ਹੈਨਰੀ ਆਰਮਸਟਰਾਂਗ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਹੈਨਰੀ ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ
Henry Armstrong.jpg
1937 ਵਿੱਚ ਹੈਨਰੀ ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ
Statistics
ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਹੈਨਰੀ ਮੇਲੌਡੀ ਜੈਕਸਨ ਜੂਨਿਅਰ
ਕੱਦ 5 ft 5 ½ in
ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ ਅਮਰੀਕਨ
ਜਨਮ (1912-12-12)ਦਸੰਬਰ 12, 1912
ਮੌਤ ਅਕਤੂਬਰ 24, 1988(1988-10-24) (ਉਮਰ 75)

ਹੈਨਰੀ ਜੈਕਸਨ ਜੂਨਿਅਰ (12 ਦਸੰਬਰ, 1912 - ਅਕਤੂਬਰ 24, 1988) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹੈਨਰੀ ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ ਨਾਮ ਦੇ ਤਹਿਤ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ।

ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਘੁਲਾਟੀਏ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ: ਫੇਦਰਵੇਟ, ਲਾਈਟਵੇਟ, ਅਤੇ ਵੈਲਟਰਵੇਟ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਲਟਰਵੋਟ ਟਾਈਟਲ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਅੱਠਾਂ ਵਾਰ ਰੱਖਿਆ।

ਰਿੰਗ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1937 ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦਾ ਲੜਾਕੂ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂਕਿ ਬਾਕਸਿੰਗ ਰਾਈਟਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ ਅਮੈਰਿਕਾ (ਬੀ ਡਬਲਏਪੀਏ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1940 ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦਾ ਲੜਾਕੂ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ। 2007 ਵਿੱਚ, ਰਿੰਗ ਨੇ ਪਿਛਲੇ 80 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਰਮਸਟੌਗ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਘੁਲਾਟੀਏ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ।[1]

ਬਰਟ ਸ਼ੂਗਰ ਨੇ ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਘੁਲਾਟੀਏ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ। ਈ.ਐਸ.ਪੀ.ਐਨ. ਨੇ ਆਰਮਸਟਰੋਂਗ ਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ 50 ਮਹਾਨ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ 'ਤੇ 3 ਨੰਬਰ ਦੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।[2]

ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ ਕੋਲੰਬਸ, ਮਿਸਿਸਿਪੀ ਵਿਚ 12 ਦਸੰਬਰ, 1912 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੇਂਟ ਲੂਈਸ, ਮਿਸੂਰੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿਥੇ ਉਹ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਹੈਨਰੀ ਜੈਕਸਨ ਸੀਨੀਅਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਅਮਰੀਕਨ, ਆਇਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਅਤੇ ਆਈਰੋਕੁਈਸ ਅਮਰੀਕਾ ਜੈਕਸਨ ਸੀ। ਆਰਮਸਟੌਗ ਨੇ ਸੇਂਟ ਲੁਅਸ ਵਿਚ ਵਸ਼ਨ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸੇਂਟ ਲੁਈਸ ਵਾਕ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[3] ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਦੇ ਦੋ ਉਪਨਾਮ ਸਨ "ਹਰੀਕੇਨ ਹੈਨਰੀ" ਅਤੇ "ਹੋਮੀਸਾਈਡ 'ਹੈਂਕ"।[4]

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਨੇ ਅਲ ਇਓਵਿਨੋ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ 28 ਜੁਲਾਈ, 1931 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਰਮਸਟੌਗ ਤਿੰਨ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਿੱਤ ਉਸ ਸਾਲ ਮਗਰੋਂ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਸੈਮੀ ਬਰਨਜ਼ ਨੂੰ 6 ਵਿਕਟਾਂ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। 1932 ਵਿੱਚ, ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਡੀ ਟ੍ਰੁਜਿਲੋ ਅਤੇ ਅਲ ਗ੍ਰੀਨਫੀਲਡ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਚਾਰ-ਗੇੜ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲਏ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ 11 ਜਿੱਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।[5]

1936 ਵਿੱਚ, ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ ਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਮੇਕ੍ਸਿਕੋ ਸਿਟੀ ਅਤੇ ਸੈਂਟ ਲੂਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਿਚੀ ਫੋਂਟੇਨ, ਅਰੀਜ਼ਮੈਂਡੀ, ਸਾਬਕਾ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਜੁਆਨ ਜੂਰੀਟਾ ਅਤੇ ਮਾਈਕ ਬੈਲੋਇਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਉਪਨਾਮ ਮੇਲਡੀ ਜੈਕਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੁਝ ਝਗੜੇ ਲੜੇ।[6]

1937 ਵਿੱਚ ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ 22 ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤੇ ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੈਸੋਨੋਵਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲੋਇਸ, ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰੂਜ, ਚਾਰ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਸਾਬਕਾ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਫਰੈਂਕੀ ਕਲਿਕ ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਬਕਾ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬੈਂਨੀ ਬਾਸ। ਮੈਡਿਸਨ ਸਕੁਆਇਰ ਗਾਰਡਨ ਵਿਖੇ ਵਿਸ਼ਵ ਫੀਤਾਵੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨ ਪੀਟੀ ਸਰਰੋਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 126 ਪਾਊਂਡ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲੇਖ ਲਈ ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਖ਼ਿਤਾਬ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਂਗ ਨੇ ਸਰਰੋਨ ਨੂੰ ਛੇ ਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਫੀਦਰਵੇਟ ਜੇਤੂ ਬਣ ਗਿਆ।[7]

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1938 ਵਿੱਚ, ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਫੀਡਵੇਟ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨ, ਟਾਈਟਲ ਲਈ ਤਿੰਨ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਚੈਮਪਿਅਨਜ਼ ਕਲੱਬ, ਬਾਰਨੀ ਰੌਸ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵੈਲਟਰਵੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਨੇ 133½ ਪਾਉਂਡ 'ਤੇ ਰੌਸ ਅਤੇ 142 ਪਾਊਂਡ ਨੂੰ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਵੇਲਰਵੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬੈਲਟ' ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਭਾਰ ਘਟਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਲਾਈਟਵੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨ ਲੌ ਐਮਬਰਜ਼ ਨੂੰ ਸਪਲਿਟ ਫੈਸਲੇ ਕਰਕੇ ਹਰਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਰ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ 126 ਪੌਂਡ ਭਾਰ ਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫੈਦਰਵੇਟ ਤਾਜ ਖਾਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਬਾਅਦ[ਸੋਧੋ]

1946 ਵਿਚ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਰਮਸਟ੍ਰੋਗ ਨੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਹਾਰਲ ਨਾਈਟ ਕਲੱਬ, ਮੇਲਡੀ ਰੂਮ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਸਮਾਰੋਹ ਅਤੇ ਗੈਲਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੋ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੁੜ ਮਸੀਹੀ ਅਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਬਾਪਟਿਸਟ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਕੀਲ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਬੋਕਸਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।[8]

ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣਿਆ 1988 ਵਿਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿਚ ਉਹ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਮਰ ਗਿਆ।[9]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Andrew Eisele. "Ring Magazine's 80 Best Fighters of the Last 80 Years". About.com Sports. 
  2. "All-Time Greatest Boxers". ESPN. Retrieved 2017-12-27.
  3. St. Louis Walk of Fame. "St. Louis Walk of Fame Inductees". stlouiswalkoffame.org. Retrieved 25 April 2013. 
  4. Armstrong Family (2009). "Biography of Henry Armstrong". Official Henry Armstrong website. Retrieved 2009-04-16. 
  5. "BoxRec: Henry Armstrong". Retrieved 16 April 2018. 
  6. Ryan, James. "Boxer Henry Armstrong dead at 75" (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). UPI. Retrieved 16 April 2018. 
  7. Grasso, John (2014). Historical dictionary of boxing. Lanham, Maryland: The Scarecrow Press, Inc. pp. 44–45. ISBN 0810878674. 
  8. Haygood, Wil (2011). Sweet thunder the life and times of Sugar Ray Robinson. Chicago: Lawrence Hill Books. p. 114. ISBN 1569768641. 
  9. "Henry Armstrong". biography.com. Retrieved 30 December 2013. 

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ[ਸੋਧੋ]

External images
Armstrong, seated, posing with a title belt (undated)
Armstrong boarding an airplane (undated)