ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ
ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Hridayakumari; 1930 - 8 ਨਵੰਬਰ 2014) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ, ਸਿੱਖਿਅਕ, ਵਿਦਵਾਨ, ਅਨੁਵਾਦਕ ਅਤੇ ਵਕਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਅਤੇ 1991 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਕਲਪਨਾਕਥਾ ਲਈ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕਰੀਅਰ
[ਸੋਧੋ]ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਦੇ ਕਈ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1986 ਵਿੱਚ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਦੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।[1][2] ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ; ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ; ਬ੍ਰੇਨਨ ਕਾਲਜ, ਥੈਲਸੇਰੀ ਅਤੇ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਾਲਜ, ਪਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸ ਗੁਪਤਾਨ ਨਾਇਰ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਕੈਪਟਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰਨਾਰਾਇਣਨ ਥੰਪੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[3][4]
ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸਾਹਿਤ, ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਅਕ ਸੁਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਸਰਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ ਕਾਲਜ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਅਤੇ ਸਮੈਸਟਰ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਸੀ।[5][6]
ਉਸਨੇ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ। ਕਲਪਨਾਕਥਾ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਸਵਾਦ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਵਰਡਜ਼ਵਰਥ, ਜੌਨ ਕੀਟਸ, ਪਰਸੀ ਬਾਈਸ਼ੇ ਸ਼ੈਲੀ, ਅਤੇ ਕੁਮਾਰਾਨਾਸਨ, ਚੰਗਮਪੁਝਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਿੱਲਈ ਅਤੇ ਐਡਾਪੱਲੀ ਰਾਘਵਨ ਪਿੱਲਈ ।[7] 1991 ਵਿੱਚ, ਕਲਪਨਾਕਥਾ ਨੇ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।[7] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ, ਓਰਮਾਕਲੀਲੇ ਵਸੰਤਕਲਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[7][8]
ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੈਣ, ਕਵੀ ਸੁਗਾਥਾਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਲਾਥੋਲ ਨਾਰਾਇਣ ਮੈਨਨ (ਮਲਿਆਲਮ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ) ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[8] ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸੁਗਾਥਾਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਿਤ-ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਨਾਵਲ ਰਾਥਰੀਮਾਝਾ ਦਾ ਮਲਿਆਲਮ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ।[8]
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
[ਸੋਧੋ]
ਹਿਰਦਿਆਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 1930 ਵਿੱਚ ਅਰਣਮੁਲਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ.ਕੇ. ਕਾਰਤਿਆਨੀ ਅਤੇ ਕਵੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਏ ਬੋਧੇਸ਼ਵਰਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।[9][5] ਉਸਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਸੁਗਾਥਾਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਸੁਜਾਤਾ ਦੇਵੀ ਵੀ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਧੀ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਪਿੱਲਈ, ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। 8 ਨਵੰਬਰ 2014 ਨੂੰ 84 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[7]
ਹਵਾਲੇ
[ਸੋਧੋ]- ↑ TNN (9 November 2014). "Writer, critic and noted educationist Hridayakumari dead | Thiruvananthapuram News - Times of India". The Times of India (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2022-02-26.
- ↑ "Writer Hridayakumari passes away". Business Standard India. Press Trust of India. 2014-11-08. Retrieved 2022-02-26.
- ↑ Trivandrum), T. K. Devasia (Reporting from. "Noted writer Hridayakumari passes away". Khaleej Times (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2022-02-26.
- ↑ "Tearful Adieu to Doyenne of Teaching". The New Indian Express. Retrieved 2022-02-26.
- 1 2 Trivandrum), T. K. Devasia (Reporting from. "Noted writer Hridayakumari passes away". Khaleej Times (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2022-02-26. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀ:Invalid
<ref>tag; name ":2" defined multiple times with different content. - ↑ "Noted Malayalam Writer B. Hridayakumari Dead". The New Indian Express. Retrieved 2022-02-26.
- 1 2 3 4 TNN (9 November 2014). "Writer, critic and noted educationist Hridayakumari dead | Thiruvananthapuram News - Times of India". The Times of India (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Retrieved 2022-02-26. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀ:Invalid
<ref>tag; name ":0" defined multiple times with different content. - 1 2 3 "Three sisters and four Akademi awards: Sugathakumari and her writer siblings". The News Minute (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 2020-12-24. Retrieved 2022-02-26.
- ↑ "Tearful Adieu to Doyenne of Teaching". The New Indian Express. Retrieved 2022-02-26.