ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਚਾਤਰ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਚਾਤਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ੲਿੱਕ ਸਟੇਜੀ ਕਵੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ੳੁਸਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸ਼ਾੲਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਅਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿੳੁਂਕਿ ੳੁਹਨਾਂ ਦੀਅਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਅਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ। ਹਮਦਮ ਸ਼ਰਫ, ਧਨੀਰਾਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ, ਬਾਵਾ ਬਲਵੰਤ, ਵਿਧਾਤਾ ਸਿੰਘ ਤੀਰ, ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਬਲੱਗਣ, ਗੁਰਦਿੱਤ ਸਿੰਘ ਕੁੰਦਨ, ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ ਦਰਦੀ ੳੁਸਦੇ ਹਮਰਾਹ ਸ਼ਾੲਿਰ ਸਨ ਜਿਨਾਂ ਨਾਲ ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਮੁਸ਼ਾੲਿਰਿਅਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ।

ਜੀਵਨ[ਸੋਧੋ]

ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਚਾਤਰ ਦਾ ਜਨਮ 1901 ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਰਟੌਲ ਵਿਖੇ ਹੋੲਿਅਾ। ੳੁੁਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵਧਾਵਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਗੰਗੀ ਸੀ। ੳੁਸਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਵਿੱਦਿਅਾ ੳੁਰਦੂ ਫਾਰਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੌਲਵੀ ਫਜ਼ੂਰਦੀਨ ਤੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ੳੁਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੰਡਿਅਾਂ ਦੀ ਪੜਾੲੀ ਕਰਕੇ ਮੁਨੀਮੀ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਚੇਟਕ ਲੱਗਣ ਤੇ ੳੁਸਨੇ ਵਿਧਾਤਾ ਸਿੰਘ ਤੀਰ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਧਾਰ ਕੇ ਬਰੀਕੀਅਾਂ ਸਿੱਖਣੀਅਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਅਾਂ। ੳੁਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਸੀ ਕਿ ੳੁਸ ਦੁਅਾਰਾ ਰਚੀਅਾਂ ਗੲੀਅਾਂ ਵਾਰਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਾੲਿਰ ਵੀ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗੲੇ। ੲਿਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਤਰ ਮੁਸ਼ਾੲਿਰਿਅਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣ ਗਿਅਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ੲਿਨਾਮ, ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ।[1]

ਰਚਨਾਵਾਂ[ਸੋਧੋ]

  • ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਾਰ
  • ਦੋ ਵਾਰਾ
  • ਵਾਰ ਸ਼ਹੀਦ ੳੂਧਮ ਸਿੰਘ
  • ਕੂਕਿਅਾਂ ਦੀ- ਵਾਰ
  • ਪ੍ਰਿਥਮ ਭਗੌਤੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ
  • ਲਹੂ ਦੇ ਲੇਖ
  • ਲਹੂ ਦੀਅਾਂ ਧਾਰਾਂ
  • ਢਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਗ
  • 1965 ਦੇ ਜੰਗ ਦੀ ਵਾਰ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. ਤੇਗ, ਜਸਬੀਰ ਸਿੰਘ. "ਸਟੇਜੀ ਕਵੀ ਹਰਸਾ ਸਿੰਘ ਚਾਤਰ".