ਜੋਸਿਪ ਬਰੋਜ਼ ਟੀਟੋ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
ਇਸ ਉੱਤੇ ਜਾਓ: ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ, ਖੋਜ
ਮਾਰਸ਼ਲ
ਜੋਸਿਪ ਬਰੋਜ਼ ਟੀਟੋ
Josip Broz Tito uniform portrait.jpg
ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ
In office
14 ਜਨਵਰੀ 1953 – 4 ਮਈ 1980
ਪ੍ਰਾਈਮ ਮਿਨਿਸਟਰ ਖੁਦ (1953–63)
Petar Stambolić (1963–67)
Mika Špiljak (1967–69)
Mitja Ribičič (1969–71)
Džemal Bijedić (1971–77)
Veselin Đuranović (1977–80)
ਸਾਬਕਾ ਇਵਾਨ ਰਿਬਾਰ
( ਲੋਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ)
ਸਫ਼ਲ ਲਾਜ਼ਾਰ ਕੋਲੀਸੇਵਸਕੀ
(ਐਸਐਫਆਰ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ)
22ਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ
In office
2 ਨਵੰਬਰ 1944 – 29 ਜੂਨ 1963
ਮੌਨਾਰਕ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਦਾ ਪੀਟਰ ਦੂਜਾ (1943–45)
ਪਰਧਾਨ Ivan Ribar (1945–53)
Himself (1953–63)
ਸਾਬਕਾ Ivan Šubašić
ਸਫ਼ਲ Petar Stambolić
ਪਹਿਲਾ ਗੁੱਟ-ਨਿਰਲੇਪ ਲਹਿਰ ਦੇ ਸਕੱਤਰ-ਜਨਰਲ
In office
1 ਸਤੰਬਰ 1961 – 5 ਅਕਤੂਬਰ 1964
ਸਾਬਕਾ ਪਦਵੀ ਸਿਰਜੀ
ਸਫ਼ਲ ਗਮਾਲ ਅਬਦੁਲ ਨਾਸਿਰ
ਪਹਿਲਾ Federal Secretary of National Defense
In office
7 ਮਾਰਚ 1945 – 14 ਜਨਵਰੀ 1953
ਪ੍ਰਾਈਮ ਮਿਨਿਸਟਰ ਖੁਦ
ਸਾਬਕਾ ਪਦਵੀ ਸਿਰਜੀ
ਸਫ਼ਲ Ivan Gošnjak
ਚੌਥਾ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਦਾ ਲੀਗ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ
In office
ਮਾਰਚ 1939 – 4 ਮਈ 1980
ਸਾਬਕਾ Milan Gorkić
ਸਫ਼ਲ Branko Mikulić
Personal details
ਜਨਮ ਜੋਸਿਪ ਬਰੋਜ਼
7 ਮਈ 1892(1892-05-07)
ਕੁਮਰੋਵੇਕ, ਕਰੋਸ਼ੀਆ-ਸਲੈਵੋਨੀਆ, ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ
(ਆਧੁਨਿਕ ਕਰੋਸ਼ੀਆ)
ਮੌਤ 4 ਮਈ 1980(1980-05-04) (ਉਮਰ 87)
Ljubljana, SR ਸਲੋਵੇਨੀਆ, ਐਸਐਫਆਰ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ
ਕਬਰਸਤਾਨ ਬੈਲਗ੍ਰੇਡ, ਸਰਬੀਆ ਗਣਤੰਤਰ, ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਫ਼ਲਾਵਰਜ
44°47′12″N 20°27′06″E / 44.78667°N 20.45167°E / 44.78667; 20.45167
ਕੌਮੀਅਤ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀ[1]
ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਰੂਸੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ) (RCP(b))
League of Communists of Yugoslavia (SKJ) Script error: No such module "Officeholder party tracking".
ਸਪਾਉਸ( ਾਂ) Pelagija Broz (1919–1939), div.
Herta Haas (1940–1943)
Jovanka Broz (1952–1980)
ਘਰੇਲੂ ਸਾਥੀ Davorjanka Paunović
ਸੰਤਾਨ Zlatica Broz
Hinko Broz
Žarko Leon Broz
Aleksandar Broz
ਕੰਮ-ਕਾਰ Machinist, revolutionary, resistance commander, statesman
Awards 98 international and 21 Yugoslav decorations, including
Order of the Yugoslavian Great Star Rib.png Order of the Yugoslav Star
Legion Honneur GC ribbon.svg Legion of Honour
Order of the Bath (ribbon).svg Order of the Bath
Order of Lenin ribbon bar.png Order of Lenin
Cordone di gran Croce di Gran Cordone OMRI BAR.svg Order of Merit of Italy
(short list below, full list in the article)
Ethnicity ਕਰੋਟ[2][3][4]
ਦਸਤਖ਼ਤ
Military service
ਨਿਸ਼ਠਾ Austria-Hungary
ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ
ਸਰਵਸ/ਸ਼ਾਖ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀ ਲੋਕ ਫੌਜ
ਸਰਵਸ ਵਾਲੇ ਸਾਲ 1913–1915
1941–1980
ਰੈਂਕ ਮਾਰਸ਼ਲ
ਫਰਮਾਨ Partisans
Yugoslav People's Army (supreme commander)
ਜੰਗਾਂ/ਯੁੱਧ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁਧ
ਰੂਸੀ ਘਰੇਲੂ ਜੰਗ
ਸਪੇਨੀ ਘਰੇਲੂ ਜੰਗ
ਦੂਸਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁਧ

ਜੋਸਿਪ ਬਰੋਜ਼ ਟੀਟੋ (ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਜੋਸਿਪ ਬਰੋਜ਼; ਸਰਬੀਆਈ-ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆਈ ਉਚਾਰਨ: [jɔ̌sip brɔ̂ːz tîtɔ]; Јосип Броз Тито; 7 ਮਈ 1892 ਜਾਂ 25 ਮਈ 1892 - 4 ਮਈ 1980) ਇੱਕ ਯੋਗੋਸਲਾਵ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਸਨ। ਉਹ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ) (1939 - 80) ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਸਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਯੋਗੋਸਲਾਵ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਅੰਦੋਲਨ (1941 - 45) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਸੰਘੀ ਗਣਰਾਜ ਯੁਗੋਸਲਾਵੀਆ (SFRY) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ (1945 - 63) ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ (1953 - 80 ) ਬਣੇ। 1943 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1980 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੱਕ ਉਹ ਯੂਗੋਸਲਾਵ ਫੌਜ, ਯੂਗੋਸਲਾਵ ਪੀਪੁਲਸ ਫੌਜ (JNA) ਦੇ ਸੁਪ੍ਰੀਮ ਕਮਾਂਡਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਰਸ਼ਲ ਆਫ ਯੂਗੋਸਲਾਵੀਆ ਦੇ ਪਦ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਰਹੇ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. (Rowman & Littlefield, 2002) in Yugoslavia's ruin: the bloody lessons of nationalism, a patriot's warning (p. 58) "Without denying his Croatian and Slovenian roots, he always identified himself as a Yugoslav".
  2. Minahan, James (1998). Miniature Empires: A Historical Dictionary of the Newly Independent States. Greenwood Publishing Group. p. 50. ISBN 0313306109. 
  3. Lee, Khoon Choy (1993). Diplomacy of a Tiny State. World Scientific. p. 9. ISBN 9810212194. 
  4. Laqueur, Walter (1976). Guerrilla Warfare: A Historical & Critical Study. Transaction Publishers. p. 218. ISBN 0765804069. 
  5. Nikolaos A. Stavrou (ed.), Mediterranean Security at the Crossroads: a Reader, p.193, Duke University Press, 1999 ISBN 0-8223-2459-8
  6. Vjekoslav Perica, Balkan Idols: Religion and Nationalism in Yugoslav States, p.103, Oxford University Press US, 2004 ISBN 0-19-517429-1
  7. Richard West, Tito and the Rise and Fall of Yugoslavia, p.211, Carroll & Graff, 1996 ISBN 0-7867-0332-6
    "In one of his talks with Church officials, Tito went so far as to speak of himself 'as a Croat and a Catholic', but this comment was cut out of the press reports on the orders of Kardelj."