ਜੌਹਨ ਬੈਰੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਜੌਹਨ ਬੈਰੀ ਪ੍ਰੈਂਡਰਗੈਸਟ (3 ਨਵੰਬਰ 1933 - 30 ਜਨਵਰੀ 2011)[1][2] ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ (ਕਮਪੋਜ਼ਰ) ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸੰਚਾਲਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1963 ਅਤੇ 1987 ਦਰਮਿਆਨ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਂਡ ਦੀਆਂ 11 ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਸਕੋਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਲੜੀਵਾਰ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ''ਜੇਮਜ਼ ਬਾਂਡ ਥੀਮ'' ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, 1962 ਦੇ ਉਸਨੇ ਗ੍ਰੈਮੀ- ਅਤੇ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਸਕੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਸ ਵਿਦ ਵੁਲਵਜ਼ ਅਤੇ ਆਊਟ ਆਫ ਅਫਰੀਕਾ, ਅਤੇ 50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਪੰਥ ਦੀ ਲੜੀ ' ਦਿ ਪਰਸੀਅਡਰਜ਼' ਦਾ ਥੀਮ ਲਿਖਿਆ। 1999 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਓਬੀਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਬੈਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਬਿਤਾਏ। ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੇਵਾ ਦੌਰਾਨ, ਬੈਰੀ ਨੇ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਜਾਉਣਾ ਸਿੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1957 ਵਿਚ, ਜੋਨ ਬੈਰੀ ਸੇਵਿਨ, ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਬੈਂਡ ਬਣਾਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, 1958 ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਡੈਬਟ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਂਡ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜੋ ਮੌਂਟੀ ਨੌਰਮਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਂਡ ਲਈ ਇੱਕ ਥੀਮ ਤੋਂ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸਨ। ਇਸਨੇ ਬੈਰੀ ਅਤੇ ਈਨ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸਾਂਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; ਦੋ ਬੋਰਨ ਫ੍ਰੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਕ ਦਿ ਲਾਇਨ ਇਨ ਵਿੰਟਰ (ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਰਬੋਤਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬਾਫਟਾ ਐਵਾਰਡ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ), ਡਾਂਸ ਵਿਦ ਵੁਲਵਜ਼ ਅਤੇ ਆਊਟ ਆਫ ਅਫਰੀਕਾ (ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤੇ)। ਉਸਨੇ ਦਸ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ 1986 ਵਿੱਚ ਆਫ ਅਫਰੀਕਾ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਸਲ ਸਕੋਰ ਲਈ ਜਿੱਤੀ। ਬੈਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਖਰੀ ਸਕੋਰ 2001 ਵਿੱਚ, ਐਨਿਗਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਸਫਲ ਐਲਬਮ ਈਟਰਨਲ ਈਕੋਜ਼ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਲਾਈਵ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡੌਨ ਬਲੈਕ ਦੇ ਨਾਲ 2004 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਬ੍ਰਾਈਟਨ ਰਾਕ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਹਿ-ਲਿਖਤ ਦਿੱਤੀ। 2001 ਵਿੱਚ, ਬੈਰੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਗੀਤਕਾਰਾਂ, ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਫੈਲੋ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ, 2005 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਫਿਲਮ ਐਂਡ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਆਰਟਸ ਦਾ ਫੇਲੋ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਬੈਰੀ ਦਾ ਚਾਰ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਉਹ 1975 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ 2011 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਉਥੇ ਰਹੇ।

ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ[ਸੋਧੋ]

ਸੰਨ 1999 ਵਿੱਚ ਬੈਰੀ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਐਂਪਾਇਰ (ਓ.ਬੀ.ਈ.) ਦੇ ਆਰਡਰ ਦਾ ਆਡਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 2005 ਵਿੱਚ ਬਾਫਟਾ ਅਕੈਡਮੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।[3][4] 2005 ਵਿੱਚ, ਅਮੈਰੀਕਨ ਫਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੇ ਬੈਰੀ ਦੇ ਸਕੋਰ ਨੂੰ ਆਊਟ ਆਫ ਅਫਰੀਕਾ ਨੰਬਰ 15 ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸਕੋਰ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।[5]

ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ

  • ਮਿਡਨਾਈਟ ਕਾਓਬੌਏ ਲਈ 1969 ਸਰਬੋਤਮ ਇੰਸਟ੍ਰੂਮੈਂਟਲ ਥੀਮ[6]
  • 1985 ਬੈਸਟ ਜਾਜ਼ ਇੰਸਟਰੂਮੈਂਟਲ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ, ਕਾਟਨ ਕਲੱਬ ਲਈ ਵੱਡਾ ਬੈਂਡ
  • 1985 ਆਊਟ ਆਫ ਅਫਰੀਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇੰਸਟ੍ਰੂਮੈਂਟਲ ਰਚਨਾ
  • 1991 ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਇੰਸਟ੍ਰੂਮੈਂਟਲ ਰਚਨਾ

ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ

  • ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਏਲੀਜ਼ਾਬੇਥ ਟੇਲਰ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਈ ਅਸਲ ਸੰਗੀਤ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ 1964 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ (ਇੱਕ 1963 ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼)[7]
  • ਐਲੇਨੋਰ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਲਈ 1977 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ (ਡਰਾਮੇਟਿਕ ਅੰਡਰਸਕੋਰ) ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ

ਗੋਲਡਨ ਰਸਬੇਰੀ ਅਵਾਰਡ

  • 1981 ਦੀ ਲੈਜੰਡ ਆਫ਼ ਦਿ ਲੋਨ ਰੇਂਜਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਖਰਾਬ ਸੰਗੀਤਕ ਸਕੋਰ

ਮੈਕਸ ਸਟੀਨਰ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ (ਵਿਯੇਨ ਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ)

ਵਰਲਡ ਸਾਉਂਡਟ੍ਰੈਕ ਅਕੈਡਮੀ ਦਾ ਲਾਇਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ (ਘੈਂਟ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

  • 2010

2011 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।

ਬੈਰੀ ਨੂੰ 1998 ਵਿੱਚ ਸੋਨਗ੍ਰਾਈਟਰਜ਼ ਹਾੱਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[8]

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. The Sunday Times Magazine (London). 18 December 2011. p. 64.
  2. "'James Bond Theme' composer John Barry dies of heart attack". One India. 1 February 2010. Archived from the original on 18 February 2013. Retrieved 1 February 2010. 
  3. "Bond composer John Barry dies aged 77". BBC. 31 January 2011. Retrieved 2 February 2011. 
  4. John Barry: A Sixties Theme
  5. "John Barry: 15 facts about the great composer". Classic FM. Retrieved 21 June 2015. 
  6. "Past Winners Search – John Barry". Grammy.com. 1 February 2011. Retrieved 1 February 2011. 
  7. "Primetime Emmy Award Database". Emmys.com. Retrieved 1 February 2011. 
  8. 8.0 8.1 "John Barry". The Daily Telegraph. London. 31 January 2011. Retrieved 1 February 2011.