ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ II

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ II

ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ II (25 ਅਕਤੂਬਰ, 1825 - 3 ਜੂਨ, 1899), ਜੋ ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ ਜੂਨੀਅਰ, ਯੂਅਰਜਰ, ਸਿਨ (ਜਰਮਨ: ਸੋਹਨ), ਜੋਹਾਨ ਬੈਪਟਿਸਟ ਸਟ੍ਰੌਸ, ਜੋਹਨਹਨ ਸਟ੍ਰਾਸ ਆਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਲਕੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਓਪਰਰੇਟਸ ਦਾ ਸੰਗੀਤ। ਉਸਨੇ 500 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਲਟੀਆਂ, ਪੋਲਕਾ, ਕਵਾਡਰੀਲੇਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਡਾਂਸ ਸੰਗੀਤ ਲਿਖੇ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਈ ਓਪਰਰੇਟਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੈਲੇ ਵੀ. ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ "ਵੋਲਟਜ ਕਿੰਗ" ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਯੇਨਾ ਵਿੱਚ ਵਾਲਟਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਜਿਆਦਾਤਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ।


ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ ਦੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਜੋਸੇਫ ਅਤੇ ਐਡੁਅਰਡ ਸਟ੍ਰਾਸ, ਜੋ ਵੀ ਹਲਕੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਬਣ ਗਏ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ ਦੇ ਕੁਝ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ "ਬਲੂ ਡੈਨਿਊਬ", "ਕਾਇਸਰ-ਵਾਲਜ਼ਰ" (ਸਮਰਾਟ ਵਾਲਟਜ਼), "ਟੇਲਸ ਫਾਰ ਦਿ ਵਿਯੇਨਾ ਵੁੱਡਜ਼", ਅਤੇ "ਟ੍ਰਿੱਟਸਚ-ਟ੍ਰਤਸ਼ਚ-ਪੋਲਕਾ" ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਉਸ ਦੇ ਓਪੇਰੇਟਸ ਵਿਚ, ਡੇ ਫਲੈਡਰਮਾਸ ਅਤੇ ਡੇਰ ਸ਼ੂਜ਼ੇਨਬਰਬਨ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਾਂਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦਜੋੜ[ਸੋਧੋ]

ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸਟਰਾਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਕਸਰ "ß" ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਟਰਾਸ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਲੰਬੇ "s" ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੋਲ "ਸ" (ਸਟ੍ਰਾਸ) ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਫਰਕਟਰ-æ ਐਟਿਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਇਕ ਬਦਲਵੇਂ ਰੂਪ ਸੀ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਸ਼ਾਨੀ" ਕਿਹਾ, ਜੋ ਇਤਾਲਵੀ "ਗਿਆਨੀ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ "ਜਿਓਵਾਨੀ" ਦਾ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਹੈ, "ਜੋਹਾਨ" ਦਾ ਇਟਾਲੀਅਨ ਬਰਾਬਰ ਹੈ.

ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ I, 1835 ਤੋਂ ਇੱਕ ਐਚਿੰਗ ਵਿਚ

ਸਟਰਾਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਕਤੂਬਰ 25, 1825 ਨੂੰ ਵਿਅਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੈਂਟ ਉੂਰਿਚ (ਆਧੁਨਿਕ ਨਿਉਬੂ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ), ਜੋ ਕਿ ਜੋਹਰਾਨ ਸਟ੍ਰਾਸ ਆਈ ਦੇ ਕੋਲ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦਾ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਹੰਗਰੀਅਨ ਯਹੂਦੀ ਸਨ- ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤੱਥ ਜਿਸਦਾ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਟਰਾਸ ਸੰਗੀਤ "ਇੰਨੇ ਜਰਮਨ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।[1] ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇ ਪਰ ਇਕ ਬੈਂਕਰ. ਫਿਰ ਵੀ, ਜੋਹਾਨ ਸਟਰਾਸ ਜੂਨੀਅਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਾਈਲਿਨਲਿਸਟ, ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਅਮਾਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਵਾਇਲਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਇਲਨ 'ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।[2] ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਟਰੌਸ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਨੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਸਟ੍ਰਾਸ ਸਿਰਫ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਵੇ।[3] ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਲਕਣ ਏਮੀਲੀ ਟ੍ਰਾਮਪਸ਼ ਲਈ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰੀਅਰ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾਵਾਨ ਸੀ।[4]

ਸਟਰਾਸ ਨੇ ਥੀਓਰੀਿਸਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜੋਚਿਮ ਹਾਫਮੈਨ ਨਾਲ ਕਾਊਂਪੁਆੰਟ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸੰਗੀਤ ਸਕੂਲ ਸੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਜੋਸਫ ਡਰੇਸਕਲਰ ਨੇ ਵੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਸੀ ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਟੂ ਕੌਮੀ ਰੈਜਿਸ ਟੂਗਲ ਔਬਰੈਮ (1844) ਸੀ. ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਾਇਲਨ ਵਾਈਲਿਨ ਅਧਿਆਪਕ, ਐਥਨ ਕੋਲਮਨ, ਜੋ ਵਿਏਨਾ ਕੋਰਟ ਓਪੇਰਾ ਦੇ ਬੈਲੇਟ ਰੈਪੇਟੀਟੁਰ ਸਨ, ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ. ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਉਸਨੇ ਵਿਨੀਅਨ ਅਥੌਸਲਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲੈਣ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।[5] ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੂਰ ਸਟੈਡ ਬੇਲਗ੍ਰੇਡ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਕੰਮ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕੀਤੀ।[2]Tu qui regis totum orbem

ਵਿਆਹ[ਸੋਧੋ]

1862 ਵਿਚ ਸਟ੍ਰਾਸ ਨੇ ਗਾਇਕ ਹੈਨਰੀਟਟਾ ਟ੍ਰੇਫਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ 1878 ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ।[6] ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ,[7]ਬਾਅਦ ਸਟਰਾਸ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰਾ Angelika Dittrich ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਡੀਟ੍ਰੀਚ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਰਾਏ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਤਭੇਦ, ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਿਨਾਉਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ.

ਸਟਰਾਸ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੁਆਰਾ ਤਲਾਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕੌਮੀਅਤ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 1887 ਵਿਚ ਸੈਕਸ-ਕੋਬਰਗ-ਗੋਥਾ ਦਾ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਿਆ.. ਸਟ੍ਰਾਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਅਡੇਲੇ ਡਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਟ ਵਿਚ ਦਿਲਾਸਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਅਗਸਤ 1887 ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਓਪਰਰੇਟਸ ਡੇਰ ਜਿਗੀਨੂਬਾਰਬਾਰਨ ਅਤੇ ਵਾਲਡਮੀਸਟਰ ਅਤੇ ਵਾਲਟਜ਼ " ਕਾਇਸਰ-ਵਾਲਜ਼ਰ "ਓ.ਪੀ. 437, "ਕਾਇਸਰ ਜੁਬਿਲਮ" ਓ.ਪੀ. 434, ਅਤੇ "ਕਲਿਗ ਗ੍ਰੇਟਲੇਨ" ਓ.ਪੀ. 462।

ਨੋਟਸ[ਸੋਧੋ]

  1. The story of the forgery in 1941 of the entry for the marriage of Johann Michael Strauss to Rosalia Buschin
  2. 2.0 2.1 Fantel 1972.
  3. Gartenberg (1974), p. 124
  4. Gartenberg (1974), p. 121
  5. Gartenberg (1974), p. 126
  6. "Strauss: Johann Strauss II". Grove Music Online. Retrieved September 28, 2008. 
  7. "Johann Strauss II 1825–1899); AUT". Classical Archives. Retrieved April 13, 2009.