ਮੱਧ ਪੂਰਬ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇਕ ਅਜ਼ਾਦ ਵਿਸ਼ਵਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਇਸ ’ਤੇ ਜਾਓ: ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ, ਖੋਜ
     ਮੱਧ ਪੂਰਵ ਦੀ ਜੱਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ      ਵੱਡਾ ਮੱਧ ਪੂਰਵ      ਮੱਧ ਏਸ਼ਿਆ ( ਕਦੇ ਕਦੇ ਵੱਡੇ ਮੱਧ ਪੂਰਵ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ)


ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਵ ( ਜਾਂ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਪੂਰਵ ਦੇ ਕਰੀਬ ( Near East ) ) ਦੱਖਣ ਪੱਛਮ ਏਸ਼ਿਆ , ਦੱਖਣ ਪੂਰਵੀ ਯੂਰੋਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪੂਰਵੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਖੇਤਰ ਹੈ । ਇਸਦੀ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀਮਾ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ , ਅਕਸਰ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਪੂਰਵ ਦੇ ਕੋਲ ( Near East ) ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਆਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ , ਠੀਕ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਪੂਰਵ ( Far East ) ਦੇ ਵਿਪਰਿਤ । ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਵ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਚਲਨ ੧੯੦੦ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਯੂਨਾਇਟੇਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ।

ਇਤਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਮਧਿਅਪੂਰਵ , ਆਪਣੇ ਫੈਲਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਰਾਨਾ ਖੇਤਰ ਹੈ । ਅਕਸਰ ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸਨੂੰ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਥਾਂ ਦੀ ਸੰਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਯਹੂਦੀ , ਈਸਾਈ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਈ ਮਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੋਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਉਰਵਰ ਚੰਦ੍ਰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਦੱਖਣ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਦਜਲਾ ਅਤੇ ਫੁਰਾਤ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੀ । ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ ਮੰਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭਿਅਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਇੱਥੇ ਵਲੋਂ ਹੋਈ ਸੀ । ਬੇਬੀਲੋਨ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭਤੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਸਭਿਅਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਅਕਸਰ ਚੀਨੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਇਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉੱਤੇ ਇੱਥੇ ਕਈ ਗ਼ੈਰ-ਮਾਮੂਲੀਅਵਧਾਰਣਾਵਾਂਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ - ਲਿਖਾਈ ਕਲਾ , ਕਈ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰਮਯੁੱਧ ।

ਈਸਾ ਦੇ 1200 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹਜਰਤ ਮੂਸਾ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਫਰਾਓ ( ਰਾਜਾ ) ਦੇ ਇੱਥੋਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸਰਾਇਲ ਅਤੇ ਜੁਡਆ ਨਾਮਕ ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਜੋਕੇ ਇਜਰਾਇਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ । ਈਸੇ ਦੇ 770 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਬੀਲੋਨ ਦੇ ਅਸੀਰਿਆ ਅਤੇ ਅੱਕਦ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਤਨਾਏ ਦਿੱਤੀ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਲੋਂ ਪੂਰਵ ਦੀ ਤਰਫ ( ਅੱਜ ਦੇ ਈਰਾਨ ) ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । 559 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੁਰੋਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬੇਬੀਲੋਨ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ । ਇਸ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਭੂਮੀ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣ ਦਾ ਮੌਕੇ ਮਿਲਿਆ । ਫਾਰਸੀਆਂ ( ਪਾਰਸੀ ) ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਦਿਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ । ਈਸਾਪੂਰਵ 330 ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਨੇ ਫਾਰਸ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ । ਈਸਾ ਪੂਰਵ 100 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਇਹ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਾ । ਰੋਮਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਪਨੇ ਦੇਵੀ - ਦੇਵਤਾ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਗ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਸਨ । ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਨੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਉੱਤੇ 313 ਇਸਵੀ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਈਸਾਈਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਲਾਕੀ ਦਿੱਤੀ । ਬਿਜੇਂਟਾਇਨ ( ਪੂਰਵੀ ਰੋਮਨ ) , ਫਾਰਸੀ ( ਸਾਸਾਨੀ ) ਅਤੇ ਅਰਬਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੜਾਈ ਹੋਏ । ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪਰਨੋਪਰਾਂਤ ਫਾਰਸ ਉੱਤੇ ਅਰਬਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਔਕ ਕਾਲਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਈਰਾਨ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ । ਉੱਤੇ ਕੁੱਝ ਰਾਜਨੀਤਕ ਕਾਰਣਾਂ ਵਲੋਂ ਈਰਾਨੀ ਸ਼ਿਆ ਬਣੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਰਬ ਸੁੰਨੀ ਰਹੇ ।

ਸੋਲਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਕਾਂ ਨੇ ਮੱਕਾ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸਰਵੇਸਰਵਾ ਹੋ ਗਏ । ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਯੂਰੋਪ ਵਿੱਚ ਬਸਤੇ ਗਏ । 1900 ਇਸਵੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਯਹੂਦੀ ਯੂਰੋਪ ਵਲੋਂ ਭਾਗ ਕਰ ਅਜੋਕੇ ਇਸਰਾਇਲ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਰਕਾਂ ਦਾ ਫਿਲੀਸਤੀਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਸੀ । 1948 ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਆਜਾਦ ਇਸਰਾਇਲ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ । ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਰਾਇਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੜਾਈ ਹੋਏ ।

ਵਿਚਕਾਰ - ਪੂਰਵ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਇਤਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਅਰਬ ਅਤੇ ਇਸਰਾਇਲ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਛਾਇਆ ਮੋਰੋੱਕੋ ਵਲੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰੇ ਖਾੜੀ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਹੈ . ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਇਤਹਾਸ ਕਾਫ਼ੀ ਪੁਰਾਨਾ ਹੈ .

14 ਮਈ 1948 ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਯਹੂਦੀ ਦੇਸ਼ ਇਸਰਾਇਲ ਅਸਤੀਤਵ ਵਿੱਚ ਆਇਆ . ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਅਰਬਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ . ਲੇਕਿਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਹਮਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਫਲਸਤੀਨੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਖਡ਼ ਗਏ ਅਤੇ ਹਜਾਰਾਂ ਲੋਕ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਲੇਬਨਾਨ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਭਾਗ ਖੜੇ ਹੋਏ .

ਪੀਏਲਓ ਦਾ ਗਠਨ[ਸੋਧੋ]

1948 ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਇਲ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਲੋਂ ਹੀ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਇਸਰਾਇਲ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ . ਜਨਵਰੀ 1964 ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਫਲਸਤੀਨੀ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਆਰਗਨਾਇਜੇਸ਼ਨ ( ਪੀਏਲਓ ) ਨਾਮਕ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ . 1969 ਵਿੱਚ ਯਾਸਿਰ ਅਰਾਫਾਤ ਨੇ ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਸੰਭਾਲ ਲਈ . ਇਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਾਫਾਤ ਨੇ ਫਤਹ ਨਾਮਕ ਸੰਗਠਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਇਸਰਾਇਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਮਲੇ ਕਰ ਕਾਫ਼ੀ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ .

1967 ਦਾ ਲੜਾਈ[ਸੋਧੋ]

ਇਸਰਾਇਲ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਗੁਆੰਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦੇ ਤਨਾਵ ਦਾ ਅੰਤ ਲੜਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ . ਇਹ ਲੜਾਈ 5 ਜੂਨ ਵਲੋਂ 11 ਜੂਨ 1967 ਤੱਕ ਚਲਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਵ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਬਦਲ ਗਿਆ . ਇਸਰਾਇਲ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਗਜਾ ਵਲੋਂ , ਸੀਰਿਆ ਨੂੰ ਗੋਲਨ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਤੇ ਜਾਰਡਨ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਤਟ ਅਤੇ ਪੂਰਵੀ ਯਰੁਸ਼ਲਮ ਵਲੋਂ ਧਕੇਲ ਦਿੱਤਾ . ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਪੰਜ ਲੱਖ ਅਤੇ ਫਲਸਤੀਨੀ ਬੇਘਰਬਾਰ ਹੋ ਗਏ .

1973 ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼[ਸੋਧੋ]

ਜਦੋਂ ਸਿਆਸਤੀ ਤਰੀਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸੀਰਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਤਾਂ 1973 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਇਸਰਾਇਲ ਉੱਤੇ ਚੜਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ . ਅਮਰੀਕਾ , ਸੋਵਿਅਤ ਸੰਘ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਘ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ . ਇਸ ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸਰਾਇਲ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਜਿਆਦਾ ਆਸ਼ਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ . ਏਧਰ ਸਊਦੀ ਅਰਬ ਨੇ ਇਸਰਾਇਲ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੇਟਰੋਲਿਅਮ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮਾਰਚ 1974 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ .

ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਮੱਝੌਤਾ[ਸੋਧੋ]

ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਨਵਰ ਸਾਦਾਤ 19 ਨਵੰਬਰ 1977 ਨੂੰ ਯਰੁਸ਼ਲਮ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਇਸਰਾਇਲੀ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ . ਸਾਦਾਤ ਇਸਰਾਇਲ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਬ ਨੇਤਾ ਬਣੇ . ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕੀਤਾ ਲੇਕਿਨ ਵੱਖ ਵਲੋਂ ਇਸਰਾਇਲ ਵਲੋਂ ਸੁਲਾਹ ਕੀਤੀ . 1981 ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਇਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮੱਝੌਤੇ ਦੇ ਕਾਰਣ ਇਸਲਾਮੀ ਚਰਮਪੰਥੀਆਂ ਨੇ ਸਾਦਾਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ .

ਫਲਸਤੀਨੀ ਇੰਤੀਫਾਦਾ[ਸੋਧੋ]

ਇਸਰਾਇਲ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ 1987 ਵਿੱਚ ਫਲਸਤੀਨੀਆਂ ਨੇ ਇੰਤੀਫਾਦਾ ਯਾਨੀ ਜਨਆਂਦੋਲਨ ਛੇੜਿਆ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ . ਇਸਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਅਵਗਿਆ , ਹੜਤਾਲ ਅਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ . ਲੇਕਿਨ ਇਸਦਾ ਅੰਤ ਇਸਰਾਇਲੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਵਲੋਂ ਹੁੰਦਾ . ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਇਲੀ ਸੁਰਕਸ਼ਾਬਲ ਗੋਲੀ ਚਲਾਂਦੇ ਅਤੇ ਫਲਸਤੀਨੀ ਇਸਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ .

ਸ਼ਾਂਤੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼[ਸੋਧੋ]

ਖਾੜੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪਹਿਲ ਉੱਤੇ 1991 ਵਿੱਚ ਮੈਡਰਿਡ ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ ਸਮੇਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋਇਆ . 1993 ਵਿੱਚ ਨੋਰਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਓਸਲੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਗੱਲ ਬਾਤ ਆਜੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ . ਇਸਵਿੱਚ ਇਸਰਾਇਲ ਵਲੋਂ ਉੱਥੇ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀਨ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਰਾਬਿਨ ਅਤੇ ਫਲਸਤੀਨੀ ਨੇਤਾ ਯਾਸਿਰ ਅਰਾਫਾਤ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ . ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਤਤਕਾਲੀਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਿਲ ਕਲਿੰਟਨ ਦੀ ਪਹਿਲ ਉੱਤੇ ਹਵਾਇਟ ਹਾਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਹੋਏ . ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਲਰਾਇਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਰੋਬਿਨ ਅਤੇ ਫਤਸਤੀਨੀ ਨੇਤਾ ਅਰਾਫਾਤ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ .

ਫਲਸਤੀਨੀ ਪ੍ਰਾਧਿਕਾਰਣ[ਸੋਧੋ]

4 ਮਈ 1994 ਨੂੰ ਇਸਰਾਇਲ ਅਤੇ ਪੀਏਲਓ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਾਹਿਰਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਈ ਕਿ ਇਸਰਾਇਲ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ . ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਫਲਸਤੀਨੀ ਪ੍ਰਾਧਿਕਾਰਣ ਦਾ ਉਦਏ ਹੋਇਆ . ਲੇਕਿਨ ਗਜਾ ਉੱਤੇ ਫਲਸਤੀਨੀ ਪ੍ਰਾਧਿਕਰਣ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪੇਸ਼ ਆਈਆਂ . ਇਸ ਸਮਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਿਸਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਾਬਿਆ ਵਿੱਚ ਓਸਲੋ ਦੂਸਰਾ ਸਮੱਝੌਤਾ ਹੋਇਆ . ਇਸ ਉੱਤੇ ਪੁੰਨ : ਹਸਤਾਖਰ ਹੋਏ . ਲੇਕਿਨ ਇਸ ਸਮਝੌਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਈ ਅਤੇਹਤਿਆਵਾਂਅਤੇ ਆਤਮਘਾਤੀ ਹਮਲੀਆਂ ਦਾ ਦੌਰ ਜਾਰੀ ਹੈ .