ਲੋਥਾ ਭਾਸ਼ਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਲੋਥਾ
ਜੱਦੀ ਬੁਲਾਰੇ ਨਾਗਾਲੈਂਡ, ਭਾਰਤ
ਇਲਾਕਾ ਪੱਛਮ-ਕੇਂਦਰੀ ਨਾਗਾਲੈਂਡ, ਵੋਖਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਨਸਲੀਅਤ ਲੋਥਾ ਨਾਗਾ
ਮੂਲ ਬੁਲਾਰੇ
170,000
ਭਾਸ਼ਾਈ ਪਰਿਵਾਰ
ਸੀਨੋ-ਤਿਬਤੀਅਨ
ਬੋਲੀ ਦਾ ਕੋਡ
ਆਈ.ਐਸ.ਓ 639-3 njh

ਲੋਥਾ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀਨੋ-ਤਿੱਬਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ-ਕੇਂਦਰੀ ਨਾਗਾਲੈਂਡ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਲਗਭਗ 166,000 ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵੋਖਾ (ਰਾਜਧਾਨੀ ਵੋਖਾ) ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪੰਗਤੀ, ਮਰਾਜੂ (ਮੇਰਾਪਨੀ), ਇੰਗਲਾਨ, ਬਾਗ਼ਟੀ (ਪੱਕਤੀ) ਅਤੇ ਹੋਰ 114 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਨਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਬਦਲਵੇਂ ਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਿਮਾ, ਚੋਈਮੀ, ਹਲੋਤਾ, ਕਓਂਗ, ਲੋਹਾਤਾ, ਲੋਥਾ, ਲੂਥਾ, ਮਿਕਲਾਈ, ਸਿਦੀਰ ਅਤੇ ਟੀਸਨਟੀਸੀ (ਐਥਨੋਲੋਗੂ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਉਪਭਾਸ਼ਾ[ਸੋਧੋ]

ਐਥਨਲੋਗੁ ਲੋਥਾ ਦੀਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ।

  • ਲਾਇਵ
  • ਸੋਂਟਸੂ
  • ਨਦ੍ਰੇਨਗ
  • ਯੋਂਗ
  • ਕਯੋ
  • ਕਯੋਂ
  • ਕਯੂ

ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਰਵੇਖਣ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ[1], ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਾਰਜ ਅਬਰਾਹਮ ਗਰੀਅਰਸਨ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਈ ਨਾਗਾ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ: ਪੱਛਮੀ ਨਾਗਾ, ਪੂਰਬੀ ਨਾਗਾ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਨਾਗਾ।[2]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Linguistic Survey of India". Wikipedia (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). 2017-01-21. 
  2. Kumar, Braj Bihari (2005-01-01). Naga Identity (in ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ). Concept Publishing Company. ISBN 9788180691928. 

ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ[ਸੋਧੋ]