ਲੌਰਾ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਲੌਰਾ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ
Laura Ingraham by Gage Skidmore.jpg
ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ 2011ਵਿਚ
ਜਨਮਲੌਰਾ ਐਨ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ
(1963-06-19) ਜੂਨ 19, 1963 (ਉਮਰ 57)
Glastonbury, Connecticut, U.S.
ਸਿੱਖਿਆDartmouth College (BA)
University of Virginia (JD)
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਲRepublican
ਬੱਚੇ3 (adopted)
ਵੈੱਬਸਾਈਟOfficial website

ਲੌਰਾ ਐਨ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ (ਜਨਮ 19 ਜੂਨ 1963) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਟੀਵੀ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਚਰਚਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋਸਟ, ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਹੈ.[1] ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਡੀਕੇਟਿਡ ਰੇਡੀਓ ਸ਼ੋਅ 'ਦਿ ਲੌਰਾ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ' ਸ਼ੋਅ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਲਾਈਫ ਜ਼ੈਟ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਤੂਬਰ 2017 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਚੈਨਲ 'ਤੇ ਵੀ 'ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਐਂਜਲ' ਦੀ ਹੋਸਟ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ 1980 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਰੀਗਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਜੇ.ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਰਕਟ ਕੋਰਟ ਆਫ਼ ਅਪੀਲਜ਼ 'ਚ ਨਿਆਇਕ ਕਲਰਕ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜਸਟਿਸ ਕਲੇਰੈਂਸ ਥਾਮਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਲਾਅ ਫਰਮ ਸਕੈਡਨ, ਆਰਪਸ, ਸਲੇਟ, ਮੇਘਰ ਅਤੇ ਫਲੋਮ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੀਡੀਆ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1990 ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਕਨੈਟੀਕਟ ਦੇ ਗਲਾਸਟਨਬਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਐਨ ਕੈਰੋਲੀਨ (ਨੇਕੀ ਕੋਜਾਕ) ਅਤੇ ਜੇਮਜ਼ ਫਰੈਡਰਿਕ ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਤੀਜਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਪੋਲੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਆਇਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮੂਲ ਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ 1981 ਵਿੱਚ ਗਲਾਸਟਨਬਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਸਿੱਖਿਆ[ਸੋਧੋ]

1985 ਵਿੱਚ, ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਡਾਰਟਮਾਊਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬੀ.ਏ. ਕੀਤੀ। 1991 ਵਿੱਚ, ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਵਰਜੀਨੀਆ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਲਾਅ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਜੂਰੀਸ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।

ਕੈਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

1980ਵਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਘਰੇਲੂ ਨੀਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਲਈ ਰੀਗਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਦੇ ਕਨਸਰਡ ਐਲੂਮਨੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ 'ਦਿ ਪ੍ਰੌਪੈਕਟ' ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਥੋੜਾ ਚਿਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1991 ਵਿੱਚ , ਉਸ ਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਰਕਟ ਲਈ ਅਪੀਲ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਜੱਜ ਰਾਲਫ਼ ਕੇ. ਵਿੰਟਰ ਜੂਨੀਅਰ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਕਲਰਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜਸਟਿਸ ਕਲੇਰੈਂਸ ਥਾਮਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ-ਅਧਾਰਤ ਲਾਅ ਫਰਮ ਸਕੈਡਡਨ, ਅਰਪਸ, ਸਲੇਟ, ਮੇਘਰ ਅਤੇ ਫਲੋਮ ਵਿਖੇ ਅਟਾਰਨੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1995 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਕਵਰ 'ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਈ।

1996 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਜੇ. ਪੀ. ਲੈਫਕੋਵਿਟਜ਼ ਨੇ ਰੇਨੇਸੈਂਸ ਵੀਕੈਂਡ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਡਾਰਕ ਏਜ ਵੀਕੈਂਡ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।

ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਕੀਥ ਓਲਬਰਮੈਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਸੈਨੇਟਰ ਰਾਬਰਟ ਟੋਰੀਸੈਲੀ, ਰਾਜਨੀਤਕ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਦਿਨੇਸ਼ ਡੀ ਸੋਜ਼ਾ, ਅਤੇ ਅਟਾਰਨੀ ਜਾਰਜ ਟੀ. ਕੌਨਵੇ ਨੂੰ ਡੇਟ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਅਪ੍ਰੈਲ 2005 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਜੇਮਜ਼ ਵੀ. ਰੇਅਜ਼ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਇਆ। ਮਈ 2005 ਵਿੱਚ, ਇਨਗ੍ਰਾਹਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਈਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਬੈਪਟਿਸਟ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ 'ਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਹ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਿੰਗਲ ਮਦਰ ਹੈ: ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜਕੀ 2008 'ਚ ਗੋਦ ਲਈ ਗਈ ਸੀ; ਰੂਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੜਕੇ ਨੂੰ 2009 'ਚ ਗੋਦ ਲਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕਾ 2011 'ਚ ਗੋਦ ਲਿਆ ਸੀ।

ਪੁਸਤਕ-ਸੂਚੀ[ਸੋਧੋ]

  • The Hillary Trap: Looking for Power in All the Wrong Places, first published June 2000, it was updated and reissued in paperback December 25, 2005. It accuses Hillary Clinton of being a faux feminist,[2] whose "liberal feminism has created a culture that rewards dependency, encourages fragmentation, undermines families, and celebrates victimhood."[3]
  • Shut Up & Sing: How Elites from Hollywood, Politics, and the UN Are Subverting America, published October 25, 2003, decries liberal elites in politics, the media, academia, arts and entertainment, business, and international organizations, on behalf of disrespected Middle Americans, whom the author praises as "the kind of people who are the lifeblood of healthy democratic societies".[4]
  • Power to the People, a New York Times number one best seller,[5][6] published September 11, 2007, focuses on what Ingraham calls the "pornification" of America and stresses the importance of popular participation in culture, promoting conservative values in family life, education and patriotism.
  • The Obama Diaries, a New York Times number one best seller,[7] published July 13, 2010. The book is a fictional collection of diary entries purportedly made by President Barack Obama, which Ingraham uses satirically to criticize Obama, his family, and his administration.[8]
  • Of Thee I Zing, a New York Times best seller,[9] published July 12, 2011. The book is a collection of humorous anecdotes meant to point out the decline of American culture, from muffin tops to body shots.
  • Billionaire at the Barricades, published 2017. The book explains the 2016 election victory of Donald Trump as the continuation of a populist revolution, initiated by Ronald Reagan, with strong working class support.

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Laura Anne Ingraham". The Complete Marquis Who's Who (fee, via Fairfax County Public Library). Marquis Who's Who. 2010. GALE|K2017661462. Retrieved 2011-10-10.  Gale Biography In Context.
  2. Mary McGrory, "The Hillary Trap: Looking for Power in All the Wrong Places", Washington Monthly, Vol. 32, No. 6 (June 2000), p. 51.
  3. Cynthia Harrison, "The Hillary Trap: Women Looking for Power in All the Wrong Places", Library Journal, Vol. 125 No. 12 (July 2000), p. 119.
  4. Kathryn Jean Lopez, "Books in Brief", National Review, Vol. 55, No. 21 (November 10, 2003), p. 51.
  5. Arave, Lynn (October 12, 2007). "Author brings 'Power' to Utah". Deseret News. Archived from the original on August 12, 2013. Retrieved July 24, 2009.  Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  6. "New York Times Best Seller List". Clapp Library. September 30, 2007. Archived from the original on July 20, 2011. Retrieved July 24, 2009.  Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  7. Schuessler, Jennifer (August 1, 2010). "Hardcover Nonfiction". The New York Times. 
  8. "Laura Ingraham takes aim in 'The Obama Diaries'". MSNBC. Archived from the original on July 15, 2010. Retrieved July 13, 2010.  Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  9. Schuessler, Jennifer (July 31, 2011). "Hardcover Nonfiction". The New York Times.