ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਚੀਨ ਵਿਚ ਸਿੱਖਿਆ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਜਨਤਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਕੂਲ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 12 ਤੋਂ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੌਰਾਨ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੇ ਜੂਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਦੇ ਹਨ।ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਖਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ ਹੈ।

ਚੀਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। 2013 ਤੱਕ, ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਚੀਨ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਸ਼ ਸੀ। 2018 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿਖਰ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜਾ ਥਾਂ ਹੈ।.[1]

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ (1966-76) ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੀਨ ਵਿਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ । [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] 1985 ਵਿੱਚ, ਕੌਮੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਚੀਨੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ "ਵਿਦਿਅਕ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ" ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ।  ਪਰ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਵਾਦ ਅਕਸਰ ਅਸੰਗਤ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਕਦਮ (1958-60) ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਮੂਵਮੈਂਟ (1962-65) ਨੇ ਵਰਕਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਢਾਂਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਜੜ੍ਹ ਆਧਾਰਿਤ ਅਕਾਦਮਿਕ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਇੱਕ ਪੁਲ 'ਤੇ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸਮੀਕਰਣ ਬੀਜਿੰਗ .

ਇਤਿਹਾਸ[ਸੋਧੋ]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

Citations[ਸੋਧੋ]