ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ
ਜਨਮ1908
Jais, Uttar Pradesh
ਮੌਤJanuary 17, 1988 (age 80)
Mumbai
ਹੋਰ ਨਾਂਮਲੀਲਾ ਮਿਸਰਾ
ਪੇਸ਼ਾਅਦਾਕਾਰਾ
ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਾਲ1936–1986
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸ਼ੋਲੇ (1975) ਵਿੱਚ ਮੌਸੀ
ਸਾਥੀਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮਿਸ਼ਰਾ

ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ (1908 – 17 ਜਨਵਰੀ 1988) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਦਹਾਕੇ ਲਈ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੈਕਟਰ ਐਕਟਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਸੀ (ਚਾਚੀ ਜਾਂ ਮੌਸੀ) ਵਰਗੇ ਸਟਾਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਲਾਕਬਸਟਰ "ਸ਼ੋਲੇ" (1975), "ਦਿਲ ਸੇ ਮਿਲੇ ਦਿਲ (1978), ਬਾਤੋਂ ਬਾਤੋਂ ਮੇਂ (1979), ਰਾਜੇਸ਼ ਖੰਨਾ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਲਕੋ ਕੀ ਛਾਓਂ ਮੇਂ,, ਆਂਚਲ, ਮਹਿਬੂਬਾ, ਅਮਰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਜ਼ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਤਾ ਚਲ (1975), ਨਦੀਆ ਕੇ ਪਾਰ (1982) ਅਤੇ ਅਬੋਧ (1984) ਵਰਗੀਆਂ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।[1][2][3] ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 1981 ਵਿੱਚ "ਨਾਨੀ ਮਾਂ" ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ 73 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।

ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ, ਫਿਰ ਸਾਈਲੈਂਟ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ 17 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਜੈਸ, ਰਾਏਬਰੇਲੀ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ (ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ) ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਨ।[4]

ਕੈਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਮਾ ਸ਼ਿੰਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦਾਦਾਸਾਸ ਫਾਲਕੇ ਦੇ ਨਾਸਿਕ ਸਿਨੇਟੋਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਸੀ; ਇਹ ਤਨਖਾਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਲਈ ਨਾਸਿਕ ਗਏ ਸਨ। ਜਦਕਿ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੂੰ 150 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਦੀ ਤਨਖਾਹ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ ਨੂੰ 500 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਅਗਲਾ ਮੌਕਾ ਫ਼ਿਲਮ ਭੀਕਰੀਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਲਹਾਪੁਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੋਡਿਊਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲੀਲਾ ਮਿਸ਼ਰਾ ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੋਂ ਵੀ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿਨੇਤਾ (ਜੋ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ) ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਚ ਫੜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਿਲਕੁਲ ਖਾਰਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਹੋਨਾਰ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹੂ ਮੋਦਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੰਪਨੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਰਕਤ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮੋਦਕ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਇਕਦਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ 18 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਰਾਹ ਖੁਲ੍ਹ ਗਏ।

ਕਾਰਜ[ਸੋਧੋ]

ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਗੀਤਕ ਹਿੱਟ ਅਨਮੋਲ ਗਾੜੀ (1946), ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਦੀ ਅਵਾਰਾ (1951) ਅਤੇ ਨਰਗਿਸ-ਬਲਰਾਜ ਸਾਹਨੀ ਅਭਿਨੇਤਾ ਲਾਜਵੰਤੀ (1958) ਵਰਗੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਮ ਡੀ'ਓਰ ਲਈ 1959 ਕਾਨ ਫ਼ਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿਖੇ ਸਰਬੋਤਮ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[5]

ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਭੋਜਪੁਰੀ ਫ਼ਿਲਮ, "ਗੰਗਾ ਮਈਆ ਤੋਹੇ ਪਿਆਰੀ ਚੜ੍ਹਾਈਬੋ" (1962) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਮਕੁਮ, ਹੇਲਨ ਅਤੇ ਨਾਸਿਰ ਹੁਸੈਨ ਵੀ ਸਨ।[6][7]

ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਮਾਂ, ਸੁਹਿਰਦ ਜਾਂ ਬੁਰੀ ਮਾਸੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਾਸੋਹੀਣ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਤੱਕ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।

ਮੌਤ[ਸੋਧੋ]

17 ਜਨਵਰੀ 1988 ਨੂੰ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Vishwas Kulkarni (19 April 2010). "10 things we miss in Bollywood". Mumbai Mirror. The Times of India.  Retrieved 10 September 2011.
  2. "A dekho at the Iconic ads over the years". Economic Times. 22 April 2009.  Retrieved 10 September 2011.
  3. S. Brent Plate (2003). Representing religion in world cinema: filmmaking, mythmaking, culture making. Palgrave Macmillan. p. 28. ISBN 1-4039-6051-8. 
  4. "Leela Mishra interview on Cineplot.com". Retrieved 26 March 2014. 
  5. "Festival de Cannes: Lajwanti". festival-cannes.com. Retrieved 14 February 2009. 
  6. "Strong at 50, Bhojpuri cinema celebrates". The Indian Express. 14 February 2011. Retrieved 10 September 2011. 
  7. "First Bhojpuri Film To Be Screened During Bihar Divas". NDTV Movies. 17 March 2011. Retrieved 3 April 2016. 
  8. "Leela Mishra". The New York Times. Archived from the original on 6 May 2014.  Unknown parameter |url-status= ignored (help) Retrieved 10 September 2011.