ਪਿਡਾਰੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਪਿਡਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਪ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਪੰਥ[ਸੋਧੋ]

ਪਿਡਾਰੀ ਦਾ ਪੰਥ ਕਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਨਾਲ ਜੱਦੀ ਮਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਗਿਆ। ਪੰਥ ਨੂੰ ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੁਆਰਾ ਕੁਲੀਨ ਸਾਹਿਤ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੰਥ ਅੱਠਵੀਂ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਆਈਕਨੋਗ੍ਰਾਫੀ[ਸੋਧੋ]

ਇਸ ਪੇਂਡੂ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਕਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਕੱਪ, ਅੱਗ, ਫੰਦਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਵੀ ਸੱਪ ਬੰਨ੍ਹਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।[1]

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੇਂਡੂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਪੱਥਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਮਾ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਡਾਰੀ ਦਾ ਪਿਛੇਤਰ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ[ਸੋਧੋ]

  • Jordan, Michael, Encyclopedia of Gods, New York, Facts On File, Inc. 1993, p. 205