ਸਾਨ ਪੇਦਰੋ ਦੇ ਨੋਰਾ ਗਿਰਜਾਘਰ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਗੁਣਕ: Coordinates: Unknown argument format
{{#coordinates:}}: invalid longitude

ਸਾਨ ਪੇਦਰੋ ਦੇ ਨੋਰਾ ਗਿਰਜਾਘਰ
Iglesia de San Pedro de Nora (ਸਪੇਨੀ)
ਬੁਨਿਆਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਸਥਿੱਤੀ ਸਪੇਨ ਓਵੀਦੋ, ਸਪੇਨ
ਭੂਗੋਲਿਕ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟ ਸਿਸਟਮ 43°22′9″N 5°57′42.9″W / 43.36917°N 5.961917°W / 43.36917; -5.961917
ਇਲਹਾਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ
ਸੂਬਾ ਅਸਤੁਰੀਆਸ
ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਰੁਤਬਾ ਗਿਰਜਾਘਰ
ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਵੇਰਵਾ
ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਟਾਈਪ ਗਿਰਜਾਘਰ
Architectural style ਪੂਰਵ ਰੋਮਾਨੈਸਕ ਕਲਾ
ਮੁਕੰਮਲ 9ਵੀਂ ਸਦੀ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੇਰਵੇ
ਲੰਬਾਈ 18 ਮੀਟਰs (59 ਫ਼ੁੱਟ)
ਚੌੜਾਈ 13 ਮੀਟਰs (43 ਫ਼ੁੱਟ)

ਨੋਰਾ ਦਾ ਸੰਤ ਪੀਟਰ (ਸਪੇਨੀ ਭਾਸ਼ਾ: Iglesia de San Pedro de Nora) ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰਵ ਰੋਮਾਨਿਸਕਿਊ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਰੇਗੁਰਾਸ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਸਮੁਦਾਇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਨੋਰਾ ਨਦੀ ਕੋਲ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਓਵੀਦੋ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦਾ ਪਤਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਸਤੂਰੀਆ ਦੇ ਅਲਫੋਨਸੋ ਤੀਜੇ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾ ਤੋਂ ਲੱਗਿਆ। ਇਹ ਗਿਰਜਾਘਰ ਸਾਨ ਜੁਲਿਆ ਦੇ ਲੋਸ ਪ੍ਰਾਦੋਸ ਗਿਰਜਾਘਰ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪਤਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਅਸਤੂਰੀਆ ਦੇ ਅਲਫੋਨਸੋ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਇਆ। ਇਸਨੂੰ 1931 ਵਿੱਚ ਕੌਮੀ ਸਮਾਰਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਇਆ। ਇਹ ਗਿਰਜਾਘਰ 1936 ਈ. ਵਿੱਚ ਸਪੇਨੀ ਘਰੇਲੂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਇਆ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਮੁੜ ਉਸਾਰੀ ਲੁਇਸ ਮੇਨਦੇਜ਼ ਪਿਦਲ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ।

ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ[ਸੋਧੋ]

ਇਸ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਲਾ ਸਾਨ ਜੁਲਿਆ ਦੇ ਲੋਸ ਪਰਾਦੋਸ ਗਿਰਜਾਘਰ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤਿਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਇਆ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਵਾਧਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਗਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੋਰ ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇਸ ਦੇ ਵਾਧਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਮਰੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ ਟਾਵਰ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਅਸਲੀ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੁਇਸ ਮੇਨਦੇਜ਼ ਪਿਦਲ ਨੇ ਪੂਰਵ ਰੋਮਾਨਿਸਕਿਊ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਇਆ।

ਗੈਲਰੀ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

ਕਿਤਾਬ ਸੂਚੀ[ਸੋਧੋ]

  • Achim Arbeiter, Sabine Noack-Haley: Christliche Denkmäler des frühen Mittelalters vom 8. bis ins 11. Jahrhundert. Mainz 1999, S. 135−137, ISBN 3-8053-2312-3
  • Lorenzo Arias Páramo: Guía del Arte Prerrománico Asturiano. 2. Auflage, Gijón 1999, S. 38−39, ISBN 84-95178-20-6
  • Jaime Cobreros: Guía del Prerrománico en España. Madrid 2006, S. 91−92, ISBN 84-9776-215-0
  • Jacques Fontaine: L’Art Préroman Hispanique. Bd. 1, La Pierre-qui-Vire (Zodiaque) 2. Auflage 1973, S. 402−403