ਮੰਗੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਮੰਗੋਲੀਆ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਗੋਲੀਆਈ ਸਰਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਲ ਵਿਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਨੂੰਨ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰਜਿਸਟਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਵਿਤਕਰੇ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਖਬਰਾਂ ਆਈਆਂ ਹਨ।

ਧਾਰਮਿਕ ਜਨਸੰਖਿਆ[ਸੋਧੋ]

ਕਜ਼ਾਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਸਲੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 4 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਾਂਤ, ਬਯਾਨ-ਐਲਗੀ ਵਿਚ 85 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਕਜ਼ਾਖ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇਸਲਾਮੀ ਸਕੂਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਤੁਰਕ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ[ਸੋਧੋ]

ਸੰਵਿਧਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਲ ਵਿਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਨੂੰਨ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰੀਕਰਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹ ਭਾਰੂ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਵਿਧਾਨ ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਿਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈੱ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਾਦਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਰਜਿਸਟਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੋਈ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ ਸਨ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਅਵਧੀ ਦੌਰਾਨ ਪਾਦਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ. ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਧਾਰਮਿਕ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਲਾਣਬਾਤਰ ਵਿਚ ਬੋਧੀ ਲਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਇਕ ਸਕੂਲ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  • Cedendamba, S. (2003): Mongol uls dah' šašiny nöhcöl bajdal. Ulaanbaatar: Ulsyn ih surguul’.
  • Narantujaa, Danzan (2008): Religion in 20th Century Mongolia. XXX: Dr. Müller.
  • United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor. Mongolia: International Religious Freedom Report 2007. This article incorporates text from this source, which is in the public domain.