ਵਕੀਲ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਵਕੀਲ ਜਾਂ ਅਟਾਰਨੀ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਨੂੰਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ, ਅਟਾਰਨੀ, ਅਟਾਰਨੀ-ਐਟ-ਲਾਅ, ਬੈਰਿਸਟਰ, ਬੈਰਿਸਟਰ-ਐਟ-ਲਾਅ, ਬਾਰ-ਐਟ-ਲਾਅ, ਕੈਨੋਨਿਸਟ, ਕੈਨਨ ਵਕੀਲ, ਸਿਵਲ ਲਾਅ ਨੋਟਰੀ, ਵਕੀਲ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਵਕੀਲ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ, ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਜਨਤਕ ਸੇਵਕ, ਪਰ ਪੈਰਾਲੀਗਲ ਜਾਂ ਚਾਰਟਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ। [1] ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਵਕੀਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਅਮੂਰਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਹਾਰਕ ਉਪਯੋਗਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਕੀਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।[2] [3]

ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ[ਸੋਧੋ]

ਅਮਲ ਵਿੱਚ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਕੀਲ ਵਜੋਂ ਕੌਣ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸ਼ਬਦ "ਵਕੀਲ" ਦੇ ਅਰਥ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਕੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬੈਰਿਸਟਰ ਅਤੇ ਵਕੀਲ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਨੋਂ ਇੱਕਮਿੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੈਰਿਸਟਰ ਉਹ ਵਕੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਲਿਸਟਰ ਉਹ ਵਕੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੇਠਲੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਰਿਸਟਰ ਅਤੇ ਵਕੀਲ ਦੋਵੇਂ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਪਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਪ੍ਰੈਕਟੀਕਲ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰਾ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਐਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਪੇਸ਼ੇ-ਵੰਡ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਬੈਰਿਸਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤ ਬਾਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੀਸ[ਸੋਧੋ]

ਮੁਢਲੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਵਕੀਲ" ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਪੁਰਾਣੇ ਐਥਨਜ਼ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਸਨ (ਵੇਖੋ ਐਥਨਜ਼ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ]). ਹਾਲਾਂਕਿ, ਐਥਨੀਅਨ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਸੰਰਚਨਾਗਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਪਹਿਲੀ, ਇਕ ਨਿਯਮ ਸੀ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਆਪ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਲਦ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ "ਦੋਸਤ" ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੇ ਵਧਦੇ ਰੁਝਾਨ ਨੇ ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। [4] ਐਪਰ, ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ, ਐਥਨੀਅਨਾਂ ਨੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਰਵਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।[5] ਦੂਜੀ, ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰ ਰੁਕਾਵਟ, ਜਿਸ ਤੇ ਐਥਨੀਆਈ ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਕਾਜ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਫੀਸ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਕਨੂੰਨ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਇਸਨੂੰ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਜਾਂ ਮਾਹਰਾਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।[6]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Henry Campbell Black, Black's Law Dictionary, 5th ed. (St. Paul: West Publishing Co., 1979), 799.
  2. Geoffrey C. Hazard, Jr. & Angelo Dondi, Legal Ethics: A Comparative Study (Stanford: Stanford University Press, 2004,
  3. John Henry Merryman and Rogelio Pérez-Perdomo, The Civil Law Tradition: An Introduction to the Legal Systems of Europe and Latin America, 3rd ed. (Stanford: Stanford University Press, 2007),102–103.
  4. Robert J. Bonner, Lawyers and Litigants in Ancient Athens: The Genesis of the Legal Profession (New York: Benjamin Blom, 1927), 202.
  5. Bonner, 204.
  6. Bonner, 206.