ਖ਼ਾਲਿਦ ਹੁਸੈਨ (ਕਹਾਣੀਕਾਰ)

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਖ਼ਾਲਿਦ ਹੁਸੈਨ (ਜਨਮ 1 ਅਪਰੈਲ 1945)[1] ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਉਘਾ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਹੈ।

ਜੀਵਨੀ[ਸੋਧੋ]

ਖ਼ਾਲਿਦ ਹੁਸੈਨ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਅਪਰੈਲ 1945 ਨੂੰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਊਧਮਪੁਰ (ਜੰਮੂ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। 1947 ਦੇ ਫ਼ਸਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨੌਂ ਜੀਅ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।[1] ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭੂਆ, ਇੱਕ ਭਰਾ ਤੇ ਭੈਣ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਾਲ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਅਤੇ ਆਖਰ ਸ੍ਰੀਨਗਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ।

ਕਿਤਾਬਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਉਰਦੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ[ਸੋਧੋ]

  • ਠੰਡੀ ਕਾਂਗੜੀ ਦਾ ਧੂੰਆਂ
  • ਇਸ਼ਤਿਹਾਰੋਂ ਵਾਲੀ ਹਵੇਲੀ
  • ਸਤੀਸਰ ਕਾ ਸੂਰਜ

ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ[ਸੋਧੋ]

  • 'ਉੱਤੇ ਜਿਹਲਮ ਵਗਦਾ ਰਿਹਾ
  • ਗੋਰੀ ਫ਼ਸਲ ਦੇ ਸੌਦਾਗਰ
  • ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ
  • ਬਲਦੀ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਸੇਕ
  • ਇਸ਼ਕ ਮਲੰਗੀ

ਹੋਰ[ਸੋਧੋ]

  • ਸਾਹਿਤ ਸੰਵਾਦ
  • ਮੇਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅੱਖਰ (ਖੋਜ ਭਰਪੂਰ ਲੇਖ)
  • ਗੁਆਚੀ ਝਾਂਜਰ ਦੀ ਚੀਖ (ਨਾਵਲਿਟ)
  • ਨੂਰੀ ਰਿਸ਼ਮਾ (ਜੀਵਨੀ ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ)
  • ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ (ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ)[1]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]