ਪੀਰੇ ਸਿਮੋਨ ਲੈਪਲੇਸ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਪੀਰੇ ਸਿਮੋਨ ਲੈਪਲੇਸ
ਪੀਰੇ ਸਿਮੋਨ ਲੈਪਲੇਸ (1749–1827)
ਜਨਮ 23 ਮਾਰਚ 1749
ਬੇਆਊਮੋਂਟ-ਇਨ-ਔਜ, ਨੋਰਮੰਡੀ, ਫ੍ਰਾਂਸ
ਮੌਤ 5 ਮਾਰਚ 1827(1827-03-05) (ਉਮਰ 77)
ਪੈਰਿਸ, ਫ੍ਰਾਂਸ
ਕੌਮੀਅਤ ਫ੍ਰੇਂਚ
ਖੇਤਰ Astronomer and Mathematician
ਅਦਾਰੇ École Militaire (1769–1776)
Academic advisors Jean d'Alembert
Christophe Gadbled
Pierre Le Canu
ਖੋਜ ਵਿਦਿਆਰਥੀ Siméon Denis Poisson
ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ
ਦਸਤਖ਼ਤ
ਅਲਮਾ ਮਾਤਰ ਯੂਨਿਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕੇਏਨ

ਪੀਰੇ ਸਿਮੋਨ ਲਾਪਲਾਸ (Pierre Simon Laplace, 1749 - 1827) ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਗਣਿਤਅ, ਭੌਤੀਕਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਖਗੋਲਵਿਦ ਸਨ। ਲਾਪਲਾਸ ਦਾ ਜਨਮ ੨੮ ਮਾਰਚ ੧੭੪੯ ਈ., ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰਿਦਰ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਧਨੀ ਗੁਆਂਡੀਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਹੋਈ। 

ਕਾਰਜ [ਸੋਧੋ]

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਗੋਲਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਅਨੇਕਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਖੋਜਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਖਗੋਲਵਿਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ  ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਮੇਂਵਾਰ ਪ੍ਰੇਜਾਤੇ ਪਾਰ ਦਿਵੇਰ ਸਵਾਂਸ (Memoirs presentes par divers savans), ਏਕਸਪੋਜਿਸਯੋਂ ਦਿਉ ਸਿਸਤੈਮ ਦਿਉ ਮੌਦ (Exposition du systeme du monde) ਅਤੇ ਮੇਕਾਨਿਕ ਸੇਲੈਸਤ (Mecanique Celeste) ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਰ ਸਮੁਦਾਏ ਦੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਅਤੇ ਗੁਰੁਤਾਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸੌਰ ਸਮੁਦਾਏ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਗਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ , ਦੂਸਰਾ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਰਾਮੰਡਲ ਸਬੰਧੀ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਤੀਸਰੀ ਵਿੱਚ ਸੌਰ ਸਮੁਦਾਏ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਜੰਤਰਿਕ ਨਿਰਮੇਏ ਦਾ ਸਾਰਾ ਹੱਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਵਿਅਤਾ ਦੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਭੋਰਾਕੁ ਅਵਕਲ ਸਮੀਕਰਣਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਲਘੁੱਤਮ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵਿਅਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਸੰਭਾਵਿਅਤਾ ਉੱਤੇ ਲਿਖਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਧਪਤਰੋਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਥੇਓਰੀ ਅਨਾਲਿਤੀਕ ਦੇ ਪ੍ਰੋਬਾਵਿਲਿਤੇ ( Theorie analytique des probabilites , ੧੮੧੨ ਈ . ) ਵਿੱਚ ਹੈ। ਯੰਤਰਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਰਘਵ੍ਰੱਤਜ ਦੇ ਤਲ ਉੱਤੇ , ਅਤੇ ਤਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸਥਿਤ ਕਿਸੇ ਕਣ ਉੱਤੇ , ਉਸਦੇ ਖਿੱਚ ਦੇ ਨਿਰਮੇਏ ਦਾ ਸਾਰਾ ਹੱਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਾਪਲਾਸ ਦੇ ਗੁਣਕ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਫਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚੁਰ ਵਰਤੋ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦੌਲਤ ਫਲਨ ਲਾਪਲਾਸ ਸਮੀਕਰਣ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੌਤੀਕੀ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੈਸਾਂ ਵਿੱਚ ਧਵਨਿਵੇਗ ਉੱਤੇ ਨਿਊਟਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਸ਼ੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਜਵਾਰ ਭਾਟੇ ਦੇ ਸਿੱਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਨਵੇਸ਼ਣ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਵਾਯੁਦਾਬ ਮਾਪਕ ਵਲੋਂ ਉਚਾਈ ਮਿਣਨੇ ਦਾ ਨਿਯਮ ਗਿਆਤ ਕੀਤਾ। ੫ ਮਾਰਚ ੧੮੨੭ ਈ . ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ [ਸੋਧੋ]

ਬਾਹਰੀ ਜੋੜ [ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. S. W. Hawking, The Large Scale Structure of Space-Time, Cambridge University Press, 1973, p. 364.