ਸ਼ਾਮੀਮ ਬਾਨੋ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਸ਼ਮੀਮ ਬਾਨੋ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ 'ਸ਼ਮੀਮ' ਜਾਂ 'ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਸ਼ਮੀਮ ਬੰਨੋ ਬੇਗਮ '' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), (1 914-1984), ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ 'ਜਵਾਰ ਭਾਵ' (19 44 ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ) 'ਚ ਦਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸੀ।[1] ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਨਵਰ ਕਮਲ ਪਾਸ਼ਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਕੀਮ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ੁਜਾ ਦੀ ਨੂੰਹ ਜਵਾਈ ਸੀ। 

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਸ਼ਮੀਮ ਬਾਨੋ, ਜਾਂ ਸ਼ਮੀਮ ਬਾਨੋ ਬੇਗਮ ਦਾ ਜਨਮ 1 914 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਸ਼ਤੂਨ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਹੁਪੱਖੀ ਸੰਪਤੀ ਵੇਚ ਕੇ ਲਾਹੌਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੰਬਈ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ) ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।[2] 

ਕੈਰੀਅਰ[ਸੋਧੋ]

ਸ਼ਮੀਮ 1940ਵਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਸਤਨ ਸਫਲ ਭਾਰਤੀ ਨਾਇਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਭਿਨੇਤਰੀ/ਗਾਇਕਾ ਖੁਰਸ਼ੀਦ ਬਾਨੋ ਬੇਗਮ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੀਨਾ ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸੀ। ਅੱਜ, ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਿਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ "ਜਵਾਰ ਭਾਟਾ" (1944) ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਸਟਾਰ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1930 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਿਨੇ ਦੀ "ਬਾਗੀ" (1939) ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਣਜੀਤ ਮੂਵੀਓਟੋਨ ਦੀ ਅਰਮਾਨ (1942) ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਾਹੂ ਦਾ ਸਿੰਦੂਰ (1947) ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹਿੰਦੂ ਵਿਧਵਾ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਸੀ। ਮਹਿਮਾਨ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਪਿਹਲ ਆਪ ਉਸ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਸਨ।

1947 ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀਦਾ (1949) ਸਮੇਤ ਕੁਝ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਿਲੀਪ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਸੀਰ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਦੋ ਆਂਸੂ (1949-50) ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਗਈ ਜੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਹਿੱਟ ਉਰਦੂ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣ ਗਈ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਆਂਸੂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ/ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਨਵਰ ਕਮਲ ਪਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਅਨੰਦ ਲਈ ਸੁਲਝਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 1984 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਵਿਖੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਈ।

ਨੋਟਸ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. "Shamim". Cineplot Encyclopedia. 27 May 2011. Retrieved 7 February 2016. 
  2. Anwar Kamal Pasha, Interview The Pakistan Times, 5 June 1981