ਕਵਾਮੇ ਇੰਕਰੂਮਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਦ ਰਾਈਟ ਆਨਰੇਬਲ
ਕਵਾਮੇ ਇੰਕਰੂਮਾ
ਪ੍ਰਿਵੀ ਕੌਂਸਲ
1989 CPA 6101.jpg
ਘਾਨਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
1 ਜੁਲਾਈ 1960 – 24 ਫ਼ਰਵਰੀ 1966
ਸਾਬਕਾ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈੱਥ II
ਘਾਨਾ ਦੀ ਰਾਣੀ
ਆਪ
ਘਾਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਜੋਜ਼ਫ਼ ਆਰਥਰ ਅੰਕਰਾ
ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਏਕਤਾ ਦੇ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
21 ਅਕਤੂਬਰ 1965 – 24 ਫਰਵਰੀ 1966
ਸਾਬਕਾ ਜਮਾਲ ਅਬਦੁਲ ਨਾਸਰ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ Joseph Arthur Ankrah
ਨੈਸ਼ਨਲ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
ਘਾਨਾ ਦਾ ਪਹਿਲ਼ੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
6 ਮਾਰਚ 1957 – 1 ਜੁਲਾਈ 1960
ਮੌਨਾਰਕ ਅਲਿਜਾਬੈਥ II
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ Charles Arden-Clarke
The Lord Listowel
ਸਾਬਕਾ ਆਪ ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਆਪ ਰਸ਼ਰਤਪਤੀ
ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ
21 ਮਾਰਚ 1952 – 6 ਮਾਰਚ 1957
ਮੌਨਾਰਕ ਅਲਿਜਾਬੈਥ II
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਚਾਰਲਸ ਆਰਡਨ-ਕਲਾਰਕ
ਸਾਬਕਾ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਥਾਪਨਾ
ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਆਪ ਘਾਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ
ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਜਨਮ (1909-09-18)18 ਸਤੰਬਰ 1909
Nkroful, ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ
(ਹੁਣ ਘਾਨਾ)
ਮੌਤ 27 ਅਪ੍ਰੈਲ 1972(1972-04-27) (ਉਮਰ 62)
ਬੁਖਾਰੇਸਟ, ਰੋਮਾਨੀਆ
ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਯੂਨਾਈਟਡ ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ (1947–1949)
ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਪੀਪਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ (1949–1966)
ਪਤੀ/ਪਤਨੀ ਫ਼ਤਹੀਆ ਰਿਜ਼ਕ
ਸੰਤਾਨ ਫ਼ਰਾਂਸਿਸ
ਗਮਾਲ
ਸਾਮੀਆ
ਸਕੂ
ਅਲਮਾ ਮਾਤਰ ਲਿੰਕਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ
ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ
ਲੰਡਨ ਸਕੂਲ ਆਫ ਇਕਨਾਮਿਕਸ
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ
Gray's Inn

ਕਵਾਮੇ ਇੰਕਰੂਮਾ ਪ੍ਰਿਵੀਂ ਕੌਂਸਲ[1] (21 ਸਤੰਬਰ 1909 – 27 ਅਪਰੈਲ 1972) 1951 ਤੋਂ 1966 ਤੱਕ ਘਾਨਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜ ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸੀ। 1957 ਵਿੱਚ ਬਰਤਾਨਵੀਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਘਾਨਾ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਇੰਕਰੂਮਾ ਘਾਨਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲ਼ੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਬਣੇ। ਸਰਬ-ਅਫ਼ਰੀਕਾਵਾਦ ਨਾਮਕ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਉਹ ਅਫਰੀਕੀ ਏਕਤਾ ਜਥੇਬੰਦੀ (ਆਰਗੇਨਾਈਜੇਸ਼ਨ ਆਫ ਅਫਰੀਕਨ ਯੂਨਿਟੀ) ਦੇ ਬਾਨੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣੇ ਅਤੇ 1963 ਦਾ ਲੈਨਿਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।[2]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. E. Jessup, John. An Encyclopedic Dictionary of Conflict and Conflict Resolution, 1945-1996. p. 533. 
  2. Mazrui 1966, p. 9: "There is little doubt that, quite consciously, Nkrumah saw himself as an African Lenin. He wanted to go down in history as a major political theorist—and he wanted a particular stream of thought to bear his own name. Hence the term 'Nkrumahism'—a name for an ideology that he hoped would assume the same historic and revolutionary status as 'Leninism'."