ਯੋਗ ਦਰਸ਼ਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਯੋਗਦਰਸ਼ਨ ਛੇ ਆਸਤਕ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਰਚਣਹਾਰ ਪਤੰਜਲੀ ਮੁਨੀ ਹਨ।

ਕੁਦਰਤ, ਪੁਰਖ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਬ ਦੇ ਅਸਤਿਤਵ ਨੂੰ ਮਿਲਾਕੇ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਤਮਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਉੱਨਤੀ ਲਈ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਰੂਪ ਯੋਗਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਪਤੰਜਲੀ ਮੁਨੀ ਦੇ ਯੋਗਸੂਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯੋਗਸੂਤਰਾਂਦੀ ਸਰਵੋੱਤਮ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿਆਸ ਮੁਨੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਤੀ ਵਿਆਸਭਾਸ਼ਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ (ਚਿੱਤ) ਦੀਆਂ ਬਿਰਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਅੰਤਰਣ ਰੱਖਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਲਕਸ਼ ਨਿਰਵਾਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।