ਬੈਨ ਹੋਗਨ

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਅਜ਼ਾਦ ਗਿਆਨਕੋਸ਼ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search

ਵਿਲਿਅਮ ਬੈਨ ਹੋਗਨ (13 ਅਗਸਤ, 1912 - 25 ਜੁਲਾਈ 1997) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਗੋਲਫ਼ਰ ਸੀ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਖੇਡ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਿਡਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1] ਉਹ ਸੈਮ ਸਨੇਡ ਅਤੇ ਬਾਇਰੋਨ ਨੇਲਸਨ ਕੋਲ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਗੋਲਫ ਖਿਡਾਰੀ ਸਨ। ਹੋਗਨ ਗੋਲਫ ਸਵਿੰਗ ਥਿਊਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਬਾੱਲ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਯੋਗਤਾ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਉਸ ਦੇ ਨੌ ਕਰੀਅਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁੱਖ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਗੈਰੀ ਪਲੇਅਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਜੈਕ ਨਿਕਲਾਊਸ (18), ਟਾਈਗਰ ਵੁਡਸ (14) ਅਤੇ ਵਾਲਟਰ ਹੇਗਨ (11) ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਸਟਰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ, ਦਿ ਓਪਨ (ਇਕ ਵਾਰ ਖੇਡਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ), ਯੂਐਸ ਓਪਨ ਅਤੇ ਪੀਜੀਏ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਗੌਲਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਹੋਰ ਚਾਰ ਨੱਕਲਊਸ, ਵੁੱਡਜ਼, ਪਲੇਅਰ, ਅਤੇ ਜੈਨ ਸਾਰਜ਼ੇਨ ਹਨ।

ਹੋਗਨ ਦੀ ਗੋਲਫ ਸਵਿੰਗ[ਸੋਧੋ]

ਬੈਨ ਹੋਗਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੋਲਫ ਸਟਰਾਈਕਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਗੋਲਫ ਖੇਡਿਆ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ 64 ਪੀ.ਜੀ.ਏ. ਦੌਰੇ ਦੀਆਂ ਜੇਤੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਿਕਾਰਡ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੋਗਨ ਦੀ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ ਜੋ ਜਿਆਦਾਤਰ ਉਸਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹੋਗਨ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਗੋਲਫਰਾਂ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ" ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਹੋਗਨ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ... ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਮੈਂ ਜਿਸ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹਾਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਲੱਬਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸੀ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦੂਰੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਕਰ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਕੋਰਸ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ।[2]

ਹੋਗਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਗੋਲਫ ਸਵਿੰਗ "ਗੰਦਗੀ ਵਿੱਚ" ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਓ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਗੋਲਫ ਸਵਿੰਗ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਥਿਊਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ।

ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਗਨ ਨੂੰ ਗੋਲਫ ਦੀ ਗੇਂਦ ਨੇ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ 5'8½ "ਅਤੇ 145 ਪਾਊਂਡ ਬਿਲਡ ਤੋਂ ਕੁਝ ਘੱਟ ਹੈ - ਉਸ ਨੇ ਉਸਦਾ ਉਪਨਾਮ" ਬੈਂਤਮ "ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਪਸੰਦ ਕੀਤਾ - ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਗੋਲਫਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸਨੇ ਲੰਬੇ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੈਚਪਲੇਅ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੋਕ ਪਲੇਅ ਇਵੈਂਟਸ।[3]

ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੋਗਨ ਨੇ "ਕਮਜ਼ੋਰ" ਪਕੜ ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, 1949 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਰਘਟਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਲੱਬ ਪਕੜ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ "ਮਜ਼ਬੂਤ" ਪਕੜ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ, ਨਿਸ਼ਾਨਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ, ਉਸ ਮਿਤੀ ਤੱਕ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ, ਉਸਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ।[4]

ਜੈਕੋਬ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਇਰਨ ਨੇਲਸਨ ਨੇ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਗਨ ਨੇ ਬਾਲਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ "ਮਜ਼ਬੂਤ" ਪਕ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਡਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਹਿੱਟ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕੇ। ਇਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਪਕੜ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈਨਨ ਨੇ ਵਿਅਸਤ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਚੁਟਕੀ ਦੇ ਵਿਚ ਹੁੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਹੋਗਨ ਦੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਮਸ਼ਹੂਰ "ਹੋਗਨ ਫੇਡ" ਬਾਲ ਫਲਾਇਟ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਸੱਜੇ ਤੱਕ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ. ਇਹ ਬਾਲ ਫਲਾਈਟ ਇੱਕ "ਕਮਜ਼ੋਰ" ਪਕ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ "ਡਰਾਅ" ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਵਿੰਗ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਹੁੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮਈ 1967 ਵਿਚ, ਕੈਰੀ ਮਿਡਲਕੌਫ ਦੀ 1974 ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦ ਗੋਲਫ ਸਵਿੰਗ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਨੇ ਹਰ ਸ਼ਾਟ ਦੇਖੇ ਜਿਸ ਵਿਚ 54 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਹੋਗਨ ਨੇ ਟੈਕਸਸ ਦੇ ਫੋਰਟ ਵਰਥ ਵਿਚ ਕਾਲੋਨੀਅਨ ਇਨਵਾਇਟੀਸ਼ਨਲ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। "ਹੋਗਨ ਨੇ ਜਾਰਜ ਅਅਰਟਰ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ ਲਈ 281 ਅੰਕ ਬਣਾਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ 281 ਸ਼ਾਟਾਂ ਵਿਚ 141 ਗ੍ਰੀਨਜ਼ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿਚ ਲਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ 141, 139 ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ 5 ਗਜ਼ ਤੱਕ ਦਾ ਫੈਲੀਵੇਅ ਅਤੇ ਇਕ 5 ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ 3 ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜੋ ਕਿ ਉਸੇ ਹੀ ਦੂਰੀ ਤਕ ਹਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗੁੰਮਦਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ, ਜੇ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਪੀਡ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਹਿੱਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ।[5]

ਮੌਤ[ਸੋਧੋ]

ਹੋਗਨ 25 ਜੁਲਾਈ 1997 ਨੂੰ ਫੋਰਟ ਵਰਹਟ, ਟੈਕਸਸ ਵਿੱਚ 84 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਗ੍ਰੀਨਵੁੱਡ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਹਵਾਲੇ[ਸੋਧੋ]

  1. Golf Legends - Ben Hogan Archived May 16, 2006, at the Wayback Machine.
  2. Apfelbaum, Jim, ed. (2007). The Gigantic Book of Golf Quotations. Skyhorse Publishing. ISBN 978-1-60239-014-0. 
  3. Elliott, Len; Kelly, Barbara (1976). Who's Who in Golf. New Rochelle, New York: Arlington House. pp. 93–4. ISBN 0-87000-225-2. 
  4. Jacobs, John (2000). Fifty Greatest Golf Lessons of the Century. William Morrow. ISBN 978-0062716149. 
  5. Middlecoff, Cary (1974). Michael, Tom, ed. The Golf Swing. Prentice-Hall. p. 32. ASIN B000N6ZBEQ.