ਅਦੀ ਭਾਸ਼ਾ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਅਦੀ
ਅਬੋਰ
ਲਹੋਬਾ
ਜੱਦੀ ਬੁਲਾਰੇ ਭਾਰਤ
ਇਲਾਕਾ ਅਰੁਨਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਅਸਮ
ਨਸਲੀਅਤ ਅਦੀ ਲੋਕ
ਮੂਲ ਬੁਲਾਰੇ
ਅਨਜਾਣ; 1,00,000 ਬੋਕਾਰ, ਬੋਰੀ, ਰਾਮੋ ਦੇ ਨਾਲ
ਭਾਸ਼ਾਈ ਪਰਿਵਾਰ
ਸੀਨੋ-ਤਿਬਤੀਅਨ
ਉੱਪ-ਬੋਲੀਆਂ
ਪਦਮ
ਸ਼ੀਮੋਂਗ
ਮਿਸ਼ਿੰਗ (ਪਲੇਨਸ ਮੀਰੀ)
ਪਸੀ
ਲਿਖਤੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲਾਤੀਨੀ
ਬੋਲੀ ਦਾ ਕੋਡ
ਆਈ.ਐਸ.ਓ 639-3 ਅਦੀ

ਅਦੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਬੋਰ (ਅਭੋਰਾਹ, ਅਬੋਰ-ਮੀਰੀ) ਅਤੇ ਲੋhਬੋ (ਲਹੋ-pa, ਲੂਓਬਾ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਤਾਨੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੀਨੋ-ਤਿਬਤੀਅਨ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ[ਸੋਧੋ]

ਅਦੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਉਪ-ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਦਮ, ਮਿਨਯਾਂਗ, ਸ਼ਿਮੋਂਗ, ਮਾਈਸਿੰਗ (ਏ.ਕੇ.ਏ. ਪਲੇਨਸ ਮੀਰੀ) ਅਤੇ ਪਸੀ।

ਸਕਾਰਲਸ਼ਿਪ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਅਦੀ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ 1900 ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ, ਜੇ.ਐਚ. ਲੋਰੈਨ ਅਤੇ ਐੱਫ.ਡਬਲਯੂ. ਸੇਵਿਗੇ ਨੇ 1906 ਵਿੱਚ ਮੁੱਪਕ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਅਤਸੋਂਗ ਪਰਟਿਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਅਦੀ ਲਿਪੀ ਦਾ ਪਿਤਾਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ[1] , ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਬੋਰ-ਮੀਰੀ ਡਿਕਸ਼ਨਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।[2]

ਸਿੱਖਿਆ[ਸੋਧੋ]

ਅਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੀਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਦੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਦਬਦਬੇ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।[3]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. [1]
  2. Lorrain, J. H. (reprinted 1995). A dictionary of the Abor-Miri language. Mittal Publications.
  3. Arunachal to Preserve ‘Dying’ Local Dialects - North East Today

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ[ਸੋਧੋ]

  • Lalrempuii, C. (2011). "Morphology of the Adi language of Arunachal Pradesh" (Doctoral dissertation).
  • Nyori, T. (1988). Origin of the name'Abor'/'Adi'. In Proceedings of North East India History Association (Vol. 9, p. 95). The Association.

ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂ[ਸੋਧੋ]