ਸੋਫੀ ਚਾਂਟਲ ਹਾਰਟ

ਸੋਫੀ ਚਾਂਟਲ ਹਾਰਟ
3/4 ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੋਰੀ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਡੋ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਜਿਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਬ੍ਰੋਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੀ ਜੈਕੇਟ ਜਾਂ ਓਵਰਬਲਾਊਜ਼ ਹੈ। ਸੋਫੀ ਚੈਂਟਲ ਹਾਰਟ, 1915 ਦੀ ਇੱਕ ਯੀਅਰਬੁੱਕ ਤੋਂ
ਜਨਮ	20 ਅਗਸਤ, 1868 ਵਾਲਥਮ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ
ਮੌਤ	4 ਦਸੰਬਰ, 1948 ਟਕਸਨ, ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ
ਪੇਸ਼ਾ	ਕਾਲਜ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ

ਸੋਫੀ ਚਾਂਟਲ ਹਾਰਟ (20 ਅਗਸਤ, 1868-4 ਦਸੰਬਰ, 1948) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ 1906 ਤੋਂ 1936 ਤੱਕ ਵੈਲੇਸਲੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ।

ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਹਾਰਟ ਦਾ ਜਨਮ ਵਾਲਥਮ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਯੂਜੀਨ ਹਾਰਟ ਅਤੇ ਐਨ ਮੈਕਕਾਰਮਿਕ ਹਾਰਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਵਿਧਵਾ ਮਾਂ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ 1892 ਵਿੱਚ ਹਾਰਵਰਡ ਐਨੈਕਸ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡਕਲਿਫ ਕਾਲਜ) ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈਨਰੀਟਾ ਸਵੈਨ ਲੀਵਿਟ ਵਾਂਗ ਉਸੇ ਛੋਟੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ। [1] ਉਸਨੇ 1898 ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। [2][3][4]

ਕੈਰੀਅਰ

ਹਾਰਟ ਨੇ 1892 ਤੋਂ 1937 ਤੱਕ ਵੈਲਸਲੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਅਤੇ 1906 ਤੋਂ 1936 ਤੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਰਹੀ।[1][2] ਉਸਨੇ ਟੈਨੀਸਨ ਦੇ ਗੈਰੇਥ ਐਂਡ ਲਿਨੇਟ, ਲੈਂਸਲੋਟ ਐਂਡ ਈਲੇਨ ਅਤੇ ਦ ਪਾਸਿੰਗ ਆਫ਼ ਆਰਥਰ (1903),[3] ਅਤੇ ਨਿਕੋਲਸ ਰੋਅ ਦੇ ਦ ਫੇਅਰ ਪੇਨੀਟੈਂਟ ਐਂਡ ਜੇਨ ਸ਼ੋਰ (1907) ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਅਤੇ ਐਨੋਟੇਟ ਕੀਤਾ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਹਾਰਟ ਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਫਲ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।[1] ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਰੂਸ,[2] ਚੀਨ, ਭਾਰਤ, ਤੁਰਕੀ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੌਰੇ ਕੀਤੇ।[3] 1923 ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਾਂਟੋ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਡਰ ਸੀ।[4] ਉਹ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਤੋਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ,[5] ਅਤੇ ਵੈਲਸਲੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਯਿੰਗ ਮੇਈ ਚੁਨ [6] ਅਤੇ ਮੇਈ-ਲਿੰਗ ਸੂਂਗ ਦੀ ਦੋਸਤ ਸੀ।[7][8][9] ਉਹ 1937 ਵਿੱਚ ਵੈਲਸਲੀ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ; ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਸਕੂਲ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਮੀ ਚੇਅਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰ ਲੜੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ।[7][10]

ਹਾਰਟ ਨੇ ਬੋਸਟਨ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ। ਉਹ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੂਮੈਨ, ਮਾਡਰਨ ਲੈਂਗੂਏਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਵਾਈਡਬਲਯੂਸੀਏ ਅਤੇ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਫਾਰ ਪੀਸ ਐਂਡ ਫ੍ਰੀਡਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।[1][2][3] 1933 ਵਿੱਚ, ਮਾਰਜੋਰੀ ਸਟੋਨਮੈਨ ਡਗਲਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਲੋਰੀਡਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਲਾਰੇ ਵਜੋਂ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।[4] ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੈੱਨ ਵੂਮੈਨ ਦੀ ਟਕਸਨ ਸ਼ਾਖਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[5]

ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ

ਹਾਰਟ 1910 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਜਾਪਾਨੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਣ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਜਪਾਨ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਈ।[1][2] ਹਾਰਟ ਟਕਸਨ, ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ, [3] ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ 1948 ਵਿੱਚ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[4][5][6]