ਚਾਰੇ ਦਾ ਅਚਾਰ (ਸਾਈਲੇਜ)

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਸਾਈਲੇਜ (Eng: Silage), ਉੱਚ-ਨਮੀ ਤੇ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚਾਰੇ ਹਨ ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਰੁੱਗਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ (ਕਰੂਡ-ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ) ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਐਨਾਓਰੋਬਿਕ ਡਾਈਜ਼ਰਰਾਂ ਲਈ ਇਕ ਜੈਵਿਕ ਫੀਡਸਟੌਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਫੋਰਲਜ, ਐਗਲਗਿਲਡ ਜਾਂ ਸਿਲੇਜਿੰਗ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਕੀ, ਜਵਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਸਮੇਤ ਘਾਹ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਗ੍ਰੀਨ ਪੌਂਡ (ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਨਾਜ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਖੇਤ ਫਸਲਾਂ ਤੋਂ ਸਿੰਜਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਓਟਸ ਲਈ ਓਟਰੇਜ, ਅਲੀਫਾਲਫਾ ਲਈ ਘਾਹ - ਪਰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਬਦ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦੇਖੋ:

ਪਲਾਸਟਿਕ ਸ਼ੀਟਿੰਗ ਦੇ ਥੱਲੇ ਸਿੰਜਿਆ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੈਪ ਟਾਇਰ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਕੰਕਰੀਟ ਤਰਲ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼ੂ ਚਾਰਾ ਅਚਾਰ (ਸਾਈਲੇਜ) ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ।

ਸਾਈਲੇਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਲੋ ਜਾਂ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਹਰੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਪਾਇਲ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਨੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਆਕਸੀਜਨ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਸ਼ੀਟ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਦੌਰ ਦੇ ਗੱਠਾਂ ਕੱਸ ਕੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ।

ਹੇਅਲੇਜ[ਸੋਧੋ]

ਹੇਅਲੇਜ ਵਿਚ 45% ਤੋਂ 75% ਦੇ ਉੱਚ ਸੁੱਕੇ ਪੱਕੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਰਸ ਪਥਰਾਅ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 55% ਤੋਂ 75% ਖੁਸ਼ਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਗੱਠਾਂ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਗੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ ਗੱਠਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਰਿੱਪਰ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਪੱਸੇ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਸਧਾਰਣ ਸਥਿਰ ਰੂਪ ਗੋਲ ਗੇੜ ਲਈ ਉਪਲੱਬਧ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਦੋ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਪਾਈਪਾਂ ਜਾਂ ਟਿਊਬਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਲੇ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਸਲਾਈਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਖਿਸਕਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਕਸਰ ਟਰੈਕਟਰ ਰਿਅਰ ਤਿੰਨ ਪੁਆਇੰਟ ਲਿੰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਟਿਪਿੰਗ ਟਿਪਿੰਗ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗੈਸਾਂ ਨੂੰ ਸਟੀਕ ਪਾਸੇ / ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੋਟੀ ਪਲਾਸਟਿਕ ਲੇਅਰਾਂ ਤੇ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। 

ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ[ਸੋਧੋ]

ਸਾਈਲੇਜ ਐਨਾਏਰੋਬਿਕ ਫਰਮੈਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਲੋ ਭਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 48 ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਨੂੰ ਐਸਿਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਰੀਬ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਸਾਈਲੇਜ ਸਟੋਰ ਕਰਨਾ[ਸੋਧੋ]

ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਸਮੱਰਥਾ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਲਾਈ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਏਗੀ। ਸਿੰਹ ਇੱਕ ਸਿਲੋ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ:

  • ਪ੍ਰੇਸ਼ੇਲਿੰਗ, ਜੋ ਕਿ, ਇਕ ਸਿਲੋ ਭਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਕੁਝ ਸਾਹ ਲੈਣ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੁੱਕਾ ਪਦਾਰਥ (ਡੀਐਮ) ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
  • ਫਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਹਫਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ; PH ਤੁਪਕਾ; ਡੀ ਐਮ ਦੇ ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੈਮੀਸੀਲੋਲੋਸ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਐਰੋਬਿਕ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਘੁਸਪੈਠ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਆਕਸੀਜਨ ਘੁਸਪੈਠ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੀਮਤ ਮਾਈਕਰੋਬਾਇਲ ਸ਼ੈਸਿੰਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਪਲਬਧ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟਸ (ਸੀਓਓਜ਼) ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਗੈਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਵਾਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਾਧੂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਦਰ ਵਧਾਓ।

ਅਨਾਰੋਬਿਕ ਪਾਚਨਸ਼ਨ[ਸੋਧੋ]

ਐਨਾੈਰੋਬਿਕ ਡਾਇਜੈਸਟਰ

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

  • Grain crimping
  • Artturi Ilmari Virtanen
  • Trifolium pratense
  • Mycoestrogen
  • Xenoestrogen

ਫੁਟਨੋਟ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]