ਊਸ਼ਾ ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਊਸ਼ਾ ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਪਾਟਿਲ ਤੋਂ ਪਦਮਭੂਸ਼ਣ ਡਾ॰ ਮੋਟੂਰੀ ਸਤਨਰਾਇਣ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

ਊਸ਼ਾ ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ (ਜਨਮ 24 ਦਸੰਬਰ 1930) ਅਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੰਦੋਲਨ ‘ਨਈ ਕਹਾਣੀ` ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਪਰਵਾਸੀ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਹੈ।

ਜੀਵਨ ਵੇਰਵੇ[ਸੋਧੋ]

ਉਸ਼ਾ ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ ਦਾ ਜਨਮ 24 ਦਸੰਬਰ 1930 ਨੂੰ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮਏ ਅਤੇ ਪੀਐਚਡੀ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲੇਡੀ ਸਰੀਰਾਮ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁਲਬਰਾਈਟ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਚੱਲੀ ਗਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬਲੂਮਿੰਗਟਨ, ਇੰਡੀਆਨਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਪੋਸਟ ਡਾਕਟਰਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1964 ਵਿੱਚ ਵਿਸਕਾਂਸਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਮੈਡੀਸਨ ਦੇ ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਆਈ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਪਦ ਉੱਤੇ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ।[1] ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਕੇ ਲੇਖਣੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ ਦੇ ਕਥਾ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਛੇਵੇਂ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪਰਵਾਰਾਂ ਦਾ ਸੰਵੇਦਨਾਪੂਰਣ ਚਿਤਰਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦੀ ਉਦਾਸੀ, ਅਕੇਲੇਪਣ, ਅਤੇ ਅਕੇਵੇਂ ਆਦਿ ਦਾ ਅੰਕਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅਤਿਅੰਤ ਡੂੰਘੇ ਯਥਾਰਥਬੋਧ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਰਚਨਾਵਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ[ਸੋਧੋ]

  • ਫਿਰ ਬਸੰਤ ਆਇਆ (1961)
  • ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਔਰ ਗੁਲਾਬ ਕੇ ਫੂਲ (1961)
  • ਏਕ ਕੋਈ ਦੂਸਰਾ (1966)
  • ਕਿਤਨਾ ਬੜਾ ਝੂਠ (1972)
  • ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਿਯ ਕਹਾਣੀਆਂ

ਨਾਵਲ[ਸੋਧੋ]

  • ਨਦੀ
  • ਅੰਤਰਵੰਸ਼ੀ
  • ਰੁਕੋਗੀ ਨਹੀਂ ਰਾਧਿਕਾ

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "ਪੁਰਾਲੇਖ ਕੀਤੀ ਕਾਪੀ". Archived from the original on 2014-08-09. Retrieved 2014-12-14.