ਮੁਆਮਰ ਗੱਦਾਫ਼ੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਇਸ ’ਤੇ ਜਾਓ: ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ, ਖੋਜ
ਮੁਆਮਰ ਮਹੰਮਦ ਅਬੂ ਮਿਨਿਆਰ ਅਲਗੱਦਾਫ਼ੀ
معمر محمد أبو منيار القذافي
ਜੀਸੀਐਫ਼ਆਰ
ਫਰਵਰੀ 2009 ਵਿੱਚ ਗੱਦਾਫ਼ੀ
ਲੀਬਿਆ ਦਾ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ
ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ
1 ਸਤੰਬਰ 1969 – 23 ਅਗਸਤ 2011[੫]
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ
ਪੂਰਵ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪਦਵੀ ਸਿਰਜਣਾ
ਉੱਤਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪਦਵੀ ਸਮਾਪਤੀ
ਲਿਬੀਆ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਮਾਨ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ
ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ
1 ਸਤੰਬਰ 1969 – 2 ਮਾਰਚ 1977
ਪੂਰਵ ਅਧਿਕਾਰੀ Idris (King)
ਉੱਤਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਪ (Secretary General of the General People's Congress of Libya)
Secretary General of the General People's Congress
ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ
2 ਮਾਰਚ 1977 – 2 ਮਾਰਚ 1979
ਪੂਰਵ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਪ(Chairman of the Revolutionary Command Council)
ਉੱਤਰ ਅਧਿਕਾਰੀ Abdul Ati al-Obeidi
Prime Minister of Libya
ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ
16 ਜਨਵਰੀ 1970 – 16 ਜੁਲਾਈ 1972
ਪੂਰਵ ਅਧਿਕਾਰੀ Mahmud Sulayman al-Maghribi
ਉੱਤਰ ਅਧਿਕਾਰੀ Abdessalam Jalloud
Chairperson of the African Union
ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ
2 ਫਰਵਰੀ 2009 – 31 ਜਨਵਰੀ 2010
ਪੂਰਵ ਅਧਿਕਾਰੀ Jakaya Kikwete
ਉੱਤਰ ਅਧਿਕਾਰੀ Bingu wa Mutharika
ਨਿੱਜੀ ਵੇਰਵਾ
ਜਨਮ c. 1940–43
Qasr Abu Hadi, ਇਤਾਲਵੀ ਲੀਬੀਆ
ਮੌਤ 20 ਅਕਤੂਬਰ 2011(2011-10-20) (ਉਮਰ c.69)
ਸਿਰਤੇ, ਲੀਬੀਆ
Resting place ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ
ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ Arab Socialist Union (1971–1977)

Independent (1977–2011)

ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ
ਅਲਮਾ ਮਾਤਰ Benghazi Military University Academy
ਧਰਮ ਸੁੰਨੀ ਇਸਲਾਮ
ਦਸਤਖ਼ਤ
Military service
ਤਾਬੇਦਾਰੀ Libyan Arab Jamahiriya
ਸੇਵਾ/ਸ਼ਾਖਾ ਲਿਬੀਆ ਦੀ ਫੌਜ (1951–2011)
ਸੇਵਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ 1961–2011
ਅਹੁਦਾ ਕਰਨਲ
ਕਮਾਂਡਾਂ ਲਿਬੀਆ ਦੀ ਫੌਜ (1951–2011)
ਲੜਾਈਆਂ/ਜੰਗਾਂ

ਮੁਆਮਰ ਮਹੰਮਦ ਅਬੂ ਮਿਨਿਆਰ ਅਲਗੱਦਾਫ਼ੀ (ਅਰਬੀ: معمر محمد أبو منيار القذافي (ਅੰ. 1942 – 20 ਅਕਤੂਬਰ 2011) ਲੀਬੀਆਈ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ ਅਤੇ 42 ਸਾਲ ਲਿਬੀਆ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਰਿਹਾ।

ਗੱਦਾਫੀ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਅਬਦੇਸਲਮ ਬੋਮਿਨਿਆਰ ਨੇ ਇਟਲੀ ਦੀ ਲਿਬੀਆ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਸੀ ਅਤੇ 1911 ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਹੀਦ ਸਨ।

ਗੱਦਾਫੀ ਨੇ 1952 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗਮਲ ਅਬਦੇਲ ਨਾਸਿਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ ਅਤੇ 1956 ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿਰੋਧੀ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਵੀ ਲਿਆ। ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ। 1960 ਦੇ ਸ਼ੁਰੁਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਦਾਫੀ ਨੇ ਲਿਬੀਆ ਦੀ ਫੌਜੀ ਅਕਾਦਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲਿਬੀਆ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਲਿਬੀਆ ਦੀ ਕਮਾਨ ਸਾਂਭੀ।

ਹਵਾਲੇ

  1. Vela, Justin (16 July 2011). "West prepares to hand rebels Gaddafi's billions". The Independent (London). http://www.independent.co.uk/news/world/africa/west-prepares-to-hand-rebels-gaddafis-billions-2314576.html. Retrieved on ੧੬ ਜੁਲਾਈ ੨੦੧੧. 
  2. Staff (23 August 2011). "Libya Live Blog: Tuesday, 23 August 2011 – 16:19". Al Jazeera. Retrieved 23 August 2011.
  3. "Muammar Gaddafi: How he died". BBC. http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-15390980. Retrieved on ੨੧ ਅਕਤੂਬਰ ੨੦੧੧. 
  4. Saleh, Yasmine (23 October 2011). "UPDATE 4-Libya declares nation liberated after Gaddafi death". Reuters. http://uk.reuters.com/article/2011/10/23/libya-declaration-liberation-idUKL5E7LN0P620111023. 
  5. For purposes of this article, 23 August 2011 is considered to be the date that Gaddafi left office. Other dates might have been chosen.
    • 15 ਜੁਲਾਈ 2011, ਨੂੰ at a meeting in Istanbul, more than 30 governments, including the United States, withdrew recognition from Gaddafi's government and recognised the National Transitional Council (NTC) as the legitimate government of Libya.[੧]
    • On 23 August 2011, during the Battle of Tripoli, Gaddafi lost effective political and military control of Tripoli after his compound was captured by rebel forces.[੨]
    • On 25 August 2011, the Arab League proclaimed the anti-Gaddafi National Transitional Council to be "the legitimate representative of the Libyan state".
    • On 20 October 2011, Gaddafi was captured and killed near his hometown of Sirte.[੩]
    • In a ceremony on 23 October 2011, officials of the interim National Transitional Council declared, "We declare to the whole world that we have liberated our beloved country, with its cities, villages, hill-tops, mountains, deserts and skies."[੪]