ਅੰਡੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਅੰਡੇ ਖੁੰਭਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਸਾਹਮਣਾਤ ਨਾਸ਼ਤਾ ਸੈਂਡਵਿੱਚ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਪਰੋਸੇ ਗਏ।

ਅੰਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਾਦਾ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਛੀਆਂ, ਸੱਪ, ਜਲਥਲੀ, ਖਗੋਲ ਅਤੇ ਮੱਛੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾਧੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੇ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਕ ਅੰਡਾਸ਼ੈਲ, ਅਲਬਉਮਿਨ (ਅੰਡੇ ਵਾਲਾ ਸਫੈਦ) ਅਤੇ ਵੈਟੇਲੁਸ (ਅੰਡੇ ਯੋਕ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪਤਲੀ ਝਿੱਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਪਤ ਵਾਲੇ ਆਂਡੇ ਮੁਰਗੀ ਦੇ ਅੰਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਤਖ਼ ਅਤੇ ਕਵੇਲਾਂ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਪੋਲਟਰੀ ਅੰਡੇ ਵੀ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੱਛੀ ਆਂਡੇ ਨੂੰ ਰੋਈ ਅਤੇ ਕੈਵੀਆਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅੰਡੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਆਂਡੇ ਭਾਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਕੋਲੀਨ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁੱਕਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਅੰਡੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਗਾਈਡ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੀਟਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਡਾ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਲੇਸਟ੍ਰੋਲ ਦੀ ਸਮਗਰੀ, ਸੇਲਮੋਨੇਲਾ ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅੰਡੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਭਾਵੀ ਸਿਹਤ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਹਨ।

ਚਿਕਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅੰਡੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਿਕਨ ਅੰਡੇ ਦਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਤਪਾਦ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਉਦਯੋਗ ਹੈ। 2009 ਵਿੱਚ, ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 62.1 ਮਿਲੀਅਨ ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ ਅੰਡੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਭਗ 6.4 ਬਿਲੀਅਨ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ. ਮੰਗ ਅਤੇ ਆਸ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਤਕ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਮੌਜੂਦਾ ਬਹਿਸਾਂ ਵੀ ਹਨ। 2012 ਵਿੱਚ, ਯੂਰੋਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਚਿਕਨ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਪਰੀਜ਼ਨ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਭੋਜਨ ਪਦਾਰਥ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੁਰਗੀ 7500 ਬੀ.ਸੀ.ਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਦੇ ਅੰਡੇ (ਜੰਗਲ ਫੁਆਲ ਮੂਲ ਤੋਂ ਟੌਰਿਪਿਕਲ ਅਤੇ ਸਬਟ੍ਰੋਪਿਕਿਕ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ) ਲਈ ਪਾਲਿਅਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ 1500 ਬੀ.ਸੀ.ਈ . ਵਿੱਚ ਸੁਮੇਰ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 800 ਬੀ.ਸੀ.ਈ ਦੇ ਕਰੀਬ ਯੂਨਾਨ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਕਿਊਲ ਆਂਡੇ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸ੍ਰੋਤ ਸੀ।[1] ਥੀਬਸ, ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ, ਹਰੀਮੇਬ ਦੀ ਕਬਰ, ਲਗਭਗ 1420ਬੀ.ਸੀ.ਈ ਵਿੱਚ ਬਣੀ, ਇਕ ਆਦਮੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਤਰ-ਮੁਰਗ ਆਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਅੰਡੇ ਵਾਲੇ ਕਟੋਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।[2] ਸੰਭਵ ਤੌਰ ' ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਅੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਅਕਸਰ ਅੰਡੇ ਦੇ ਕੋਰਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।[2] ਰੋਮਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਤਾਂਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਛੁਪਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਅੰਡੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਮੀਰੀ ਕਾਰਨ ਲੇਂਟ ਕਰਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮਨ੍ਹਾ ਸਨ। ਸ਼ਬਦ ਮੇਓਨੈਸ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੌਯੁੂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਯੁਕਲ ਲਈ ਮੱਧਕਾਲੀ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਸ਼ਬਦ, ਜਿਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਜਾਂ ਗੜ੍ਹ ਹੈ।

17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ ਦੀ ਭੁਰਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਫਲ ਦੇ ਰਸ ਫ੍ਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਨਿੰਬੂ ਦਹੀਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।

 ਫ਼੍ਰੋਜ਼ਨ ਅੰਡੇ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,ਸੁੱਕੇ ਅੰਡੇ ਦੇ ਉਦਯੋਗ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਅਾ।[3] ਸੰਨ 1878 ਵਿੱਚ, ਸੇਂਟ ਲੁਅਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇਕ ਸੁਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਕੇ ਅੰਡੇ ਯੋਕ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਨੂੰ ਹਲਕੇ-ਭੂਰੇ, ਭੋਜਨ ਵਰਗੇ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[3] ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੁੱਕੀਆਂ ਆਂਡੇ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਰਮਡ ਫੋਰਸਿਜ਼ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਲਈ ਵਧਾਇਅਾ ਗਿਅਾ।[3]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਸਮਿਥਰਸ ਵਿੱਚ ਜੋਸਫ ਕੌਲ ਨੇ 1911 ਵਿੱਚ ਬੁਕਕੀਲੀ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਅੱਲਡਮੇਰ ਹੋਟਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਆਂਡੇ ਦੇ ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਡੇ ਡੱਬਾ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ। ਅਰਲੀ ਅੰਡਾ ਦੇ ਡੱਬੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।[4]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. McGee, Harold (2004). McGee on Food and Cooking. Hodder and Stoughton. p. 70. ISBN 0-340-83149-9. 
  2. 2.0 2.1 Brothwell, Don R.; Patricia Brothwell (1997). Food in Antiquity: A Survey of the Diet of Early Peoples. Johns Hopkins University Press. pp. 54–55. ISBN 0-8018-5740-6. 
  3. 3.0 3.1 3.2 Stadelman, William (1995). Egg Science and Technology. Haworth Press. pp. 221–223. ISBN 1-56022-854-7. 
  4. Easterday, Jim (21 April 2005). "The Coyle Egg-Safety Carton". Hiway16 Magazine. Archived from the original on 15 September 2008. Retrieved 21 April 2008.