ਸ਼ੈਤਾਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਦੇ ਕੌਨਸ ਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਦੇ ਅਜਾਇਬਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਬੁੱਤ
ਸੇਟਨ (ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਾ ਡਰੈਗਨ), ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ 1377 ਅਤੇ 1382 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਰੀਲਾ ਮੱਠ ਤੋਂ ਇਕ ਫਰੈਸਕੋ ਵੇਰਵਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।.

ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਵਾਇਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ[1] ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਰਸਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰ ਸਕੇ ਪਰ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰੇਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨਾ ਸਾਰਥਕ ਹੈ ਜਿਹੜੇੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿਥਿਹਾਸ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ।

ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਮਿਥਿਹਾਸ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਉਲਝਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਟਨ, ਲਿਊਸੀਫਾਇਰ, ਬੀਲਜ਼ੇਬਬ, ਮੈਫਿਸਟੋਫੇਲਸ ਆਦਿ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੀਲਾ, ਕਾਲਾ, ਲਾਲ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਵਿਗਿਆਪਨ ਅਤੇ ਕੈਂਡੀ ਰੈਪਰਾਂ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਬਹਾਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਬਹਾਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਰਭਾਵਨਾਪੂਰਨ, ਅਲੌਕਿਕ ਤਾਕਤ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਜਾਂ ਸੇਟਨ ਦੇ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਬਹਾਈ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸੁਭਾਅ ਲਈ ਅਲੰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਗੁਣ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਵੈ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਲਾਲਚਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਹਾਈ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਹਾਈ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ “ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ” ਜਾਂ “ਨੀਚ” ਦਾ ਰੂਪਕ ਹੈ ਜੋ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਝੁਕਾਅ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਨੀਵੇਂ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਇੱਕ ਬੁਰੇ" ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[2][3]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Jeffrey Burton Russell, The Devil: Perceptions of Evil from Antiquity to Primitive Christianity, Cornell University Press 1987
  2. Bahá'u'lláh; Baháʼuʼlláh (1994) [1873–92]. "Tablet of the World". Tablets of Bahá'u'lláh Revealed After the Kitáb-i-Aqdas. Wilmette, Illinois, USA: Bahá'í Publishing Trust. p. 87. ISBN 0-87743-174-4. 
  3. Shoghi Effendi quoted in Hornby, Helen (1983). Hornby, Helen, ed. Lights of Guidance: A Bahá'í Reference File. Bahá'í Publishing Trust, New Delhi, India. p. 513. ISBN 81-85091-46-3.