60 ਮਿੰਟ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

60 ਮਿੰਟ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: 60 Minutes) ਇਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਚਾਰ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਹੈ ਜੋ ਸੀ.ਬੀ.ਐਸ. ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਨੈਟਵਰਕ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 1968 ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਡੌਨ ਹੇਵਿਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਰਿਪੋਰਟਰ-ਸੈਂਟਰਡ ਜਾਂਚ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। 2002 ਵਿੱਚ, 60 ਮਿੰਟ ਨੂੰ ਟੀਵੀ ਗਾਈਡ ਦੇ 50 ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ 6ਵਾਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,[1] ਅਤੇ 2013 ਵਿੱਚ ਇਹ ਟੀਵੀ ਗਾਈਡ ਦੇ 60 ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਲ ਟਾਈਮ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ 24ਵੇਂ ਰੈਂਕ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[2] ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਅਮਰੀਕੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ" ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ "ਕਿਹਾ ਹੈ।[3]

ਸੀਜ਼ਨ 50ਵਾਂ 24 ਸਤੰਬਰ 2017 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਹ 51ਵੇਂ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਰੀਨਿਊ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਬ੍ਰੌਡਕਾਸਟ ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਫਾਰਮੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ W5 ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੋਜੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਪਾਇਨੀਅਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਇੰਟਰਵਿਊ, ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਕੈਮਰੇ, ਅਤੇ "ਗੋਚਾ ਪੱਤਰਕਾਰੀ" ਘਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਖੋਜੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਕਨੇਡਾ ਵਿਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ।[4]

ਫਾਰਮੈਟ[ਸੋਧੋ]

ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਗਰਾਫਿਕਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ 60 ਮਿੰਟ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਲੰਬੀ-ਫਾਰਮ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਵਪਾਰਕ ਬ੍ਰੇਕ ਹੈ ਹਰ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਬੈਕਡ੍ਰੌਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਪੰਨੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰੋਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਾਂਚ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੁਕਾਬਲੇ 20/20 ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, 60 ਮਿੰਟ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੈਮਰੇ 'ਤੇ ਹੋਰ 60 ਮਿੰਟ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨਾਲ (ਜਾਂ ਬੋਲਦੇ) ਸਕ੍ਰੀਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਤ੍ਰਿਏਕਤਾ ਦਾ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਰਥ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਟੋਨ[ਸੋਧੋ]

60 ਮਿੰਟ, ਐਡੀਡੇਰ ਆਰ ਮਿਰੋ (ਇੱਕ ਸ਼ੋਅ ਜਿਸ ਲਈ ਹੈਵਿਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ) ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਮੁਰਰੋ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪਰੋਫਾਈਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ 1950 ਦੇ ਸੀਬੀਐਸ ਸੀਰੀਜ਼ ਸੀਜ਼ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰੋਬਾਇੰਗ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਹੈਵਿਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ, 60 ਮਿੰਟ "ਹਾਇਰ ਮੁਰਰੋ" ਅਤੇ "ਲੋਵਰ ਮੁਰਰੋ" ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।[5]

ਵੈਬ ਸਮੱਗਰੀ[ਸੋਧੋ]

60 ਮਿੰਟ ਦੇ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਲਿੱਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।

ਸਤੰਬਰ 2010 ਵਿਚ, ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੇ "60 ਮਿੰਟ ਓਵਰਟਾਈਮ" ਨਾਮਕ ਇਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਮਾਨਤਾ[ਸੋਧੋ]

ਐਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ[ਸੋਧੋ]

26 ਜੂਨ, 2017 ਤਕ, 60 ਮਿੰਟ ਨੇ ਕੁੱਲ 138 ਐਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ, ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਜੋ ਕਿ ਯੂ.ਐਸ. ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਇਯਮਟਾਈਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ।[6]

ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ "ਆਲ ਇਨ ਫੈਮਲੀ", ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਿਲਟਰੀ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਦਸਲੂਕੀ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਂਚ ਸਮੇਤ ਸੈਕਟਰਾਂ ਲਈ 20 ਪੀਬੌਡੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ; "ਸੀਆਈਏ ਦੇ ਕੋਕੇਨ", ਜਿਸ ਨੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਵਿਚ ਸੀਆਈਏ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ; "ਦੋਸਤਾਨਾ ਅੱਗ", ਖਾੜੀ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦੋਸਤਾਨਾ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ; 2006 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੈਂਪਸ ਲੈਕਰੋਸ ਟੀਮ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਂਚ, "ਡੂਕੇ ਰੇਪ ਕੇਸ"; ਅਤੇ "ਹਦੀਤਾ ਵਿਚ ਕਤਲਾਂ", ਯੂ. ਐੱਸ. ਮਰੀਨ ਦੁਆਰਾ ਇਰਾਕੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਜਾਂਚ।[7]

ਹੋਰ ਪੁਰਸਕਾਰ[ਸੋਧੋ]

ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਜੋਗ "ਓਸਪੇਰੀ" ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸਥਾਰ ਪੂਰਵਕ ਰਿਪੋਰਟਰ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਮੈਡਲ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ V-22 ਓਸਪੇਵ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੂ ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ ਹੈ।

NSA ਰਿਪੋਰਟ[ਸੋਧੋ]

15 ਦਸੰਬਰ 2013 ਨੂੰ, 60 ਮਿੰਟ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਏਜੰਸੀ (ਐਨਐਸਏ) 'ਤੇ ਇਕ ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਝੂਠੀ ਅਤੇ "ਪਫ਼ ਟੁਕੜੇ" ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਜੌਨ ਮਿਲਰ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਇਕ ਵਾਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Bootie Cosgrove-Mather (April 26, 2002). "TV Guide Names Top 50 Shows". CBS News. Associated Press. Retrieved March 29, 2012. 
  2. TV Guide Magazine's 60 Best Series of All Time
  3. Bill Carter; Michael S. Schmidt (November 8, 2013). "CBS Correspondent Apologizes for Report on Benghazi Attack". The New York Times. 
  4. ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ:Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named '70s
  5. Potter, Deborah (October 2008). "What Would Murrow Do?". American Journalism Review. Phillip Merrill College of Journalism. Retrieved January 18, 2017. 
  6. "About Us - 60 Minutes". CBS News. Retrieved August 22, 2017. 
  7. Wes Unruh. "60 Minutes' History of Peabody Awards". Peabody Awards.