ਬਿੰਗ ਕਰੌਸਬੀ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਹੈਰੋਲਡ ਲਿੱਲੀਸ "ਬਿੰਗ" ਕਰੌਸਬੀ ਜੂਨੀਅਰ (ਮਈ 3, 1903 - 14 ਅਕਤੂਬਰ, 1977)[1][2] ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ, ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ।[3] ਪਹਿਲਾ ਮਲਟੀਮੀਡੀਆ ਸਟਾਰ, ਕਰੌਸਬੀ 1931 ਤੋਂ 1954 ਤੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਕਰੀ, ਰੇਡੀਓ ਰੇਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਦੀ ਕਮਾਈ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੈਰੀਅਰ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਨਵੀਨਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਗੂੜ੍ਹਾ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰੀ ਕੋਮੋ,[4] ਫ੍ਰੈਂਕ ਸਿਨਟਰਾ, ਡਿਕ ਹੇਮੇਸ ਅਤੇ ਡੀਨ ਮਾਰਟਿਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨਯਾਂਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨੋਬਲ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ[5] 1948 ਵਿਚ, ਅਮਰੀਕੀ ਪੋਲ ਨੇ ਜੈਕੀ ਰੌਬਿਨਸਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਪਿਯੂਸ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਉਸਨੂੰ "ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੀਵਿਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਆਦਮੀ" ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।[6] 1948 ਵਿਚ ਵੀ, ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਡਾਈਜੈਸਟ ਨੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਾਂ ਨੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਰੇਡੀਓ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ 80,000 ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੇ ਹਨ।

ਕ੍ਰੌਸਬੀ ਨੇ 1944 ਦੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ "ਗੋਇੰਗ ਮਾਈ ਵੇਅ" ਵਿਚ ਫਾਦਰ ਚੱਕ ਓ'ਮੈਲੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦਾ ਆਸਕਰ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਇੰਗ੍ਰਿਡ ਬਰਗਮੈਨ ਦੇ ਉਲਟ "ਦ ਬੈੱਲਜ਼ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਮੈਰੀ" ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਇਕੋ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਦੋ ਅਭਿਨੇਤਾ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਸੀ। 1963 ਵਿਚ, ਕਰਾਸਬੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਗ੍ਰੈਮੀ ਗਲੋਬਲ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ[7] ਉਹ 33 ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਾਕ ਆਫ਼ ਫੇਮ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਤਾਰੇ ਹਨ,[8] ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰਜ਼, ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਆਡੀਓ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿਚ।[9] ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋਸਤ ਬੌਬ ਹੋਪ ਨਾਲ 1940 ਤੋਂ 1962 ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਰੋਡ ਟੂ ... ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਕਰੌਸਬੀ ਨੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੀ ਰੀਲ-ਟੂ-ਰੀਲ ਟੇਪ ਰਿਕਾਰਡਰ ਜੋਨ ਟੀ. ਮੁਲਿਨ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰੀਕਾ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕਾੱਪੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਐਮਪੈਕਸ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ 50,000 ਡਾਲਰ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਏਬੀਸੀ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਟੇਪ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੇਡੀਓ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਪਾਰਕ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਬਕੀ ਟੇਪ ਤੇ ਮਾਹਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਕਲਾਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਦੁਆਰਾ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ ਸੰਦਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ (ਸੰਪਾਦਨ, ਰੀਟੇਕਿੰਗ, ਰਿਹਰਸਲ, ਟਾਈਮ ਸ਼ਿਫਿੰਗ) ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਜੋ ਇੱਕ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਮਿਆਰ ਬਣ ਗਿਆ।[10] ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਡੀਓ ਟੇਪ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਵੀਡੀਓ ਟੇਪ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਖਰੀਦੀਆਂ, ਰੇਸ ਘੋੜੇ ਨਸਲ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਪਾਇਰੇਟਸ ਬੇਸਬਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਸਹਿ-ਮਲਕੀਅਤ ਕੀਤੀ।

ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ[ਸੋਧੋ]

ਬ੍ਰਾਈਟਨ ਸੈਂਟਰ ਫੋਅਰ ਵਿਚ ਯਾਦਗਾਰੀ ਤਖ਼ਤੀ

13 ਅਕਤੂਬਰ, 1977 ਨੂੰ, ਕ੍ਰਾਸਬੀ ਗੋਲਫ ਖੇਡਣ ਅਤੇ ਪਾਰਟ੍ਰਿਜ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਲੇ ਸਪੇਨ ਗਿਆ।[11] 14 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਮੈਡਰਿਡ ਦੇ ਲਾ ਲਾ ਮੋਰਾਲੇਜਾ ਗੋਲਫ ਕੋਰਸ ਵਿਖੇ ਕ੍ਰਾਸਬੀ ਨੇ ਗੋਲਫ ਦੇ 18 ਛੇਕ ਖੇਡੇ। ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਚੈਂਪੀਅਨ ਮੈਨੁਅਲ ਪੀਏਰੋ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀਸਰ ਡੀ ਜ਼ੁਲੂਟੀਆ ਅਤੇ ਵੈਲੇਨਟੈਨ ਬੈਰੀਓਸ ਸਨ। ਬੈਰੀਓਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰੌਸਬੀ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਵਾਰ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।[12] ਕਰੌਸਬੀ, ਜਿਸ ਦੇ 13 ਅਪਾਹਜ ਸਨ, ਇਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਰੌਸਬੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਾਰਟੀ ਵਾਪਸ ਕਲੱਬ ਹਾਊਸ ਵੱਲ ਗਈ, ਕਰੌਸਬੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਗੋਲਫ, ਫੇਲਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖੇਡ ਸੀ।" ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਬਦ ਕਥਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਨ, "ਇਹ ਗੋਲਫ, ਫੇਲਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਖੇਡ ਸੀ" ਅਤੇ ਫਿਰ "ਆਓ ਇੱਕ ਕੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।"[13] ਲਗਭਗ 6:30 ਵਜੇ ਦੁਪਹਿਰ, ਕਰੌਸਬੀ ਕਲੱਬ ਹਾਊਸ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਤੋਂ 20 ਗਜ਼ ਦੇ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਕ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[14] ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਵਿਚ, ਹਾਊਸ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨ ਡਾ. ਲਾਇਸੇਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਰੀਨਾ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦਾ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਕ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 18 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ, ਵੈਸਟਵੁੱਡ ਦੇ ਸੇਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਵਿਖੇ ਇਕ ਨਿੱਜੀ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ,[15] ਕ੍ਰਾਸਬੀ ਨੂੰ ਕੈਲਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਕੁਲਵਰ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਕਰਾਸ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[16] ਉਸਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਗੋਲਫ ਕੋਰਸ 'ਤੇ ਇਕ ਤਖ਼ਤੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Giddins, Gary (2001). Bing Crosby: A Pocketful of Dreams (1 ed.). Little, Brown. pp. 30–31. ISBN 0-316-88188-0. 
  2. "Bing Crosby – Hollywood Star Walk". 
  3. Young, Larry (October 15, 1977). "Bing Crosby dies of heart attack". Spokesman-Review. p. 1. 
  4. Gilliland 1994.
  5. Giddins, Gary (2018). Bing Crosby – Swinging on a Star – The War Years 1940–1946. New York: Little, Brown & Co. p. 546. ISBN 978-0-316-88792-2. 
  6. Hoffman, Dr. Frank. "Crooner". Archived from the original on March 11, 2007. Retrieved December 29, 2006. 
  7. Tapley, Krostopher (December 10, 2015). "Sylvester Stallone Could Join Exclusive Oscar Company with 'Creed' Nomination". Variety. Retrieved February 29, 2016. 
  8. "About - Hollywood Star Walk - Los Angeles Times". Projects.latimes.com. 
  9. "Bing Crosby | Hollywood Walk of Fame". Walkoffame.com. 
  10. "Engineering and Technology History Wiki". Ethw.org. Retrieved January 19, 2019. 
  11. Van Beek, Greg (2001). "Bing Crosby: The Final Round". Bingang. Club Crosby (Summer 2001): 6–10. Archived from the original on May 12, 2014. Retrieved May 9, 2014. 
  12. Thomas, 1977, p. 86–87.
  13. Sheridan, Peter (6 May 2016). "Nathaniel Crosby: My dad Bing Crosby was no monster". Daily Express. Express Newspapers. Retrieved 5 February 2019. 
  14. West, Richard; Thackrey, Jr., Ted (1977-10-15). "From the Archives: Bing Crosby Dies at 73 on Golf Course". Los Angeles Times. 
  15. Smith, Jim (October 19, 1977). "Memorial Rites Held for city favorite, Bing Crosby". The Spokesman Review. Retrieved May 9, 2014. 
  16. Clooney, Rosemary (1977). This for Remembrance: The Autobiography of Rosemary Clooney. Playboy Press. pp. 244–248. ISBN 978-0-671-16976-3.