ਛੇ ਦਰਸ਼ਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਭਾਰਤੀ ਮਨੀਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਉਪਜਾਊ ਮਸਤਸ਼ਕ ਵਲੋਂ ਜਿਸ ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਕਤੀਮਏ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਰਵਾਹ ਉਦਭੂਤ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਦੂਰ - ਦੂਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਆਤਮਕ ਕਲਮਸ਼ ਨੂੰ ਧੋਕੇ ਉਂਹੇਂਨੇ ਪਵਿਤਰ, ਨਿੱਤ - ਸ਼ੁੱਧ - ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵੱਛ ਬਣਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਤੀਤਪਾਵਨੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਲੋਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਵੇਸ਼ਕੋਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਵਰਤਮਾਨ ਮਤਲੱਬ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।