com
  3. Sharma, Kavitta and Divya Shah. Only in India: cheaper to buy bride than raise daughter, CNN-IBN, ibnlive.in.com
  4. Agal, Renu. India's 'bride buying' country, BBC News, April 2006
  5. Bazaar. p. 25.

ਹੋਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ[ਸੋਧੋ]