ਰੇਖਤਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਰੇਖਤਾ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੋ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੇਖਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਦੋ ਧਾਤਾਂ ਨੂ ਮਿਲਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੇਖਤਾ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਛੰਦ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਛੰਦਾ ਨੂੰ ਰੇਖਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕੁਝ ਅੰਸ਼ ਹੋਵੇ। 1700 ਤੋਂ 18 00 ਈ: ਤੱਕ ਦੀ ਕਾਵਿ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰੇਖਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। [1]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. ਡਾ. ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, 2015 "ਸਿਧਾਂਤਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ" ਮਦਾਨ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨ, ਪਟਿਆਲਾ