ਅਲਾਮੋ ਦੀ ਲੜਾਈ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਅਲਾਮੋ ਦੀ ਲੜਾਈ
ਟੈਕਸਾਸ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ
ਮੋਟੀ ਲਿਖਤ
ਅਲਾਮੋ, 1854 ਵਿੱਚ
ਮਿਤੀ ਫਰਵਰੀ 23 - ਮਾਰਚ 6, 1836
ਥਾਂ/ਟਿਕਾਣਾ
ਨਤੀਜਾ ਮੈਕਸੀਕਨ ਜਿੱਤ

ਅਲਾਮੋ ਦੀ ਲੜਾਈ(ਫਰਵਰੀ 23 - ਮਾਰਚ 6, 1836) ਟੈਕਸਾਸ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਘਟਨਾ ਸੀ। 13 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਂਟੋਨੀਓ ਲੋਪੇਜ਼ ਡੇ ਸਾਂਟਾ ਅਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਮੈਕਸਿਕਨ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਟੇਨਸੀਅਨ ਡਿਫੈਂਡਰਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੈਨ ਐਂਟੋਨੀ ਡੇ ਬੇਜਰ (ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਨ ਅੰਦੋਲਟੀ, ਟੈਕਸਸ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਲਾਮੋ ਮਿਸ਼ਨ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਾਂਤਾ ਆਨਾ ਦੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨੇ ਟੈਕਸੀਅਨ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੈਕਸੀਅਨਜ਼ - ਟੈਕਸਾਸ ਦੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ - ਦੋਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਟੈਕਸੀਅਨਜ਼ ਨੇ 21 ਅਪ੍ਰੈਲ 1836 ਨੂੰ ਸੈਨ ਜੇਕਿਂਟੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕਨ ਆਰਮੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਜੋ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ।

ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਟੈਕਸੀਅਨਾਂ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਟੈਕਸਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਭ ਮੈਕਸੀਕਨ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਗਭਗ 100 ਟੈਕਸੀਅਨ ਅਲਾਮੋ ਵਿਚ ਗਿਰਨਾਕ ਗਏ ਸਨ। ਅਲਾਮੋ ਦੇ ਸਹਿ-ਕਮਾਂਡਰ ਜੇਮਸ ਬੌਵੀ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਬੀ ਟ੍ਰੈਵਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਲੈਫਟੀਨੈਂਸਜ਼ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਟੈਕਸੀਅਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਧ ਗਈ। 23 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, ਤਕਰੀਬਨ 1500 ਮੈਕਸੀਕਨ ਟੇਕਸਿਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਸੈਨ ਐਂਟੋਨੀ ਡੇ ਬੈਕਸਰ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਅਗਲੇ 10 ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਦੋ ਫੌਜੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਝੜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਗੈਰੀਸਨ ਅਜਿਹੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਟਰੈਵਸ ਨੇ ਬਹੁਤੇ ਪੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਪਲਾਈਆਂ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਪੱਤਰ ਲਿਖੇ ਸਨ, ਲੇਕਿਨ ਟੈਕਸੀਅਨਾਂ ਨੂੰ 100 ਤੋਂ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

6 ਮਾਰਚ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਮੈਕਸਿਕਨ ਆਰਮੀ ਅਲਾਮੋ ਦੋ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਟੈਕਸੀਅਨ ਇੱਕ ਤੀਜੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਕਸਿਕੋ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟੈਕਸੀਅਨ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਹਨਾਂ ਪੁਆਇੰਟਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਡਿਫੈਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਕਸਿਕਨ ਘੋੜ ਸਵਾਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਪੰਜ ਤੋਂ ਸੱਤ ਟੈਕਸੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਰਪਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ 182 ਅਤੇ 257 ਟੈਕਸੀਅਨ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਲਾਮੋ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ 600 ਮੈਕਸੀਕਨ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ ਸਨ। ਟੈਕਸੀਅਨ ਹਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਗੈਰ-ਸੰਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਗੋਜਲੇਲਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਇਸ ਖ਼ਬਰ ਨੇ ਟੈਕਸੀਅਨ ਫੌਜ ਅਤੇ ਪੈਨਿਕ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ, "ਦ ਰਨਵੇਅ ਸਕੈਪੇ" ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਟੈਕਸੀਅਨ ਫ਼ੌਜ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਸਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਗਣਤੰਤਰ ਟੈਕਸਾਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਮਰੀਕਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਈ।


A sprawling complex of buildings with low walls sits in a shallow valley overlooked by rolling hills.
1844 ਵਿਚ ਥੀਓਡੋਰ ਜੈਂਟਿਲਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਲਾਮੋ ਦੀ ਪਤਝੜ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਅਲਾਮੋ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਲੋਅ ਬੈਰਕਾਂ, ਚੈਪਲ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਪਲਾਇਜ਼ਡ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਫੋਰਗ੍ਰਾਉਂਡ ਵਿਚ ਹੈ

ਆਖਰੀ ਹਮਲਾ[ਸੋਧੋ]

ਬਾਹਰੀ ਲੜਾਈ[ਸੋਧੋ]

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸਟਾਫ ਦੀ ਤੈਨਾਤੀ
ਕਮਾਂਡਰ  
ਫੌਜੀ ਉਪਕਰਣ
ਕੋਸ 350 10 ਪੌੜੀਆਂ

2 ਕੌਰਬਾਰਜ਼

2 axes

ਦੁਕੁਏ/ਕੈਸਟ੍ਰਿਲੀਅਨ 400 10 ਪੌੜੀਆਂ
ਰੋਮਰੋ 400 6 ਪੌੜੀਆਂ
ਮੋਰਾਲੇਸ 125 2 ਪੌੜੀਆਂ
ਸੇਸਮਾ 500 ਘੋੜ ਸਵਾਰ
ਸੈਨਤਾ ਅਨਾ 400 ਰਾਖਵੇਂ

10 ਵਜੇ. 5 ਮਾਰਚ ਨੂੰ, ਮੈਕਸੀਕਨ ਤੋਪਖਾਨੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੰਬਾਰੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੰਤਾ ਅੰਨਾ ਨੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਸੀ, ਛੇਤੀ ਹੀ ਟੇਕਸਿਆਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਡਿਗਣਾ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ।[1] ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 2,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਫਾਈਨਲ ਹਮਲੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।[2] ਕੋਸੇ, ਕਰਨਲ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਡੁਕ, ਕਰਨਲ ਜੋਸੇ ਮਾਰੀਆ ਰੋਮੇਰੋ ਅਤੇ ਕਰਨਲ ਜੁਆਨ ਮੋਰੈਲਸ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ 1800 ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੂੰ ਚਾਰ ਕਾਲਮਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[3] ਮੱਧ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵੈਟਰਨਜ਼ ਕਾਲਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ। ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਜੋਂ, ਟੈਕਸੀਅਨ ਜਾਂ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ 500 ਮੈਕਸਿਕਨ ਰਸਾਲੇ ਆਲਮੋ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।[4] ਸੰਤਾ ਅੰਨਾ 400 ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇ ਕੁੜੱਤਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਓਵਰਕੋਅਟਸ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਬੱਦਲ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆ ਨੂੰ ਵੀ।[5]

A manuscript map with a diagram of the Alamo complex. Mexican artillery are shown positioned at the northwest, southwest, and south with their projected trajectory reaching all of the north, west, and south walls.
ਅਲਾਮੋ ਦੀ ਇਹ ਯੋਜਨਾ 1836 ਵਿਚ ਜੋਸੇ ਜੁਆਨ ਸਾਂਚੇਜ਼-ਨੈਵਰਰੋ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ. ਸਥਿਤੀ ਐਸ ਕੋਸ ਦੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜਾਈ[ਸੋਧੋ]

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟੈਕਸੀਅਨ ਬੈਰਕਾਂ ਅਤੇ ਚੈਪਲ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਗਏ। ਟੇਕਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਬੈਰਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸੇਂਟ ਐਂਟੋਨੀਓ ਦਰਿਆ ਲਈ ਬਣੇ ਟੈਕਨੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ ਜਦੋਂ ਘੋੜ-ਸਵਾਰਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਟੈਕਸੀਅਨਜ਼ ਨੇ ਕਵਰ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਕ ਖਾਈ ਤੋਂ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸੇਸਮਾ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਟੇਕਸਿਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਸੇਜ਼ਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸ ਝੜਪ ਵਿੱਚ 50 ਟੈਕਸੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਪਰ ਐਡਮੰਡਸਨ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੰਬਰ ਵਧਿਆ ਹੈ।[6] 

A man in buckskin clothes holds a rifle over his head. He is surrounded by dead soldiers.
ਦ ਫਾਲ ਆਫ਼ ਦ ਅਲਾਮੋ (1903), ਰਾਬਰਟ ਜੈਨਕਿੰਸ ਓਡਰਨਕਨਕ ਨੇ ਡੇਵੀ ਕਰੌਕੇਟ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਈਫਲ ਨੂੰ ਮੈਕਸਿਕਨ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਕਲੱਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕੀਤਾ ਹੈ.
ਅਲਾਮੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਡੈਵੀ ਕਰੌਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਗਈ ਚਾਕੂ

ਟੈਕਸੀਅਨ ਸਰਵਾਈਵਰਸ[ਸੋਧੋ]

Portrait of an unsmiling, middle-aged woman in a voluminous dress. Her hair is piled on the back of her head, with ringlets near her ears. She holds a fan in her hands.
ਸੁਜ਼ਾਨਾ ਡਿਕਨਸਨ ਐਲਾਮੋ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਸੰਤਾ ਅਨਾ ਨੇ ਟੈਕਸੀਅਨ ਹਾਰਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਟੈਕਸਟਿਸ ਦੇ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ.

ਟੈਕਸੀਅਨ ਵਿਦਰੋਹ ਉੱਤੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਲਈ ਟੈਕਸਾਸ ਦੇ ਹੋਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਂਟਾ ਅਨਾ ਨੇ ਟ੍ਰਾਵਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਜੋ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ।[7] ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਹਰ ਗੈਰ-ਜੁਗਤ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕੀਤਾ। ਸੁਸਾਨਾ ਡਿੱਕਿਨਸਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ, ਸਾਂਤਾ ਆਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਦੀ ਧੀ ਐਂਜਲਾਨਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਡਿਕਸਨ ਨੇ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਜੁਆਨਾ ਨੈਵਰਰੋ ਅਲਸਬਰੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦਾ ਬੇਟਾ ਇਸੇ ਉਮਰ ਦੇ ਸੀ। ਹਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਦੋ ਸਿਲਵਰ ਪਿਸੋਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।[8][9]ਅਲਸਬਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜਾਨੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਕਸਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਡਿਕਨਸਨ, ਉਸਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਜੋਅ ਨੂੰ ਬੋਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਗੋਜ਼ਨਜ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸੰਤਾ ਆਨਾ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਬੇਚਾਰੀ ਸੀ।

ਕ੍ਰਾਂਤੀ 'ਤੇ ਅਸਰ[ਸੋਧੋ]

ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ, 1836 ਦੇ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਵਿਚ ਮਿਲੇ ਟੇਕਸਾਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਨਵੇਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਨੇ 2 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀਆਂ ਨੇ ਗਣਤੰਤਰ ਗਣਿਤ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਨੇ ਇਕ ਟ੍ਰੈਵੈਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਟ੍ਰੈਵਸ ਨੇ 3 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਅਲਾਮੌ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਇਆ ਕਿ ਰਾਬਰਟ ਪੋਂਟਰ ਨੇ ਸੰਮੇਲਨ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਅਲਾਮੋ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਣ ਲਈ ਮਾਰਚ ਕੱਢਿਆ। ਸੈਮ ਹੁਸੈਨਨ ਨੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਡੈਲੀਗੇਟਸ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ-ਓਨ-ਦ-ਬ੍ਰੌਜ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਟੈਕਸੀਨ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਕਮਾਂਡਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਾਯਾਉਸ੍ਟਨ 400 ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੀ ਕਮਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਗੋਜ਼ਨਜ਼ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਫੈਨਿਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਲਈ ਅਲਾਮੋ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।[10]

11 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਹਿਊਸਟਨ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਐਂਡਰਸ ਬਾਰਸੀਨਾਸ ਅਤੇ ਐਂਸੇਲਮੋ ਬਰਗੇਰਸ ਇਸ ਖ਼ਬਰ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ ਕਿ ਅਲਾਮੋ ਢਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਟੈਕਸੀਜ਼ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਪੈਨਿਕ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ, ਹਾਯਾਉਸ੍ਟਨ ਨੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਸੂਸਾਂ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਰਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ Susannah ਡਿਕਿਨਸਨ ਅਤੇ ਜੋਏ ਗੋਨਲੇਸ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।[11][12] ਮੈਕਸਿਕਨ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਜਲਦੀ ਹੀ ਟੈਕਸੀਅਨ ਬਸਤੀਆਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਹਿਊਸਟਨ ਨੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਨਵੇਅ ਸਕੈਪੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟੈਕਸੀਅਨ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।[13][14]

ਨੋਟਸ [ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Todish et al. (1998), p. 51.
  2. Edmondson (2000), p. 362.
  3. Hardin (1994), p. 138.
  4. Todish et al. (1998), p. 50.
  5. Lord (1961), p. 160.
  6. Edmondson (2000), p. 368.
  7. Petite (1998), p. 128.
  8. Todish et al. (1998), p. 55.
  9. Petite (1998), p. 127.
  10. Edmondson (2000), p. 375.
  11. Edmondson (2000), p. 376.
  12. Nofi (1992), p. 138.
  13. Todish et al. (1998), p. 67.
  14. Todish et al. (1998), p. 68.

ਬਿਬਲਿਓਗ੍ਰਾਫੀ[ਸੋਧੋ]

  • Barr, Alwyn (1996). Black Texans: A history of African Americans in Texas, 1528–1995 (2nd ed.). Norman, OK: University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-2878-X. 
  • Barr, Alwyn (1990). Texans in Revolt: the Battle for San Antonio, 1835. Austin, TX: University of Texas Press. ISBN 0-292-77042-1. OCLC 20354408. 
  • Lindley, Thomas Ricks (2003). Alamo Traces: New Evidence and New Conclusions. Lanham, MD: Republic of Texas Press. ISBN 1-55622-983-6. 
  • Lord, Walter (1961). A Time to Stand. Lincoln, NE: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-7902-7. 
  • Manchaca, Martha (2001). Recovering History, Constructing Race: The Indian, Black, and White Roots of Mexican Americans. The Joe R. and Teresa Lozano Long Series in Latin American and Latino Art and Culture. Austin, TX: University of Texas Press. ISBN 0-292-75253-9. 
  • Myers, John Myers (1948). The Alamo. Lincoln, NE: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-5779-1. 
  • Nofi, Albert A. (1992). The Alamo and the Texas War of Independence, September 30, 1835 to April 21, 1836: Heroes, Myths, and History. Conshohocken, PA: Combined Books, Inc. ISBN 0-938289-10-1. 
  • Petite, Mary Deborah (1999). 1836 Facts about the Alamo and the Texas War for Independence. Mason City, IA: Savas Publishing Company. ISBN 1-882810-35-X. 
  • Schoelwer, Susan Prendergast (1985). Alamo Images: Changing Perceptions of a Texas Experience. Dallas, TX: The DeGlolyer Library and Southern Methodist University Press. ISBN 0-87074-213-2. 
  • Scott, Robert (2000). After the Alamo. Plano, TX: Republic of Texas Press. ISBN 978-1-55622-691-5. 
  • Tinkle, Lon (1985). 13 Days to Glory: The Siege of the Alamo. College Station, TX: Texas A&M University Press. ISBN 0-89096-238-3. . Reprint. Originally published: New York: McGraw-Hill, 1958
  • Todish, Timothy J.; Todish, Terry; Spring, Ted (1998). Alamo Sourcebook, 1836: A Comprehensive Guide to the Battle of the Alamo and the Texas Revolution. Austin, TX: Eakin Press. ISBN 978-1-57168-152-2.